LOGINShare
อ่อย?
Last Updated:
2025-10-13 13:28:20รินรดาแทบเอาพวกมาลัยเขวี้ยงหัวคนร่างสูงไปที่เขามองข้ามหล่อนไป... รู้อยู่หรอกว่ารวยจนเหมาเครื่องบินเดินทางเป็นส่วนตัวได้ แต่ก็ไม่เห็นว่าต้องหยิ่ง บ้านหล่อนก็รวยเหมือนกันยังต้องมาทำงานงกๆ อย่างนี้เลย
แล้วนายผู้โดยสารสูงเท่าเสาไฟฟ้าคนนี้จะรวยสักแค่ไหนนะถึงได้หยิ่งขนาดนี้... เมื่อคนติดตามเขาเดินขึ้นเครื่องตามเขาไปแล้วก็ยื่นพวงมาลัยให้ ลูกน้องเขารับและขอบคุณ... แต่หล่อนก็ยังอคติอยู่ หล่อนกำลังคิดว่าคนพวกนี้คงเป็นมาเฟีย หรือพวกผู้มีอิทธิพลที่ทำธุรกิจผิดกฎหมายอะไรสักอย่างแน่ถึงได้รวยขนาดนี้.. หล่อนคิดเล่นๆ ก่อนจะเดินตามผู้โดยสารคนสุดท้ายเข้าไป...
รินรดาคิดว่าคนพวกนี้ไม่สนใจหล่อนมากก็ดีเหมือนกัน ต่างคนต่างอยู่ก็ดีเพราะว่าหล่อนเองก็แสนจะรำคาญพวกผู้โดยสารที่ชีกอชอบหวังหลีแอร์บนเครื่องจนอยากจะเลิกอาชีพนี้หลายหน... แต่ถ้าหล่อนไม่ทำงานก็ต้องกลับไปอยู่บ้าน ข้ออ้างของการอยู่คอนโดมิเนียมก็ไม่มีอีก หล่อนจึงยอมทำงานหนักเพื่อความสบายใจของตัวเอง...
เมื่อเครื่องขึ้นสู่เวหาและเริ่มทรงตัวคงที่แล้ว ร่างเพรียวบางเดินมาเตรียมเครื่องดื่มและอาหารที่ลูกค้าออเดอร์ไว้ก่อนขึ้นเครื่องให้ลูกค้า... วันนี้หล่อนทำงานคนเดียว ไม่มีเพื่อนตรงส่วนการให้บริการเหมือนตอนอยู่เครื่องใหญ่ แม้ว่าจะอู้ไม่ได้แต่ก็สบายใจดีเหมือนกันตรงที่ไม่ต้องวุ่นวายกับใคร หล่อนตั้งใจว่าลงเครื่องแล้วจะไปเดินเที่ยวเมืองเชียงใหม่คนเดียวก่อนกลับมาด้วยซ้ำ
รินรดาเข็นรถอาหารมาเพื่อรอเสิร์ฟ หล่อนเริ่มที่นายหัวหน้ามาเฟียชุดเทานี่ก่อนเพราะเขานั่งแยกตัวอยู่ห่างเพื่อน และเป็นจุดแรกที่จะต้องเสิร์ฟ...
