11.โกรธรึเปล่า

เซ็ดดริกตรวจตราความเรียบร้อยรอบๆ คฤหาสน์เมบิลอย่างดีแล้วเขาเดินมาย้ำกับทหารที่เฝ้าหน้าคฤหาสน์อีกครั้ง ก่อนจะเดินกลับบ้าน

บ้านของเขาไม่ไกลจากที่นี่เท่าไหร่ เซ็ดดริกจึงเดินกลับได้สบายๆ

“กรี๊ด!!”

สิ่งที่ดึงความสนใจของเซ็ดดริกคือเสียงกรีดร้องของผู้คนจำนวนมาก พอเขาหันไปตามเสียงก็ต้องตกใจเพราะเขาเห็นเปลวไฟที่กำลังลุกไหม้!!

เขารีบวิ่งไปดูยังที่เกิดเหตุก็ตกต้องใจอีกครั้ง เพราะไฟกำลังลุกโหมกระหน่ำที่ด้านหลังของกาสิโนของตระกูลโอเว่น!!

“รีบไปเอาน้ำมาดับไฟ!!”

เพราะเปลวเพลิงพึ่งจะลุกไหม้ทำให้เขาพอจะดับไฟได้ไม่ยาก แต่ทว่าด้วยลมที่พัดโหมกระหน่ำอย่างรุนแรงเปลวไฟก็ลุกไหม้ขึ้นมาเป็นระยะๆ

“ส่งคนไปรายงานท่านดยุคที!!!”

“ปัง!!”

เสียงทุบประตูหน้าห้องมันทำให้เลโอรู้สึกว่าเขาอยากจะฆ่าคนที่กำลังเคาะประตูจริงๆ!!

“มีอะไร!!”

“กาสิโนของเราไฟไหม้ครับท่านดยุค ท่านเซ็ดดริกกำลังควบคุมเพลิงอยู่!!!”

“จิ๊!!”

เลโอดึงผ้าห่มมาคลุมตัวของเบลล่าเอาไว้

“หากว่าข้ากลับมาไม่เจอเจ้า ข้าจะตามไปเผาเมบิลซะ!!”

เธอกระชับผ้าห่มแน่น ก่อนจะถอนหายใจอย่างโล่งอก ท่านดยุครีบสวมเสื้อผ้าอย่างรวดเร็วก่อนที่เขาจะวิ่งออกไป พอเธอเห็นประตูปิดสนิทแล้ว เบลล่าก็ลุกขึ้นเพื่อไปล้างเนื้อล้างตัว เธอยกมือขึ้นมากุมหัวใจที่กำลังเต้นแรงของเธอเอาไว้

พระเจ้า! นี่เธอกับท่านดยุค…

เบลล่ายกมือขึ้นมาปิดหน้าเอาไว้อย่างเขินอาย!! เธออาบน้ำอย่างรวดเร็วก่อนจะเดินออกมาจากห้องน้ำก็พบสาวใช้ที่กำลังส่งยิ้มให้เธอ

“นี่เป็นชุดนอนที่ท่านดยุคเตรียมเอาไว้ให้ท่านค่ะ อาหารวางไว้บนโต๊ะนะคะ เลดี้สามารถทานได้เลย”

พอกล่าวจบสาวใช้ก็เดินออกไปอย่างรวดเร็ว เธอหยิบชุดนอนสีขาวขึ้นมาสวม โชคดีที่สาวใช้ผู้นั้นเตรียมอาหารเอาไว้ให้ เพราะเธอยังไม่ได้ทานอะไรเลยตั้งแต่เช้า!

เบลล่าใช้เวลากินไม่นาน เธอเดินมาที่เตียงก่อนจะล้มตัวนอนลง…

บนเตียงอบอวลไปด้วยกลิ่นกายของเขา เธอหลับตาลงช้าๆ ความง่วงกำลังโจมตีเธออย่างหนักเพราะวันนี้เธอถูกท่านแม่ขุดเธอขึ้นมาจากเตียงตั้งแต่เช้า

เลโอขี่ม้าไปที่กาสิโนอย่างรวดเร็ว เขามองดูความเสียหายของกาสิโนด้วยใบหน้าที่ไม่สบอารมณ์เอาซะเลย

“จัดการรายงานความเสียหายทั้งหมดมา หาคนมาซ่อมแซมให้เรียบร้อยภายในหนึ่งสัปดาห์!!”

