59.คุ้มค่าที่จะเสี่ยง

 

เบลล่าลากอาเชอร์ขึ้นมานอนบนโซฟา เสื้อของเขาตอนนี้เปื้อนไปด้วยไวน์เบลล่าจึงจัดการถอดเสื้อของอาเชอร์ออก

เธอตบหน้าอาเชอร์เบาๆ เพื่อเรียกให้เขาตื่น

จะตายไหมเนี่ย!!

“อาเชอร์!! นี่! รีบตื่นเร็วเข้า!!”

“พรวด!!”

“โป๊ก!!”

อาเชอร์ลืมตาพร้อมกับลุกขึ้นมาอย่างรวดเร็ว จนหน้าผากของเราชนกัน

“เจ้าจะลุกขึ้นมาทำไมเร็วนักหนา!!”

เบลล่ายกมือขึ้นมาลูบที่หน้าผากของเธอเบาๆ

“นี่เจ้าทำโพชั่นสีม่วงแตกงั้นหรือเบล!!”

เบลล่าพยักหน้า อาเชอร์ถึงกับยกมือขึ้นมากุมขมับ

“มันคือโพชั่นอะไรกัน?”

อาเชอร์ยกมือขึ้นมาปิดจมูกเอาไว้ เขาในตอนนี้กำลังได้กลิ่นกายของเบลล่าอย่างชัดเจน

“โพชั่น…ชนิดเดียวกันกับขวดสีแดง…”

เบลล่ามองอาเชอร์ที่กำลังหน้าแดงด้วยสีหน้าตกใจเล็กน้อย โพชั่นสีแดง โพชั่นปลุกอารมณ์งั้นเรอะ!!

“แล้วเจ้าจะทำสีม่วงมาเพื่อ!! เจ้าทำโพชั่นชนิดนี้มากเกินไปแล้วนะอาเชอร์!!”

“ก็มันขายดีนี่นา อีกอย่างสีแดงหมดข้าก็เลย…ใส่สีม่วงลงไปแทน อึ่ก!!”

เบลล่ากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากเพราะว่าตอนนี้ผิวของอาเชอร์เป็นสีแดงก่ำ เขายกมือขึ้นมาเพื่อปิดจมูกตัวเอง

“อย่าบอกนะว่า…นี่เจ้ามีพลังศักดิ์สิทธิ์ไม่ใช่รึไงแล้วทำไมถึงโดยโพชั่นตัวเองเล่นงาน…”

เบลล่ากล่าวพร้อมทั้งลุกขึ้นเดินถอยหลัง เธอเหลือบไปมองบนโต๊ะก็พบกับขวดไวน์ที่ว่างเปล่า นี่อย่าบอกนะว่าเขาเมาจนไม่สามารถควบคุมพลังศักดิ์สิทธิ์ได้

“ทำไมเจ้า…ถึงไม่เป็นอะไร?”

“เรื่องมันยาวอาเชอร์ ตอนนี้ข้าควรจะออกไป…”

“ไม่ได้!!! เจ้าก็รู้ถึงความร้ายแรงของโพชั่นที่ข้าทำ หากเจ้าเดินออกไป ข้าจะตายนะ…”

แต่ถ้าหากเธออยู่…มันจะต้องเกิดเรื่องเกินเลยขึ้นแน่นอน

อาเชอร์ยกมือขึ้นมาดีดนิ้ว ปรากฏเป็นความมืดมิด ก่อนจะสว่างขึ้นมา เบลล่าตกใจเล็กน้อยที่ตอนนี้เธอยืนอยู่ที่บ้านของอาเชอร์

บ้านที่อยู่ลึกเข้าไปในภูเขา…

“เจ้าพาข้ามาที่นี่ทำไม!!”

“ข้ากลัว…กล้วว่าเจ้าจะหนีไป!!”

“สาบานว่าทั้งหมดนี่มันไม่ใช่แผนของเจ้า?”

