10.ขอให้แสงจันทร์เป็นพยาน

เจนถือถาดเข้ามาในสวนเพื่อจะเก็บแก้วและถ้วยจานทั้งหมดไปล้างสาวใช้เดินมาเรื่อยๆ จนเธอเห็นรองเท้าส้นสูงสีชมพู เจนรีบถือรองเท้าไปหาคุณหนูของเธอทันที

“อย่าบอกนะว่านี่คือรองเท้าของเบล?”

“ข้าค่อนข้างจะมั่นใจค่ะ เพราะข้าเห็นเลดี้เบลล่าตอนลงรถม้า เลดี้รวบกระโปรงขึ้นไปทำให้ข้าเห็นรองเท้าที่เธอสวม”

คิร่ามองไปที่พี่ชายของเธอ ตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว แขกทั้งหมดก็ทยอยกลับไปจนเกือบหมด

“กัส!! ไปที่คฤหาสน์เมบิลหน่อย สอบถามคนที่นั่นว่าเบลกลับไปที่บ้านรึยัง…”

เซอร์กัสปาก้มหน้าลงก่อนที่เขาจะรีบขี่ม้าไปที่คฤหาสน์เมบิลทันที

“ข้ามาจากคฤหาสน์เคนเนดี้ ไม่ทราบว่าเลดี้เมบิลถึงบ้านรึยังครับ”

เซ็ดดริกเดินออกไปก่อนจะยกยิ้มให้กัสปา

“คุณหนูกลับมาแล้วครับ ท่านกลับมาถึงก็อาบน้ำเข้านอนเรียบร้อยแล้ว ฝากขอบคุณท่านเคาน์ด้วยครับที่เป็นห่วง”

กัสปาพยักหน้าเป็นเชิงเข้าใจก่อนที่เขาจะขี่ม้ากลับไปรายงานให้ท่านเคาน์ทราบ

ในใจของโคลด์นั้นมันกำลังบอกว่าเธอไม่ได้อยู่ที่คฤหาสน์เมบิลแน่นอน…

ดยุคโอเว่น…ข้าก็อยากรู้เหมือนกันว่าท่านจะแน่สักแค่ไหนเชียว!

…….

เลโอเริ่มถอดเสื้อของเบลล่าออกมาช้าๆ เขาแกะเชือกที่มัดอยู่บนชุดของเธอออกอย่างแผ่วเบา เขากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากมันราวกับว่ามีอะไรบางอย่างมาจุกอยู่ที่คอของเขา

เธอนั้นงดงาม มิใช่เพียงแค่ใบหน้า แต่ส่วนต่างๆ ของร่างกายเธอก็งดงามเช่นกัน เขายกมือขึ้นมากอบกุมเนินอกอวบอิ่มของเธอ ก่อนจะออกแรงบีบเคล้นมันเบาๆ

มันนุ่มนิ่มจนเขาไม่อยากจะเอามือออกเลย…เลโอแลบลิ้นออกมาก่อนจะโลมเลียที่ยอดอกของเธอสลับกับดูดกลืนเบาๆ

แสงจันทร์ที่ส่องเข้ามาในห้องนี้มันทำให้เขาเห็นใบหน้าที่งดงามของเธอได้ชัดเจน ราวกับว่าแสงจันทร์นี้กำลังเป็นพยาน ของการกระทำในค่ำคืนนี้

ในคราแรกเขาเพียงจะเปลี่ยนชุดให้เธอเช่นนั้น เหตุใดถึงได้เลยเถิดมาจนถึงขนาดนี้

“อื้อ!!”

เธอร้องครางออกมาทั้งๆ ที่ดวงตาของเธอยังคงหลับสนิท เรื่องอย่างว่าสำหรับเลโอนั้นเขาทำมาจนนับครั้งไม่ถ้วน แต่ทว่าในครั้งนี้มือของเขากำลังสั่นเทาเพราะความตื่นเต้น การได้สัมผัสเธอแต่ละที่มันให้ความรู้สึกที่แตกต่างกันออกไปจนเขาอยากจะสัมผัสเธอไปทุกส่วน

เลโอลุกขึ้น ก่อนจะถอดเสื้อผ้าออก ตัวตนของเขามันตื่นขึ้นมาอย่างไม่ต้องสงสัย เพราะในใจของเขามันกำลังอัดแน่นไปด้วยความปรารถนา

ตอนนี้เขาไม่สนใจแล้วว่าตื่นมาพรุ่งนี้เธอจะกร่นด่าหรือเรียกร้องสิ่งใด เขารู้เพียงว่าตอนนี้เขาต้องการเธอมาเติมเต็มความต้องการที่อันแน่นในใจของเขา ต่อให้พรุ่งนี้เธอจะเรียกร้องสิ่งใดจากเขาก็ตามที เขายินดีที่จะหามาให้เธอตามที่เธอนั้นปรารถนา

