เข้าสู่ระบบ“เรายังมีกิจการอื่นอีก ถึงแบ่งหุ้นให้คนอื่นครึ่งนึงเราก็อยู่ได้” คุณปู่บอกเสียงหนักแน่น“ที่ระยะหลังกิจการของเราใช้ชื่ออีกบริษัทเพราะเหตุผลนี้ใช่มั้ยครับ” พี่ฟิวส์ถามขึ้นมา“ใช่” คุณลุงพยักหน้า “เราทุกคนรักเร็กซ์นะ เร็กซ์ไม่จำเป็นต้องแบบความทุกข์ไว้คนเดียว ปฏิเสธไปเลยลูกพวกเรายินดี”ทั้งคุณแม่ คุณป้า พี่เดซี่ พี่แกรนด์ พี่ฟิวส์รวมถึงฉันต่างพากันถอนหายใจอย่างโล่งอก ไม่นึกเลยว่าคุณปู่ คุณพ่อและคุณลุงจะคิดหาทางออกไว้ให้พี่เร็กซ์ก่อนแล้ว ทุกคนรักพี่เร็กซ์มากจริงๆ ถ้าเป็นครอบครัวอื่น เม็ดเงินมหาศาลขนาดนี้คงโดนบังคับให้แต่งงานไปแล้ว… จริงมั้ย“ขอบคุณครับที่วางทางออกให้ผม” พี่เร็กซ์พูดด้วยท่าทีอ่อนลง มองคุณปู่ คุณพ่อและคุณลุงด้วยสีหน้าและสายตาตื้นตัน “แต่ถ้าผมปฏิเสธ บริษัทก็ต้องมีเจ้าของร่วม การบริหารจะเป็นยังไง จะลำบากมั้ย พนักงานจะได้รับผลกระทบรึเปล่า ไหนจะปัญหาที่เราคาดไม่ถึงอีก”ความจริงพี่เร็กซ์พูดขึ้นมาทำให้บรรยากาศกลับมาอึดอัดอีกครั้ง ความเครียดกลับมาจนรู้สึกได้“ครอบครัวเพื่อนรักย่าไม่ใจดำขนาดนั้นหรอก” คุณย่าทวดพูดช้าๆ ทำให้ทุกคนหันไปมองท่านเป็นสายตาเดียว “ที่พวกเรามีวันนี้ได้ก็เพราะ
ฉันมองแฟนหนุ่มอย่างเป็นห่วง มือของพี่เร็กซ์ที่จับมือคุณแม่ไว้ถึงกับหลุดร่วง ผู้ใหญ่ในห้องนี้พากันถอนหายใจ“ทำไมผมไม่เคยรู้เรื่องนี้เลย” พี่แกรนด์ถามด้วยสีหน้าตกใจ มองพี่เร็กซ์อย่างเห็นใจ“นั่นสิคะ ทำไมหนูถึงรู้เรื่องนี้เหมือนกัน” พี่เดซี่ถามอย่างแตกตื่น“ผมก็ไม่เคยรู้ว่าเร็กซ์โดนเรียกค่าไถ่” พี่ฟิวส์ต่างก็ถามคุณพ่อเช่นกัน“เรื่องนี้เด็กๆ ไม่เคยรู้ พวกเราปิดไว้เพราะกลัวเร็กซ์จะจำได้ กลัวลูกจะฝังใจ” คุณพ่อพูดด้วยสีหน้าเป็นห่วง“……..” พี่เร็กซ์เงียบและนิ่งมากจนฉันต้องเอื้อมมือไปจับมือพี่เค้าไว้ มือพี่เร็กซ์เย็นยะเยียบจนรู้สึกได้“ตอนเกิดเหตุ ฟิวส์ เด แกรนด์ไปโรงเรียน เราหาตัวเร็กซ์เจอด้วยความช่วยเหลือจากเพื่อนรักย่า ไม่งั้นตอนนี้เร็กซ์จะเป็นยังไง ยังมีชีวิตอยู่มั้ยพวกเราไม่รู้เลย” คุณย่าทวดพูดช้าๆ ทำให้ลูกหลานตกใจมากกว่าเดิม“วันเกิดเหตุ ฮึก แม่พาเร็กซ์ไปฉีดวัคซีนที่โรงพยาบาล ฮึกๆ” คุณแม่พยายามเล่าทั้งที่ยังสะอึกสะอื้นจนคุณพ่อต้องห้ามไว้“เดี๋ยวผมเล่าเอง” คุณพ่อห้ามคุณแม่ไว้ “ตอนที่พวกลูกยังเด็ก แกงค์เรียกค่าไถ่ระบาด วันเกิดเหตุแม่พาเร็กซ์ไปฉีดวัคซีนกับพี่ส้มและคนขับรถ ระหว่างรอคิวจ่ายเง