เซ็ดดริกก้มหน้าลงก่อนจะจัดการเริ่มสั่งงานคนอื่น ดูจากเปลวเพลิงที่เกิดจากด้านหลัง..คนที่สั่งคงจะไม่ได้ตั้งใจให้เกิดความเสียหายมาก

เลโอถอนหายใจก่อนจะแสยะยิ้มออกมา

ได้เลย…เคาน์เคนเนดี้!! ความเสียหายครั้งนี้เขาจะคืนกลับไปให้อย่างสาสมเลยทีเดียว!!

……

โคลด์หยิบแก้วไวน์ขึ้นมาดื่มอย่างอารมณ์ดี เขามองไปด้านนอกหน้าต่างก่อนจะยกยิ้ม

“ท่านดยุคโอเว่นเดินทางมาที่กาสิโนแล้วครับ….”

“อืม..ไปพักเถอะกัสปา วันนี้ไม่มีอะไรต้องทำแล้ว”

“ครับ”

กัสปาก้มหัวให้ท่านเคาน์ก่อนที่เขาจะเดินจากไป

ถึงยังไงการเผากาสิโนของโอเว่น ก็ถือว่าเขาเล่นแรงไปอยู่ดี ท่าทางดยุคโอเว่นคงกำลังหาทางเอาคืนเขาเป็นแน่

ช่วยไม่ได้ ใครใช้ให้เขามายุ่งกับเบลล่ะ…

เบลนี่ก็คือปัญหาอย่างหนึ่ง ดูจากสายตาที่ดยุคโอเว่นมองเธอแล้วเขาจะไว้วางใจไม่ได้ ต้องรีบทำให้เธอเป็นของเขาให้ไวที่สุดซะแล้วสิ

……..

เบลล่าลืมตาขึ้นมาเธอก็พบว่าชุดนอนของเธอนั้นถูกถกขึ้นมากองอยู่บนเนินอก…เท่ากับเธอในตอนนี้กำลังเปลือยเปล่าที่สำคัญกว่านั้นก็คือท่านดยุคกำลังกอดเธอในสภาพที่เขาก็ไม่ได้สวมอะไรสักชิ้นเช่นกัน

เธอดีดตัวลุกขึ้นมาอย่างรวดเร็วด้วยความตกใจ พร้อมกับดึงเสื้อลงมาคลุมตัวเอาไว้

“ตื่นแล้วเหรอ?”

เบลล่ากลืนน้ำลายลงคอก่อนจะเอ่ยถาม

“เมื่อคืนข้าได้ยินว่าไฟไหม้..ท่านดยุคเป็นอะไรรึเปล่าคะ”

เลโอยกมือขึ้นมาเท้าคางก่อนที่เขาจะยกยิ้ม 

ยิ้มงั้นเหรอ? เบลล่ามองที่รอยยิ้มของเลโออย่างตกตะลึงเพราะว่าเมื่อยามที่เขายิ้ม ใบหน้าของเขามันยิ่งเจิดจ้าจนเธอแสบตาไปหมด

“เป็นห่วงรึไง?”

“ค่ะ..ข้าต้องเป็นห่วงท่านดยุคอยู่แล้ว เพราะหากท่านดยุคเป็นอะไรไป ก็จะไม่มีใครมาจ่ายเงินให้ข้า!”

รอยยิ้ม..ค่อยๆ จางหายไปจากใบหน้าที่หล่อเหลาของเลโอ

“เบล หากว่าข้าจ่ายเงินให้เจ้าสักร้อยล้านเหรียญเจ้าจะยอมอยู่กับข้าไหม?”

“…..”

