35.ยังอยากจะให้หยุดอีกไหม

คิร่ามองออกไปที่ด้านนอกหน้าต่างของพระราชวัง ตอนนี้แผลถูกแทงของเธอหายไปโดยการร่ายเวทรักษาของท่านนักบุญอาเชอร์

ท่านพี่โคลด์ยกมือขึ้นมาลูบหัวเธอเบาๆ

“เราทุกคนต่างก็เสียใจ และพี่คิดว่าคนที่เสียใจที่สุดก็คือเราสองคน…”

โคลด์ส่งสมุดบันทึกให้คิร่า เธอรับมันมาด้วยมือที่สั่นเทา

“ข้าคิดว่าการที่เราไม่ไปหานาง จะทำให้นางเบาใจเรื่องของพวกเรา แต่มันกลับทำให้นาง..จมอยู่กับความเจ็บปวด…”

คิร่าถอนหายใจ เธอเปิดสมุดบันทึกของท่านพ่อออกมา…

สมัยก่อนเคนเนดี้เป็นเพียงตระกูลเล็กๆ ชาร์ลพึ่งได้ตำแหน่งเคาน์มา เขาจัดการใช้เงินเก็บที่มีลงทุนไปกับธุรกิจสมุนไพร สมัยนั้นมีนักบุญที่มีพลังศักดิ์สิทธิ์จำนวนมากผู้คนก็เลยไม่ค่อยเห็นคุณค่าของสมุนไพร ทว่าชาร์ลยังคงไม่ยอมแพ้เพราะเขารู้ว่าวันหนึ่งพลังรักษาจะต้องจางหายไปตามกาลเวลา แล้วก็จะไม่เพียงพอต่อความต้องการ

สักวันหนึ่งสมุนไพรของเขาจะต้องขายได้ ก็แค่รอเวลาเท่านั้น ทว่าชนชั้นสูงคนอื่นต่างก็ดูแคลนเคนเนดี้ถึงการทำไร่สมุนไพรที่แสนจะโง่เขลา

เมลยกมือขึ้นมาเช็ดเหงื่อที่ไหลซึมบนใบหน้าของชาร์ล

“ชาร์ลท่านควรจะแบ่งเงินทุนไปทำธุรกิจอื่นบ้าง ท่านพ่อกับท่านแม่ของข้าต้องการความมั่นคง…”

เขามองไปที่ใบหน้าวิตกกังวลของหญิงคนรักด้วยหัวใจที่เจ็บปวด

มินาเดส เมล คือคนรักของเขา

ตระกูลมินาเดสนั้นค่อนข้างจะรุ่งเรืองและมีอำนาจเพราะเป็นถึงตระกลูของแม่ทัพ ซึ่งท่านแม่ของเธอไม่ชอบเคาน์จนๆ อย่างเขาเลย..

“อืม เอาอย่างนั้นก็ได้เมล”

เขาและเมลมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกันหลายครั้ง ชาร์ลตั้งใจว่าจะแบ่งเงินลงทุนไปกับธุรกิจเรือส่งสินค้าบ้าง เขาพยายามอย่างหนักเพื่อให้ตัวเองประสบความสำเร็จ

แม่ของเมลจะได้ยอมยกเธอให้มาเป็นเคาน์เตสของเขา

ทว่าเรือสำเภาในนามของเคนเนดี้เกิดจมลงใต้ทะเลเพราะทนแรงพายุไม่ไหว ค่าเสียหายสิ่งของบนเรือทั้งหมด ชาร์ลจะต้องหามาจ่ายคืนแก่ผู้ว่าจ้าง

แม่ของเมลเห็นท่าไม่ดี ตระกูลเคนเนดี้จะต้องล่มสลายเป็นแน่ เธอไม่อาจจะฝากชีวิตของบุตรสาวอันเป็นที่รักไว้กับคนล้มเหลวเช่นชาร์ลได้!!

การแต่งงานระหว่างตระกูลมินาเดส และ แมรี่ ถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่

ชาร์ลถึงกับกินไม่ได้นอนไม่หลับอยู่หลายเดือน ราวกับว่าชีวิตของเขามันไร้ความหมายแล้ว

ทว่าสิ่งที่ทำให้เขาลุกขึ้นมาสู้อีกครั้ง คือความคับแค้นในใจ

ชาร์ลเริ่มหากู้เงินมาจ่ายค่าเสียหายทั้งหมด และเขายังเชื่อมั่นในตัวเองเรื่องสมุนไพรอยู่ เขาจึงยังคงทุ่มเททำไร่สมุนไพรต่อไป

ในค่ำคืนที่เงียบสงบ มินาเดสล่มสลายเพราะถูกชนเผ่าบาซิเลี่ยนบุกมาตามล้างแค้น

ในใจของชาร์ลรู้สึกห่วงใยเมลอยู่ลึกๆ เพราะว่าเธอจะอยู่ที่แมรี่โดยไร้ที่พึ่งพิงแล้ว..ทว่าชีวิตจำต้องเดินต่อและเขาควรจะตัดใจ

ชาร์ลได้รู้จักกับคาเลนโดยบังเอิญจากการค้าขายสมุนไพร

“ถึงข้าจะเป็นเคาน์ แต่เคนเนดี้ยากจนนัก เจ้าจะยินดีร่วมกันสร้างไร่สมุนไพรนี้กับข้าไหม?”

