Mag-log inShare
บทที่ 83
Petsa ng paglalathala:
2025-09-01 19:30:47
Pinakabagong kabanata
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 322
กลับมายังปัจจุบัน "ในตอนนั้นแม่เล่าว่า...เธอยิ้มออกมาทั้งน้ำตาทีเดียวค่ะ ให้กับคำพูดของเพื่อนรักที่ตัวเองก็ท้องแก่ใกล้จะคลอดแต่ก็ยังมาเยี่ยมตัวเอง และหลังจากนั้นแม่บุญธรรมก็มักจะนำสิ่งของรวมถึงเงินเท่าที่หล่อนจะแบ่งได้มาให้ฉันอยู่ตลอด จนกระทั่งเธอมีลูกคนที่สองและฉันเริ่มโตขึ้นและแม่หาเงิ
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 321
หลายปีผ่านไป...หลังจากที่เปลวไฟแห่งโศกนาฏกรรมได้มอดดับลง และบาดแผลทั้งหมดได้รับการเยียวยาด้วยกาลเวลาและมิตรภาพภายในเรือนสี่ประสานในบ่ายวันหยุดสุดสัปดาห์ที่แสนจะสงบสุข... เสียงหัวเราะของเด็กแฝดชายหญิงที่ได้เติบโตขึ้นมากกำลังวิ่งเล่นอยู่ในสวน...คือบทเพลงที่ไพเราะที่สุดของบ้านหลังนี้และในวั
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 320
"หวงจิง! ดูหวังเฉียง! เขามีแผลไฟไหม้รุนแรง!" "อู๋ถิง! ดูจ้าวลี่! ระวังเรื่องบาดเจ็บที่ศีรษะและกระดูกสันหลัง!" ทั้งหวงจิงและอู๋ถิงทำงานกันอย่างคล่องแคล่วแม้ว่าจะตกตะลึงกับอาการของเพื่อน ทว่ามือของพวกเขาก็ทำงานไม่หยุด หลังตัดชุดดับเพลิงที่เสียหายออกและประเมินบาดแผลรวมถึงเปิดเส้นเลือดให้สาร
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 319
"ทุกคน! สวมหน้ากากป้องกันสารพิษ! ห้ามถอดออกเด็ดขาด!" เสียงที่เด็ดขาดของเกาซูอวี้ดังขึ้นเป็นคำสั่งแรก...เธอรู้ดีว่าควันที่มองเห็นตรงหน้านั้น...เต็มไปด้วยสารเคมีอันตราย ทีมแพทย์ภาคสนามทั้งหมดรีบสวมหน้ากากป้องกันอย่างรวดเร็ว...ก่อนที่พวกเขาจะพุ่งตัวเข้าไปในความโกลาหลเบื้องหน้าที่เต็มไปด้วยภ
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 318
หวงจิงและอู๋ถิงมองหน้ากัน...ก่อนจะพยักหน้าอย่างพร้อมเพรียง...ซึ่งพวกเขาคือผู้ที่เหมาะสมมากที่สุด "ฉันจะไป" "ฉันไปด้วย" และในตอนนี้การตัดสินใจที่กล้าหาญเป็นอย่างมาก...ได้เกิดขึ้นแล้วโดยที่พวกเขาทั้งหมดไม่ได้รู้เลยว่า...การรวมตัวกันครั้งนี้จะเป็นเรื่องน่าเศร้าสำหรับสหายของพวกเขาต้องเผชิญ
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 317
กลางดึกสงัดของกรุงปักกิ่ง...ท่ามกลางการหลับใหลของผู้คน ฉับพลันในวินาทีนั้นได้มีเสียงสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดดังขึ้นกึกก้อง...ทำลายความเงียบของสถานีดับเพลิงในเขตชานเมือง หวังเฉียงกับจ้าวลี่...สองสหายนักดับเพลิง...กระโจนออกจากเตียงพักผ่อน...แล้วรูดเสาลงมายังชั้นล่างด้วยความเร็วสูงสุดพวกเข
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 218
ในขณะเดียวกันนั้นเอง...ที่ห้องพักแพทย์เวรซึ่งอยู่ไม่ไกลกันนัก...เฉียนฮ่าวหราน โม่เหยียน และหวังเจี้ยน กำลังนั่งพักหลังจากที่ต้องวุ่นวายกับเคสของตัวเองมาตลอดทั้งวัน "เฮ้อ!...ในที่สุดก็ได้พักซะที...วันนี้มันวันอะไรกันวะเนี่ย" เฉียนฮ่าวหรานบ่นอุบก่อนที่จู่ ๆ เสียงของหวังเจี้ยนก็ดังขึ้นอย่าง
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 217
หลังจากที่เรื่องราวทั้งหมดได้คลี่คลายลง...และแม่ของเด็กชายได้กล่าวขอบคุณพวกเขาอย่างสุดซึ้งแล้ว...เหล่าฮีโร่รุ่นเยาว์ทั้งสี่คนก็คิดว่าวันแรกของการฝึกงานที่แสนจะยาวนานของพวกเขากำลังจะสิ้นสุดลงเสียที แต่ดูเหมือนว่าโชคชะตาจะยังคงอยากจะทดสอบพวกเขาต่อไป...เมื่อถึงเวลาเลิกงาน...หัวหน้าพยาบาลหวั
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 216
แต่...ในขณะที่นายแพทย์เฉินกำลังจะก้าวเดินออกจากห้องผ่าตัดไปด้วยหัวใจที่หนักอึ้งนั้นเอง... "เดี๋ยวก่อน...หมอเฉิน" เสียงที่สงบนิ่งของศาสตราจารย์ฉินก็ได้ดังขึ้นรั้งเขาไว้นายแพทย์เจ้าของชื่อได้หันกลับมาเผชิญหน้ากับอาจารย์ของตนอีกครั้งด้วยสีหน้าอันว่างเปล่า "ครับ...อาจ
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 215
"คะ...ค่ะ...ศาสตราจารย์" เกาซูอวี้รับคำด้วยความประหลาดใจระคนดีใจ และแล้ว...ภาพของนักศึกษาแพทย์ปีสาม...ที่เดินเคียงข้างเตียงผู้ป่วยออกจากห้องผ่าตัด...เพื่อทำหน้าที่ส่งมอบผู้ป่วยที่สำคัญ...ก็ได้กลายเป็นอีกหนึ่งตำนานบทใหม่...ที่ถูกเล่าขานไปทั่วทั้งโรงพยาบาลในวันนั้น หลังจากที่เก
Maaari mong magustuhan
ระบบพยากรณ์สวรรค์กับคุณแม่ลูกแฝด
Huneybunch9.5K viewsหยดน้ำตา (The Tear's Trace) NC 25+
babybunny 323 viewsเมื่อฉันต้องกลายเป็นสาวชาวนายุค 2499
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค1.7K viewsซูเมี่ยวจิน
橙花5.4K viewsพิมมาล่ารัก ฉบับแม่หญิงการละคร
babybunny 382 viewsผมทะลุมิติไปเป็นไอดอล (ก็ได้วะ)
เย็นย่ำรัตติกาล1.2K viewsฉันเกิดใหม่เป็นหลานสาวชาวนายุค60
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค11.6K viewsเนรเทศไม่เป็นไร ข้าเกิดใหม่พร้อมคลังเสบียง!
ฮาจิฮาจิ38.2K views