“รับน้ำดื่มอะไรดีคะ น้ำส้ม น้ำกีวี่ น้ำเปล่า ชาหรือกาแฟดีคะ” หล่อนถามคนที่นั่งไขว่ห้างกอดอกพิงเบาะอยู่อย่างแสนสบาย เขาไม่ได้หันมามองเพราะสายตาจดจ้องกับรายการสารคดีที่จอมอนิเตอร์ตรงหน้า
“ไวน์ครับ” เสียงห้วนๆ ตอบกลับมา
ดีที่ไม่สั่งเหล้าไปเลย... แต่งตัวก็ดีดันชอบดื่มของมึนเมา หล่อนนินทาเขาในใจ แล้วหล่อนก็หยิบไวน์ฝรั่งเศสชั้นดีรสเลิศที่ใช้ต้อนรับลูกค้าคนสำคัญเท่านั้น แสดงว่าเขาคงเป็นลูกค้าระดับพรีเมี่ยมทางสายการบินถึงได้จัดอาหารชั้นดีเช่นนี้ไว้ให้เขาก่อนหน้า... อันที่จริงบางครั้งหล่อนก็ควรรู้ว่าผู้โดยสารเป็นใคร แต่วันนี้หล่อนมาช้าเนื่องจากเกิดอุบัติเหตุจึงไม่ทันได้ดูรายละเอียดอะไรละเอียด
แก้วไวน์ก้านยาววางลงตรงที่วางแก้วอย่างเรียบร้อย แล้วหล่อนก็หยิบลาซาญญ่าผักโขมราดหน้าเบคอนทอดที่สั่งไว้พิเศษสี่ชุดมาเปิดออกพร้อมรับประทานเพื่อบริการให้เขา แต่จังหวะที่หล่อนจะยื่นให้มือเขาก็ยื่นสวนมาเพื่อจะหยิบหนังสือพิมพ์ที่วางไว้ มือของทั้งคู่จึงชนกันแล้วถาดลาซาญญ่าในมือหล่อนก็หลุดร่วงลงมาที่พื้นจนทำให้มีเศษอาหารบางส่วนกระเด็นมาโดนรองเท้าสีขาวคู่โปรดของหล่อนที่หล่อนยอมควักเงินมากเกินความจำเป็นซื้อมาเพราะว่าถูกใจ ตอนนี้มันมีเศษลาซาญญ่าน่าเกลียดติดอยู่ เพราะนายคนนี้คนเดียว เขามันไม่ดูตาม้าตาเรือจะหยิบของก็ไม่มองก่อน รู้ทั้งรู้ว่าหล่อนเสิร์ฟอาหารอยู่แท้ๆ
“คุณทำผิดแล้วก็กรุณาขอโทษฉันด้วยคะ” หล่อนบอกอย่างมีโมโหเมื่อเขาทำเฉย ไม่พูดขอโทษอะไรเลยทั้งที่เขาผิด
“ไม่ใช้หน้าที่ที่ผมต้องมาขอโทษใคร คุณต่างหากที่ต้องขอโทษที่ทำหน้าที่บกพร่อง” เขาหันมามองหน้าตาเอาเรื่องของหล่อน แล้วก็หันหน้าหนีไม่ได้สนใจ จนหล่อนชักโมโหขึ้นมา
เขามันมรรยาททรามที่สุด ทำผิดแล้วไม่รู้จักขอโทษ หล่อนมีหน้าที่บริการเขาก็จริง แต่เรื่องอะไรที่จะให้หล่อนเที่ยวขอโทษทั้งที่ไม่ผิดกันเล่า คนบ้า!
หล่อนมองเขา ใบหน้าเขาคล้ายกับคนที่ขับรถห่วยแตกเมื่อเช้ามาก แต่รู้สึกได้ว่าคนสองคนนี้ไม่ใช่คนเดียวกัน หล่อนอาจจะตกใจมากเมื่อเช้านี้จึงไม่ทันมองคู่กรณีดีๆ เห็นแต่ร่างสูงๆ จึงคิดว่าเขาเหมือนกับผู้ชายคนนี้ ทั้งคู่มีนิสัยไม่รู้จักระวังไม่ต่างกันเลย... ดีแต่นายคนเมื่อเช้ารู้จักขอโทษไม่เหมือนนายคนนี้ที่ทำผิดแล้วกลับผินหน้าไปอ่านหนังสือพิมพ์หน้าตาเฉย
“คุณต้องขอโทษฉัน” หล่อนบอกอย่างเอาเรื่อง ไม่ยอมลงง่ายๆ ถ้าเป็นคนอื่นอาจจะยอมเพราะเห็นเขาเป็นลูกค้า แต่นี่เป็นหล่อน หล่อนจะไม่ยอมก้มหัวให้ใครโดยที่คนนั้นทำตัวไม่น่าเคารพ
แต่เขากับมองอาการเอาเรื่องของหล่อนไม่เห็นและแปลการกระทำของหล่อนผิดไปอีกทาง...
