تسجيل الدخولمشاركة
ตอนที่ 107 หวั่นไหว
تاريخ النشر:
2026-11-13 19:18:02
أحدث فصل
ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ ตอนที่ 109 ลึกลับ
ตอนที่ 109 ลึกลับหวั่นถงลอบสำรวจเหล่าศิษย์ผ่านช่องว่างของม่านแพร นางพึงพอใจอย่างยิ่งที่เห็นกระแสจิตและลมปราณของแต่ละคนมีความมั่นคงและบริสุทธิ์ ชายหนุ่มและหญิงสาวเหล่านี้มิใช่เพียงนักพรตที่สวดมนต์ไปวัน ๆ แต่กำลังจะกลายเป็น "แขนขา" ที่ภักดีและทรงพลังที่สุดของนางในช่วงหลายสัปดาห์ที่เสิ่นเยี่ยนเหิงไม่อยู่ หวั่นถงลอบเดินทางมายังสำนักเมฆาเร้นลับด้วยตนเองหลายครั้ง นางมิได้เพียงตรวจดูความเรียบร้อยของกิจการ แต่นางมาเพื่อ “ถ่ายทอดวิชาใหม่” ให้แก่เหอซางและเหล่าศิษย์อย่างจริงจัง“วิชาที่ข้าจะสอนพวกเจ้าในวันนี้ เรียกว่า ‘ค่ายกลเมฆาพรางวิญญาณ’ และ ‘อาคมคุ้มจิต’”หวั่นถงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบสงบ ก่อนจะเริ่มอธิบายเคล็ดวิชา “วิชานี้มิได้มีไว้เพื่อเข่นฆ่าหรือรังแกผู้ใด แต่มีไว้เพื่อรวมพลังจิตของพวกเจ้าหลายสิบคนเข้าด้วยกัน สร้างเป็นม่านพลังป้องกันภัยที่ศัตรูไม่อาจมองทะลุ และป้องกันไม่ให้ผู้ใดใช้อาคมมืดมาแทรกแซงหรือสืบหาความลับของพวกเราได้”นางค่อย ๆ เปล่งถ้อยคำบริกรรมคาถาโบราณทีละวรรคอย่างใจเย็น ชี้แนะจังหวะการเดินลมปราณและการเชื่อมโยงจิตสู่ผืนยันต์เหอซางและเหล่าศิษย์ต่างตั้งใจจดจำทุกคำสอนประหนึ่งไข่ม
ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ ตอนที่ 107 หวั่นไหว
ตอนที่ 107 หวั่นไหว“หวั่นถง…” เขาเรียกชื่อนางด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “เจ้าเองก็เพิ่งคลอดบุตร ร่างกายบอบช้ำมามาก ทั้งยังต้องให้นมรุ่ยเหิน… เลิกทำชาดพวกนี้เสียเถิดนะ หรือหากพวกเจ้ายังอยากทำเพื่อมิให้เหงา ข้าก็จะหาเงินมาซื้อที่ดิน ขยายเรือนให้กว้างขวางและจ้างสาวใช้กับคนงานจากข้างนอกเข้ามาช่วยทำงานพวกนี้แทนทั้งหมด เจ้าและทุกคนจะได้ไม่ต้องมานั่งดมควันเตาและเหน็ดเหนื่อยอีกต่อไป”ถ้อยคำเหล่านั้นมิได้เป็นเพียงคำสัญญาเลื่อนลอย แต่มันออกมาจากหัวใจของบุรุษที่สำนึกในหน้าที่ผู้พิทักษ์ครอบครัวอย่างแท้จริงหวั่นถงยืนนิ่งงัน หัวใจของนางกระตุกวูบ ความรู้สึกอบอุ่นสายหนึ่งพลันแล่นพล่านขึ้นมาจุกอยู่ที่ลำคอชาติก่อน… นางเคยเป็นหญิงงามที่บุรุษแย่งชิง แต่ความรักที่พวกเขามอบให้กลับเป็นดั่งไฟที่แผดเผา เป็นกรงขังที่เต็มไปด้วยความลุ่มหลงในรูปโฉมและการครอบครอง ไม่มีใครเคยมองเห็นความเหน็ดเหนื่อย ไม่มีใครเคยถามว่านางลำบากเพียงใดและสุดท้ายพวกเขาก็ผลักนางไปสู่ลานประหารอย่างไร้ความปรานีแต่บุรุษตรงหน้านี้… เสิ่นเยี่ยนเหิงที่นางเคยคิดว่าเขาเป็นเพียงแม่ทัพดิบเถื่อนและเย็นชา บุรุษที่นางเคยคิดจะใช้เป็นเพียงเกราะกำบังชั่วครา
ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ ตอนที่ 106 ฟ้าสงบก่อนพายุใหญ่
ตอนที่ 106 ฟ้าสงบก่อนพายุใหญ่ ตลอดหลายเดือนที่ผันผ่าน ชีวิตในเรือนไม้ชานเมืองของตระกูลเสิ่นดำเนินไปอย่างราบรื่นและมั่นคงยิ่งกว่าที่ผู้ใดจะคาดคิดสำนักคุ้มภัยตระกูลเสิ่นของเสิ่นเยี่ยนเหิงมีชื่อเสียงขจรขจายไปไกล พ่อค้าวาณิชจากทั่วทุกสารทิศต่างแย่งชิงกันว่าจ้างขบวนคุ้มกันของอดีตแม่ทัพ เพราะรู้ดีว่าไม่มีโจรป่าหน้าไหนกล้าแตะต้องขบวนสินค้าที่มีคนของเสิ่นเยี่ยนเหิงคุ้มครอง เบี้ยหวัดและค่าตอบแทนหลั่งไหลเข้ามาหล่อเลี้ยงครอบครัวอย่างไม่ขาดสาย เหล่าองครักษ์เก่าและบุรุษในตระกูลมีงานทำและมีศักดิ์ศรีกลับคืนมา ภายในเรือนก็อบอุ่นด้วยเสียงหัวเราะของเสิ่นอวี้เหยาที่ช่วยซ่งเสวี่ยเย็บปักถุงยันต์ ฮูหยินผู้เฒ่าและเสิ่นฮูหยินมีสุขภาพจิตแจ่มใส ไร้ซึ่งความอดอยากยากแค้นดั่งช่วงแรกที่เพิ่งย้ายมาในขณะเดียวกัน ที่สำนักเมฆาเร้นลับบนเนินเขาบูรพา รากฐานขุมกำลังเงียบของหวั่นถงกลับยิ่งแผ่ขยายออกไปอย่างน่าสะพรึงกลัวเหอซางทำหน้าที่เป็นหน้าฉากได้อย่างไร้ที่ติ ยามนี้ศิษย์ที่ผ่านการคัดเลือกและก้าวเข้าสู่การกล่าวคำสัตย์สาบานต่อยันต์วิญญาณของหวั่นถงมีจำนวนเพิ่มขึ้นถึงหลายสิบคน ทุกคนล้วนเป็นผู้มีจิตใจมั่นคง กตัญญ
ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ ตอนที่ 105 จับตาดูต่อไป
ตอนที่ 105 จับตาดูต่อไปองค์รัชทายาททรงผ่อนลมหายพระทัยยาว ทรงวางจอกชาลงบนโต๊ะไม้จันทน์เสียงดัง ‘กึก’ ก่อนจะเอนพระวรกายพิงพนักตั่งมุกอีกครา“เสด็จพ่อทรงจับตาดูข้าอยู่ทุกฝีก้าว…”พระองค์ตรัสด้วยน้ำเสียงที่ลดความเกรี้ยวกราดลง เหลือเพียงความสุขุมลุ่มลึกอันน่าสะพรึงกลัว “พระองค์ให้ความเมตตาแก่เสิ่นเยี่ยนเหิง ก็เพื่อคานอำนาจและทดสอบข้า ข้าไม่ควรบุ่มบ่ามกระทำการใดให้เสียแผนการใหญ่ ตอนนี้พวกเราต้องอยู่นิ่ง ๆ อย่าเพิ่งเคลื่อนไหวเด็ดขาด หากข้าลงมือยามนี้ เสด็จพ่อย่อมมีข้ออ้างเอ่ยปากปกป้องมันและคนที่จะตกเป็นเป้าสายตาในข้อหาโหดเหี้ยมไร้เมตตา ย่อมเป็นตัวข้าเอง”พระหัตถ์ขาวผ่องลูบไล้แหวนหยกมันแพะบนนิ้วโป้งอย่างเชื่องช้า“รอไปก่อน…”ริมพระโอษฐ์บางเฉียบกระตุกยิ้มหยัน เป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความมั่นพระทัยในกลการเมือง“รอให้เสิ่นเยี่ยนเหิงเป็นฝ่ายขยับก่อน คนอย่างมันเป็นแม่ทัพถืออำนาจมาทั้งชีวิต มีหรือจะยอมก้มหน้าก้มตาแบกไม้คุ้มเกวียนไปจนแก่ตายในกระท่อมซอมซ่อนั่นได้ วันใดที่มันเริ่มทนความต่ำต้อยไม่ไหว วันใดที่มันเริ่มติดต่อรวบรวมกำลังทหารเก่า หรือคิดจะหาทางหวนคืนสู่ราชสำนัก… เมื่อนั้นแหละ คือวันที่ความ
ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ ตอนที่ 104 ไม่ได้ติดต่อ
ตอนที่ 104 ไม่ได้ติดต่อกลิ่นกำยานไม้กฤษณาเนื้อดีคละเคล้ากลิ่นน้ำอบหอมฟุ้ง ลอยอวลอยู่ทั่วโถงพระโอรสแห่งตำหนักบูรพา แสงตะวันยามบ่ายสาดส่องผ่านระแนงไม้แกะสลักลายหงส์ทะยานฟ้า สะท้อนลงบนพื้นหินอ่อนขัดเงาวาววับดุจผิวกระจก เสาไม้จันทน์ต้นมหึมาสลักเสลาด้วยลวดลายปิดทองคำเปลวเปล่งประกายอร่ามตา บ่งบอกถึงอำนาจอันล้นพ้นของผู้เป็นเจ้าของตำหนักบนตั่งมุกตัวกว้าง องค์รัชทายาท ประทับเอนพระวรกายในฉลองพระองค์ผ้าไหมสีครามปักดิ้นทองคำลวดลายสี่กรงเล็บ พระพักตร์หล่อเหลาหมดจด ผิวพรรณขาวเนียนละเอียดประดุจหยกสลัก ดวงเนตรเรียวยาวทอดมองจอกชาในหัตถ์ด้วยความเรียบเฉย ทว่าประกายตาคู่นั้นกลับลึกล้ำ เย็นเยียบ และไร้ก้นบึ้งดั่งบ่อน้ำลึกในฤดูหนาวบุรุษหนุ่มในชุดองครักษ์เสื้อแพรสีเข้มคุกเข่าหมอบนิ่งอยู่เบื้องล่าง รอคอยจังหวะที่ผู้เป็นนายจะเอ่ยปาก“เสิ่นเยี่ยนเหิงเป็นอย่างไรบ้าง”สุรเสียงทุ้มหวานทว่าไร้ความอบอุ่นเอ่ยขึ้นช้า ๆ พระดรรชนีเรียวยาวเคาะขอบจอกหยกเป็นจังหวะเนิบนาบ“ทูลองค์รัชทายาท…” องครักษ์รายงานด้วยน้ำเสียงนอบน้อม “มิได้มีความเคลื่อนไหวติดต่อกับขุนนางเก่าตามที่คาดการณ์ไว้พ่ะย่ะค่ะ บัดนี้เขาพาครอบครัวไปพักอาศั
ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ ตอนที่ 103 ตัดขาดสายใย
ตอนที่ 103 ตัดขาดสายใยฮูหยินผู้เฒ่าถอนหายใจยาว แววตานิ่งสงบดั่งผู้ผ่านโลกมามาก “คนเราหากใจมิได้อยู่ด้วยกันแล้ว รั้งไว้ก็รังแต่จะสร้างความขุ่นเคือง ในเมื่อจิงเจียวและหรูเล่อเลือกเส้นทางที่ตนเห็นว่างดงาม ก็ปล่อยพวกนางไปเถิด”เสิ่นฮูหยินพยักหน้ารับอย่างหนักแน่น นางหันไปกล่าวกับพ่อบ้านตระกูลหลิน “แจ้งนายท่านหลินไปเถิด เมื่อเยี่ยนเหิงกลับมา ข้าจะเป็นผู้บอกให้เขาเขียนหนังสือหย่าให้ตามธรรมเนียม และนับแต่นี้ไป เสิ่นหรูเล่อจะมิใช่คนของตระกูลเสิ่นอีกต่อไป”จิงเจียวสะอื้นไห้ นางก้มกราบลาฮูหยินผู้เฒ่าและเสิ่นฮูหยินเป็นครั้งสุดท้าย แม้ในใจจะอาลัยรักในตัวสามี แต่ความทะเยอทะยานและอนาคตของบุตรสาวก็บีบให้นางเลือกหันหลังให้เรือนไม้แห่งนี้หรูเล่อเดินตามมารดาขึ้นรถม้าไปโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามองน้องสาวอย่างอวี้เหยาหรือรุ่ยเหินที่อยู่ในห้องด้านใน รถม้าของตระกูลหลินเคลื่อนตัวออกไป ทิ้งไว้เพียงฝุ่นดินจาง ๆ และความเงียบงันในลานเรือนซ่งเสวี่ยโอบกอดอวี้เหยาไว้แนบอก น้ำตาเอ่อคลอเบ้า นางก้มลงกระซิบถามบุตรสาวเบา ๆ “เหยาเอ๋อร์… เจ้าเล่า นึกอยากมีชีวิตที่สุขสบายในตระกูลใหญ่เหมือนพี่สาวเจ้าหรือไม่”อวี้เหยาส่ายหน
ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ ตอนที่ 38 เมฆาเร้นลับ
ตอนที่ 38 เมฆาเร้นลับหวั่นถงขยับกายพิงพนักเตียงด้วยท่าทีที่ดูผ่อนคลายลงมากนางปรายตามองตลับชาดที่เหลืออยู่บนโต๊ะก่อนจะสั่งการชิงยวนต่อด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย“เจ้าไปซื้อชาดจากร้านเดิมมาเพิ่ม จากนั้นก็หาตลับใหม่บรรจุลงไป... แล้วนำไปให้เหอซาง”ชิงยวนน้อมรับคำสั่งด้วยความเข้าใจแจ้ง นางรู้ดีว่าชาดเหล่า
ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ ตอนที่ 36 ประทินโฉม
ตอนที่ 36 ประทินโฉมหวั่นถงพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะซื้อของไปด้วยอีกหลายชิ้นจากนั้นนางก็เดินทอดน่องไปตามย่านการค้าที่คลาคล่ำไปด้วยสตรีสูงศักดิ์และหญิงสาวแรกรุ่น นางหยุดแวะที่ร้านประทินโฉมร้านแรกซึ่งเป็นร้านเล็กๆ ที่ตั้งอยู่หัวมุมถนน หลังจากพิจารณาเนื้อชาดในตลับไม้เรียบง่ายอยู่นาน นางก็หันไปสั่งเสี่ยว
ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ ตอนที่ 35 อนุห้า อนุหก
ตอนที่ 35 อนุห้า อนุหก หวั่นถงปรายตามองหญิงสาวทั้งสองที่ยกถาดน้ำชาเข้ามาคารวะหัวใจนางสะดุดเหตุใด…พวกนางจึงดูคล้ายตนเองถึงเพียงนี้อนุห้าชื่อ เชี่ยซูสวมอาภรณ์สีอ่อนเรียบตา ใบหน้าอ่อนหวาน ดวงตาเรียวสงบท่าทางสำรวม นิ่งเงียบให้ความรู้สึกคล้ายสตรีที่ไม่แย่งชิงส่วนอนุหกชื่อ เฉินอวี้หลันร
ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ ตอนที่ 28 เพิ่มพลัง
ตอนที่ 28 เพิ่มพลัง เหอซางแทบจะล้มพับลงกับอาสนะทันทีที่ลับตาคน ท่าทางที่เคยดูสง่างามประดุจเทพเซียนหายวับไปในพริบตา เขารีบคลำคอและบ่าของตัวเองด้วยความหวาดเสียว“ลูกพ่อ! เจ้าเห็นไหม ดาบฟันข้าไม่เข้าจริงๆ!” เขาหันไปบอกเหอฉีด้วยเสียงกระซิบที่สั่นพร่า “นายท่านผู้นั้นเป็นใครกันแน่ ยาที่นาง...
قد تعجبك أيضًا
ท่านอ๋องกับพระชายาพาลูกหนีภัยธรรมชาติ
หลันซานอวี่147.6K وجهات النظرทะลุมิติมาเป็นพระชายาไร้ค่า
หนูเหมยจ้า87.3K وجهات النظرชาตินี้ ข้าไม่ขอรัก!
ซีไซต์36.9K وجهات النظرบ่วงดวงชะตา พระชายาหมอดูมือฉมัง
เจียงหนานเยียน97.8K وجهات النظرท่านแม่ทัพผู้นี้คือสามีผู้เย็นชาของข้าเอง
มิณิณ/ชงฉีป๋อซาน374 وجهات النظرทะลุมิติมาเป็นแม่นมให้ฝ่าบาท
ภัสสพิชชา134 وجهات النظرต่างภพมาพบรักท่านแม่ทัพ
บ้านนิยายบายโซ246 وجهات النظرดวงดาราที่ร่วงหล่น
อามีทอฟอ131 وجهات النظر