“น้องเจ้าใจ” พี่เดซี่ที่เหลือบสายตามาเห็นกันเรียกด้วยน้ำเสียงตกใจ ฉันรีบเช็ดน้ำตาออก ทุกสายตาหันมาทางนี้ทันที“ผมขอตัว” พี่เร็กซ์บอกเสียงนิ่ง หน้าก็นิ่งไม่ต่าง เดินเข้ามาจับมือกันแน่นราวกับเป็นการบอกว่าพี่เค้าจะไม่ทิ้งฉันอย่างที่เคยให้สัญญาไว้ “พี่ขอโทษที่พาน้องมาเจอเรื่องแย่ๆ ไปเถอะ”คำพูดที่เป็นห่วงความรู้สึกกันทำให้ความตื้นตันเอ่อล้น ไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์ไหนพี่เร็กซ์แสดงออกอย่างชัดเจนว่ารักฉัน แคร์ฉันมาก แต่อนาคตพี่เค้าต้องแต่งงานกับคนอื่น เราคงไม่มีกันและกันอีกแล้ว พอคิดมาถึงตรงนี้ความเสียใจก็ถาโถม น้ำตากำลังจะหยดลง“ฮึก!”“ไม่เอา ไม่ร้อง” พี่เร็กซ์พูดเสียงนุ่มหู ยื่นมือเข้ามาเกลี่ยน้ำตาออกจากใบหน้า “เราไปกันเถอะ”“คุยกันให้รู้เรื่องก่อนเร็กซ์” คุณปู่เอ่ยขึ้นมาทำให้พี่เร็กซ์หันไปถามทันที“คุณปู่จะให้ผมคุยอะไรอีกครับ ในเมื่อพินัยกรรมบังคับให้ผมแต่งงานกับผู้หญิงที่ไม่รู้จัก ผมก็เป็นมนุษย์คนนึง มีชีวิตมีจิตใจ แล้วดูสิ่งที่คุณปู่ทวดทำสิ เหมือนผมไม่ใช่หลานด้วยซ้ำ” น้ำเสียงพี่เร็กซ์เต็มไปด้วยความอึดอัดและเสียใจทุกอย่างในห้องนี้เงียบลงอย่างน่าใจหาย ทุกสายตาจับจ้องมาที่พี่เร็กซ์ ใบหน้า
“ของหนูมีคุยกับเพื่อนไว้บ้างว่าอยากไปทะเลแต่ยังไม่ได้สรุปกัน ที่แน่ๆ หนูกลับเชียงใหม่ค่ะ”“เร็กซ์ไม่เหงาแย่ น้องกลับเชียงใหม่” พี่ฟิวส์ถามพี่เร็กซ์ แต่พี่แกรนด์เปิดโปงความจริงเข้าให้“เหงาไรพี่ ปิดเทอมคราวที่แล้วมันก็ไปขลุกเชียงใหม่เป็นอาทิตย์”“เอ้า! ติดแฟนนี่หว่า” พี่ฟิวส์พูดเอาฮาทำให้ฝั่งเด็กหลุดหัวเราะ คุยกันอย่างสนุกสนานจนกระทั่งทานข้าวเสร็จก็ย้ายมายังห้องรับแขก นั่งคุยกันสักพักหัวหน้าแม่บ้านก็เข้ามารายงานอย่างนอบน้อมว่า“คุณท่านคะ ทนายมาขอพบค่ะ”“ไปเชิญเข้ามา” คุณปู่บอกด้วยน้ำเสียงทรงพลัง จู่ๆ ทุกอย่างในห้องนี้ก็เงียบลงจนน่าใจหาย พี่เร็กซ์เอื้อมมือมาบีบมือกัน ฉันเงยหน้าพี่เค้าแล้วยิ้มไม่ถึงนาที ทนายวัยกลางคนก็เดินเข้ามาพร้อมกระเป๋าสีดำ ไหว้ผู้ใหญ่ทุกคนอย่างนอบน้อม“มาตรงเวลาดี” คุณปู่เอ่ยชม“ขอบคุณครับคุณท่าน ถ้างั้นผมขออนุญาตเปิดพินัยกรรมเลยนะครับ” ทนายพูดอย่างนอบน้อม“เอาสิ” พอคุณปู่อนุญาต ทนายก็เปิดกระเป๋าหยิบซองสีน้ำตาลออกมาเมื่อทุกอย่างเป็นพิธีการ ฉันเริ่มไม่อยากอยู่ตรงนี้ ถึงพี่เร็กซ์อยากให้ฉันอยู่ หรือครอบครัวพี่เค้าไม่ได้มองว่าฉันเป็นคนนอก แต่ฉันคิดว่ามันไม่เหมาะที่จะ
