- 26 - ไม่วางใจ

แสนรักที่กำลังนั่งวาดภาพหันมองตะวันที่คุยโทรศัพท์อยู่นานสองนาน ใบหน้าของเขาดูตึงเครียดจนเธอไม่อาจปล่อยผ่านได้ เธอสะดุ้งเฮือกตอนที่สกายเรียกและบอกว่าสีจากพู่กันกำลังเปื่อนภาพที่เธอวาด

มือเล็กรุกลี้รุกรนหยิบทิชชูเปียกมาซับมันแผ่วเบาอย่างระมัดระวังก้อนจะมองภาพที่ไม่เปรอะเปื้อนมากนักทั้งพรูลมหายใจอย่างโล่งอก ถึงจะทำเป็นงานอดิเรกเวลาว่างแต่เธอรักภาพวาดและงานออกแบบของเธอทุกชิ้น ดังนั้นเลยไม่ขอบที่มันเสียหาย

"เป็นไรว่ะไอ้ตะวัน?" สกายเอ่ยถามสิ่งที่แสนรักเองก็อยากรู้เช่นกัน ตะวันถอนหายใจแล้วชวนสกายกับองศาไปที่ห้องทำงานมแค่นั้นก็พอทำให้เธอรู้ว่ายังมีบางอย่างเกี่ยวกับตะวัันที่ยังเป็นความลับสลับเธออยู่

"เป็นห่วงตะวันหรอน้องแสนรัก?"

"ค่ะ แสนรักเห็นพี่ตะวันสีหน้าไม่ค่อยดี ไม่รู้ว่ามีปัญหาอะไรรึเปล่า" เธอติบดาริินอย่างตรงไปตรงมาทั้งใบหน้ากังวล ดวงตากลมยังคงมองตามตะวัันกับเพื่อนที่ลับสายตาเข้าไปในห้องทำงาน

"ไม่เป็นไรหรอก ตะวัันเก่งจะตายน้องแสนรักก็รู้นี่"

"ก็ใช่ค่ะ แต่ว่าพี่รินรู้จักพี่ตะวันมานาน ก็คงจะรู้ใช่ไหมคะว่าคนแบบพี่ตะวัน ต่อให้ไหวหรือไม่ไหวก็จะไม่ค่อยบอกใคร"

แสนรักพรูลมหายใจหนักออกมาอย่างรู้สึกไม่ดีนัก ตะวันเก่งและแก้ปัญหาได้เธอรับรู้สิ่งนั้นดี แต่ว่าบางครั้งเขาก็เป็นคนหนึ่งที่ก้าวผ่านความไม่ไหวของตัวเองอย่างโดดเดี่ยวเพียงเพื่อทำบางสิ่งให้สำเร็จเหมือนกัน ถึงตะวันในตอนนี้จะแตกต่างออกไปจากก่อนหน้ามากโขมแต่เธอก็เชื่อว่านิสัยบางส่วนของเขายังคงเหมือนเดิม

"รู้สิ โดยเฉพาะกับคนที่ตะวัันแคร์มากๆ ตะวันจะไม่บอกเรื่องที่สบายใจหรือปัญหาให้ฟังหรอก เหมือนที่ไม่อยากบอกน้องแสนรักไง"

เธอชะงักไปครู่หนึ่งกับคำพูดของดาริน ตะวันปกป้องเธอจากความเจ็บปวดมาแต่ไหนแต่ไร ไม่ว่าเรื่องไหนที่ทำให้เธอหนักใจเขาจะไม่เอ่ยถึงมันและไม่มีวันพาเธอเข้าไปข้องเกี่ยว

เมื่อก่อนเธออาจไม่คิดอะไร เพราะเอาแต่มองหาความสำคัญจากอาทิตย์เพียงเท่านั้น แต่ในตอนนี้ไม่ใช่แบบนั้น แสนรักอยากเป็นผู้หญิงที่มีค่าพอจะอยู่เคียงข้างคนที่เคียงข้างเธอมาเสมอ

"แต่บางครั้งแสนรักก็อยากตอบแทนพี่ตะวันบ้าง"

"ทำไมไม่ลองตอบแทนด้วยการหันมารักตะวัันสักทีละคะ?" แสนรักหลบสายตาดาริินที่มองมา เธอไม่คิดว่าการตอบแทนด้วยวิธีนี้มันจะดีสำหรับเราทั้งคู่

"ถ้าง่ายขนาดนั้นก็ดีสิคะ แสนรักไม่อยากให้พี่ตะวันมาเป็นตัวแทนใคร ก็เลยไม่อยากรีบร้อน" แม้เธอจะไม่ได้รู้สึกรักอาทิตย์อย่างที่เคย ความรักค่อยไลดลงไปจากความเจ็บปวดที่เขาทิ้งไว้ให้ แต่ว่ามันก็ยังรวดเร็วไปที่จะเริ่มต้นหรือให้โอกาสใครใหม่ โดยเฉพาะกับคนที่ไม่ใช่แค่หน้าเหมือนอาทิตย์แต่เป็นสายเลือดเดียวกันด้วย

