LOGINความลับแสนเร่าร้อนระหว่างดาวคณะสุดสวยกับอาจารย์ฝรั่งสุดเซ็กซี่ มันเริ่มขึ้นตั้งแต่ตอนไหนกันนะ “yes or no?” อาจารย์ฝรั่งถามย้ำอีกครั้ง ด้วยสายตาดุดัน “yesค่ะอาจารย์ yes!” เธอตะโกนตอบเสียงดังฟังชัด ด้วยสีหน้ามั่นใจ แต่เพื่อนๆกลับพากันหัวเราะขำกับคำตอบล่อแหลมสองแง่สองง่าม จากปากของดาวคณะสุดสวย โคตรเรียบร้อยกุลสตรีศรีมหา’ลัย
View MoreMaagang dumating si Mira sa Primera Hotel event’s place, suot ang puting corporate dress at nakatali ang kanyang buhok. Tulad ng dati, organized siya at kalmado, siya ang ever reliable assistant ni Kyle Alvarado, ang CEO ng Megawide Corporation sa loob ng limang taon. Pati kasal ng boss ay siya ang nag-asikaso sa sobrang busy nito.
“Okay, flowers arranged, catering checked, music is ready,” bulong niya sa sarili habang nakatingin sa checklist.
Isa-isa nang nagsidatingan ang mga bisitang pawang kilalang personalidad, investors, at mga business partner. Elegante ang ayos ang lugar, mga puting bulaklak, gintong dekorasyon, at magarbong mesa. Lahat ay excited makita ang pag-iisang dibdib ni Kyle at Sofie, isang modelo.
Pero may isang problema. Wala pa si Sofie.
“Where is the bride?” tanong sa kanya ng wedding coordinator, palihim na nagpa-panic.
“Nasaan na ba siya? Hindi ba dapat nandito na siya kanina pa?” usisa ng makeup artist.
Mabilis na kinuha ni Mira ang kanyang phone at tinawagan si Sofie. Tatlong beses. Wala pa ring sagot.
Nakakunot ang noo ni Kyle habang papalapit. Suot ang classic black tuxedo, gwapo at makisig. Tila ito Greek god na nakalabas sa libro. Ipinilig niya ang ulo. Ikakasal na ang boss niya, dapat na niyang tigilan ang lihim na pagtingin dito.
“Mira,” malamig ang tono ni Kyle. "Anong nangyayari?”
“S-Sir, hindi pa po dumarating si Miss Sofie. I’ve tried calling her, multiple times, pero hindi po siya sumasagot.”
Suminghap si Kyle. Tumalikod saglit, tumingin sa altar, saka bumaling kay Mira.
“She’s coming, baka na-traffic lang.”
Tumango siya. He’s very particular with time. Wala ni isang empleyado ng Megawide ang nale-late. Pero pagdating kay Sofie, talagang nagiging soft ang cold-hearted na CEO.
Lumipas pa ang isang oras. Nasa altar na din ang pari. Nakahanda na ang lahat. Nagsisimula na ang bulungan ng mga tao sa paligid. Sino ba naman kasing matinong babae ang hindi sisipot sa kasal kung si Kyle Alvarado ang groom? Ito ang pinakamayamang business tycoon sa bansa bukod sa napakagwapo at kisig nito.
Tumunog ang cellphone nitong hawak niya. Nakita niya ang notification. Mensahe mula kay Sofie. Tila napugto ang hininga niya ng makita ang message.
“I’m sorry, Kyle. I can’t give up my career. Please forgive me,” nanginig ang kamay niya sa nabasa.
Nakita niyang palapit ang binata.
“Sir, m-may message po galing kay Ms. Sofie. Sir, huwag po kayong --”
Hindi na siya pinatapos ni Kyle. Bigla nitong hinablot ang cellphone at binasa ang message. Nakita niya ang paggalaw ng panga nito.
Humakbang ito palapit at marahas siyang hinila sa pulso. Halos mabitawan niya ang cellphone sa gulat.
“S-Sir?!” sigaw ni Mira habang binabagtas nila ang red carpet.
