LOGINหลังจากคืนที่แสนเร่าร้อนและคำสัญญาว่าจะพิสูจน์ตัวเอง ชีวิตการทำงานในบริษัทของพัทธดนย์และศุภิสราก็ยังเหมือนเดิมในสายตาของคนอื่น แต่ความรู้สึกของทั้งสองคนนั้นเปลี่ยนไป ในสายตาคนนอก แต่บอสหนุ่มอย่างพัทธดนย์กลับหาเศษหาเลยกับความใกล้ชิดอยู่บ่อยครั้งในบ่ายวันหนึ่งที่พายุฝนตั้งเค้า พัทธดนย์กดเรียกผู้ช่วยส่วนตัวเข้าพบในห้องทำงานใหญ่ที่กั้นด้วยกระจกทึบแสงจากภายนอก“บอสมีเอกสารด่วนอะไรหรือเปล่าคะ พายกำลังสรุปยอดขายไตรมาสที่สองอยู่พอดี” หญิงสาวเดินเข้ามาด้วยท่าทางกระฉับกระเฉงและเป็นมืออาชีพทำให้เธอดูมีเสน่ห์จนพัทธดนย์ไม่อาจละสายตาได้“เปล่า” เขาเดินไปล็อกประตูห้องทำงานเบาๆ ก่อนจะเดินมาหยุดตรงหน้าเธอ“แล้วเรียกพายมามีอะไรคะ”“คิดถึง” เขากอดแล้วหอมแก้มทั้งสองข้าง“บอสคะ นี่ในที่ทำงานนะคะ เดี๋ยวพี่จุ๋มเข้ามาเห็น” หญิงสาวรีบผลักเขาออก“ผมล็อกประตูแล้วนะ” เขาเดินประชิดจนเธอถอนไปติดกับโต๊ะทำงานเธอพิงเข้ากับโต๊ะทำงานกว้าง ขณะที่พัทธดนย์เท้าแขนลงบนโต๊ะกักเธอไว้จนแนบชิด แล้วเขาโน้มใบหน้าลงมาจนชิด ปลายจมูกโด่งคลอเคลียที่พวงแก้มใส“สามเดือนนี่มันนานเหมือนสามปีเลยนะครับพาย เมื่อไหร่จะครบกำหนดเสียที ผมอยากป
คำพูดของของเขาทำให้ใบหน้าสวยนั้นแดงซ่าน พัทธดนย์ก้มจูบบดเบียดกับริมฝีปากคนช่างยั่ว สะโพกก็บดเบียดหมุนวนให้ร่องอ่อนนุ่มโอบรัด สองมือนวดเฟ้นอกอิ่มเพิ่มความเสียวซ่าน ริมฝีปากจูบพรมมาตามลำคอระหงลงมาหยอกล้อไปกับเม็ดทับทิมสีสวยทั้งสองข้างสลับไปมา จนหญิงสาวครางกระเส่าขึ้นมาอีกครั้ง“อ้าห์....ดีมากพายรัดแบบนั้นเก่งมาก ขอเอาแรงหน่อยนะ”“อื้อ....พายตามใจบอส”เสียงหวานตอบไปตามความรู้สึกเพราะตอนนี้ร่างกายของเธอกำลังร้อนรุ่มจนแทบทนไหวไม่ว่าเขาจะพาไปในทิศทางใดเธอก็พร้อมจะตามเขาไปทุกที่อย่างไม่มีข้อแม้เขาถาโถมเข้าหาเธออย่างไม่ยั้งเสียงเนื้อกระทบกันประสานเสียงครางหวาน ความร้อนจากการเสียดสีทำให้หญิงสาวได้แต่ครางกระเส่าและดิ้นพล่าน“ตรงนั้น อื้อ....บอสขา....พายเสียว”ท่าทางของหญิงสาวและแรงตอดรัดทำให้พัทธดนย์รู้ว่าตอนนี้เธอกำลังจะไปแตะขอบสวรรค์เขาเร่งจังหวะสะโพกให้เร็วขึ้นแรงขึ้น เสียงหวานกรีดร้องยาว พร้อมทั้งร่างที่กระตุกถี่เขาก้มลงมากอดเธอนั้นไว้ขณะที่สะโพกก็ยังคงขยับอย่างไม่มีหยุดพัก“มีความสุขไหม”“พายมีความสุขมากที่สุดค่ะบอส”พัทธดนย์มองใบของหญิงสาวที่แดงระเรื่อลมหายใจเธอยังหอบเหนื่อยแต่เขาก็ไม่อา
