INICIAR SESIÓN[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]
Part : ยอมเข้าใจ -------------------------------------------------------------------------- หากไม่ใช่ย่าของละลาที่ได้เลี้ยงดูเธอและเจอเธอในกองขยะวันนั้นแต่เป็นคนเร่ร่อนคนอื่น ทุกอย่างอาจจะไม่เป็นอย่างตอนนี้ แต่เพราะว่าทุกการตัดสินใจของซาตาน เขาเลือกมาแล้วว่าใครคือคนที่คู่ควร และเหมาะสมที่จะได้ทำในหน้าที่นั้น ๆ ซึ่งตลอดเวลาที่ผ่านมา ย่าของละลาก็ทำหน้าที่ของตัวเองได้ดีจนวินาทีสุดท้าย แล้วก็เป็นไปอย่างภาพในอนาคตที่เขามองเห็น ว่าละลาผู้ที่จะมาเป็นเมียและแม่ของลูกให้กับเขา เธอจะยังมีชีวิตอยู่ต่อบนโลกใบนี้ เพื่อคลอดบุตรให้กับเขา สิ่งสำคัญคือ ลูกที่จะเกิดโดยเขาและละลา จะต้องเป็นบุคคลที่มีความเชื่อมโยงกับทั้งตัวเขาที่เป็นพ่อผู้ให้กำเนิด และตัวของแม่ผู้ให้กำเนิดด้วยเช่นกัน นั่นจึงเป็นเหตุเป็นผลที่ทุกอย่างถูกจัดวางให้เป็นเช่นนั้นตั้งแต่แรกมา... “ฮึก คุณพูดจริงใช่ไหมคะ ไม่ใช่แค่โกหกให้ละลาสบายใจแล้วหายโกรธคุณใช่ไหมคะ ฮืออ” “ฉันโกหกไม่เป็นหรอก แล้วฉันก็เกลียดการโกหก ละลาเชื่อใจฉันได้ ว่าเรื่องที่ได้ยินเป็นเรื่องจริง…” “แล้วทำไม คุณย่าต้องบอกให้ละลาสอนการบูชาคุณให้เด็กที่ละลาต้องเลี้ยงดูด้วย” เธอรู้สึกว่าการทำแบบนั้นมันไม่ต่างอะไรจากการแบ่งแยก ทั้งที่เขาเป็นลูกที่เกิดโดยซาตาน แต่ต้องบูชาพ่อของเขาเหมือนอย่างสาวกทั่วไปที่ทำ “ก็เพื่อให้เขาได้รู้ยังไงล่ะ ว่าพ่อของเขาเป็นใคร เพื่อให้เขาไม่หลงทางว่าเขาเกิดมามีหน้าที่อะไร...” “หน้าที่?” “เขามีหน้าที่ทำให้ผู้คนเคารพในตัวของเขา รวมถึงพ่อของเขาด้วย” เขาเกิดมาเป็นอีกร่างอวตารของซาน เพื่อให้ผู้คนหันมานับถือและเชื่อมั่นในความพิเศษของตัวเอง เหมือนอย่างที่พ่อของเขาเป็น “...” “ทีนี้ละลา เข้าใจฉันขึ้นบ้างหรือยัง?” “...” เข้าใจก็ได้ “เข้าใจก็ได้เหรอ?” “...” ละลาหยุดความคิดและหันหลังกลับไปหาเขา เธอไม่อยากให้อีกคนอ่านใจ แต่อยากที่จะพูดตอบเขาไปด้วยความเข้าใจจริง ๆ “ละลาเข้าใจแล้วค่ะ” “...” เขาถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งใจ “ฉันรู้ว่าละลาเสียใจ แต่ว่าต่อจากนี้ความสูญเสียจะไม่เกิดขึ้นอีกแล้ว ฉันจะไม่จากละลาไปไหน ไม่มีวัน...” “จริงเหรอคะ” “จริงสิ แค่ละลาเชื่อใจฉัน ทุกอย่างจะเป็นไปได้” “...” เธอนิ่งถามตัวเอง