ตอนที่24 แผนแกล้งเมาขององค์หญิง

องค์หญิงหมิงเยว่และอันฉีชนจอกกันจนเมามาย อันฉีเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นตั้งแต่เริ่มแรกให้พวกเขาได้ฟังอีกครั้ง พวกเขาได้ฟังก็นึกแปลกใจกับพฤติกรรมของคนร้าย แต่อีกใจหนึ่งก็โล่งใจที่พวกเขาไม่ทำร้ายพวกนาง แต่ที่อดทึ่งไม่ได้เลยก็คือพวกนางพากันกระโดดหน้าผาที่มีสายน้ำไหลเชี่ยว แต่กลับรอดชีวิตมาได้อย่างน่าอัศจรรย์

องค์หญิงยังกล่าวชมอันฉีในความมีสติและมีไหวพริบดีเยี่ยม อีกทั้งมีน้ำใจช่วยเหลือนาง แม้ว่าตนเองก็อยู่สถานการณ์ที่ยากลำบากเช่นเดียวกัน นางสัญญาว่าจะไม่ปล่อยมือนางก็รักษาสัญญาได้อย่างมั่นคง นางคิดว่าคนแบบนี้น่านับถือน้ำใจอย่างยิ่ง

หมิงอ๋องพอได้ยินก็ยิ่งคลั่งรักอันฉีมากขึ้นไปอีก เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าสตรีที่เขาจับมาผิดตัวจะเป็นดั่งอัญมณีที่ล้ำค่าที่หาได้ยากยิ่ง ขอบคุณสวรรค์และโชคชะตาที่นำพาให้นางมาพบกับเขา

“ต้องตามหาลี่จูบ่าวทรยศให้พบ ข้าอยากรู้ว่าพวกเขาต้องการจับข้าไปทำอะไรและจับไปที่ไหน และใครคือคนที่บงการนางให้ทำเรื่องทั้งหมดนี้” อันฉีเอ่ยด้วยความคับแค้นใจ นังบ่าวทรยศข้าจะต้องจับเจ้ามาลงโทษให้ได้

พวกเขานั่งคุยกันจนถึงเกือบเที่ยงคืนจึงได้พากันแยกย้ายไปพักผ่อน องค์หญิงลากแม่ทัพจ้าวเข้าห้องของนางด้วยสภาพที่เมาแทบไม่ได้สติ ส่วนอันฉีก็ไม่ต่างกันจึงเป็นหมิงอ๋องที่ก้มลงอุ้มนางแล้วพาเข้าห้อง

บ่าวรับใช้รีบเข้ามาเตรียมน้ำอุ่นและนำกระโถนมาให้ก่อนจะออกไปอย่างรวดเร็ว องค์หญิงหมิงเยว่หมดสภาพนอนแผ่หลาอยู่บนเตียง จ้าวซีฮั่นยืนกอดอกมองนางว่าจะเอาอย่างไรดี เกิดมาก็เพิ่งเคยอยู่กับสตรีเป็นครั้งแรกแถมนางก็เมามากเช่น เขาควรไปเรียกบ่าวที่เป็นสตรีให้มาช่วยดีหรือไม่?

แต่แล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิด เขาถึงกับตกตะลึงยืนตัวแข็งทื่อ องค์หญิงหมิงเยว่จู่ ๆ ก็ลุกพรวดขึ้นมา ก่อนจะเริ่มถอดอาภรณ์ทีละชิ้น ร่างของนางเซไปเซมาอย่างไม่ได้สติ เมื่อร่างกายขาวนวลเนียนผุดผ่องปราศจากอาภรณ์ นางก็เดินส่ายไปส่ายมาเพื่อจะไปในส่วนที่ไว้อาบน้ำ

จ้าวซีฮั่นพ่นลมออกมาก่อนจะตัดสินใจเดินตามเพราะกลัวว่านางจะหกล้ม องค์หญิงหมิงเยว่ก้าวลงไปในอ่างน้ำอย่างสะลึมสะลือ ก่อนจะใช้ศีรษะพิงขอบอ่างแล้วหลับไปทันที

“องค์หญิง! องค์หญิง!”เขาพยายามเรียกนางแต่ดูเหมือนจะไร้การตอบสนอง เขาถอนใจออกมาก่อนจะหยิบสบู่มาช่วยถูตามแขนของนางด้วยใจที่เต้นรัว เขาพยายามที่จะไม่มองยอดยกที่ชูชันอย่างงดงาม แต่ว่าสายตาของเขาก็ไม่อาจละจากมันไปได้เลย

เขาค่อย ๆ เอื้อมมือไปสัมผัสอย่างแผ่วเบาอ่อนโยนและทะนุถนอม แต่เพียงแค่เขาสัมผัสร่างกายของเขาร้อนฉ่าขึ้นมาทันที รังแกคนไม่ได้สติจะผิดมากมั้ยนะ ยามนี้ความรู้สึกถูกผิดตีกันวุ่นวาย ก่อนเขาจะตัดสินใจปลดเสื้อผ้าอาภรณ์ออกจากร่างแล้วลงไปชำระร่างกายอย่างเร่งรีบ จากนั้นก็ลุกมาหยิบเสื้อคลุมมาสวมใส่ องค์หญิงหมิงเยว่ที่แอบหรี่ตามองเขาอยู่ถึงกับตกตะลึงตาค้าง กับน้องชายของเขาที่ห้อยลงมาเป็นพวง

สวรรค์มันจะใหญ่เกินไปหรือไม่? มันเล็กกว่าแขนของนางเพียงนิดเดียว อันฉีบอกว่ามันจะขยายใหญ่ขึ้นมาอีกยามที่บุรุษมีอารมณ์ แย่แล้ว! นางจะตายหรือไม่?