“เบล เจ้าเป็นคนเลือกขวดโพชั่นเอง แล้วเจ้าก็เป็นคนลื่นล้ม…และทำมันแตก!!”

“แล้วถ้าหากว่าบนชั้นนั่นมีแต่โพชั่นปลุกอารมณ์ล่ะ อาเชอร์ถ้ามันเป็นอย่างนั้นจริงๆ คราวนี้ข้าจะใช้ขวานจามที่หัวเจ้า!!”

ถึงตอนนั้นเธอและเขาก็คงจะก้าวข้ามความสัมพันธ์ของการเป็นเพื่อนไปแล้ว….หากว่าเขาตายจริงๆ อาเชอร์ก็ไม่คิดเสียดายชีวิตแล้ว…

ดูจากใบหน้าของเขาตอนนี้ นี่มันเป็นแผนของเขาอย่างแน่นอน!! เธอสมควรจะปล่อยให้เขาทรมานตายไปซะ!

“เบล ได้โปรด! ช่วยข้าด้วย!”

เบลล่าถอนหายใจ เธอมองไปอาเชอร์ที่กำลังทรมาน..ถึงแม้ว่านี่จะเป็นแผนการของเขาหรือไม่ แต่ฤทธิ์ของโพชั่นที่แสนจะทรมานคือเรื่องจริง เพราะว่าเธอเคยสัมผัสมันมาแล้ว สิ่งที่ควรทำในตอนนี้ก็คือการช่วยเขา

เธอเดินไปที่เตียงก่อนจะถอดเสื้อผ้าออก

“ข้าจะให้สัมผัสข้า แล้วจัดการตัวเองซะ…”

อาเชอร์ในตอนนี้ถึงจะไม่ค่อยเข้าใจคำที่เบลล่ากล่าวเท่าไหร่ แต่เขาก็ถอดเสื้อผ้าตัวเองออก แล้วขึ้นไปนั่งบนเตียง

เขาเอื้อมมือไปสัมผัสที่เนินอกของเบลล่าอย่างแผ่วเบา

“มันนุ่ม…มาก”

“กล่าวเหมือนกับว่าเจ้าไม่เคยสัมผัสหน้าอกของสตรีมาก่อน!!”

“กะ..ก็อาจจะเป็นเช่นนั้น…”

พอเป็นเบลล่า สตรีที่เขาชอบ..มันทำให้หัวใจของอาเชอร์สั่นไหวและกำลังประหม่า แต่การได้สัมผัสร่างกายของเธอมันทำให้เขารู้สึกดีมากจริงๆ

อาเชอร์ยกมืออีกข้างขึ้นมาจับที่ตัวตนของเขาก่อนจะจัดการมันอย่างที่เบลล่าบอก…

เธอหลับตาลง ถึงแม้อีกฝ่ายจะเป็นอาเชอร์ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าพอถูกเขาสัมผัสมันทำให้เธอร้อนรุ่มไปหมด

“ขะ..ข้าขอเลียมันได้รึเปล่า?”

เบลล่าลืมตาขึ้นมามองใบหน้าที่แดงซ่านของอาเชอร์ ใบหน้าของเขามันค่อนข้างจะน่าสงสาร เธอจึงได้แต่พยักหน้าเบาๆ

อาเชอร์ก้มหน้าลงก่อนจะดูดกลืนยอดอกของเธอเบาๆ ส่วนอีกข้างเขาก็บีบมันแรงๆ อย่างมันเขี้ยว

“บะ..เบาหน่อยอาเชอร์!”