ว่าจะสามารถเชื่อคำพูดของผู้ชายตรงหน้าได้มากน้อยแค่ไหน เพราะเธอเพิ่งผ่านการสูญเสียไปไม่นาน แต่คำตอบในหัวก็มีเพียงแค่เขา เขาเท่านั้นที่เธอสามารถเชื่อใจและไว้ใจได้ นั่นอาจเพราะเขาคือครอบครัวเดียวของเธอที่เหลืออยู่ “ละลาขอโทษที่ทำตัวงี่เง่า ไม่ยอมฟังเหตุผลของคุณนะคะ” “ไม่ต้องโทษตัวเองหรอก ฉันเป็นคนสร้างนิสัยนั้นให้ละลาเอง ฉันไม่โทษละลาหรอก...” “คุณไม่โกรธละลาเลยเหรอคะ ที่ละลาพูดไม่ดีใส่ แถมยังไล่คุณอีก...” “ฉันไม่เคยโกรธละลา ไม่เลย” เขาเข้าใจเธอทุกอย่าง และไม่ว่าเธอจะเป็นแบบไหนเขาก็รับได้เพราะเลือกแล้วว่าต้องเป็นเธอเท่านั้น เธอเท่านั้นที่มีสิทธิ์งี่เง่า เอาแต่ใจ หรือโมโหร้ายใส่เขา หลังจากที่ละลาได้ทำความเข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น เธอก็ไม่คิดที่จะน้อยใจหรือโกรธเขาต่อ สิ่งเดียวที่เธออยากโฟกัสในตอนนี้คือลูกน้อยในท้อง แก้วตาดวงใจของเธอที่จะลืมตาดูโลกในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า เธอกำลังสนใจเกี่ยวกับเรื่องการเป็นแม่คน และการดูแลร่างกายในช่วงที่ตั้งท้อง ซึ่งผู้เป็นสามีเองก็ดูแลปกป้องเธอ เลือกสิ่งที่ดีให้กับละลา ประหนึ่งว่าเป็นส่วนนึงของร่างกายเธอไปแล้ว “คุณซานทำได้ยังไงคะ ที่ให้ในแก้วน้ำส้มเปลี่ยนเป็นรสชาตินม” ละลาถามถึงเรื่องที่สงสัย น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นฟังแล้วรื่นหูมากขึ้นกว่าครั้งที่งอนชายคนรักอยู่ “เรื่องง่ายแค่นั้นเอง…” “แล้วลูกของเรา เขาจะมีพลังพิเศษแบบนั้นไหมคะ?” “แน่นอน เพราะเขาเป็นคนพิเศษไง” “แล้ว…เขาจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายเหรอคะ?” “ละลาอยากได้แบบไหนละ หญิงหรือชาย” “...” เธอเงียบคิดไป นั่นเป็นเรื่องที่เธอเองก็ไม่รู้คำตอบเหมือนกัน ว่าการมีลูกสาวหรือลูกชาย แบบไหนที่พอใจเธอมากกว่า “ไม่รู้เหมือนกันค่ะ ละลาไม่เคยคิดถึงเรื่องนั้นมาก่อนเลย” “ไม่ว่าเขาจะเป็นชายหรือหญิง เขาจะเป็นคนที่พิเศษกว่าใคร อย่างที่ฉันบอก...” “คุณซานรู้อยู่แล้วใช่ไหมคะ ว่าลูกในท้องละลาเป็นผู้หญิงหรือเป็นผู้ชาย?” “...” เขาพยักหน้าตอบ ทุกอย่างที่เกี่ยวกับลูกไม่ว่าจะเป็นเรื่องเพศหรือเรื่องหน้าตาความสามารถพิเศษใด ๆ เขารู้สิ่งนั้นก่อนใครเสมอ “งั้นไม่ต้องบอกละลานะคะ ละลาจะเอาไว้ลุ้นตอนคลอด แบบนั้นคงตื่นเต้นดี” “ได้สิ” เขาลูบผมคนที่กำลังยิ้มด้วยความสุข สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปจากในเมื่อเช้ามาก มากจนเห็นแล้วต้องยิ้มตามไปด้วย “ว่าแต่ แบบนี้ลูกของเราเขาจะเป็นคน หรือว่าเป็น...” ลูกฉันจะเป็นตัวอะไรเนี่ย? “ก็เป็นคนเหมือนละลานี่แหละ” “อ้อ เป็นคน…ไม่มีเขาบนหัวใช่ไหมคะ?” “ไม่” เขาตอบด้วยรอยยิ้ม เพราะคิดว่าถ้าลูกของเขาเป็นคนแต่มีเขาบนหัวคงดูประหลาด ซึ่งละลาก็คิดเห็นเหมือนกัน และเธอก็โล่งใจที่ไม่เป็นเช่นนั้น “โอเค แบบนั้นค่อยโล่งอกหน่อย” “เขาจะมีชีวิตที่ยืนยาวกว่าคนปกติ ร่างกายก็จะแข็งแรง ไร้โรคภัยไข้เจ็บ แม้อายุจะมากขึ้นก็จะเป็นเช่นนั้นอยู่เสมอ รูปร่างหน้าตาก็ด้วยเช่นกัน เขาจะสวยหล่อกว่าใคร เขาจะมีชีวิตสุขทุกข์ในแบบที่เขาได้เป็นผู้เลือกเอง…” “ว้าว ละลาอยากเจอหน้าเขาไว ๆ แล้วสิ ว่าแต่คุณย่า…” เธอยังติดใจสงสัยเรื่องนั้น “ย่าของละลา เธอไม่ได้เจ็บปวดหรือทรมานก่อนจากโลกนี้ไป แล้วฉันก็เป็นคนไปส่งเธอในที่แห่งนั้น ที่ที่ย่าของละลาจะมีเวลาได้หยุดพักอีกแปดเดือน สิบสี่วัน ก่อนจะไปตามเส้นทางใหม่ที่ถูกกำหนดไว้…” “อ้อ อย่างนี้นี่เอง…” สีหน้าของละลาที่ดูจะเข้าใจสิ่งที่เขาพูดบอกอย่างถ่องแท้ มันทำให้เขาเบาใจตามไปด้วย “…” “งั้น...เราสองคน มาเตรียมตัวเป็นพ่อแม่เขากันเถอะค่ะ” ละลาดันตัวขึ้นนั่งบนเตียงท่าทางกระตือรือร้น “ละลาอยากเป็นแม่ที่ดีให้กับเขา อยากดูแลเขาให้ดี เหมือนอย่างที่คุณย่าดูแลละลา...” “ฉันรู้ว่าละลาทำได้” “คุณมั่นใจในตัวละลาขนาดนั้นเลยเหรอคะ?” “ถ้าไม่มั่นใจละลาคงไม่ได้มาเป็นเมียฉันหรอก บอกแล้วไงว่าทุกอย่างถูกกำหนดไว้แล้ว…” มันจริงอย่างที่เขาพูด เพราะทุกสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นสิ่งที่เขาไว้วางใจว่ามันจะเป็นเช่นนั้น เขาเชื่อมั่นในความพิเศษของตัวเองเสมอ และเชื่อว่าทุกสิ่งที่เกิดขึ้นมันจะดีทั้งกับตัวเขา รวมถึงครอบครัวที่เขากำลังก่อร่างสร้างมันขึ้นกับมือ ซึ่งทุกอย่างจะสมบูรณ์ในอีกไม่ช้านี้… -------------------------------------------------------------------------- [ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode] • เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~ sds[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : THE END.--------------------------------------------------------------------------หกปีต่อมา...