“Well, ngayon, kailangan ko ng bride. Inuutusan kitang pakasalan ako,” malamig pero nag-uutos ang tinig ni Kyle
“H-Ha? Sir, ano pong sinasabi ninyo?”
“Ikaw na ang ikakasal sa akin.”
Tila gusto niyang kurutin ang sarili dahil baka ang lahat ng ito ay panaginip lamang. Kagabi lang ay nasa delulu land siya at ini-imagine na siya ang bride ni Kyle. Mukhang nakinig ang universe sa kahilingan niya!
“Ano?! Sir, hindi po, hindi puwede tayong ikasal,” aniyang malapit ng himatayin.
“Wala akong bride, I need one,” matigas nitong sabi na tila nauubusan na ang pasensya. Ayaw pa naman nito ng makulit.
“Pero, Sir, ako po ay isang hamak na assistant lang,” aniyang napayuko. Nawala ang puso niya sa kinalalagyan.
“Exactly. Kasal lang ‘to sa papel. Babayaran kita ng malaking halaga. Sofie will come back sa sandaling malaman niyang ikinasal ako sa iba.”
Hindi na siya nakapagsalita pa at tumango na lamang. Payag siya kahit kasal-kasalan lamang ito. Hindi na niya namalayan kung paano siya nakarating sa room upang isuot ang wedding gown.
Nilamon siya ng kaba, takot, at excitement. Tulala siyang sumunod sa glam team.
Nagsimula na ang seremonyas sa hudyat ni Kyle. Tumutugtog ang klasikong instrumental wedding song habang unti-unting nagbukas ang malalaking pinto ng grand ballroom. Napalingon ang lahat sa dulo ng aisle, at halos sabay-sabay ang bulungan ng mga bisita sa gulat at pagtataka.
At sa harap ng daan-daang bisita, siya ang biglang naging bride. Umepekto na ang pagtutulos niya ng kandila sa simbahan. Pati ang prayer request niya sa log book ng chapel at Simbang gabi tuwing Disyembre. Wishes do come true.
Dahan-dahang lumakad si Mira, suot ang wedding gown na orihinal na para kay Sofie. Ang damit ay bumagay sa kanya sa paraang ni hindi niya naisip na posible, elegante ang damit na sakto ang sukat sa kanya. May kakaibang alindog siya na hindi niya sinasadyang maipamalas sa mamahaling gown. Nanginginig ang kamay niya habang hawak ang bouquet, at halos hindi siya makahinga. Ni hindi alam ng pamilya niya na ikinakasal siya.
Hindi ito dapat mangyari. Pero sinungaling siya kung sasabihin niyang ayaw niya ang makasal sa CEO na matagal na niyang iniibig na nasa sa dulo ng altar, nakatayo nang matikas at gwapo sa kanyang tuxedo. Ang mga mata nito ay nakatuon sa kanya at doon siya nakahanap ng lakas upang ipagpatuloy ang bawat hakbang. Kailangan siya ng boss.
Pagdating niya sa altar, inabot ni Kyle ang kamay niya. Init ng palad nito ang pumawi sa nanlalamig at naginginig niyang katawan.
Tahimik ang buong bulwagan. Pati ang pari ay sandaling natigilan, bago sinimulan ang seremonya. Walang nakakaalam kung ano ang nangyari kay Sofie. Walang paliwanag ngunit walang tumutol.
Lahat ay tulalang nakamasid sa bagong bride. Nagsimula ang pari na magsalita.
“Sa hirap at ginhawa…Sa sakit at kalusugan…Hanggang kamatayan...”
Isa-isang binigkas ni Kyle ang mga salita. Diretso ang tinig at walang alinlangan.
Ngunit nang siya na ang kailangang magsalita, sandali siyang namutla. Nanginginig ang boses niya habang inuulit ang mga salita ng pari.
“...tatanggapin kita… sa hirap at ginhawa…”
Napatingin siya kay Kyle. Nalunod na naman siya sa kulay tsokolateng mata ng kanyang boss.
“...at mamahalin habambuhay.”
“By the power vested in me,” sabi ng pari, “I now pronounce you husband and wife.”
Mabilis ang tibok ng kanyang puso. Legal na asawa na siya ng CEO ng Megawide Corporation. Parang panaginip. Parang eksena sa pelikula at nobela.
“You may now kiss the bride,” anang pari.
ก๊อก ๆ และตามมาด้วยเสียงเรียกจากหน้าประตูของหญิงสาวที่ตุลยเทพคุ้นเคยเป็นอย่างดี“ตุลย์...ตุลย์ขา...เปิดประตูให้หน่อยสิคะ”เธอคือภรรยาที่ถูกต้องตามกฏหมายที่เขาอยู่ด้วยฉันท์สามีภรรยามาร่วมสามเดือน และวันนี้เธอบอกเขาว่าจะเดินทางไปกรุงเทพฯเพื่อร่วมงานสัมมนาวิชาการที่ศูนย์ประชุมแห่งหนึ่ง แล้วทำไมเขายังได้ยินเสียงเธออยู่เลยล่ะ เขาหูฝาดไปรึเปล่า“เสียงเมียอาจารย์ตุลย์นี่คะ”“ใช่! ก็ไหนบอกว่าไปสัมมนาที่กรุงเทพฯ”เมื่อแน่ใจว่าใช่แน่...สตีฟขยับตัวลงจากเตียงอย่างหัวเสีย พร้อมสบถลั่น“Fuck!”ตุลยเทพยกมือขึ้นกุมขมับ เขาจะทำยังไงดี หากเมียสาวเข้ามาเห็นกิจกรรมที่เขาร่วมทำอยู่นี้ ภาพลักษณ์ดอกเตอร์สุดคูลของเขาจบลงไม่สวยแน่“เอาไงดีคะอาจารย์” เมย์ลดารีบสวมใส่เสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว สีหน้าอิ่มสุขของเธอซีดเผือดไปแล้วในตอนนี้ “หนูโดนไล่ออกแน่!!!”“แต่พวกเราแค่มีเซ็กส์กัน” สตีฟบ่นออกมา เขาเองก็รีบจัดการสวมใส่เสื้อผ้าก่อนที่เมียของหนุ่มไทยจะผลักประตูเข้ามาเห็นเข้า “มันไม่ผิดเลย”“แต่เราไม่อยู่ในจุดที่ทำแบบนี้กันได้ค่ะ”เสียงเรียกยังเร่งเร้าอยู่หน้าประตู ตุลยเทพเดินไปเดินมาในห้องอย่างใช้ความคิด แต่คิดเท่าไหร่เข
“หลังจากคืนนั้น...เมย์กับอาจารย์ตุลย์ก็หาโอกาสเจอกันบ่อยๆค่ะ”วรรณสุภางค์ฟังพลางละเล็งนิ้วบนแป้นพิมพ์อย่างเมามันส์“แล้วอาจารย์สตีฟล่ะคะ”“กับอาจารย์สตีฟก็เหมือนกันค่ะ เรานัดเจอกันตลอด ที่คอนโดของเขาบ้าง บางทีก็เปิดโรงแรม แล้วแต่โอกาสน่ะค่ะ”“โดยที่อาจารย์ทั้งสองคนไม่รู้เลยใช่มั้ยคะว่าพวกเขาต่างก็มีความสัมพันธ์กับน้องเมย์”“ไม่ทราบค่ะ จนกระทั่งครั้งหลังสุด ก่อนที่เรื่องจะแดงออกมา...”“เกิดเรื่องอะไรขึ้นคะ”“มันเป็นวันแต่งงานของอาจารย์ตุลย์น่ะค่ะ เมย์รู้สึกหวงนิดหน่อยที่อาจารย์กำลังจะแต่งงาน”“เอ๊ะ...น้องเมย์จะบอกว่าน้องเมย์เกิดหลงรักอาจารย์ตุลย์ขึ้นมาอย่างนั้นหรือ?”“ไม่ใช่หรอกค่ะ...