LOGINแกรนด์ดัชเชสฮาเดียน่ายกแก้วชาขึ้นมาดื่ม เธอปรายตามองสวนดอกไม้ด้านหน้าคฤหาสน์ เธอรู้มาสักพักแล้วว่าแกรนด์ดยุคโอเว่นกำลังวางแผนจะมาทำลายเมเบโล่ รอยยิ้มปรากฏขึ้นที่ใบหน้าของหญิงชรา ไปเอาความมั่นใจมาจากไหนว่าเขาจะชนะเมเบโล่ได้!! เธอส่งคนไปขอความช่วยเหลือจากเทรย์เวอร์แล้ว เขาจะต้องส่งทหารฝีมือดีมาช่วยเมเบโล่อย่างแน่นอน! “ท่านแม่โปรดวางใจ ข้าจะปกป้องเมเบโล่เองครับ อีกอย่างองค์รัชทายาทมาเดลีนก็อยู่ที่นี่ ยังไงพวกโอเว่นก็ไม่น่าจะทำอะไรรุนแรง…” “แม่ก็ว่าอย่างนั้น หากจับตัวแกรนด์ดยุคโอเว่นได้ เรื่องราวก็จะจบเพราะเราจะยัดเยียดทุกข้อหาให้เขา รวมถึงข้อหากบฏเพราะว่าเขากล้าบุกเข้ามาทำร้ายองค์รัชทายาทมาเดลีน แม่อยากจะรู้เหมือนกันว่าองค์จักรพรรดิวัลโด้จะช่วยเหลือเขายังไง!” แบรฮาร์ทยกยิ้ม เขามั่นใจว่าครั้งนี้จะต้องชนะโอเว่นได้อย่างแน่นอน ไบรอันมองไปที่โซ่ขนาดใหญ่สนิมเขรอะที่ใช้ปิดตายประตูลงไปยังชั้นใต้ดิน เรื่องการสร้างความวุ่นวายถือเป็นงานถนัดของเขาอยู่แล้ว… แค่ระเบิดมันออกซะก็สิ้นเรื่อง!! “ตู้ม!!!” แกรนด์ดัชเชสมองหน้าแบรฮาร์ทอย่างตกใจ “พวกโอเว่นบุกมาแล้วงั้นหรือครับ!!” “ไปจัดการพวกมันซะ!!” ไบรอันยกมือขึ้นมาปิดปากเพื่อไม่ให้เสียงหัวเราะของเขามันดังออกไป ทีนี้ก็เหลือแค่คลานไปจุดระเบิดที่สวนอีกอันเท่านั้น “ตู้ม!! ตู้ม!!” “สาบานว่านั่นคือองค์รัชทายาทมาเดลีน….?” โคลด์ส่ายหน้าเบาๆ “อย่างน้อยเขาก็สามารถดึงความสนใจให้เราได้…ไปเถอะ ไปจบเรื่องนี้กัน!!!” ทหารมากมายของโอเว่นบุกเข้าไปในคฤหาสน์เมเบโล่ทุกทิศทาง พวกเขาตรึงกำลังเอาไว้ไม่ให้มีใครหนีรอดออกจากที่นี่ได้ เอซเฝ้าประตูหลังเอาไว้ ส่วนอาเชอร์กำลังพานักบุญที่วิหารตามเลโอเข้าไปด้านใน ความสัมพันธ์ระหว่างเมเบโล่และวิหารศักดิ์สิทธิ์ไม่ดีมานานแล้ว พวกนักบุญทุกคนยินดีจะช่วยล้มล้างตระกูลแม่มดที่แสนชั่วร้ายเช่นเมเบโล่ เทรย์เวอร์ก้มมองดาบในมือ “ข้าคิดว่าท่านพ่อไม่จำเป็นต้องออกหน้าเอง…” เขาส่ายหน้าเบาๆ เป็นการตอบคำถามของวัลโด้.. “พ่อถูกฮาเดียน่าพรากแม่ของเจ้าไป นางยังพรากเวลาอันแสนล้ำค่าที่พ่อจะได้อยู่กับน้องสาวของเจ้าไปด้วย พ่อเก็บกักความแค้นนี้เอาไว้ในใจมาเนิ่นนาน