ชีวิตของละลาที่ผ่านมาจนถึงเวลานี้เธอเติบโตขึ้นมาก อาจจะเพราะความเป็นแม่ที่เธอได้รับหน้าที่ ทว่าความสวยสง่าของเธอยังดูเป็นเช่นเดิม เหมือนว่าอายุของเธอถูกสตาฟไว้เพียงแค่วัยยี่สิบห้าปี แม้ว่าอายุจริงจะเข้าเลขสามเต็มตัวแล้วแต่เธอก็ยังดูงดงามไม่เปลี่ยนส่วนท่านซาตานเอง เขาเป็นหัวหน้าครอบครัวที่ดีเสมอ อย่างที่ละลาไม่เคยต้องระแวงหรือไม่ไว้ใจอะไรในตัวของผู้เป็นสามีเลย เขายังคงความหล่อเหลาไว้เช่นเดิมแรงก็ดีไม่มีตก คงมีเพียงแค่ลูกชายวัยหกขวบ ที่มีพัฒนาการโตวันโตคืนให้น่าตื่นเต้นตามอยู่เสมอเซนต์มีส่วนสูงถึงร้อยสามสิบเซนติเมตร เมื่อเทียบกับเพื่อนในชั้นเรียนแล้วเขามีส่วนสูงที่มากกว่าใคร อาจเพราะดีเอ็นเอที่สืบทอดระหว่างพ่อมาสู่ลูก และนอกจากร่างกายที่โตกว่าเด็กรุ่นเดียวกันแล้ว ความคิดของเขาก็โตกว่าวัยด้วยเช่นกัน เซนต์เป็นเด็กที่ฉลาดแต่ไม่ทะนงตน แม้จะรู้ว่าตัวเขาเป็นเด็กที่พิเศษกว่าคนทั่ว ๆ ไป เขาก็ยังอ่อนโยนและเข้มแข็งในแบบที่เป็นเขา แต่ถึงอย่างนั้
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : คุณแม่โคตรฮอต Nc🔞--------------------------------------------------------------------------⚠️18+ เนื้อหานิยายในตอนนี้ มีฉากเกี่ยวกับการรวมเพศ ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะที่รัก♡----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------เส้นทางการเป็นแม่คนของละลาได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเต็มตัว เพราะในเวลานี้เธอได้คลอดลูกชายออกมาแล้ว และเขาก็มีวันเกิดที่ตรงกันกับทั้งตัวของเธอผู้เป็นแม่และคุณย่าทวดผู้ล่วงลับ ซึ่งเกิดในวันที่หกเหมือนกันทั้งสามคน และเมื่อนำเลขวันเกิดของทั้งสามมาเรียงกันก็จะเป็นเลข 666 เลขประจำตัวซาตาน คนที่นำพาทั้งสามคนให้มาเป็นส่วนหนึ่งของกันและกันทุกอย่างเชื่อมโยงกันมาตั้งแต่เริ่มแรก นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมต้องเป็นหญิงเร่ร่อนคนนั้น ทำไมต้องเป็นเด็กน้อยผู้ถูกทอดทิ้งอย่างละลา เพราะหากไม่ใช่ทั้งสองคนนี้ เขาอาจจะไม่ได้สิ่งล้ำค่าที่สุดนี้มาแอ้ แอ้~ เสียงหนุ่มน้อยวัยสองเดือนเศษ เล่นหยอกล้ออยู่กับเจ้าของกล้ามแขนใหญ่เป็นมัด ผู้ที่อุ้มเขาอยู่ในอ้อมอกเวลานี้“น่าแปลกจัง เมื่อวานรอยตรง