ไม่ใช่ซะทีเดียว...คือ...เมย์แค่หวงน่ะค่ะ แบบว่าไม่ได้หึง แต่หวง วัวเคยค้าม้าเคยขี่เลยรู้สึกเหมือนเสียม้าไปน่ะค่ะ”“อ๋อ...เสียม้า” นักเขียนสาวพยายามจะทำความเข้าใจหญิงสาวตรงหน้า แม้ไม่เข้าใจเจ้าหล่อนสักเท่าไหร่ก็ตาม“คืนนั้นมันเกิดเรื่องวุ่นขึ้นน่ะค่ะ เมย์ยังจำความรู้สึกตอนนั้นได้ดีเลยค่ะ”“มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือคะ...อย่าบอกนะคะว่าน้องเมย์กับอาจารย์แอบมีอะไรกันในคืนนั้น”“ใช่ค่ะ...เมย์ตื่นเต้นมากเลย ก่อนจ
“เพราะไม่คิดว่าจะได้กิน” แล้วเขาก็ก้มลงกระซิบใกล้ติ่งหูนุ่ม ลมหายใจอุ่นสาดรดซอกคอเธอจนเธอรู้สึกสยิว “แต่ตอนนี้จะกินไม่ให้เหลือเลย...”เธอหลับตาแน่นอย่างพริ้มสุข ปล่อยให้เขาปลดตาขอบราเซียลูกไม้แล้วกระชากออกอย่างใจปรารถนา“โอว...นมใญ่จังเมย์...เต็มไม้เต็มมือชะมัดเลย คุณไม่ได้ทำนมใช่มั้ยเนี่ย” เขาพูดพลางยื่นมือลงมาขยำหน้าอกเธอทั้งสองข้างอย่างมันส์มือ สายตานั้นบ่งบอกว่ากลัดมันเต็มอัตรา“อูย...อือ...เมย์ไม่ได้ทำหรอกค่ะ แม่ให้มาล้วน ๆ อาจารย์ลองชิมดูสิคะ รับรองจะติดใจไม่รู้ลืม”แล้วเขาจะรอช้าอยู่ใยให้เสียเวลา เขาก้มลงแล้วแลบลิ้นแตะยอดถันข้างซ้ายของเธอเพื่อทักทาย ก่อนจะรวบดูดถันสีชมพูสวยอย่างมูมมาม ตะกระตะกรามจนเธอเสียวหัวถันร้องลั่นลำคอออกมา“อ๊า...เสียว...ลิ้นอาจารย์โอย...เสียวหัวนม...เมย์เสียวหัวนมค่ะอาจารย์...ฮือ...อ๋อย...อืมมมมม”เขาตวัดลิ้นดูดเลีย สลับไปมาทั้งสองข้าง ก่อนจะเลื่อนต่ำลงไปยังโหนกอิ่มแสนอุ่นที่มีน้ำหล่อลื่นพอชุ่มฉ่ำ“อ๋อย...เสียว...อูย...อาจารย์ขา...กินให้หนำใจเลยนะคะ กินของเมย์เลย...กินแรง ๆเลย” เขาชอบที่เธอเปิดเผยความรู้สึกแบบนี้“ไม่ต้องห่วงคนสวย...ผมไม่ปล่อยคุณไว้แน่ แ
“อือ...คนเย็นชา...แต่ร้อนแรงสุด” เธอตั้งใจจะเดินผ่านเขาเพื่อจะไปนอนรอบนเตียงนุ่ม แต่ไม่วายที่จะหยอกล้อเขาเสียหน่อย ด้วยการยื่นมือไปลูบคลำท่อนลำในกางเกงของเขาอย่างแรง ทำเอาเขาสะดุ้งตกใจไปเลย“หึ!”เธอยิ้มยั่วใส่เขา พร้อมแลบลิ้นโชว์อย่างเร่าร้อน เขาพูดโทรศัพท์ไปพลาง มองเธอไปพลางด้วยใจสั่นเทา นึกอยากจะกดปิดโทรศัพท์เสียเดี๋ยวนั้น แต่ก็ทำไม่ได้...