เลโอขึ้นไปบนเตียง เขาคล่อมทับร่างของเธอเอาไว้ก่อนจะก้มหน้าลงทาบทับริมฝีปากของเขากับริมฝีปากบางของเธอ เลโอส่งลิ้นของเขาเข้าไปปลุกเร้าเธออย่างร้อนแรง ขณะเดียวกันเขาก็ขยับตัวตนที่มันตื่นขึ้นมาไปถูไถกับส่วนล่างของเธอด้วย

เบลล่ารู้สึกแปลก..มันหนัก..และนี่มันราวกับว่าเธอจะหายใจไม่ออกเลย มีบางอย่างที่กำลังฉกฉวยลมหายใจไปจากเธอ และที่น่าตกใจกว่านั้นคือเธอรู้สึกเฉอะแฉะตรงหว่างขามันราวกับว่ามีบางอย่างกำลังไหลซึมออกมา

เธอพยายามรวบรวมสติที่จางหายไปให้กลับขึ้นมา เบลล่าค่อยๆ ลืมตาขึ้น เธอก็พบกับสายตาร้อนแรงที่กำลังมองเธอในระยะประชิด อีกทั้งลิ้นของเขามันกำลังเข้ามาในปากของเธอ

เธอรีบยกมือผลักเขาออก แต่ทว่าด้วยเรี่ยวแรงที่น้อยนิดของเธอไม่อาจจะผลักเขาออกไปได้เลย

เบลล่ากำลังคิดว่าเหตุการณ์นี้มันคืออะไรกันแน่?

“อื้อ!!”

เธอรู้สึกร้อนที่ส่วนล่าง มันมีบางอย่างที่อุ่นร้อนกำลังเสียดสีอยู่กับจุดกึ่งกลางของเธอ แสงจันทร์ที่สาดส่องเข้ามาทำให้เธอเห็นใบหน้าของชายที่อยู่บนร่างได้ชัดขึ้น อันที่จริงเธอพอจะเดาได้ตั้งแต่เธอจับไปเจอเส้นผมที่ยาวประบ่าของเขาแล้ว

ดยุคโอเว่น!!

“อื้ม!!…อื้อ!!”

แววตาของเขามันเปลี่ยนไปเมื่อเขาเห็นเธอกำลังต่อสู้กับเขา แววตาที่ร้อนแรงในตอนแรกเปลี่ยนเป็นแววตาที่กำลังนึกสนุก..เลโอผละออกจากริมฝีปากของเบลล่าอย่างเชื่องช้าราวกับว่าเขานั้นกำลังเสียดาย เธอรีบยกมือขึ้นมาเช็ดน้ำลายที่เปื้อนอยู่บนริมฝีปากออก

เราทั้งสองสบตากันอยู่เนิ่นนานก่อนที่เบลล่าจะกล่าวขึ้นมาเพื่อทำลายความเงียบ

“ท่านดยุคกำลังทำอะไรกันคะ?”

“….ก็แค่ทำ..ในสิ่งที่อยากทำ”

เบลล่ากำมือแน่น เพราะในระหว่างที่พูดเขายังคงขยับเอวช้าๆ เพื่อให้ส่วนล่างของเราสัมผัสกัน มันเสียดสีและแนบชิดกันอย่างน่าละอาย เธอกำลังอดกลั้นเพื่อไม่ให้ตัวเองส่งเสียงร้องครางออกมา

“ท่านควรจะหยุด!!”

“เบล เจ้าแฉะขนาดนี้แล้ว จะให้ข้าหยุดได้ยังไง?”

“ท่านไม่ควรจะ…อื้อ!!..ทะ..ทำเช่นนี้”

เลโอกดที่ปลายหัวหยักของเขา ก่อนจะนำมันไปถูวนที่ปากทางรักที่หวานของเธอ

เบลล่าหายใจเข้าลึกๆ เพราะเธอในตอนนี้มันราวกับว่าจะไร้เรี่ยวแรงเอาดื้อๆ เลโอดึงเธอขึ้นไปนั่งบนตักของเขา

“ลองจับมันสิ…”

เขาจับมือของเธอให้ไปจับที่ตัวตนของเขา เบลล่าตกใจกับขนาดของมัน มือของเธอนั้นไม่สามารถที่จะกำได้เลย เธอรีบปล่อยมือออกก่อนจะลุกขึ้นหนีจากอ้อมกอดของเลโอ

“เป็นอะไรไป? ..เจ้าหวาดกลัวอย่างนั้นเหรอ?”

“ข้าไม่เข้าใจท่านดยุคเลยจริงๆ ท่านกับข้าเปรียบเสมือนเจ้านายกับลูกน้องนะคะ ท่านมาทำเช่นนี้..มัน..ออกจะ…”

“ใครอยากจะเป็นเจ้านายของเจ้า?”