และวันนี้ถึงเวลาที่พ่อจะได้ชำระแค้นแล้ว ต่อให้พ่อต้องตายลงไปพ่อก็ยอม!!” วัลโด้มองที่ท่านพ่ออย่างเจ็บปวด เราทุกคนต้องเจ็บปวดภายใต้อำนาจของเมเบโล่มาเนิ่นนาน ตระกูลนี้ถือว่าชั่วช้ามากทีเดียว พวกเขาทำร้ายจิตใจของทุกคน… สมควรแล้วที่จะหายไปตลอดกาล เบลล่ายืนมองเปลวไฟที่ลุกโหมกระหน่ำขึ้นมาจากคฤหาสน์ที่ใหญ่โต คิร่ากุมมือเธอเอาไว้ “ทุกอย่างจะผ่านพ้นไปด้วยดี มันจะจบลงแล้วเบล..” เธอก็หวัง ให้เป็นเช่นนั้น เบลล่าค่อนข้างมั่นใจในแผนการของเลโอพอสมควร เขาวางแผนอย่างรอบคอบอีกทั้งคนของเราก็มากกว่า เลโอจัดการใช้เชือกมัดแกรนด์ดัชเชส และแบรฮาร์ทเอาไว้ ส่วนแอลลี่เธอถูกฆ่าไปแล้ว… ที่น่าตกใจอีกอย่างคือองค์หญิงแวนดี้ตายไปแล้ว นางเสียชีวิตไปตั้งแต่สามเดือนที่แล้ว ด้วยการแขวนคอตัวเอง แต่เมเบโล่ปกปิดเรื่องนี้มาตลอด… “น่าตกใจที่ท่านอยู่เบื้องหลังเหตุการณ์นี้…” เทรย์เวอร์ยกยิ้ม “เจ้าทำลายชีวิตของข้าและครอบครัว ทำลายชีวิตสตรีที่ข้ารักสุดหัวใจ…” “ถึงอย่างไรข้าก็ได้ชื่อว่าเป็นภรรยาของท่าน และท่านก็กล่าวคำสัตย์สาบานว่าจะภักดีต่อเมเบโล่หากว่าท่านฆ่าข้า ท่านก็จะตายด้วย และเมเบโล่ทุกคนจะตายเพราะความสัมพันธ์สายเลือด” “เจ้าคิดว่าข้าอยากมีชีวิตอยู่งั้นหรือฮาเดียน่า มาจบเรื่องนี้กันเถอะ จบลงไปพร้อมกับชีวิตของเรา..” “ท่านมันโง่!! เราสามารถสร้างอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่ด้วยกันได้ และข้าก็ยังมีสิ่งที่ต้องทำอีกมาก” วัลโด้หลับตาลง เขาไม่อาจก้าวไปขัดขวางความต้องการของท่านพ่อได้…เพราะนี่คือสิ่งเดียวที่ท่านพ่อต้องการมาตลอด หลังจากจบเรื่องวันพิจารณาคดี ท่านพ่อได้มาหาเขาพร้อมเปิดอกคุยเรื่องราวต่างๆ วัลโด้คิดมาตลอดว่าท่านพ่อเป็นคนทิ้งท่านแม่มา…แต่มันไม่ใช่อย่างนั้น และความจริงอีกข้อก็คือเบลล่าเป็นน้องสาวของเขา เพราะอย่างนี้สินะนางถึงได้กล้าที่จะตบหน้าเขา… เทรย์เวอร์มองดาบที่ทำจากแร่เงิน เขายกมันขึ้นมาพร้อมกับเสียงบทสวดของนักบุญ เทรย์เวอร์แทงไปที่หัวใจของฮาเดียน่าอย่างแรง จนเลือดสีดำของนางกระเด็นออกมา “กรี๊ด!!” เสียงกรีดร้องดังไปทั่วทั้งบริเวณ เลือดสีดำของนาง ไหลลงมาจนนองไปทั่วพื้น อาเชอร์ยกมือขึ้นมาแตะที่หน้าผากของฮาเดียน่า “ถึงแม้จิตวิญญาณของท่านจะมืดมิดแต่ข้าก็หวังว่าท่านจะสำนึกผิดกับบาปในครั้งนี้ และจากไปอย่างสงบ…” น้ำตารินไหลลงมาจากดวงตาของฮาเดียน่า เธอมองไปที่เทรย์เวอร์อย่างเจ็บปวด “อย่างน้อยข้าก็ได้จากไปพร้อมกับชาย ที่ข้ารัก” เบลล่าหลับตาลงพร้อมกับทรุดลงที่พื้น น้ำตาของเธอมันไหลลงมาอย่างห้ามไม่อยู่ แบรฮาร์ทสิ้นใจลงข้างๆ แกรนด์ดัชเชส ท่านแม่เอง..ก็คงจะจากไปแล้วเช่นกัน… เรื่องราวมันแตกต่างจากอนาคตที่อาเชอร์ให้เธอเห็น…มันเป็นเพราะเธอและทุกคนพยายามอย่างหนักที่จะเปลี่ยนแปลงอนาคต เทรย์เวอร์ยกยิ้ม เขาทรุดลงกับพื้นก่อนจะกระอักเลือดออกมา…เขาเงยหน้าขึ้นมองบนฟ้าก็เห็นเป็นแสงสีทอง ที่อบอุ่นกำลังล้อมรอบร่างกายของเขา “เจ้ามารับข้าแล้วใช่ไหม สกาเล็ตที่รัก…” อดีตองค์จักรพรรดิเทรย์เวอร์ล้มลงข้างร่างที่ไร้วิญญาณของฮาเดียน่า… ไบรอันเดินไปหาเบลล่า เขายกมือขึ้นมาลูบผมของเธอเบาๆ “เจ็บปวดงั้นหรือ..ช่วงนี้เจ้าร้องไห้บ่อยเกินไปแล้วนะ…” เขาดึงเธอเข้ามาในอ้อมกอด แล้วลูบหลังเธอเบาๆ เพื่อปลอบโยน ในห้องใต้ดินของคฤหาสน์เมเบโล่ มีแต่รูปวาดของอดีตองค์จักรพรรดิเต็มไปหมด พร้อมกับสมุดบันทึกของแกรนด์ดัชเชสที่เขียนเรื่องราวความรักข้างเดียวของเธอกับเทรย์เวอร์… จุดเริ่มต้นของโศกนาฏกรรมล้วนแล้วแต่มาจากความรัก…ความรักมันกลืนกินจิตใจของเราเข้าไปทำให้ความต้องการอยู่เหนือทุกสิ่ง เมเบโล่ล่มสลายลง ทายาททุกคนไม่ว่าสายตรงหรือทางอ้อมล้วนแล้วแต่ถูกคำสาปแห่งสายเลือดจนตายตกไปตามๆ กัน ตระกูลอาร์ชดยุคกูเรี่ยนเองก็เช่นกัน ไร้ผู้รอดชีวิต… หิมะได้ตกลงมาอีกครั้ง ความหนาวเหน็บได้ทำหน้าที่ปลอบโยนความเจ็บปวดต่างๆ ในใจของทุกคน ไบรอันตัดสินใจกลับไปที่มาเดลีนเพื่อที่จะยกตำแหน่งองค์รัชทายาทให้พี่น้องคนอื่น เพราะตอนนี้เขาต้องการเป็นเพียงพ่อค้าธรรมดาๆ เท่านั้น เดเลี่ยนหลังจากผ่านโรคระบาดมาได้ ก็เจริญรุ่งเรืองขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ เป็นเมืองที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยผลิตผลทางการเกษตร เดเลี่ยนส่งออกข้าวสาลีได้จำนวนมากต่อปี ทำให้คุณภาพชีวิตในเมืองดีขึ้นมาก เอซก็เลยมีเวลามาหาเบลล่าบ่อยๆ น้ำตา..