보관함
검색
홈 / ระบบ / ชุนหนี ฮู้เกินโคลนใบไม้ผลิคุ้มราก / บทที่ 187

공유

บทที่ 187

작가: เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค
last update 게시일: 2026-02-24 20:30:04
เมื่อเสิ่นอี้เฟยผู้ซึ่งผ่านพิธีสวมหมวกเติบโตเป็นผู้ใหญ่มาหมาด ๆ ได้ยินคำพูดของบิดา ใบหน้าหล่อเหลาที่
이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요
이전 챕터 다음 챕터
잠긴 챕터

최신 챕터

  • ชุนหนี ฮู้เกินโคลนใบไม้ผลิคุ้มราก   บทที่ 268

    หญิงสาวเลือกเดินทางมาที่หมู่บ้านท่าเรือประมงค่อนข้างเก่าแห่งหนึ่ง... ลมทะเลพัดแรงหอบเอากลิ่นไอเค็มและความชื้นเข้ามาปะทะใบหน้าหลินเวยในชุดเดรสยาวสีขาว ยืนอยู่บนสะพานเทียบเรือ เธอมองออกไปที่เส้นขอบฟ้าที่น้ำทะเลบรรจบกับท้องฟ้า ที่นี่... แม้ตึกรามบ้านช่องจะเปลี่ยนไปจากภาพในฝัน แต่กลิ่นของทะเล เสียงของค

  • ชุนหนี ฮู้เกินโคลนใบไม้ผลิคุ้มราก   บทที่ 267

    กาลเวลาหมุนเวียนเปลี่ยนผ่านอีกครา นับจากวันที่เหล่าพี่น้องได้พบหน้า... จากฤดูใบไม้ผลิสู่ฤดูหนาว จากผมดำขลับสู่สีดอกเลา... ในที่สุดเรื่องราวของเสิ่นหลิวเวยสตรีผู้พลิกชะตาตระกูลเสิ่นและสร้างตำนานแห่งเมืองตงไห่ก็ได้ดำเนินมาถึงบทสุดท้ายของชีวิตที่เรือนพำนักจวนอ๋องจิ้ง... ภายในห้องนอนที่กว้างขวางและเงีย

  • ชุนหนี ฮู้เกินโคลนใบไม้ผลิคุ้มราก   บทที่ 266

    “ท่านอาจื้อคัง! ข้าฮ่าวหราน มารับท่านแล้วขอรับ!”เสิ่นจื้อคังเปิดม่านออกมา น้ำตาคลอเบ้าเมื่อเห็นหลานชายที่เคยตัวกะเปี๊ยก บัดนี้กลายเป็นชายชาติทหารเต็มตัว“ฮ่าวหราน... เจ้าโตเป็นหนุ่มแน่นขนาดนี้เชียวหรือ! ดี! ดีมาก! สมแล้วที่เป็นลูกของพี่สาม!”ในระหว่างที่เสิ่นฮ่าวหรานกำลังไปรอรับผู้ที่เดินทางมาจากแด

  • ชุนหนี ฮู้เกินโคลนใบไม้ผลิคุ้มราก   บทที่ 265

    กาลเวลาเปรียบดั่งสายน้ำที่ไหลผ่านไปอย่างรวดเร็ว มิอาจหวนคืน... จากฤดูร้อนอันแสนวุ่นวายของเหล่าเด็กน้อยในวันวาน เคลื่อนคล้อยผ่านฝนหนาวและใบไม้ผลิมานับอีกสี่ปีสี่ปี... เป็นช่วงเวลาที่จะสั้นก็ว่าสั้นจะว่านานก็นาน เพราะแต่ละปีก็หมายถึงอายุของผู้สูงวัยที่เพิ่มขึ้น ส่วนเหล่ารุ่นเยาว์ก็เริ่มเติบโตพอจะบินส

  • ชุนหนี ฮู้เกินโคลนใบไม้ผลิคุ้มราก   บทที่ 264

    ส่วนเสิ่นฮ่าวหรานและจ้าวเฟยหลงทำหน้าที่เป็นฝ่ายผลิต... หน้าที่ไสน้ำแข็งและทุบน้ำแข็ง เพราะเป็นหนุ่มสายบู๊ พละกำลังเหลือเฟือทางด้านสองสาว เสิ่นซินเยว่และจ้าวเฟยหง จะทำหน้าที่ฝ่ายบริการและเรียกลูกค้า โดยที่โจวหม่านม่านจะทำหน้าที่ฝ่ายตรวจสอบคือนักชิมนั่นเอง ปิดท้ายด้วยเสิ่นอี้ซวนที่จะทำหน้าที่สังเกตภา