“ถ้าคิดจะอ่อยผมก็ไม่ต้องหรอกนะ ผมไม่คิดจะสนใจผู้หญิงที่พบกันครั้งแรก ทำหน้าที่ของคุณไปซะ อย่ารบกวนการพักผ่อนของผม ไม่อย่างนั้นผมจะแจ้งไปที่ต้นสังกัดของคุณ” เขาบอกเสียงเรียบ เขาพูดกับหล่อนทั้งๆ ที่หน้ายังก้มมองหนังสือพิมพ์...
รินรดายืนฟังอยู่ตั้งนานกว่าจะรู้ว่าเขาหมายถึงอะไร...
อ่อย? เขาหมายถึง หล่อนอ่อยเขางั้นหรือ... ตลกหรือไง หล่อนนี่นะต้องอ่อยเขา...
หญิงสาวยืนตัวสั่นเทิ้ม ตั้งแต่เกิดมายังไม่มีใครที่ทำให้หล่อนโมโหได้ขนาดนี้ ปรกติหล่อนจะพบแต่คนที่ยอมอ่อนข้อให้ แต่ตอนนี้กลับถูกหยามอย่างไม่เหลือดี...
มือเรียวที่สั่นเทานิดๆ เพราะความโกรธจับเหยือกที่บรรจุน้ำเย็นเฉียบยกขึ้น... เขาไม่ทันมอง หล่อนจึงราดมันบนหัวเขา กว่าเขาจะรู้ตัวหล่อนก็เทมันจนหมดแล้ว... ลูกน้องเขากรูกันเข้ามายืนมองการกระทำอันอุกอาจของหล่อน แต่หล่อนก็ไม่สนใจ
Latest chapter
ซาตานเด็ดปีกนางฟ้า งานใหม่
ช่างทำผมสองคนกำลังช่วยกันใช้ไดร์เป่าผมยาวเหยียดไปถึงกลางหลังของรินรดาเพื่อเตรียมจัดแต่งทรงต่อไป... วันนี้หล่อนเปลี่ยนทรงผมมาสามทรงแล้ว รินรดาเริ่มรับรู้แล้วว่าไม่ว่าจะก้าวมาทำอาชีพใดมันก็ไม่มีคำว่าสบาย... ขึ้นชื่อว่าการทำงานหาเงินแล้ว มันก็เหนื่อยเหมือนกันหมด... แม้แต่การเข้ามาทำงานในวงการบันเทิงที่ใครๆ ต่างก็อยากเฝ้าฝันว่าจะมาทำและคิดว่าสบายได้เงินมาง่ายๆ นั้น มันก็ยังถือว่าเหนื่อยขาดใจสำหรับหล่อน... แต่ถึงอย่างไร รินรดาก็ต้องขอบคุณพี่อาร์ท ผู้จัดการดาราชื่อดังหลายคนที่หล่อนพบในลานจอดรถของโรงแรม แกรนด์อมร ปรินซ์เซส หล่อนเจอเขาในวันที่ต้องการทำอะไรสักอย่างและต้องการยืนด้วยตัวเอง... เขามาพร้อมงานที่ได้ค่าตอบแทนมากมาย งานที่หล่อนหาเงินได้ด้วยสองมือของตัวเอง... พร้อมคำสัญญาที่ว่าจะดูแลหล่อนเป็นอย่างดีหากหล่อนยอมเข้าวงการ รินรดาจะไม่ต้องไปเป็นตัวประกอบ ไม่ต้องไปเป็นดาราปลายแถว... แต่พี่อาร์ทจะปั้นหล่อนเพื่อมาเป็นนางเอก เขาบอกหล่อนอย่างนั้น...ไม่ใช่แค่ว่าต้องการทำงาน ไม่ใช่แค่ว่าอยากมีชื่อเสียง แต่หล่อนนั้นรู้สึกว่าคุยถูกคอกับผู้จัดการส่วนตัวดาราคนนี้จนคิดว่าไว้ใจได้ และด้วยคว