ไหลลงมาจากดวงตาของเบลล่า “ที่รัก ลองบอกมาสิว่าเจ้าเป็นอะไร?” เลโอส่งยิ้มจางๆ ให้เธอ.. เบลล่าล้มตัวนอนลงบนเตียง เธอเป็นเช่นนี้มาตั้งแต่รู้ตัวว่าตัวเองกำลังตั้งครรภ์ เบลล่าร้องไห้ตลอดเวลาและขี้น้อยใจ เลโอไม่ได้รู้สึกว่าเขาลำบากกับการดูแลภรรยาที่อารมณ์แปรปรวนเช่นนี้ เขากลับดีใจซะอีกที่เธออ้อนเก่งกว่าเดิม… “เลโอ ท่านยังรักข้าอยู่รึเปล่าคะ? …” “เบล ต่อให้เจ้าอ้วนกว่านี้ หรือว่าแก่ชรา หัวใจของข้าก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลง…” “ข้าไม่รู้ว่าทำไมตัวเองถึงได้ทำตัวน่าเบื่อเช่นนี้” “ท่านแม่บอกข้าเอาไว้แล้ว ว่าเวลาที่สตรีตั้งครรภ์จะมีความวิตกกังวลมากกว่าปกติอยู่แล้ว…เจ้ากำลังจะมีผู้สืบทอดให้ข้า เหตุใดข้าถึงจะใจร้ายเบื่อเจ้าได้ลงคอ” เธอยกมือขึ้นมาจับมือของเลโอมาจูบเบาๆ “วันนี้ท่านไม่ต้องไปทำงานหรือคะ? …” “ไม่ล่ะ การดูแลภรรยาที่กำลังงอแงถือเป็นหน้าที่ของสามี…” เบลล่ายกยิ้มก่อนที่เธอจะหลับตาลง…ถึงเธอจะใช้เวลาส่วนใหญ่ที่คฤหาสน์โอเว่นแต่คนอื่นๆ ก็ผลัดกันแวะมาหาเบลล่าเสมอ โดยเฉพาะคนที่มาบ่อยที่สุดก็คืออาเชอร์ งานของเขาเบาลงมากทีเดียวหลังจากที่จัดการเมเบโล่เสร็จ ที่วิหารก็ว่างยาวๆ “ข้าสัมผัสชีพจรได้มากกว่าหนึ่งนะ นางอาจจะได้ลูกแฝด..” เลโอมองอาเชอร์อย่างอึ้งๆ เขายกยิ้มขึ้นมาอย่างเก็บความดีใจเอาไว้ไม่อยู่… “อาเชอร์ ท่านลุงเจคอปเป็นยังไงบ้าง…” อาเชอร์ยกยิ้มจางๆ พร้อมกับส่ายหน้า “ค่อนข้างแย่…ข้าได้แต่ปล่อยให้ท่านอยู่กับตัวเองสักพัก เผื่ออะไรๆ จะดีขึ้น” เธอก็หวังเช่นนั้นเหมือนกัน หวังว่าทุกอย่างจะดีขึ้นในไม่ช้า
เลโอก้มหน้าลงไปจุมพิตที่หน้าผากของเบลล่าอย่างแผ่วเบา เธอคลอดลูกชายสามคนให้เขาเมื่อสองปีที่แล้วตอนนี้เจ้าเด็กแสบพวกนั้นกำลังซนเลยทีเดียวความเจ็บปวดจากการคลอดลูกของเบลล่ายังคงตราตรึงในหัวใจของเลโอ เขาไม่คิดให้นางท้องอีกแล้วจึงได้ให้อาเชอร์ทำโพชั่นห้ามตั้งครรภ์ขึ้นมา“เช้าแล้วหรือคะ?”“ยัง แต่เจ้าควรจะลุกขึ้นเตรียมตัว….”