“เจ็บงั้นหรือ? .. “

“ไม่ได้เจ็บ แต่ว่ามัน…”

“หากว่าเจ้ารู้สึกดี เจ้าก็แค่กล่าวออกมา”

“เจ้ากำลังเอาเปรียบข้าอยู่…”

“เบล ต่อให้เรื่องวันนี้จะจบยังไงหากว่าเจ้าไม่คิดจะสานต่อความสัมพันธ์เกินเพื่อกับข้า ข้าก็จะกลับไปเป็นเพื่อนของเจ้าเอง เจ้าจะไม่มีวันเสียข้าไป และข้าก็จะไม่หนีเจ้าไปไหนอีกแล้ว…”

“ไม่ มันไม่คุ้มพอที่ข้าจะเสี่ยง”

อาเชอร์ทำหน้าเศร้า เขาก้มหน้าลงไปละเลงลิ้นกับยอดอกของเธออีกครั้ง

เบลล่าหลับตาลงช้าๆ เธอพยายามอย่างยิ่งที่จะไม่ร้องครางออกมา ยังไงเรื่องในวันนี้ก็ไม่อาจจะปล่อยให้มันเกินเลยได้ เธอจะยอมให้เขาสัมผัสอย่างเดียวเท่านั้น

อาเชอร์เลื่อนมือของเขาลงไปด้านล่างที่กลีบดอกไม้ของเธอ

“เบล เจ้าแฉะแล้ว…”

เธอไม่ได้กล่าวคำใดออกมา เบลล่าเพียงมองหน้าของอาเชอร์นิ่งๆ เท่านั้น…

เขาลุกขึ้นนั่ง อาเชอร์กางขาของเธอออก เขาใช้นิ้วกรีดที่รอยแยกเบาๆ ก่อนจะใช้น้ำหล่อลื่นของเธอมาทาที่ตัวตนของเขาจนทั่ว

อาเชอร์เริ่มขยับมือชักรูดตัวตนของเขาอีกครั้ง โดยที่สายตาของเขาจับจ้องไปที่จุดกึ่งกลางของเบลล่า

อยากใส่เข้าไปชะมัด!!! แต่เธอยังไม่อนุญาตอาเชอร์จึงไม่อยากเสี่ยง การที่เธอยอมให้เขามากขนาดนี้ก็ถือว่าเขาโชคดีมากแล้ว

ทว่าการสัมผัสเพียงเท่านี้มันไม่เพียงพอต่อความต้องการที่เอ่อล้นในใจของอาเชอร์ เขาต้องการ สัมผัสเธอมากกว่านี้

“ข้า..ขอเอามันไปถูหน่อยได้รึเปล่า? ..มันอาจจะทำให้ข้าเสร็จง่ายขึ้น…”

“หากเจ้าจะใส่มันเข้าไป ข้าก็ไม่มีปัญหา..อื้อ!!”

อาเชอร์ยกขาของเธอขึ้นมา เขาวางตัวตนของเขาไว้ที่เนินของเธอก่อนจะเริ่มขยับเอวช้าๆ เธอแฉะลื่นมันทำให้เขาสามารถขยับตัวตนได้ง่าย อีกทั้งทุกครั้งที่ขยับมันจะครูดไปกับตุ่มไตต่างๆ ของเธอจนเขาสัมผัสได้ว่าตัวของเบลล่ากำลังสั่นเทา

อาเชอร์ไม่คิดว่าเขาจะทำเพียงแค่ภายนอก…จากการสัมผัสเธอเช่นนี้มันทำให้ความต้องการของเขามากขึ้น และมากขึ้นไปอีก…

อาเชอร์ยกมือขึ้นมากดที่ตัวตนของเขาเพื่อให้มันมุดเข้าไปด้านในของเธอ เขากระแทกเอวในครั้งเดียวจนมันเข้าไปด้านในสุด!!

“อ๊า!!..อาเชอร์!!”