ความร้อนรุ่มและไฟปรารถนาหน้ากระจกเงาบานใหญ่ทวีความรุนแรงจนยากจะควบคุมได้ พัทธดนย์หมุนร่างเปลือยเปล่าให้หันกลับมาเผชิญหน้า สายตาคมกริบประสานเข้ากับดวงตาคู่สวยที่ฉ่ำปรือด้วยแรงอารมณ์“รู้แล้วใช่ไหมว่าทำไมผมถึงรักและหลงพายมากขนาดนี้”พูดจบพัทธดนย์ก็อุ้มร่างเปลือยเปล่าแล้วตรงไปยังเตียงกว้าง เมื่อแผ่นหลังเนียนสัมผัสกับเตียงที่เย็นจนหญิงสาวสะดุ้งน้อย ก่อนที่พัทธดนย์คร่อมทับลงมาดับความเย็นด้วยความร้อนรุ่มจากอารมณ์และความต้องการที่อัดแน่น“ผมคิดถึงพายมากนะ คิดถึงกลิ่นหอม ๆ คิดถึงจูบหวาน ๆ ของพายทุกคืน มันทรมานมากที่ต้องนอนคนเดียว”“พายก็คิดถึงบอสค่ะ”“ชอบจังเวลาที่พายมองผมแบบนี้”“แบบไหนคะ”“ก็แบบที่ทำให้ผมอยากกินพายไปทั้งตัว”“พายก็รอให้บอสกินพายเหมือนกันค่ะ ““เดี๋ยวนี้แฟนผมยั่วเก่ง คงต้องให้รางวัลกันหน่อยแล้วล่ะ”พูดจบพัทธดนย์ก็โน้มลงมาบดจูบที่ริมฝีปากบางอย่างหนักหน่วง รสจูบนั้นเต็มไปด้วยความรัก ความโหยหาและความเป็นเจ้าของที่เขามีต่อผู้หญิงคนนี้เพียงคนเดียว ศุภิสราเปิดรับปลายลิ้นให้เข้ามาหยอกล้อเกี่ยวกระหวัดด้วยความเต็มใจจูบเร่าร้อนเนิ่นนานจนแทบขาดอากาศด้วยกันทั้งคู่ พัทธดนย์ก็โน้มใบหน้าล
หลังทานอาหารแล้วพัทธดนย์ก็ขับรถออกจากบ้านหลังใหญ่ ตอนนี้ในห้องรับแขกจึงเหลือแค่คุณอุดมกับภรรยาแค่สองคน“คุณอุดมคะ คุณคิดเหมือนที่ฉันคิดหรือเปล่า” คุณศิริพรถามสามีหลังจากลูกชายขับรถออกจากบ้านไปแล้ว“คิดเรื่องอะไรล่ะดูลูกก็สบายดีงานก็กำลังไปได้สวยแฟนก็มีแล้ว”“ก็เรื่องแฟนของลูกนั่นล่ะค่ะ”“ผมว่าอย่าคิดจะสืบเลย ครั้งนี้ท่าทางของลูกจริงจังมากเราอย่าเข้าไปยุ่งเลยนะ ปล่อยให้เขาคิดตัดสินใจเองเถอะ” เขารีบห้ามเพราะอยากให้ลูกชายตัดสินใจเรื่องนี้เอง“ฉันก็ไม่คิดจะไปยุ่งหรอกค่ะ แต่ฉันแค่คิดว่าผู้หญิงที่ลูกพูดถึงน่าจะหมายถึงหนูพายนะ คุณคิดเหมือนฉันไหม”“หนูพายน่ะเหรอ จะเป็นไปได้ยังไงลูกเราไม่เคยคบคนในบริษัทนะ ผมว่าคุณเดาผิดแล้ว”“แต่ฉันว่าครั้งนี้ฉันเดาถูกนะ เห็นสายตาที่ลูกเรามองหนูพายไหมล่ะ ใครเขาจะมองลูกน้องด้วยสายตาแบบนั้นกัน”“ถ้าเป็นหนูพายจริงก็ดีนะ ผมทำงานกับเธอมาหลายปีก็รู้สึกว่าเด็กคนนี้ขยัน ทำงานเก่งเข้ากับเพื่อนร่วมงานได้ นิสัยก็น่ารัก ถึงเธอจะไม่ได้มาจากครอบครัวนักธุรกิจแต่ก็มีความสามารถ ลูกชายเราไปต่างประเทศตั้งหลายวันงานที่บริษัทก็ยังดำเนินต่อไปได้จะหาผู้หญิงที่ดีพร้อมแบบนี้ได้ที่ไหนล
“ตื่นเต้นเหรอครับพาย” พัทธดนย์ถามวระหว่างรถเคลื่อนเข้ามาในบริเวณบ้านของเขาและเห็นท่าทางของศุภิสราดูแปลกไปจากที่นั่งคุยกับเขามาตลอดทางก็ดูเงียบผิดปกติ“ค่ะ พายรู้สึกตื่นเต้นมาก บอสคะเราจะไม่ถูกจับได้ใช่ไหมคะ”“เรียกบอสอีกแล้ว”“พายว่าเรียกแบบนี้ดีกว่าค่ะ พายกลัวจะเผลอเรียกชื่อคุณต่อหน้าคนอื่นต่อไปนี้จะเรียกคุณว่าบอสนะคะ”“แต่คุณต้องแทนตัวเองว่าพายนะ พบกันครึ่งทางดีไหม“ก็ได้ค่ะบอส””“ไม่ใช่ครั้งแรกซักหน่อยที่พายบ้านมาที่นี่”“ก็จริงค่ะ แต่พายไม่เคยมาพร้อมกับบอสเลยสักครั้ง คุณท่านสองคนต้องสงสัยแน่ ๆ”“อย่าคิดมากเลยน่า ความจริงยังไงก็คือความจริงเราอาจจะปิดพ่อกับแม่ไม่ได้ตลอดไปหรอกนะ”“พบอสพูดเหมือนอยากจะบอกความจริงท่านเลย”“ผมไม่บอกหรอกน่าพายเชื่อใจผมนะ” เขาพูดให้เธอมั่นใจก่อนจะเปิดประตูลงจากรถ“สวัสดีค่ะคุณดนย์ อ้าว....คุณพายสวัสดีค่ะวันนี้มากับคุณดนย์เหรอคะ”ศุภิสรายิ้มและพยักหน้า เธอคุ้นเคยดีกับเด็กรับใช้ของที่บ้านหลังนี้เพราะทำงานกับคุณอุดมมาหลายปีและมีโอกาสมาที่นี่อยู่บ่อย ๆ ตอนที่เป็นผู้ช่วยของเขา“ฉันซื้อของฝากมาในรถเดี๋ยวเอาไปวางไว้ในห้องรับแขกนะ”“ได้ค่ะคุณดนย์”“เด็กรับใช้เดินไ
“ตื่นแล้วเหรอคะหิวหรือยังพายทำข้าวต้มกุ้งเสร็จพอดีเลยค่ะ” เธอหันมาถามเมื่อพัทธดนย์เดินออกมาจากห้องนอน“เพิ่งรู้นะว่าแฟนของผมก็ทำกับข้าวเป็นด้วยกลิ่นหอมเชียว” เขายิ้มแล้วเดินมากอดหญิงสาวที่ทำข้าวต้มเสร็จพอดี“จะกินเลยมั้ยคะ”“รอซักสิบนาทีได้ไหม เดี๋ยวผมลงไปเอากระเป๋าก่อนว่าจะอาบน้ำก่อนกินข้าว”“ให้พายลงไปช่วยถือไหมคะ”“ไม่เป็นไรครับ พายรออยู่นี่นะเดี๋ยวผมมา”ชายหนุ่มรีบลงไปเอากระเป๋าเดินทางรวมถึงของฝากที่รถก็จะกลับขึ้นมาอาบน้ำเลยนั่งทานอาหาร ใบหน้าของเขาแม้จะดูอิดโรยจากการทำงานหนักตลอดหลายวันแต่แววตาเต็มไปด้วยความสุข“อร่อยมาก