งานเลี้ยงที่มีแค่พวกเรา อาเชอร์ยกมือขึ้นมากุมที่หัวใจของตัวเอง เขากำลังประหม่าและตื่นเต้น เราอยู่ในวิหารศักดิ์สิทธิ์ดยุคเอเซล่ากำลังอุ้มบีเรียสอยู่ ส่วนมาร์ควิสเคนเนดี้กำลังเล่นกับบาเรีย และเบียเร่กำลังปีนป่ายอยู่บนตัวของเขาเจ้าแสบทั้งสามซนมากเลยทีเดียว…ไบรอันมองดอกกุหลาบสีขาวในมือด้วยหัวใจที่เปี่ยมสุข ตอนนี้เขาเป็นพ่อค้า ที่ขายทั้งสมุนไพรของเคนเนดี้และข้าวโอ๊ตของเอเซล่า ถึงจะไร้ยศศักดิ์แต่ทว่าสุขใจยิ่งนักการได้อยู่กับเบลล่ามันคือความสุขที่ประเมินค่าไม่ได้จริงๆ คุ้มค่าแล้วที่เขาละทิ้งทุกอย่างมาอยู่กับเธอเลโอมาถึงคนสุดท้าย เขาส่งยิ้มให้ทุกคนก่อนจะยกมือขึ้นมาขยี้หัวของเบียเร่อย่างมันเขี้ยวทางเดินที่ทอดยาวของวิหารศักดิ์สิทธิ์ ท่านลุงเจคอปยื่นแขนให้เบลล่าควง เธอส่งยิ
สามี ภรรยา?“ข้าจะเข้าไปคอยจับตาดูสตรีผู้นั้นเอง หากว่านางมีความเคลื่อนไหวอะไรที่แปลกประหลาดข้าจะได้หยุดยั้งมันได้ทัน!!”เจคอปกล่าวพร้อมทั้งมองออกไปที่ด้านนอกกิลข้อมูล“ขอบคุณมากครับท่านพ่อบุญธรรม เบลล่าน่าสงสารมากนะครับ ข้าไม่อยากจะให้ท่านไปเสี่ยงเลย..”“ข้าเอ็นดูนังหนูนั่นอยู่แล้ว เรื่องแค่นี้เองข้ายินดี ข้าจะถือโอกาสพักผ่อนด้วย ข้าทำงานเป็นหัวหน้ากิลข้อมูลมาครึ่งชีวิตแล้ว ข้าเลี้ยงเจ้ามาจนโตขนาดนี้ ถึงเวลาที่เจ้าต้องตอบแทนข้าบ้างแล้ว!!”อาเชอร์หัวเราะ“ท่านรวยมากกว่าข้าอีกนะครับ ทรัพย์สินในชื่อของท่านสามารถซื้ออาณาจักรได้เลยด้วยซ้ำ!!”เจคอปยกมือขึ้นมาตบไหล่อาเชอร์เบาๆ“ปกป้องความรักของเจ้าให้ได้ก็แล้วกัน ส่วนเรื่องฮันน่าข้าจะจัดการเอง!”มันควรจะเป็นอย่างนั้น เขาแค่มาจับตาดูฮันน่าเฉยๆ แต่กลับกลายเป็นว่านางอ่อนโยนกว่าที่เขาคิดเอาไว้นิสัยที่เผยออกมามันไม่ใช่การแสดงแต่มันคือนิสัยจริงๆ ของนาง…และสตรีผู้นี้ก็รักนังหนูเบลจริงๆ“ไม่เจ็บมืองั้นหรือ ข้าเห็นเจ้าเย็บชุดนี้มาทั้งคืนแล้ว”ฮันน่ายกยิ้ม“ข้าคิดว่าจะเย็บชุดนี้เอาไว้ให้เบลใส่ในงานพิธีบรรลุนิติภาวะ เลยต้องพิถีพิถันหน่อยค่ะ”“ปกตินัง
แกรนด์ดัชเชสฮาเดียน่ายกแก้วชาขึ้นมาดื่ม เธอปรายตามองสวนดอกไม้ด้านหน้าคฤหาสน์ เธอรู้มาสักพักแล้วว่าแกรนด์ดยุคโอเว่นกำลังวางแผนจะมาทำลายเมเบโล่รอยยิ้มปรากฏขึ้นที่ใบหน้าของหญิงชราไปเอาความมั่นใจมาจากไหนว่าเขาจะชนะเมเบโล่ได้!! เธอส่งคนไปขอความช่วยเหลือจากเทรย์เวอร์แล้ว เขาจะต้องส่งทหารฝีมือดีมาช่วยเมเบโล่อย่างแน่นอน!