ซาตานเด็ดปีกนางฟ้า ฉันไม่ตาต่ำลดตัวไปอ่อยคุณหรอก
พอเลขาออกจากห้องไปอรรถากรก็ลากหญิงสาวมาอย่างทุลักทุเลเพื่อเอาเข้าไปคุยกันในห้องเขาซึ่งเก็บเสียงได้ดีกว่า... เขาไม่ได้พาหล่อนไปนอนบนเตียงนุ่มแต่ลากหล่อนกระเตงมาแล้วโยนลงสระว่ายน้ำกลางห้องพักจนน้ำล้นกระเพื่อมออกนอกสระกระเด็นกระดอนกระจายมาโดนแม้กระทั่งเขา... จะได้ใจเย็นลงบ้าง เขาคิดในใจ “ไอ้บ้า ไอ้เลว แกทำกับฉันอย่างนี้ได้ยังไง... ไอ้คนไม่รักษาสัญญา... แกทำให้ฉันเดือดร้อนแค่ไหนรู้ไหม” หล่อนทั้งด่าทั้งกรี๊ดอย่างขัดเคืองใจ... เขาไม่ชอบผู้หญิงอย่างหนึ่งก็ตรงที่มักจะโวยวายไม่มีเหตุผล... ไม่ฟังอะไร ชอบแต่จะร้องกรี๊ดหนวกหูอยู่ท่าเดียว... สรุปว่า น้ำไม่ช่วยอะไร... เขาจึงถอดสูทออกแล้วกระโจนลงสระตามไปลากหล่อนขึ้นมาจากสระแล้วโยนร่างที่เปียกราวกับลูกมาตกน้ำไปที่โซฟาไม่ไกลจากสระนัก... “หยุดโวยวายแล้วมีอะไรก็พูดมาดีๆ... ผมเป็นคนไม่มีความอดทน เท่าที่ปราณีคุณไว้ชีวิตคุณมาหลายต่อหลายครั้งน่าจะทำให้คุณสำนึกได้ว่าควรจะหุบปากไม่ทำให้ผมโมโหนะ” “ฉันไม่หยุด ฉันจะโวยวาย... ถึงฆ่าฉันตาย ฉันก็จะตามเป็นผีมาหลอกหลอนคุณไม่ยอมไปผุดไปเกิด เพราะคุณมันเลว พูดดีๆ ด้
ซาตานเด็ดปีกนางฟ้า ไอ้คนไม่รักษาสัญญา
รินรดาไม่ต้องใช้ความสามารถพิเศษพูดหล่อนก็สามารถเข้ามาที่ลิฟต์ผู้บริหารได้ สิ่งทำให้รู้จากคนที่อยู่เฝ้านั้นทำให้หล่อนส่ายหัวกับพฤติกรรมของสองพี่น้อง ตอนแรกหล่อนกังวลว่าจะฝ่าด่านเข้ามาหาเขายาก แต่พอเอาเข้าจริง หล่อนไม่ต้องทำอะไรมาก แค่เป็นผู้หญิงสวยๆ ก็สามารถผ่านไปได้ เพียงแค่บอกว่ามาหาคุณใหญ่หรือว่าคุณเล็กเท่านั้น พอบอกว่ามาหาคุณใหญ่ เขาก็บอกชั้นอย่างเสร็จสรรพโดยไม่ต้องโทรบอกล่วงหน้าเพราะว่าเป็นอภิสิทธิ์สำหรับผู้หญิงที่จะเข้าไปได้ทุกเมื่อ เพราะว่ามีผู้หญิงแวะเวียนเข้ามาหลายหน้าหลายตาจนเจ้าหน้าที่จำไม่ไหวนั่นเอง... หล่อนมาที่หน้าห้องทำงานเขา ไม่มีใครอยู่หน้าห้อง ว่างเปล่าทั้งโต๊ะทำงานของเลขา และโต๊ะเลขาผู้ช่วยไม่มีเงาของใครสักคน แต่หล่อนรู้ว่าเขาอยู่ที่นี่ยังไม่ได้ไปไหน เพราะคนที่เฝ้าลิฟต์และดูแลความปลอดภัยบอกหล่อนอย่างนั้น ก็ดีจะได้ไม่ต้องต่อความยาวให้มากความ จะได้พบเขาเลย... หล่อนคิดในใจก่อนจะเดินเข้ามาเปิดบานประตูห้องทำงานของเขาที่ไม่ได้ล็อกเข้าไป ภาพแรกที่เห็นหลังจากที่ถือวิสาสะเข้าห้องทำงานคนอื่นโดยไม่ได้รับอนุญาตนั้นทำให้หล่อนถึงกับตาค้าง คนที่หล่