“น้องเป็นคนตลกอ่ะ พี่ว่าน้องเหมาะจะไปแคสติ้งจริงๆ นะ ลองสักครั้งมั้ย” พี่เดซี่ถามกันด้วยรอยยิ้มหวาน ฉันนี่รีบส่ายหน้าอย่างไวเลย“หนูไม่ไหวหรอกค่ะ”“คุยอะไรกันเด็กๆ เสียงหัวเราะดังไปถึงด้านบน”เราทุกคนหันมองเจ้าของเสียง เห็นเป็นคุณปู่ คุณย่าทวดที่นั่งบนรถเข็น คุณพ่อและคุณลุง ฉันรีบยกมือทำความเคารพ ผู้ใหญ่ต่างยิ้มให้“เดกำลังโน้มน้าวน้องเจ้าใจเข้าสังกัดอยู่ค่ะคุณปู่” พี่เดซี่ตอบยิ้มๆ“แล้วน้องว่าไง”“น้องก็ปฏิเสธเหมือนเดิม” พี่เดซี่ตอบด้วยสีหน้าเสียดาย ก่อนจะตาโตเหมือนนึกอะไรออก “นี่เดพลาดอะไรไปรึเปล่าคะ คุณปู่คุยกับน้อง…”“คุณปู่คุยกับเจ้าใจนานละ พี่แหละไม่มาบ้านนี้เลยไม่รู้เรื่อง” พี่เร็กซ์พูดทำนองบ่นทำเอาพี่เดซี่หันไปค้อนให้ขนาดทำหน้าติดงอนพี่เดซี่ก็ยังสวยอ่ะ สมละที่เป็นไอดอลชื่อดัง ตอนไปปารีสแฟชั่นวีคนักข่าวต่างประเทศถึงขั้นอวยยศว่าเป็น It girl ของเอเชีย… วิชวลโหดเกิ๊น!!“เอ๊า! คนต้องทำงานนี่คะ แต่พอว่างก็มาหาคุณปู่กับคุณย่าทวดตลอดเหอะ” พี่เดซี่บ่นได้โคตรน่ารัก ก่อนจะเดินเข้าไปหาคุณปู่แล้วคล้องแขนท่าน “เดย์ดีใจนะคะที่คุณปู่เลิกเมินน้อง สิ่งที่เด็กคนนั้นพูดในงานเลี้ยงไม่ใช่เรื่องจริ
อาทิตย์นี้ฉันไม่มีนัดติวเพราะเหลือสอบแค่วิชาหลักอย่างญี่ปุ่นเท่านั้น พรีมเพื่อนรักก็ออกไปทานข้าวกับพี่ครินทร์ พอพี่เร็กซ์เอ่ยปากขอให้มาบ้านคุณย่าทวดฉันจึงตอบตกลง ถือว่าได้พักสมองไปในตัวเพราะเคร่งเครียดกับการอ่านหนังสือมาพักใหญ่แล้วหลังรู้ความจริงเรื่องที่เชอรีนสร้างไว้ พี่เร็กซ์พาฉันมาหาคุณย่าทวดกับคุณปู่อยู่หลายครั้ง จากตอนแรกที่คุณปู่เมินกัน ตอนนี้ท่านคุยกับฉันแล้ว วันที่คุณปู่ถามฉันด้วยท่าทีธรรมดาพี่เร็กซ์นี่ยิ้มกว้างยิ่งกว่าใคร หน้าตาพี่เค้ามีความสุขมากจนฉันเผลอยิ้มตาม“รถเยอะเลยแฮะ” ฉันพึมพำกับตัวเองเมื่อเห็นหลายคันจอดอยู่นอกโรงรถขนาดใหญ่“วันนี้คุณปู่ทวดเสียครบ 3 ปี” พี่เร็กซ์บอกเสียงเรียบทำให้ฉันหันมามองแฟนหนุ่มที่อยู่หลังพวงมาลัย“พี่ไม่ได้เศร้าอยู่ใช่มั้ยคะ” ฉันถามเสียงเบา เข้าใจดีเลยว่าการสูญเสียญาติผู้ใหญ่ที่เรารักมันเศร้าแค่ไหน ทุกวันนี้ถ้าคิดถึงท่านความเศร้านั้นก็ยังกลับมา“ท่านจากไปหลายปีจนพี่ทำใจได้ละ” พี่เร็กซ์ยิ้มละมุน แววตาไม่ได้วูบไหว พี่เค้ารู้สึกจริงอย่างที่บอก… ค่อยสบายใจหน่อย“สรุปที่พาหนูมาวันนี้เพราะรวมญาติว่างั้น” ฉันดักคอยิ้มถาม“จะว่างั้นก็ได้ พร้อมจะเจอคร