“ท่านแม่โปรดวางใจ ข้าจะปกป้องเมเบโล่เองครับ อีกอย่างองค์รัชทายาทมาเดลีนก็อยู่ที่นี่ ยังไงพวกโอเว่นก็ไม่น่าจะทำอะไรรุนแรง…”“แม่ก็ว่าอย่างนั้น หากจับตัวแกรนด์ดยุคโอเว่นได้ เรื่องราวก็จะจบเพราะเราจะยัดเยียดทุกข้อหาให้เขา รวมถึงข้อหากบฏเพราะว่าเขากล้าบุกเข้ามาทำร้ายองค์รัชทายาทมาเดลีน แม่อยากจะรู้เหมือนกันว่าองค์จักรพรรดิวัลโด้จะช่วยเหลือเขายังไง!”แบรฮาร์ทยกยิ้ม เขามั่นใจว่าครั้งนี้จะต้องชนะโอเว่นได้อย่างแน่นอนไบรอันมองไปที่โซ่ขนาดใหญ่สนิมเขรอะที่ใช้ปิดตายประตูลงไปยังชั้นใต้ดิน เรื่องการสร้างความวุ่นวายถือเป็นงานถนัดของเขาอยู่แล้ว…แค่ระเบิดมันออกซะก็สิ้นเรื่อง!!“ตู้ม!!!”แกรนด์ดัชเชสมองหน้าแบรฮาร์ทอย่างตกใจ“พวกโอเว่นบุกมาแล้วงั้นหรือครับ!!”“ไปจัดการพวกมันซะ!!”ไบรอันยกมื
อาเชอร์จับผมของเบลล่าขึ้นมาจูบเบาๆ ตอนนี้เป็นเวลาเกือบจะเช้าแล้ว เธอนอนหลับในอ้อมกอดของเรานี่ถือเป็นฝันที่ไม่กล้าฝันเลยก็ว่าได้…ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าเธอจะมานอนเคียงข้างเขาและเราจะมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งขนาดนี้ ถึงแม้พรุ่งนี้เธอจะตื่นขึ้นมาตบหน้าเขาอีกสักกี่รอบ หรือว่าจะแทงเขากี่แผล อาเชอร์ก็จะยอมรับผลของการกระทำทั้งหมดวันนี้อากาศเย็น หิมะตกลงมาอย่างหนักราวกับว่าจะมีพายุหิมะถล่มเบลล่าลืมตาขึ้นมาก็พบอาเชอร์ที่นอนกอดเธออยู่ เธอถอนหายใจก่อนจะถีบเขาออก ชุดที่เธอสวมคือเสื้อผ้าของเขาเมื่อคืนเขาคงจะพาเธอไปอาบน้ำมาสินะผ้าปูเตียงก็เปลี่ยนผืนใหม่…เบลล่าลุกขึ้นเธอเปิดผ้าม่านออก ด้านนอกบ้านขาวโพลนไปด้วยหิมะที่เกาะอยู่ตามต้นไม้ อากาศหนาวเย็นมากทีเดียวเธอเดินไปที่เตาผิงเพื่อเติมฟืนลงไป เบลล่าดึงผ้าขึ้นมาห่มให้อาเชอร์เธอเดินเข้ามาในครัวก็พบว่ามีขนมปังและนมอยู่ ที่สำคัญมันยังอุ่นๆ แสดงว่าอาเชอร์ตื่นมาทำตั้งแต่เช้าสินะสกิลการทำอาหารของเบลล่านั้นติดลบอย่างแรง เธอไม่เคยทำอาหารและไม่คิดจะทำด้วยเบลล่ากัดที่ขนมปังเบาๆ รสชาติดีสมกับเป็นฝีมือของอาเชอร์“ตื่นแล้วเหรอ?”เธอพยักหน้าพร้อมทั้งมองไปที่อาเ