เบลล่าถอนหายใจ

“เบล..เจ้าไม่รู้สึกดีรึไง เวลาที่มันเสียดสีอยู่ด้านนอก เจ้าไม่รู้สึกว่าอยากให้มันเข้าไปในตัวของเจ้างั้นหรือ?”

“ไม่ค่ะ…ตอนนี้ข้าอยากจะกลับบ้าน!!”

เป็นครั้งแรก…ที่การชักชวนของเขาไม่ได้ผล นี่เธอไม่ได้สนใจเขาเลยรึไง! ทั้งที่เลโอนั้นค่อนข้างมั่นใจในใบหน้าที่หล่อเหลาของเขามาโดยตลอด มิมีสตรีใดเคยปฏิเสธการร่วมเตียงกับเขามาก่อนเลย

เลโอพลิกตัวของเบลล่าให้นอนคว่ำลงก่อนที่เขาจะยกขาของเธอให้คุกเข่า

“เจ้าจะได้ออกจากห้องนี้ก็เมื่อเจ้าทำให้ข้าเสร็จสม…หากว่าข้าไม่เสร็จก็อย่าหวังว่าจะได้ออกไปเลย”

เขาก้มหน้าลงไปก่อนจะเริ่มดูดเบาๆ ที่เม็ดทับทิมของเธอ เลโอละเลงลิ้นที่ส่วนกึ่งกลางของเธออย่างตะกละตะกาม…เขาแหวกกลีบดอกไม้ของเธอออกก็พบว่าด้านในของเธอนั้นยังปิดสนิทอยู่…

เลโอชะงักเล็กน้อยเพราะเขาไม่คิดว่าสตรีที่งดงามเช่นเธอ แถมยังโตมาในตระกูลสวะอย่างแลนเดอร์ จะถือครองพรหมจรรย์อยู่ เธอไม่เคยผ่านมือใครมาก่อนอย่างนั้นหรือ

เขาลุกขึ้นก่อนจะจับที่ตัวตนของเขามาเสียดสีที่ปากทางเข้าของเธอ…จากด้วยขนาดแล้วนี่มันเป็นไปไม่ได้เลยที่มันจะเข้าไป..

“ข้าจะไม่พูดกับท่านดยุคอีกเลยหากท่านใส่มันเข้าไป!!”

เลโลชะงักเล็กน้อย..อ่า..เขาควรจะเปลี่ยนแผนการเสียใหม่ เพราะการที่เธอไม่เคยทำมันมาก่อน นั่นอาจจะเป้นปัญหา..เขานอนลงข้างๆ เบลล่าก่อนจะดึงเธอเข้ามาโอบกอดจากด้านหลัง

“ขอโทษ..เจ้ากลัวงั้นหรือ?”

ใบหน้าที่งดงามของเบลล่าขึ้นเป็นสีแดงระเรื่อ

“ข้า..คิดว่านี่มันไม่เหมาะสม ในตำรากล่าวเอาไว้ว่าเราควรจะทำ..เรื่องอย่างว่ากับคนที่รักในวันแต่งงานเท่านั้นค่ะ”

ตำราเล่มไหนกัน เขาจะรีบไปเอามาเผาทิ้งซะ!!

“มันก็ ไม่ได้เป็นเช่นนั้นเสมอไปหรอกเบล เอาเป็นว่าวันนี้ข้าจะไม่ใส่เข้าไปดีไหม หากว่าทำแค่ด้านนอกก็คงจะไม่เป็นไรใช่ไหม?”

เบลล่าไม่เข้าใจว่าทำด้านนอกที่เขาว่านั้นมันคือยังไง แต่เธอยังไม่ทันได้กล่าวปฏิเสธท่านดยุคก็หุบขาเธอเข้าด้วยกันก่อนที่เขาจะใส่ตัวตนเข้ามาที่หว่างขาของเธอ

ขนของเธอนั้นลุกชันด้วยความหวาดกลัว เธอพยายามจะลุกขึ้นเพื่อหนีเขาอีกทว่าก็ไม่เป็นผล คราวนี้เขาจับเธอให้นอนคว่ำอีกครั้ง

สิ่งที่น่าหงุดหงิดคือเบลล่าจะหนีทุกครั้งที่มีโอกาส เธอขัดขืนเขาตลอดเวลา แต่นั่นไม่ได้ทำให้ความปรารถนาในใจของเขาลดลงเลย มันกลับทำให้เขารู้สึกสนุกและปลุกอารมณ์ดิบเถื่อนในใจของเขาออกมาด้วยซ้ำ !!

เขาจับเธอนอนหงาย แล้วใช้ผ้ามัดมือของเธอเอาไว้กับหัวเตียง

“ท่านดยุคคะ!!”