เมย์ลดาได้โอกาสแกล้งเขา จึงจัดการถอดชุดนักศึกษาออกจากร่างกายสวยต่อหน้าเขา ถอดพลางเต้นยั่วเหมือนพวกนักเต้นอะโกโก้“ชู่” เธอส่งเสียแผ่วเบา ยามเขาจ้องมองเหมือนหิวกระหายจัด เหมือนว่ากำหนัดจะระเบิดเสียเดี๋ยวนั้น“ครับ...ที่รัก...ผมก็...กำลังอ่านหนังสือน่ะ ไม่ได้ครับ ตอนนี้ผมยุ่งมาก...เอาไว้พรุ่งนี้นะ”อาจารย์หนุ่มพูดกับว่าที่เจ้าสาว แต่ดวงตาจ้องมองนักศึกษาสาวแสนสวยตลอดเวลาและเขาเริ่มหายใจไม่ออกก็ตอนที่เจ้าหล่อนเหลือเพียงบราเซียและกางเกงในจีสตรึงสีแดงสดเป็นเครื่องห่อหุ้มร่างกายเท่านั้นหุ่นสวยแสนอวบอิ่มทำเขาน้ำลายไหล หัวใจเต้นรัวเลยทีเดียว หน้าอกทรงโตของเธอแทบจะดันบราเซียให้ฉีกขาด โหนกนูนอวบอูมมีพุ่มผมสีดำขลับขึ้นอย่างรกเรื้อดูเซ็กซี่ไม่น้อยความจริงแ
“โอววว...” รสชาติน้ำรักของผู้ชายมันเป็นอย่างนี้นี่เอง สาวเจ้าเผลอกลืนลงคออย่างไม่ได้ตั้งใจไปหลายอึก ก่อนจะคายส่วนที่เหลือออกจากปาก ย้อยหยดลงตามหน้าอกเสื้อจนเปรอะเปื้อน “อืมม...”“พระเจ้า! พระเจ้า! ว๊าววว...” อาจารย์สมิธครางอย่างพึงพอใจ หอบหายใจถี่ยิบราวกับเหน็ดเหนื่อยหนักหนา ทั้งที่ปากของเธอต่างหาก
“ผมก็พูดชัดนี่...ผมขี้อายต่อหน้าคนสวย เลยแกล้งทำเป็นเก๊กกลบเกลื่อนไปงั้นแหละ...คุณไปได้แล้ว เดี๋ยวผมจะตรวจงานบนโต๊ะนี่ให้หมดก่อนเย็น”น้ำเสียงผ่อนคลายของเขาทำให้เธอรู้สึกดีกับเขามากกว่าเดิม เธอรู้สึกว่าบรรยากาศระหว่างเธอกับเขามันสว่างขึ้นและสดใสขึ้นเป็นกอง“ขอบคุณนะคะอาจารย์”เขายิ้มอบอุ่น...เธอยิ้
“นั่นสิ จะว่าไปอาจารย์ตุลย์เหมือนไม่ค่อยชอบแกเลย แกขยับตัวนิดเดียวก็โดนแล้วอ่ะ”“เห็นมะ? บอกแล้วว่าเขาหาเรื่องฉัน เขาไม่ได้ดีขนาดนั้นหรอกน่า”“อุ๊ยนั่น!!!” อุทานแล้วเพื่อนรักก็ดึงแขนเธอยิก ๆตอนที่เห็นอาจารย์ฝรั่งสุดหล่อกับอาจารย์คนหนึ่งในคณะเดินเข้ามาในบริเวณแคนทีนด้วยกัน“อาจารย์สตีฟ วันนี้แต่งตัว
“ผมก็มีสอน แต่เป็นช่วงบ่ายนะ สอนคุณนั่นแหละ” เขายิ้มเอ็นดู ยามมองหญิงสาวสวมใส่ชุดนักศึกษาอย่างร้อนรน...“ผมชอบจีสตรึงของคุณนะ มันเซ็กซี่ดี”โหนกนูนอวบอูมรกเรื้อด้วยพงหญ้าสีดำขลับเร้าอารมณ์ได้ดีพอ ๆ กับหน้าอกก้อนโตของเธอที่เกือบจะทำให้บราเซียปริแตกออกมาแก้มก้นอวบอิ่มกับรูก้นแคบ ๆ และเรือนกายขาวสวยล