เมื่อเขาหันกลับมาก็รีบช้อนร่างบางขึ้นมาจากอ่างน้ำ แล้วประคองให้นางยืนอย่างทุลักทุเลเพื่อจะช่วยเช็ดตัวให้นาง จากนั้นก็ก้มลงอุ้มนางอีกครั้งแล้วพาไปนอนที่เตียง เขาดึงผ้าห่มมาคลุมให้นางจนถึงคอจากนั้นก็ห่มให้ตนเอง

แต่แล้วก็ต้องสะดุ้งสุดตัว เมื่อองค์หญิงหมิงเยว่ยกข้าที่อยู่ใต้ผ้าห่มมาพาดบนต้นขาของเขา จากนั้นมือที่แสนนุ่มนิ่มก็จับหมับเข้าที่น้องชายของเขาทันที ร่างกายของเขาเริ่มเกร็งไปทั้งร่างเมื่อนางขยับมือไปมา ก่อนที่เขาจะเผลอครางออกมาเบา ๆ โดยไม่รู้ตัว

องค์หญิงหมิงเย่วแอบยกยิ้มอย่างพอใจ ที่จริงนางไม่ได้เมามันคือการแสดง เพราะอาจารย์อันฉีบอกว่า นางต้องแกล้งเมาเขาจะได้คิดว่าเราทำไปเพราะไม่มีสติ อันฉียังบอกอีกว่าบางครั้งบุรุษก็เขินอายเกินไปที่จะเริ่ม ยิ่งนางเป็นองค์หญิงบุรุษก็ยิ่งเกรงใจ เพราะฉะนั้นต้องให้ตีเนียนไปแบบนี้

จ้าวซีฮั่นหลับตาลงด้วยอารมณ์ซ่านเสียว มือของนางทำให้เขารู้สึกดีมากจริง ๆ เขาปล่อยตัวปล่อยใจนางอยากจะทำอะไรก็ตามสบาย แต่แล้วก็ต้องผงกหัวขึ้นมาดู เมื่อรู้สึกว่ามีบางอย่างแตะไปที่หัวมังกร

เขาเบิกตากว้างเมื่อองค์หญิงหมิงเยว่แลบลิ้นออกมา แล้วใช้ปลายลิ้นแตะลงไปบนหัวมังกรแดงก่ำ เขารู้สึกเสียวแปลบขึ้นมาทั้งร่างเมื่อนางจับมังกรแดงเข้าไปในปากของนาง จากนั้นนางก็ค่อย ๆ ดูดดึงอย่างกับเป็นอาหารโปรดของนาง เขาทิ้งศีรษะลงบนหมอนอย่างรู้สึกเสียวซ่านรัญจวนใจ

เขายกมือมาลูบใบหน้าของนางอย่างเอาใจ นี่ใช่หรือไม่ที่นางบอกอาจารย์นางสอนมาดี เขาต้องยอมรับว่ามันสุดยอดมากจริง ๆ “อ่าาา องค์หญิงของกระหม่อมเก่งจริง ๆ”

องค์หญิงเมื่อได้ยินเสียงครางของเขาก็ยิ่งฮึกเหิมเร่งดูดดึงให้แรงมากขึ้น จนสุดท้ายเขาต้องปลดปล่อยออกมาสุดแรง องค์หญิงจึงกลืนลงไปจนหมด จากนั้นก็คลานขึ้นมานอนตะแคงมองเขาอย่างยั่วยวน “ชอบหรือไม่?”

“ชอบมีบทเรียนอื่นอีกหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?” องค์หญิงหมิงเยว์หัวเราะออกมา “เป็นถึงแม่ทัพใหญ่จะปล่อยให้สตรีรุกอยู่ฝ่ายเดียว?”

เขาลุกขึ้นมานอนตะแคงมองนาง ก่อนจะยกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ “หากว่ากระหม่อมรุกกลับองค์หญิงจะรับไหวหรือพ่ะย่ะค่ะ?”

“อันนี้ข้าก็ยังตอบไม่ได้เพราะยังไม่ได้ลอง” เขารีบตวัดร่างบางมาไว้ใต้ร่างอย่างนุ่มนวลอ่อนโยน ก่อนจะก้มลงไปบดจูบอย่างแสนเสน่หา ลิ้นเรียวเกี่ยวกระหวัดลิ้นเล็กของนางอย่างหลงใหล เขากอดกระชับร่างของนางอย่างแนบแน่น บดเบียดมังกรที่แข็งแกร่งบนดอกไม้งามไปมาอย่างรัญจวน

“อื้อออ…ท่านแม่ทัพ” นางต้องรีบผละจูบออกมาร้องครางเพราะความซ่านเสียว เขาจึงก้มลงไปจูบลงบนซอกคอเรื่อยลงมาจนถึงดอกบัวคู่งามของนาง ก่อนจะตัดสินใจครอบปากลงบนปลายถันอย่างหลงใหล “องค์หญิงท่านงดงามเหลือเกิน ข้ารักท่านที่สุดยอดดวงใจของข้า”

เมื่อไฟรักลุกโชนก็ยากจะดับลงได้ง่าย ๆ ทั้งเขาและนางปลดปล่อยออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า ร่างของพวกเขาทั้งสองคนเหงื่อเปียกชุ่มไปทั้งร่าง ก่อนจะผล็อยหลับไปด้วยความเหนื่อยล้า