เบลล่าลากอาเชอร์ขึ้นมานอนบนโซฟา เสื้อของเขาตอนนี้เปื้อนไปด้วยไวน์เบลล่าจึงจัดการถอดเสื้อของอาเชอร์ออกเธอตบหน้าอาเชอร์เบาๆ เพื่อเรียกให้เขาตื่นจะตายไหมเนี่ย!!“อาเชอร์!! นี่! รีบตื่นเร็วเข้า!!”“พรวด!!”“โป๊ก!!”อาเชอร์ลืมตาพร้อมกับลุกขึ้นมาอย่างรวดเร็ว จนหน้าผากของเราชนกัน“เจ้าจะลุกขึ้นมาทำไมเร็วนักหนา!!”เบลล่ายกมือขึ้นมาลูบที่หน้าผากของเธอเบาๆ“นี่เจ้าทำโพชั่นสีม่วงแตกงั้นหรือเบล!!”เบลล่าพยักหน้า อาเชอร์ถึงกับยกมือขึ้นมากุมขมับ“มันคือโพชั่นอะไรกัน?”อาเชอร์ยกมือขึ้นมาปิดจมูกเอาไว้ เขาในตอนนี้กำลังได้กลิ่นกายของเบลล่าอย่างชัดเจน“โพชั่น…ชนิดเดียวกันกับขวดสีแดง…”เบลล่ามองอาเชอร์ที่กำลังหน้าแดงด้วยสีหน้าตกใจเล็กน้อย โพชั่นสีแดง โพชั่นปลุกอารมณ์งั้นเรอะ!!“แล้วเจ้าจะทำสีม่วงมาเพื่อ!! เจ้าทำโพชั่นชนิดนี้มากเกินไปแล้วนะอาเชอร์!!”“ก็มันขายดีนี่นา อีกอย่างสีแดงหมดข้าก็เลย…ใส่สีม่วงลงไปแทน อึ่ก!!”เบลล่ากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากเพราะว่าตอนนี้ผิวของอาเชอร์เป็นสีแดงก่ำ เขายกมือขึ้นมาเพื่อปิดจมูกตัวเอง“อย่าบอกนะว่า…นี่เจ้ามีพลังศักดิ์สิทธิ์ไม่ใช่รึไงแล้วทำไมถึงโดยโพชั่นตัวเองเล่นงาน…”
“ขอเชิญอัศวินทั้งสองเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นได้เลยครับ”อาเชอร์กล่าวพร้อมทั้งส่งยิ้มให้กับอัศวินทั้งสอง พวกเขามองหน้ากันพร้อมกับอึกอักแกรนด์ดัชเชสเมเบโล่หลับตาลง เธอไม่มีทางยอมเสียลูกชายไปง่ายๆ แน่นอน และเธอก็ได้ส่งคนไปเชิญผู้ที่จะมาขัดขวางเรื่องราวพวกนี้“ข้าได้ยินว่าลูกสะใภ้ของข้าถูกใส่ร้าย ”ทุกคนในห้องรีบลุกขึ้นยืนเมื่ออดีตองค์จักรพรรดิเดินเข้ามา วัลโด้หลับตาลงอย่างเจ็บปวด สุดท้าย…คนที่คอยช่วยเหลือเมเบโล่มาตลอดก็คือท่านพ่อสินะ!!“เอาล่ะๆ ไม่ต้องมากพิธี เจ้าทั้งสองคนใช่ไหมที่เป็นผู้ปลุกปั่นให้เกิดความแตกแยกในชนชั้นสูง ทหารนำพวกมันทั้งสองคนไปประหาร โดยการแขวนคอ!!”“ไม่ใช่นะครับ!!! พวกเราถูกว่าจ้างมา ได้โปรด ดยุคแบรฮาร์ทเป็นคนว่าจ้างพวกเรา!!!”“ยังจะกล้าใส่ร้ายดยุคเมเบโล่อีกงั้นเรอะ!! ทหารยังไม่รีบพาพวกมันออกไปให้พ้นจากสายตาของข้าอีก!!”เบลล่าหลับตาลง วันนี้จะชนะก็เรียกได้ไม่เต็มปาก แต่ก็ถือว่าคิร่าได้เกียรติและชื่อเสียงของเธอคืนมา ส่วนดยุคแบรฮาร์ทชนชั้นสูงคนอื่นต่างรู้ดีว่าวันนี้เกิดอะไรขึ้น และใครคือคนที่ถูกและผิดอย่างน้อยที่สุดธุรกิจของเมเบโล่อาจจะเงียบไปสักพักเบลล่าหมุนตัวก่อน