“มีเหตุผลอะไรให้ต้องปฏิเสธกันคะ ข้าจะช่วยท่านขายสมุนไพรเอง”

ไม่มีพิธีแต่งงานหรืองานเลี้ยงระหว่างเขาและเธอ มีเพียงคำสาบานที่มั่นคงต่อหน้าพระจันทร์เท่านั้น

สองปีต่อมาเกิดโรคระบาดขึ้นมาราชอาณาจักร นักบุญและนักบวชมิอาจจะใช้พลังศักดิ์สิทธิ์รักษาทุกคนได้

พระราชวังใช้เงินจำนวนมากในการหาซื้อสมุนไพร

เคนเนดี้โด่งดังในชั่วข้ามคืน ไร่สมุนไพรที่ใครๆ ต่างก็มองว่าไร้สาระ ในวันนี้สามารถทำเงินได้หลายร้อยล้านเหรียญ

ชาร์ลโอบกอดคาเลนแน่น เราทั้งสองคนร้องไห้ด้วยความสุขท่ามกลางกองเหรียญทองที่มากมาย สูงท่วมตัวของพวกเขา

หน้าหนึ่งของหนังสือพิมพ์ทุกฉบับต่างลงข่าวเรื่องเคนเนดี้ที่ร่ำรวยในชั่วข้ามคืน ชาร์ลใช้เงินส่วนหนึ่งไปกับการซื้อคฤหาสน์ เขาเริ่มวางแผนธุรกิจและวางแผนการเงินอย่างจริงจังทำให้เคนเนดี้ประสบความสำเร็จมาเรื่อยๆ

ในค่ำคืนที่ฝนพรำ มีจดหมายส่งมาจากเมล ว่ามิลาด้าคือลูกสาวของเขา….

เขาคุกเข่าสำนึกผิดต่อหน้าคาเลนที่กำลังอุ้มท้องลูกคนแรกของเขา

“พานางมาอยู่ที่นี่ได้ไหมคะ? ข้าจะเลี้ยงนางเอง”

อ่า เธอช่างแสนดี..ดีจนเขามั่นใจว่าเขาเลือกไม่ผิดเลยจริงๆ

ชาร์ลส่งจดหมายกลับไปให้เมลเพื่อขอคุยกับมาร์คคิสแมรี่และเมล เขาตั้งใจว่าจะทำทุกอย่างให้ถูกต้องและรับเมลกับมิลาด้ามาอยู่ด้วยกัน

จดหมายตอบกลับมาหาเขา คือเธอปฏิเสธ มิลาด้ามีสัญญาหมั้นหมายกับริชแมนหากว่าเธอมาอยู่กับเขาสัญญาหมั้นหมายนี้ก็จะจบลง แล้วทุกคนก็จะตราหน้าเธอว่าเป็นสตรีชั่วช้า เธอขอร้องไม่ให้เขาบอกใครเรื่องที่มิลาด้าเป็นลูกของเขา เพียงแต่ในยามที่มิลาด้าเดือดร้อน ให้เขายื่นมือไปช่วยบ้างเท่านั้นก็พอ

ชาร์ลจึงไม่ไปยุ่งกับมิลาด้า แต่เขาว่าจ้างคนไปดูแลเธออยู่ห่างๆ

เขาได้ส่งมอบบันทึกนี้ให้โคลด์พร้อมทั้งบอกกล่าวถึงความจริงให้ลูกชายของเขาได้รับรู้เอาไว้ เผื่อวันไหนที่มิลาด้าเดือดร้อน โคลด์จะได้ไปช่วยพี่สาวได้ทัน….

คิร่ายกยิ้ม เธอถอนหายใจอย่างโล่งอก

“ข้าบอกนางไปแล้วนะคะ ว่าข้ารู้ว่านางคือพี่สาวของข้า ตอนนี้ข้าก็เลย รู้สึกโล่งใจมากๆ ที่ได้บอกกล่าวสิ่งที่อัดอั้นในใจ…”

“ดีแล้วล่ะ”

“เมื่อไหร่ท่านจะกลับไปสักที ข้าต้องการอยู่กับพระชายา…”

วัลโด้เดินเข้ามาพร้อมกับนั่งลงบนเตียงข้างคิร่า

“องค์รัชทายาทก็ช่วยปรับความเข้าใจในสิ่งที่ท่านกล่าวออกไปก่อนหน้านี้ด้วยนะครับ”

วัลโด้ยกมือขึ้นมาลูบผมของคิร่า

“ทั้งหมดมันเป็นแผนของเอซ..หากเจ้าไม่หายโกรธ ข้าจะสั่งประหารเขาซะ!!”

