로그인กลับมายังปัจจุบัน "ในตอนนั้นแม่เล่าว่า...เธอยิ้มออกมาทั้งน้ำตาทีเดียวค่ะ ให้กับคำพูดของเพื่อนรักที่ตัวเองก็ท้องแก่ใกล้จะคลอดแต่ก็ยังมาเยี่ยมตัวเอง และหลังจากนั้นแม่บุญธรรมก็มักจะนำสิ่งของรวมถึงเงินเท่าที่หล่อนจะแบ่งได้มาให้ฉันอยู่ตลอด จนกระทั่งเธอมีลูกคนที่สองและฉันเริ่มโตขึ้นและแม่หาเงิ
หลายปีผ่านไป...หลังจากที่เปลวไฟแห่งโศกนาฏกรรมได้มอดดับลง และบาดแผลทั้งหมดได้รับการเยียวยาด้วยกาลเวลาและมิตรภาพภายในเรือนสี่ประสานในบ่ายวันหยุดสุดสัปดาห์ที่แสนจะสงบสุข... เสียงหัวเราะของเด็กแฝดชายหญิงที่ได้เติบโตขึ้นมากกำลังวิ่งเล่นอยู่ในสวน...คือบทเพลงที่ไพเราะที่สุดของบ้านหลังนี้และในวั
"หวงจิง! ดูหวังเฉียง! เขามีแผลไฟไหม้รุนแรง!" "อู๋ถิง! ดูจ้าวลี่! ระวังเรื่องบาดเจ็บที่ศีรษะและกระดูกสันหลัง!" ทั้งหวงจิงและอู๋ถิงทำงานกันอย่างคล่องแคล่วแม้ว่าจะตกตะลึงกับอาการของเพื่อน ทว่ามือของพวกเขาก็ทำงานไม่หยุด หลังตัดชุดดับเพลิงที่เสียหายออกและประเมินบาดแผลรวมถึงเปิดเส้นเลือดให้สาร
"ทุกคน! สวมหน้ากากป้องกันสารพิษ! ห้ามถอดออกเด็ดขาด!" เสียงที่เด็ดขาดของเกาซูอวี้ดังขึ้นเป็นคำสั่งแรก...เธอรู้ดีว่าควันที่มองเห็นตรงหน้านั้น...เต็มไปด้วยสารเคมีอันตราย ทีมแพทย์ภาคสนามทั้งหมดรีบสวมหน้ากากป้องกันอย่างรวดเร็ว...ก่อนที่พวกเขาจะพุ่งตัวเข้าไปในความโกลาหลเบื้องหน้าที่เต็มไปด้วยภ
หวงจิงและอู๋ถิงมองหน้ากัน...ก่อนจะพยักหน้าอย่างพร้อมเพรียง...ซึ่งพวกเขาคือผู้ที่เหมาะสมมากที่สุด "ฉันจะไป" "ฉันไปด้วย" และในตอนนี้การตัดสินใจที่กล้าหาญเป็นอย่างมาก...ได้เกิดขึ้นแล้วโดยที่พวกเขาทั้งหมดไม่ได้รู้เลยว่า...การรวมตัวกันครั้งนี้จะเป็นเรื่องน่าเศร้าสำหรับสหายของพวกเขาต้องเผชิญ
กลางดึกสงัดของกรุงปักกิ่ง...ท่ามกลางการหลับใหลของผู้คน ฉับพลันในวินาทีนั้นได้มีเสียงสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดดังขึ้นกึกก้อง...ทำลายความเงียบของสถานีดับเพลิงในเขตชานเมือง หวังเฉียงกับจ้าวลี่...สองสหายนักดับเพลิง...กระโจนออกจากเตียงพักผ่อน...แล้วรูดเสาลงมายังชั้นล่างด้วยความเร็วสูงสุดพวกเข
เช้าของวันต่อมา หลังจากสองเพื่อนรักได้กุญแจตึกแถวมาอยู่ในมือ หลิวซินและเฉินลี่ฮวาก็ไม่รอช้าพวกเธอมาที่ร้านใหม่ตั้งแต่เช้าตรู่เพื่อเริ่มต้นภารกิจการแปลงโฉมตึกไม้เก่าให้กลายเป็นห้องเสื้อซูซินในฝันทันที โดยมีลู่เหยาที่ว่างเว้นจากการเข้าเวรที่โรงพยาบาลก็ได้ตามมาสมทบด้วยอีกแรง ภาพของสามสตรีเห
"แผนอะไรหรือจ๊ะ/แผนอะไรหรือลูก" เพื่อนรักสองคนถามออกมาพร้อมกัน "ในช่วงแรกนี้หนูคิดว่าควรให้ห้องเสื้อซูซินของเราเป็นห้องเสื้อที่ให้บริการแบบครบวงจรค่ะ" หานซูอวี้เริ่มอธิบายแผนการของตนออกมา "โดยให้แม่ของหนูเป็นผู้รับผิดชอบเรื่องการตัดเย็บทั้งหมด ส่วนแม่บุญธรรมก็จะรับหน้าที่เป็น
"หา!" เฉินลี่ฮวาอุทานอย่างตกใจ ก่อนย้อนถามอย่างกังขา "เธอจะให้ฉันไปทำห้องเสื้อกับเธอนี่นะ" "ก็ใช่น่ะสิ!" หลิวซินพยักหน้าพร้อมกับกล่าวออกมาอย่างมั่นใจขึ้น "เธอเป็นคนมีหัวด้านความสวยความงามเป็นพิเศษนี่นา ทั้งแต่งหน้าทำผมก็เก่ง ถ้าให้เธอมาช่วยแนะนำลูกค้าเรื่องสไตล์การแต่งตัวหรือช่วยจัดร้านน
เวลาหนึ่งเดือนผ่านไปอย่างรวดเร็ว...ในช่วงเวลานี้หลิวซินกำลังรอเจ้าหน้าที่คนใหม่มารับช่วงต่องานที่โรงพยาบาลอย่างใจเย็น ชีวิตของทุกคนในครอบครัวเกาก็ได้ดำเนินไปในทิศทางที่ดีขึ้นอย่างต่อเนื่อง ห้องเสื้อซูซินได้รับคำสั่งตัดเย็บชุดจากเหล่าคุณนายทหารเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จนหลิวซินแทบไม่มีเวลาว่าง ส