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : แก้วตาดวงใจ--------------------------------------------------------------------------ในเช้าวันนี้ ละลาตื่นแต่เช้าเพื่อมาทำบางสิ่ง สิ่งที่เธอควรจะทำตั้งแต่วันแรกที่เธอเกิดความสูญเสีย แต่กลับไม่ได้ทำหน้าที่ของตัวเองอย่างเต็มที่เท่าที่ควร เพราะมัวแต่ปิดหูปิดตาจมดิ่งอยู่กับความเศร้า...“คุณย่าอยู่ที่นั่น สบายดีใช่ไหมคะ?” ละลาที่ยืนอยู่หน้าหลุมฝังศพของผู้เป็นย่า เอ่ยถามไปกับความว่างเปล่า ซึ่งหากว่าย่าของเธอตอบได้ ท่านคงจะบอกว่าที่นั่นทั้งสงบและสบายใจเกินกว่าจะหาอะไรมาเปรียบ“เธอสบายดี ละลาไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอกนะ”“ละลาไปเยี่ยมคุณย่าที่นั่นได้ไหมคะ?”“ไม่ได้แล้วล่ะ ฉันพาละลาไปที่นั่นได้แค่ครั้งเดียวเท่านั้น...”สถานที่นั้นไม่ใช่สถานที่ท่องเที่ยวที่ใครจะไปเยือนเมื่อไหร่ก็ได้ แต่เป็นสถานที่เฉพาะ ที่ท่านซาตานสร้างไว้ให้แค่สำหรับบุคคลหนึ่งเท่านั้น และที่แห่งนั้นจะหายสาปสูญไปตลอดการหลังจากหญิงแก่ผู้พักอาศัย เดินทางไปสู่เส้นทางใหม่ที่เธอควรจะไป“เฮ้อ เสียดายจัง ละลาอยากพูดอะไรบอกคุณย่าหลายอย่างเลย ถ้ารู้ว่าเรื่องจะเป็นแบบนี้ ละลาคงจะทำหน้า
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ยอมเข้าใจ--------------------------------------------------------------------------หากไม่ใช่ย่าของละลาที่ได้เลี้ยงดูเธอและเจอเธอในกองขยะวันนั้นแต่เป็นคนเร่ร่อนคนอื่น ทุกอย่างอาจจะไม่เป็นอย่างตอนนี้ แต่เพราะว่าทุกการตัดสินใจของซาตาน เขาเลือกมาแล้วว่าใครคือคนที่คู่ควร และเหมาะสมที่จะได้ทำในหน้าที่นั้น ๆซึ่งตลอดเวลาที่ผ่านมา ย่าของละลาก็ทำหน้าที่ของตัวเองได้ดีจนวินาทีสุดท้าย แล้วก็เป็นไปอย่างภาพในอนาคตที่เขามองเห็น ว่าละลาผู้ที่จะมาเป็นเมียและแม่ของลูกให้กับเขา เธอจะยังมีชีวิตอยู่ต่อบนโลกใบนี้ เพื่อคลอดบุตรให้กับเขาสิ่งสำคัญคือ ลูกที่จะเกิดโดยเขาและละลา จะต้องเป็นบุคคลที่มีความเชื่อมโยงกับทั้งตัวเขาที่เป็นพ่อผู้ให้กำเนิด และตัวของแม่ผู้ให้กำเนิดด้วยเช่นกัน นั่นจึงเป็นเหตุเป็นผลที่ทุกอย่างถูกจัดวางให้เป็นเช่นนั้นตั้งแต่แรกมา...“ฮึก คุณพูดจริงใช่ไหมคะ ไม่ใช่แค่โกหกให้ละลาสบายใจแล้วหายโกรธคุณใช่ไหมคะ ฮืออ”“ฉันโกหกไม่เป็นหรอก แล้วฉันก็เกลียดการโกหก ละลาเชื่อใจฉันได้ ว่าเรื่องที่ได้ยินเป็นเรื่องจริง…”“แล้วทำไม คุณย่าต้องบอกให้ละลา