"แบบที่น้องแสนรักว่าก็มีเหตุผล อีกอย่างนะคนอย่างตะวันคงรอแสนรักได้จนตายนั่นแหละ"

แสนรักรู้สึกไม่ค่อยชอบใจกับประโยคนี้เท่าไหร่นัก ถ้าวันหนึ่งข้างหน้าเราไม่อาจรู้สึกเหมือนกันได้ เธอก็ไม่ได้ต้องการให้ตะวัันมาจมปลักอยู่กับเธอเท่านั้น เธออยากให้เขาได้พบใครสักคนที่รักเขาด้วยใจจริง

ห้องทำงานของตะวัน

"อาวุธล็อตล่าสุดที่โกดังทางมาเก๊ามีปัญหา กูต้องรีบไปจัดการ" ตะวัันนั่งลงคิ้วขมวด ยิ่งเขาตรวจสอบภาพความเสียหายของสินค้าล็อตนี้เขาก็ยิ่งถอนหายใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า

"มึงก็แค่บินไปดิ เครื่องบินส่วนตัวก็มี" องศาพูดออกมาอย่างง่ายดายแล้วยักไหล่ไม่เข้าใจว่าทำไมตะวันต้องเคร่งเครียดขนาดนั้นด้วย

"นั่นดิ กลัวอะไรว่ะ" สกายถามเสริมด้วยอีกคนแล้วเดินไปนั่งลงไขว่ห้างตรงโซฟา

"แล้วแสนรักละ...? กูไม่วางใจให้น้องอยู่ที่นี่โดยไม่มีกู แต่ถ้าพาไปนู่นด้วยก็ไม่รู้จะอันตรายแค่ไหน" เขาเอ่ยความกังวลที่มีเต็มอกของเขาออกมา ตอนนี้ความห่วงอาวุธที่เสียหายยังไม่เท่ากับที่ห่วงแสนรักเลย เขากลัวว่าถ้าห่างน้องไปแล้วจะเกิดเรื่อง

"เอาน้องไว้นี่ พวกกูดูแลให้ก็ได้" สกายพูดน้ำเสียงขรี่เล่น เขาอยากมีน้องสาวพอดี แล้วน้องสาวอย่างแสนรักก็น่าสนใจดี

"ไอ้องศาก็น่าพึ่งพาแหละ แต่กูไม่ไว้ใจมึงเลย ติดเล่นไอ้ห่า"

"ดูพูดเข้า ละเรื่องใหญ่มากหรอว่ะ? แค่อาวุธมีปัญหา ให้คนอื่นขัดการไม่ได้หรอ?" สกายไม่เข้าใจว่าทำไมเพื่อนต้องลงไปจัดการเองทั้งที่มีลูกน้องอยู่เต็มคอนโด

"ไม่ได้หรอก ล็อตนี้สำคัญ กูอยากไปเห็นด้วยตัวเองว่าเสียหายแค่ไหน" น้ำเสียงหนักแน่นแฝงความกังวลถูกส่งออกมา หากอาวุธล็อตนี้เสียหายเขาอาจสูญเสียดงินจำนวนมากและยังเสียลูกค้ารายใหญ่อีกด้วย

"ก็แค่เอาน้องไว้นี่แหละ ฟังดูอันตราย ไม่ต้องพาไปหรอก พวกกูดูแลให้" องศาเดินไปตบบ่าตะวัันแผ่วเบาให้คลายกังวล แต่นั่นกลับไม่ช่วยให้ตะวันสบายใจขึ้นเลย

"ใช่ เดี๋ยวมาอยู่นี่กับน้องเลย" สกายแกล้งเย้าให้บรรยากาศผ่อนคลายลงอย่างที่เขาชอบทำ

"อย่าคิดจะทำอะไรแสนรักนะ ไม่งั้นกูกลับมากระทืบพวกมึงแน่" ตะวันชี้หน้าคาดโทษพวกเพื่อนตัวดี เขารู้ว่าองศากับสกายไม่ทีวันทำอะไรไม่ดีต่อแสนรัก แต่พอได้ยินอะไรแบบนี้กลับอดที่จะหึงหวงไม่ได้

"พวกกูจะทำอะไรได้ว่ะ เห็นเป็นน้องเป็นนุ่ง" สกายยิ้มแหยแล้วมองตะวันที่จ้องมาอย่างกลับจะกินเลือดกินเนื้อ

"ถ้าอยากเห็นน้องไม่นุ่งเมื่อไหร่มึงโดน" เขาไม่หยุดที่จะเอ่ยเตือนเพื่อนโดยเฉพาะสกายที่ชอบรุ่มร่ามพูดจาสองแง่สองง่ามกับแสนรัก แม้แต่เพื่อนของเขา...เขาก็ไม่ชอบให้ไปสนิทกับเธอมากกว่าเขา

"หวงเหมือนได้เขาเป็นเมียแล้ว ทั้งที่เขาไม่สนใจ"

"ไอ้สกาย!!"