เธอมองหน้าท่านดยุคด้วยหัวใจที่เต้นแรง ที่เขาพูดมา..มันหมายความว่ายังไงกันนะ? นี่เขากำลังบอกรักเธออยู่รึเปล่า?

“เจ้าก็คงจะยอมสินะ เพราะจมูกน้อยๆ ของเจ้ามันคอยแต่จะดมหากลิ่นเงินยังไงล่ะ!!”

เลโอยกมือขึ้นมาบีบที่จมูกของเบลล่า อย่างมันเขี้ยว

ให้ตายเถอะเมื่อครู่เธอเกือบจะหวั่นไหวกับเขาไปแล้วเชียว!!

“จริงสิ ข้าอยากทราบข้อมูลของดยุคแม็คซิมัสค่ะ “

เลโอถอนหายใจ

“ทำไม?”

เบลล่าหลบสายตาของเลโอที่เขามองมาที่เธออย่างคาดคั้น

“ตลอดเวลาที่ข้าได้อยู่กับคิร่า ข้าคิดว่านางเป็นสตรีที่ดีพร้อมและงดงาม ข้าอยากให้นางได้เจอกับคนดีๆ….”

“เจ้ากล่าวราวกับว่าเจ้าลืมจุดประสงค์ที่แท้จริงของเราไปเบล เจ้าเข้าไปที่คฤหาสน์เคนเนดี้เพราะว่าเจ้าต้องทำให้นางแต่งงานเข้าตระกูลแม็คซิมัส พอเรื่องจบเจ้าก็รับเงินแล้วก็เดินจากเคนเนดี้มา”

“ถึงอย่างนั้นข้าก็อยากจะรู้จักเขาค่ะ!”

“เบล หากเจ้าใส่ความรู้สึกลงไปในงาน มีแต่เจ้าจะเจ็บปวดเปล่าๆ รู้จักดยุคแม็คซิมัสแล้วยังไงต่อ หากเขาเป็นคนไม่ดีเจ้าก็จะล้มเลิกภารกิจงั้นเหรอ อย่าลืมว่าข้าลงทุนกับตัวตนของเมบิลไปมาก งานแรกไม่สำเร็จแล้วข้าจะไว้ใจให้เจ้าทำงานอื่นได้ยังไง!!”

“….”

เป็นครั้งแรก ที่เธอไม่รู้จะสรรหาคำพูดไหนมาเถียงเขา เบลล่าลุกขึ้นก่อนจะก้มลงหยิบเสื้อผ้าของเธอเดินไปในห้องน้ำ เธอเม้มปากแน่นเพื่อไม่ให้น้ำตาไหลออกมา…แต่มันก็ไม่ช่วยอะไรเลย

ให้ตายเถอะ!! ทุกอย่างมันผิดพลาดตั้งแต่ตรงไหนนะ

จริงอย่างที่ท่านดยุคพูดทุกคำ เธอดันเอาความรู้สึกไปใส่ในภารกิจที่ต้องทำ และตอนนี้เธอก็กำลังเจ็บปวดมากๆ เพราะเธอคิดว่าคิร่า…เป็นเพื่อนของเธอจริงๆ

เอาล่ะ กว่าจะถึงวันที่เธอต้องไปสอนที่คฤหาสน์เคนเนดี้ก็อีกหลายวัน ช่วงนี้เธอก็น่าจะมีเวลาทบทวนตัวเองเพื่อจะหาทางออกว่าเธอจะเอายังไงต่อไป

เบลล่าตักน้ำขึ้นมาล้างหน้า เพื่อล้างคราบน้ำตาของเธอออกไป แต่ดวงตาของเธอก็ยังคงแดงก่ำ เธอเดินออกมาแล้วก้มหน้าเพื่ออำลาท่านดยุค โดยที่เธอไม่ได้พูดกับเขาอีกเลยแม้แต่คำเดียว

เบลล่าเดินมาถึงประตู เธอก็ต้องชะงัก…เมื่อวานเธอไม่ได้ใส่รองเท้ามางั้นเหรอ?