“หากขัดขืนอีกข้าจะใส่มันเข้าไปจริงๆด้วย”

เบลล่าเม้มปากแน่น เพราะเธอเห็นท่าทางที่น่ากลัวของท่านดยุค เขามิได้ล้อเล่นเลย..เลโอยกขาของเธอให้เป็นรูปตัวเอ็มก่อนที่เขาจะขยับเข้าไปใกล้เธอ เขาวางตัวตนที่แข็งขืนเอาไว้บนเนินเนื้ออับอวบอิ่มที่ฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำรัก

เบลล่ากลืนน้ำลายลงคออย่างหวาดเสียว ให้ตายความยาวเมื่อเขาวางลงมานั้นเกือบจะถึงสะดือของเธอ เบลล่ามองหน้าของเลโอด้วยความหวาดหวั่นในใจ

เลโอเริ่มขยับเอว ทุกครั้งที่เขาขยับมันก็ครูดไปกับส่วนล่างของเธอ เบลล่าเลือกที่จะหันมองไปทางอื่นเพื่อที่เธอจะได้ไม่ต้องมองหน้าเขา แต่ทว่าเลโอไม่ยอม เขาจับหน้าของเธอให้หันมามองหน้าเขา

เราต้องสบตากันสิ ในตอนที่เรากำลังสุขสม…เธอควรจะมองมาที่ใบหน้าของเขาเท่านั้น เธอจะได้จดจำในทุกสัมผัสที่เขามอบให้

เลโอใช้นิ้วกดที่ตัวตนของเขาเบาๆ เพื่อให้มันมุดเข้าไปด้านในของเธอ

“อื้อ!!..ท่านดยุคคะ!!”

เบลล่านั้นรีบร้องออกมาอย่างตกใจเพราะเธอรู้สึกว่าตัวตนของเขามันกำลังจะมุดเข้ามา…แต่พอเธอกรีดร้องเขาก็ดึงมันออกไปถูด้านนอกต่อ

“ก็เจ้าแฉะเกินไป..มันก็เลย..มุดเข้าไป”

เธอเม้มปากแน่นเพราะตอนนี้นิ้วของเขากำลังถูวนช้าๆ ที่ติ่งเสียวของเธอ..เลโอเร่งจังหวะนิ้วเพราะเขารู้ว่าเธอกำลังจะถึง

“หากว่าเจ้าไม่มองหน้าข้าตอนที่เสร็จสม…ข้าจะทำไปเรื่อยๆ จนกว่าเจ้าจะมองหน้าข้า”

เบลล่าหายใจหอบเหนื่อย! ท่านดยุคนี่ช่างเลวร้ายจริงๆ! แต่ทว่าในใจของเธอก็กลัวว่าเขาจะทำอีกหลายรอบ…เธอจึงพยายามสบตาเขาเอาไว้

แต่ทว่านี่มันก็น่าอายเกินไป!! ให้ตายเถอะ

เลโอแสยะยิ้มอย่างพอใจที่เธอสบตาเขาเอาไว้ตลอด เขาขยับนิ้วที่คลึงส่วนล่างของเธอให้มันเร็วขึ้น

“อ๊ะ..อื้อ!!!”

เธอรู้สึกราวกับว่าตัวของเธอนั้นเบาบางจนล่องลอยได้…เบลล่าสัมผัสได้ถึงน้ำหล่อลื่นจำนวนมากที่มันไหลออกมาจากด้านในจนมันเปรอะเปื้อนขาของเธอไปหมด  เธอหายใจหอบเหนื่อย…แต่ทว่าเธอก็ยังคงมองหน้าของเขา

เลโอยกนิ้วที่เปื้อนไปด้วยน้ำรักของเธอขึ้นมาเลียช้าๆ โดยที่เขายังคงมองสบตาของเบลล่าอยู่ หัวใจของเธอกำลังสั่นไหวและเต้นแรงเพราะสายตาที่เขามองมาที่เธอ

เลโอใช้นิ้วของเขาถูวนรอบๆ จุดกึ่งกลางของเธออีกครั้ง เขายกมือที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำรักของเธอมาชักรูดที่ตัวตนของเขาจนมันเปียกชุ่มไปหมด…

และทุกการกระทำสุดวาบหวามของเขามันอยู่ในสายตาของเบลล่าทั้งหมด เธอไม่กล้าละสายตาจากใบหน้าของเขาเลย ในตอนแรกเพราะว่าเธอกลัวคำขู่ของเขา แต่ตอนนี้มันเป็นเพราะแรงดึงดูดมหาศาลจากใบหน้าที่หล่อเหลาของเขา

เธอจ้องมองทุกสัมผัสและทุกการกระทำของเขาอย่างหลงใหล ราวกับว่าเขาคือความจริงหนึ่งเดียวในตอนนี้