ๆ เลยครับ” เขาทานไปยิ้มไป“อร่อยจริงหรือเพราะไม่ได้กินอาหารไทยมาหลายวันกันแน่คะ”“อร่อยจริง ๆ นะรสชาติแบบนี้ถูกปากผมมากเลย พายรู้ใจผมนะ ใส่ใบขึ้นฉ่ายแทนต้นหอมผักชี”“ก็พายไปกินข้าวกับบอสตั้งไม่รู้กี่ครั้ง ถ้าไม่รู้ว่าบอสชอบกินอะไรก็คงจะเป็นผู้ช่วยที่ใช้ไม่ได้แล้วล่ะค่ะ”“แต่ตอนนี้พายไม่ใช่ผู้ช่วยผมอย่างเดียวนะ พายยังเป็นแฟนผมด้วย เราใช้ชีวิตด้วยกันกินข้าวด้วยกันมานานเกือบปีแล้ว รายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของผมพายใส่ใจมาตลอด ผมเสียอีกที่ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับพายเลย แต่ผ
เช้าวันรุ่งขึ้นศุภิสราตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกที่แตกต่างจากเมื่อวานอย่างสิ้นเชิง ความโศกเศร้าและน้อยใจถูกแทนที่ด้วยความมุ่งมั่นที่จะเอาคืน หญิงสาวบรรจงแต่งหน้าแต่งตัวให้ดูดีที่สุดในชุดพนักงานที่เน้นรูปร่างเพรียวบาง ก่อนจะหยิบขวดน้ำหอมแบรนด์หรูราคาแพงระยับกลิ่นที่เป็นเอกลักษณ์ประจำตัวของเธอขึ้นมาหญ
เช้าวันรุ่งขึ้นศุภิสราตัดสินใจไม่ฉีดน้ำหอมแม้แต่หยดเดียว หญิงสาวมองตัวเองในกระจกด้วยความรู้สึกไม่มั่นใจนัก เพราะปกติเธอมักจะเพิ่มความมั่นใจด้วยกลิ่นหอมที่เป็นเอกลักษณ์ แต่เพื่อตัดปัญหาและคำถากถางจากเจ้านายหนุ่ม เธอจึงยอมทิ้งความชอบส่วนตัวนั้นไป“ซื้อมาตั้งแพงยังจะมาว่าอีก จมูกตัวเองมีปัญหาแต่มาโทษน
ก๊อก ก๊อก ก๊อกศุภิสราเคาะประตูเป็นสัญญาณก่อนจะเปิดเข้าไป“คุณโยษิตากลับไปแล้วเหรอพาย เธอว่ายังไงบ้าง” พัทธดนย์เงยหน้าจากหน้าจอแล็บท็อปที่เปิดค้างไว้ ดวงตาคมจ้องมองผู้ช่วยสาวที่ก้าวเดินเข้ามาหยุดตรงหน้าโต๊ะทำงานของเขา ใจหนึ่งเขาก็รอฟังผลสรุปของโปรเจกต์สำคัญ แต่อีกใจกลับมีความรู้สึกบางอย่างที่เขาพยา
เสียงลิฟต์ของชั้นผู้บริหารดังขึ้นในเวลา 11.00 น. ศุภิสราเงยหน้ามองแล้วก็ต้องตกใจเมื่อเห็นว่าตอนนี้ใครกำลังเดินมาทางห้องของท่านประธาน“สวัสดีค่ะคุณโยษิตา คุณลลิตา” หญิงสาวทักทายก่อนจะส่งยิ้มแห้ง ๆ ให้กับทั้งสองคนวันนี้โยษิตาไม่ได้มีนัดกับพัทธดนย์แต่ศุภิสราก็พอจะเดาออกว่าเธอมาที่นี่ทำไม“สวัสดีค่ะคุ


![พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