ซาตานเด็ดปีกนางฟ้า แล้วเราจะได้เจอกัน
รินรดาต้องใช้เวลาหลายวันกว่าที่จะตามหาตัวต้นเหตุแห่งความโกรธกรุ่นโมโหของหล่อนเจอ... เวลาที่ผ่านมาระยะหนึ่งนั้นไม่ได้ทำให้หล่อนรู้สึกโกรธแค้นคนที่ทำให้หล่อนเสียหายน้อยลง แต่มันกลับเป็นว่าหล่อนสะสมทุกอย่างรอวันระเบิดพร่างพรายออกมาให้เขาไหมเป็นจุลเท่านั้นเอง... หญิงสาวสวยในชุดสีเท่าอ่อนแต่ไม่จืดเพราะสวมปราด้าส้นสูงปรี๊ดสีแดงยืนเด่นเป็นสง่าอยู่หน้าโรงแรมแกรนด์ อมร ปรินซ์เซส หล่อนเงยหน้ามองตึกสูงใหญ่ข้างๆ โรงแรมที่เป็นสำนักงานใหญ่ของอมรกรุ๊ป ดวงตาของหล่อนหยุดนิ่งอยู่ที่ชั้นบนสุดที่เป็นห้องทำงานและเป็นที่พักของเจ้าของกิจการอย่าง หม่อมราชวงศ์อรรถากร เลิศยศอมร แล้วเราจะได้เจอกัน ไม่คุณก็ฉัน... ต้องตายไปข้างหนึ่ง หญิงสาวคิดในใจอย่างหมายมาดก่อนที่จะก้าวเดินฉับๆ ไปในตัวอาคารที่มีทางเข้าเดียวกันกับโรงแรมห้าดาวสุดหรูด้วยความมั่นใจ... เป็นเรื่องน่าบังเอิญที่วันนี้ระรินทิพย์ก็มาที่นี่เช่นเดียวกัน... หลังจากที่ตกลงคบกับทายาทคนเล็กของอมรกรุ๊ปอย่างเป็นทางการ หล่อนก็ใกล้ชิดกับเขามากขึ้นและมีบางครั้งที่ออกไปไหนมาไหนด้วยกันบ้าง แต่ก็ยังไม่ลืมคำเตือนของผู้เป็นย่า
ซาตานเด็ดปีกนางฟ้า ขิงก็รา ข่าก็แรง
ระรินทิพย์เคาะห้องผู้เป็นย่าเบาๆ ก่อนจะเดินเข้ามา... หล่อนคุ้นเคยกับห้องนี้เป็นอย่างดีเพราะว่าเข้ามาบ่อย และบางครั้งก็นอนเสียที่นี่เลยเมื่อยามที่เข้าห้องมาแล้วคุยกับผู้เป็นย่าเพลินแล้วง่วงจนขี้เกียจเดินกลับห้อง... ตอนนี้นางเพียงใจนั่งอ่านหนังสืออยู่บนเตียง... นางเห็นหลานสาวคนโปรดก็ยิ้มแย้มรับ ก่อนจะเรียกหลานมานั่งข้างๆ บนเตียงด้วยกัน... “คุณย่าเรียกระรินมามีอะไรหรือคะ” หล่อนถามผู้เป็นย่าเกรงๆ เพราะว่ามีชนักติดหลังอยู่ “ย่าจะคุยเรื่องสองคุณชายบ้านเลิศยศอมร” นางมองหน้าหลานสาว วันนี้เห็นว่าหลานสาวอยู่กับหม่อมราชวงศ์เขตแดนเพียงลำพังแล้วเป็นอย่างไร