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ความรักของซาตาน--------------------------------------------------------------------------“...” เธอไม่พูดอะไร เดินกลับขึ้นห้องนอนชั้นบนไปเฉย ๆ เหมือนว่าเธอจะเพิ่งนึกได้ว่าตัวเองควรจะวางฟอร์มงอนเขาต่อ เนื่องด้วยมีอำนาจถือไพ่เหนือกว่าเขา เพราะสิ่งล้ำค่าที่อยู่ภายในท้องของเธอ“ขี้งอนจริง ๆ เลย เมียใครเนี่ย...” เขายกยิ้มชอบใจก่อนจะเดินตามเธอไปติด ๆใบหน้าของเขาเริ่มแสดงความรู้สึกออกมามากขึ้น เวลาที่กลุ้มใจเรื่องเมีย หรือในตอนที่รู้สึกพอใจกับความน่ารักของเธอที่เขามองเห็น แม้จะเป็นผู้มากอำนาจแค่ไหน แต่ก็ไม่คิดจะใช้อำนาจนั้นกับเธอเลย อาจเพราะเวลานี้ละลาได้รับหน้าที่เมียของเขาอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว และก็กำลังจะกลายเป็นแม่ของลูกของเขาในอีกไม่ช้านี้ภายในห้องนอนของละลา...ละลาที่เดินขึ้นห้องมายังรู้สึกสับสนกับเรื่องการตั้งครรภ์ของตัวเอง หนึ่งคำถามแรกในหัวชวนให้มีคำถามที่สอง สาม และสี่ตามมา ซึ่งเธออยากจะเข้าใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นโดยไม่ต้องฟังคำอธิบายจากปากของชายคนที่เธอไม่อยากคุยด้วย ทว่าการหาคำตอบด้วยตัวเองก็คงเป็นไปไม่ได้ที่เธอจะค้นพบความจร
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เตรียมตัวเป็นแม่คน--------------------------------------------------------------------------เธอจ้องตาเขม็งใส่เขา แววตาคู่สวยบอกให้รู้ว่าเธอทั้งโกรธ ทั้งน้อยใจ และคิดถึงเขาในเวลาเดียวกัน แม้จะรับรู้ว่าเขาไม่เคยหายไปไหน แต่เพียงแค่ไม่มาให้เห็นหน้าในช่วงสองอาทิตย์ที่ผ่านมา ก็ทำเธอน้อยใจจนคิดว่าจะไม่ยอมให้อภัยเขาง่าย ๆ“ออกไปนะ” ละลาดันตัวลุกขึ้น และพยายามผลักดันร่างชายที่เกาะติดอยู่กับร่างของเธอให้หลุดออก ทว่าเขาดูเหมือนจะยังอยากอยู่ในท่านี้นานขึ้น ด้วยเหตุผลเดียวคือคิดถึงเธอ“ไหน ๆ ก็ยอมให้ฉันเอาจนเสร็จแล้ว ขอฉันนอนกอดละลาแป๊บนึงนะ...” เขาพูดจบก็สลับลงไปนอน และย้ายร่างของละลามานอนทับอยู่บนตัวของเขา“ปล่อย”“...” เขาเงียบนิ่ง ตอนนั้นก็ใช้มือเพียงข้างกอดรัดร่างของเธอแนบสนิทกับร่างของเขาอย่างไม่มีทีท่าว่าจะปล่อยกอดออกการที่เห็นว่าเธอใจอ่อนให้เขาลงมาเล็กน้อย แม้จะเป็นการปล่อยเลยตามเลยของจิตใจชั่ววูบ แต่มันก็มีช่องว่างให้เขาได้ทำสิ่งที่เหมาะสม เช่นการพูดอธิบายเรื่องนั้นให้เธอเข้าใจ“บอกให้ปล่อยไง”“ละลากำลังจะเป็นแม่คน” เขาหยุดเธอที่