พระเจ้า! เธอจะซวยไปไหน ความซวยอีกอย่างของเธอก็คงจะหนีไม่พ้น ลูกบิดประตูเวรตะไลนี่!!

เธอพยายามหมุนซ้ายหมุนขวา ดึงก็แล้ว เลื่อนก็แล้วแต่มันก็ยังเปิดไม่ออก!!…ซึ่งเธอก็ไม่มีหน้าไปบอกให้ท่านดยุคมาเปิดให้ด้วย! เพราะเมื่อครู่เธอพึ่งจะเถียงกับเขามา

….จะเอาไงดี!!

เลโอถอนหายใจก่อนจะลุกขึ้นมาเปิดประตูให้เธอ เขายื่นมือไปกอดเอวของเธอเอาไว้ ส่วนอีกมือกำที่ลูกบิดประตู

“โกรธ..รึเปล่า”

น้ำเสียงของเลโอนั้นดูไม่มั่นใจอยู่หลายส่วน เขาก็แค่พูดความจริงออกไปก็เท่านั้นแล้วเหตุใดต้องไปแอบร้องไห้ด้วย! เธอเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยดวงตาที่แดงก่ำ มันทำให้เขาต้องถามตัวเองซ้ำๆ ว่าเขาผิดตรงไหนกัน!!

“คะ..คือไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ”

แล้วเธอเป็นอะไรของเธอเนี่ย!! พอท่านดยุคเอ่ยถาม น้ำตาที่แห้งเหือดไปแล้วก็พานจะไหลลงมาเอาดื้อๆ

“ผลัวะ!!”

พ่อบ้านและแกรนด์ดัชเชสได้ยินเสียงของลูกบิดประตูที่ดังขึ้นมาราวกับมีคนพยายามเปิด ทั้งสองท่านก็เลยรีบวิ่งมาเปิดประตูเพราะรู้สึกเป็นห่วงสตรีที่เลโอพามาเมื่อคืน

ทว่าพอประตูเปิด สิ่งที่พวกเขาเห็นก็ทำเอาคนชราทั้งสองมองไปที่เลโออย่างคาดโทษ

เลโอในสภาพที่เปลือยเปล่ากำลังยืนกอดสตรีที่ร้องไห้อยู่….

อ่า..นี่เป็นครั้งแรกที่เบลล่าคิดว่าเรื่องราวมันไปกันใหญ่ เพราะแกรนด์ดัชเชสพาเธอลงมานั่งในห้องโถงด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจ พอท่านดยุคลงมาเท่านั้นแหละ แกรนด์ดัชเชสและพ่อบ้านก็กล่าวตำหนิท่านดยุคไม่หยุดเลย

“คือ..ว่า…”

“เบลล่า..ไม่ต้องเป็นห่วงไป ข้าจะส่งคนไปสู่ขอเจ้าตามธรรมเนียมของโอเว่นในเมื่อลูกชายของข้ารังแกเจ้าถึงเพียงนี้ข้าก็ไม่อาจจะยอมให้เรื่องนี้มันผ่านไปได้!!!”

เลโอกำลังนึกขำในใจ แต่เขาต้องพยายามรักษาใบหน้าให้รู้สึกผิด

ท่านแม่กับอับบาสนี่จะเล่นใหญ่เกินไปแล้ว แต่พอเขาเห็นสีหน้าที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกของเบลล่า มันก็ทำให้เขาสนุกดี…

…….

เบลล่าทิ้งตัวลงนอนบนเตียง…กว่าเธอจะอธิบายให้แกรนด์ดัชเชสเข้าใจก็ทำเอาเหนื่อย สตรีผู้นั้นก็เอะอะจะให้เธอแต่งงานอย่างเดียว…

ส่วนท่านดยุคก็ไม่คิดช่วยเธออธิบายสักคำ!!

เบลล่าถอนหายใจก่อนที่เธอจะหลับตาลง…ทำไมชีวิตมันวุ่นวายอะไรขนาดนี้กันนะ!!