…..ง้อแบบนั้นก็ได้เรอะ!!

โคลด์ส่ายหน้าเบาๆ เขาโบกมือลาคิร่า แล้วเดินออกมา

เรื่องคิร่าก็เรียบร้อยแล้ว เขาควรจะไปหาเบลสิ ไม่รู้ว่าป่านนี้เจ้าพวกนั้นจะตีกันตายไปแล้วรึยัง!!

โคลด์ใช้เวลาไม่นานก็มาถึงคฤหาสน์โอเว่น เขาส่งยิ้มให้แกรนด์ดัชเชสก่อนจะขึ้นไปด้านบน

“ปะ..ปล่อยนะ!! อื้อ!!”

ให้ตายเถอะนั่นมันเสียงอะไรกัน!!

โคลด์เปิดประตูเข้ามาก็ตกใจ เขาเห็นเอซกำลังจุมพิตเบลล่าอยู่ ส่วนท่านดยุคกำลังพยายามถอดเสื้อผ้าของเบลออก

“บอกข้าทีว่านี่มันเรื่องอะไรกัน…?”

โคลด์เดินเข้ามาหาเบลล่าเขาดึงเธอออกมาจากอ้อมกอดของเอซ

“อยากตายรึไง!!”

เอซกล่าวพร้อมทั้งยกมือขึ้นมาเช็ดมุมปากของเบลล่า ส่วนเลโอกำลังถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย

“พวกเจ้ากำลังขืนใจนางงั้นเรอะ!! ข้ายอมไม่ได้!!”

โคลด์โอบกอดเบลล่าเอาไว้ในอก ส่วนเลโอและเอซกำลังขมวดคิ้วมองมาที่เขา

“ทนไม่ได้ก็ออกไปซะ ข้าไม่ได้ขอร้องให้เจ้าอยู่…”

เลโอกล่าวพร้อมทั้งดึงเบลล่าออกมาจากอ้อมกอดของโคลด์ เขาวางเธอลงบนเตียงก่อนจะดึงสายชุดนอนของเธอออกมา

เบลล่าตกใจเล็กน้อย ให้ตายเถอะนี่มันอะไรกัน!!

“ข้าเพียงแค่จะตรวจดูร่างกายของเจ้าก็เท่านั้น ว่ามีแผลที่อื่นอีกรึเปล่า…”

เลโอถอดชุดนอนของเธอออก จนกลายเป็นว่าตอนนี้เบลล่าเปลือยเปล่าต่อหน้าทุกคน เธอรีบดึงผ้าห่มมาเพิ่มปิดบังส่วนที่น่าอายเอาไว้ ทว่าเลโอนั้นรู้ทันเธอเขาดึงผ้าห่มทิ้งลงไปที่พื้นอย่างรวดเร็ว

เขายกนิ้วขึ้นมาแตะที่ริมฝีปากอวบอิ่มของเธอ แล้วลากลงไปด้านล่าง ผ่านลำคอระหง เขาลากนิ้ววนเบาๆ ที่อกอวบอิ่มก่อนจะสัมผัสเน้นย้ำตรงยอดอก

เธอเม้มปากแน่นเพื่อไม่ให้ส่งเสียงที่น่าอายออกมา…ทว่าก็ช่าง…ทำได้ยากเย็น

เลโอลากนิ้วของเขาลงไปเรื่องๆ ผ่านเอวที่คอดกิ่ว ลงมาจนถึงจุดกึ่งกลาง

“เจ้าก็ดูปลอดภัยดี ไม่มีแผลที่ใดบนร่างกายอีก”

“เช่นนั้นก็ควรจะคืนชุดนอนให้ข้า!”

เลโอขมวดคิ้ว เขามองชุดนอนของเธอที่กองอยู่บนพื้น

“ข้าสำรวจดูร่างกายของเจ้าก็เพราะว่าจะดูว่าเจ้าบาดเจ็บตรงไหนรึเปล่า แต่นี่เจ้าดูสบายดี…เช่นนั้นเจ้าก็จะสามารถรับสัมผัสที่ข้าจะบรรจงมอบให้….”

โคลด์รู้สึกได้เลยว่าเหงื่อของเขามันกำลังไหลซึมออกมา พร้อมกับหัวใจที่เต้นแรง ใบหน้าที่เย้ายวนเช่นนั้นของเบลล่าเขาไม่เคยเห็นมาก่อน

อีกทั้งตอนนี้ท่านดยุค และเอซกำลังถอดเสื้อผ้าอยู่

“ว่ายังไงเคาน์เคนเนดี้ ยังจะอยากห้ามข้าอยู่รึเปล่า?”

ท่านดยุคกล่าวถามเขาพร้อมทั้งแสยะยิ้ม

เขาก็อยากจะกล่าวห้ามออกไปถ้าไม่ติดกับว่าตัวตนของเขาในตอนนี้ มันกำลังตื่นขึ้นมา..