  • ชุนหนี ฮู้เกินโคลนใบไม้ผลิคุ้มราก   บทที่ 263

    สายลมร้อนอบอ้าวพัดผ่านทุ่งนาสีเขียวขจีของเมืองตงไห่ แม้จะเป็นฤดูร้อนที่แผดเผาแต่สำหรับจวนตระกูลเสิ่นแห่งนี้กลับเต็มไปด้วยความเย็นฉ่ำจากความรักและความมีชีวิตชีวาที่ห้องทำงานส่วนตัวของเสิ่นอี้เทียน... หนุ่มน้อยในวัยสิบสามปีกำลังนั่งหลังตรงจรดพู่กันลงบนกระดาษเนื้อดี กลิ่นหมึกหอมจางลอยอบอวลไปในอากาศ“เ

  • ชุนหนี ฮู้เกินโคลนใบไม้ผลิคุ้มราก   บทที่ 137

    ในขณะที่ทั้งพ่อและลูกสาวกำลังรอจดหมายตอบกลับจากเมืองหลวงอยู่นั้นเอง... ไม่กี่วันหลังจากที่เสิ่นอี้เฟยล่องเรือจากไป... ขบวนรถม้าคันหรูหราที่คุ้นตาคันหนึ่งก็ได้แล่นมาจอดตรงหน้าประตูจวนเจ้าเมืองตงไห่ พร้อมกับทหารองครักษ์หลวงในชุดเต็มยศ สร้างความแตกตื่นให้แก่ชาวบ้านที่เดินผ่านไปมา ไม่น้อยพ่อบ้านจางรีบว

  • ชุนหนี ฮู้เกินโคลนใบไม้ผลิคุ้มราก   บทที่ 136

    “ท่านพ่อลองคิดดูนะเจ้าคะ... คนที่ได้ประโยชน์จากถนนเส้นนี้มากที่สุดคือใคร” นางเว้นจังหวะลงเล็กน้อย“ก็คงจะเป็น... เหล่าพ่อค้าและคหบดีที่ต้องขนส่งสินค้าใช่หรือไม่” เสิ่นอี้หานตอบพลางลูบคางของตนไปมา“ถูกต้องเจ้าค่ะ!” เวยเวยตัวน้อยดีดนิ้วดังเปราะ “แล้วถ้าหาก... ท่านพ่อในนามของเจ้าเมือง... ออกประกาศเชิญช

  • ชุนหนี ฮู้เกินโคลนใบไม้ผลิคุ้มราก   บทที่ 135

    กาลเวลาผันผ่านไม่นานหลังจากนั้น วันเดินทางสู่เมืองหลวงของเหล่าบัณฑิตผู้มีความหวังก็ได้มาถึง... บริเวณท่าเรือของอำเภอผิงเจียงในเช้าวันนี้คึกคักเป็นพิเศษเนื่องจากชาวเมืองตงไห่และเหล่าศิษย์จากสถานศึกษาไห่เหวินซูเยวียน ต่างพากันมารวมตัวเพื่อส่งและกล่าวอวยพรให้แก่เหล่าว่าที่จอหงวนของพวกเขา โดยเฉพาะหวังจ

  • ชุนหนี ฮู้เกินโคลนใบไม้ผลิคุ้มราก   บทที่ 134

    “ถ้วยนี้ น้องเล็กเรียกว่าน้ำแกงเห็ดหูหนูขาวเมล็ดบัวขอรับ” เสิ่นจวินสือที่มาด้วยพูดขึ้น หวังจื้อหาวที่แทบจะไม่แตะต้องอาหารมาหลายวันมองถ้วยของว่างที่กำลังส่งกลิ่นหอมหวานอ่อน ๆ ช่วยให้จิตใจสงบไม่วางตาส่วนถ้วยอีกใบ... คือผลไม้สีแดงก่ำที่ถูกคว้านเมล็ดออกแล้วนำไปนึ่งจนนุ่ม... ราดด้วยน้ำเชื่อมสีอำพัน... ซ

더보기

다른 추천

좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status