“ขอโทษนะเบล แต่ข้าหยุดไม่ได้แล้ว”

อาเชอร์ไม่คิดว่าเขาจะสนใจสิ่งใดแล้วตอนนี้ มีแต่ต้องรู้สึกถึงเธอให้มากกว่านี้ เขาต้องการให้ริมฝีปากของเบลล่าร้องครางออกมาด้วยความสุขสมเช่นเดียวกันกับเขา

เสียงครางที่แสนจะแว่วหวานของเธอมันทำให้เขารู้สึกดี อย่างน้อยในตอนนี้เธอก็รู้สึกถึงเขา และเรากำลังมีความรู้สึกเช่นเดียวกัน

ถึงแม่ว่าเธอจะรู้สึกดีโดยไร้ความรักแบบชู้สาวแต่นั่นก็ไม่เป็นไร แค่ให้ช่วงเวลาหนึ่งของเธอรู้สึกดีเพราะเขาก็พอ

เบลล่ายกมือขึ้นมากำผ้าปูที่นอนเอาไว้แน่น!! เธอมองใบหน้าของอาเชอร์ เป็นเวลาเดียวกันที่เขามองตาของเธอ เราสบตากันเนิ่นนานท่ามกลางบรรยากาศที่ร้อนระอุในห้อง

เรื่องราวที่ผ่านมาเธอยังไม่อาจบอกว่าเธอให้อภัยเขาได้เต็มปาก…และตอนนี้การกระทำของเธอกับเขามันก็ไม่ถูกต้องเอามากๆ

ตั้งแต่วันที่เขาสารภาพรักกับเธอ เบลล่าก็เตรียมใจเอาไว้แล้วว่าวันหนึ่งความสัมพันธ์ของเรามันจะต้องเปลี่ยนไป เวลาอยู่กับอาเชอร์มันไม่เหมือนเวลาที่เธออยู่กับคนอื่น เธอสามารถเป็นตัวของตัวเองได้เต็มที่เพราะเธอรู้ว่าเขาจะไม่มีวันเกลียดเธอ…

อาจจะเป็นเพราะความสัมพันธ์ของเรามันเริ่มต้นมาจากเพื่อน…เธอจึงไม่ต้องคิดมากเวลาที่อยู่กับเขา

“ใบหน้าของเจ้ากำลังกังวล ข้าบอกแล้วไงว่าข้าจะเหมือนเดิม หลังจากจบเรื่องนี้ข้าก็จะเป็นอาเชอร์เพื่อนรักของเจ้าเช่นเดิม เจ้าสามารถด่าข้า ตีข้า และใช้มีดแทงข้าได้เช่นเดิม…ข้าจะไม่เปลี่ยนไป”

เบลล่าเม้มปากแน่นเธอหลับตาลงเพื่อรอรับจุมพิตของเขา…

ทำขนาดนี้แล้วจะให้กลับไปเป็นเพื่อนกันได้ยังไง!

หากว่านี่คือแผนการทั้งหมดของเขา เธอก็บอกได้เลยว่าอาเชอร์ทำสำเร็จแล้ว เพราะเธอดันปล่อยใจให้หวั่นไหวกับเขาไปแล้ว….

“ข้ารู้ดีว่าไม่ควรพูด แต่ก็อยากจะบอกเจ้า…ว่าข้ารักเจ้านะเบล…”

“ทีหลังรู้ว่าไม่ควรพูดก็ไม่ต้องพูดออกมา!!”

“ก็เผื่อเจ้า..จะหวั่นไหวบ้าง”

“ไม่มีทาง!!”

อาเชอร์พลิกให้เธอนอนคว่ำ ก่อนจะสอดใส่ตัวตนของเขาเข้าไปอีกครั้ง!!

“ตอดรัดข้าแรงเกินไปแล้ว…รู้สึกดีงั้นเหรอ?”

อาเชอร์ยกยิ้ม เขาสามารถร่ายเวทย์สลายโพชั่นได้ตั้งแต่ที่เธอถอดเสื้อแล้ว ที่กำลังทำอยู่นี่ไม่มีฤทธิ์ของโพชั่นเลย มันคือความต้องการของเขาล้วนๆ

หากว่าเบลรู้เรื่องนี้ เขาอาจจะถูกมีดปอกผลไม้แทงอีกสองสามแผลก็ได้…แต่หากนับดู ก็ถือว่าคุ้มค่าที่จะเสี่ยง