บทที่ 49

เจียงซู่ที่จิตใจหนักอึ้ง เกือบจะโดนประโยคเมื่อครู่ทำให้หลุดขำซะแล้ว

เธอจึงพูดหยอกล้อไปว่า “หนูคิดว่าอาจารย์จะเป็นคนประเภทที่ต่อให้ตายก็ไม่หย่าซะอีก คิดไม่ถึงเลยว่าจะหัวสมัยใหม่ด้วย”

อาจารย์เจิงจ้องเขม็งแล้วพูดว่า “นี่ฉันเป็นคนหัวโบราณอย่างนั้นเรอะ? อีกอย่างการแต่งงานก็ไม่ใช่โทษประหารซะหน่อย โทษประหารยังผ่อนผันได้เลย”

“ที่เธอไม่ยอมหย่า หรือว่าเสียดายลาภยศเหล่านั้น?”

เจียงซู่ยังคงพูดติดตลกต่อว่า “จะว่าไป ก็ใช่ค่ะ หนูเสียดายจริง ๆ ยังไงซะก็ไม่เคยเห็นใครที่รวยขนาดนี้มาก่อน”

อาจารย์เจิงถึงกับโกรธจัด

เจียงซู่จึงรีบรินชาให้อาจารย์เพื่อขอโทษ

“เรื่องการหย่า อาจารย์ไม่ต้องห่วงนะคะ หนูจัดการเองได้ค่ะ”

เรื่องหย่า ยังไงเธอก็หย่าแน่ แต่ตอนนี้ยังไม่ใช่เรื่องที่เธอจะทำตามอำเภอใจได้

เว่ยชิงหางก็พูดแทนเจียงซู่ในเวลาที่เหมาะสมว่า “ตระกูลโจวครอบครัวแบบนั้น เทียบกับครอบครัวธรรมดาไม่ได้นะครับ ต่อให้หย่าแล้ว ก็ไม่ใช่ว่าจะจัดการให้เสร็จได้ในทันที อาจารย์ก็ให้ซู่ซู่แก้ไขปัญหาเองดีกว่านะครับ”

อาจารย์เจิง “ฮึ”ออกมาเบา ๆ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ

เจียงซู่มองอาจารย์ด้วยความซาบซึ้ง

ถ้าตัดเรื่องหย่าออกไป อาห