แต่นางไม่ได้ว่าอะไรระรินทิพย์ “ย่ารู้เห็นว่าหนูกับคุณเล็กสนิทสนมกันดี แต่ย่าไม่ชอบคุณเล็ก” “ทำไมหรือคะ” ความตั้งใจที่จะบอกผู้เป็นย่าตรงๆ ว่าคุณเล็กขอหล่อนเป็นแฟนเป็นอันต้องพับลงเมื่อผู้เป็นย่าพูดดักคอมาเสียก่อน “คุณเล็กดูท่าทาง ไม่จริงใจ เจ้าชู้ ไม่หนักแน่นเหมือนคุณใหญ่ ย่าชอบคุณใหญ่มากกว่า” “แต่คุณใหญ่ไม่ได้สนิทกับระรินนี่คะ ไม่ได้คุยกันเลย...” “และระรินก็สนิทกับคุณเล็
ซาตานเด็ดปีกนางฟ้า เป็นแฟนกันไหม
ชายหนุ่มมองหล่อนตาพราวระยับ... ท่าทางของหล่อนถูกใจเขา... น่ารัก อ่อนหวาน... และไม่พุ่งโผนกระโจนเข้าหาเขาจนน่ารำคาญเหมือนคนอื่น เขาจึงอยู่กับหล่อนบ่อยได้ไม่เบื่อ และสนุกที่จะต่อล้อต่อเถียงกับหล่อนเพราะมันพลอยทำให้เขาได้ยิ้มได้หัวเราะโดยไม่ต้องฝืน แต่คนน่าแกล้งก็ช่างทำหน้าแดงใส่เขา และก็ขยันค้อนให้เขาจนเขาเอ็นดูหล่อนมากเหลือเกิน... มือหนารั้งมือหล่อนมาถือไว้จนได้... คราวนี้ระรินทิพย์อึกอักหันรีหันขวางทำหน้าเหมือนจะร้องไห้... “ปล่อยนะคะ เดี๋ยวมีคนมาเห็น” “งั้นก็ย้ายไปหลังบ้านสิ จะได้ไม่มีคนเห็น” “ไม่เอาหรอกค่ะ... หลังบ้านมืดจะตาย” ระรินทิพย์บิดมือหนีมือเขาเบาๆ แต่ไม่หลุด.. หล่อนทำหน้าเหมือนจะร้องไห้เมื่อนิ้วของเขาที่กุมมือหล่อนอยู่นั้นไล้หลังมือเนียนบางของหล่อนเบาๆ อย่างหยอกเอิน เขาทำเล่นเพลินๆ เพราะชอบมือเล็กนุ่มนิ่มและอยากแกล้ง... ระรินทิพย์ใจเต้นไม่เป็นส่ำ เพราะกระแสร้อนจากมือเขา แล้วยังดวงตาที่แวววับที่จดจ้องมองมาจนไม่กล้ามองตอบนั่นอีก “ถ้าไม่กลัวว่ามีคนเห็นนะ จะจับหอมแก้มเลย เด็กไม่ดี ไล่แขกกลับบ้าน” “ระรินไม่ไล่ก็ได้
You may also like
สุดไขว่คว้าภรรยาคืนใจ
กิตติรวิชญ์72.7K viewsรักร้ายพี่ชายข้างบ้าน
ดอกอ้อลู่ลม49.1K viewsหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็กลายเป็นภรรยาคนโปรดของมหาเศรษฐี
กู่หลิงเฟย310.1K viewsกับดักรัก ท่านประธานเอวดุ
ไข่มุกสีชมพู (Pink Pearl)38.8K viewsในนามแฟนเก่าคนโปรด
อิมฮายอน (poxnnxdda)1.2K viewsเมียที่(ไม่)รักของนพเก้า
ภัคมนตรา94 viewsห้องเช่าเร่าร้อน
เฮียกังฟู392 viewsคลั่งรักเมียบำเรอ
อัญญาณี1.6K views
