LOGIN“ท่านปู่สั่งให้เจ้าชายราฟางดทำงานในฐานะของเชื้อพระวงศ์ และต้องอยู่ดูแลคุณอลิสตลอดเวลา อย่าให้ห่างจากตัวเด็ดขาด” ผู้แทนของท่านปู่อ่านคำสั่งที่ได้รับมาให้ราฟาฟัง“อือ” เขาถูกย้ำเรื่องนี้มาเกินสิบครั้งแล้วมั้ง“หึ!” ฉันพยายามกลั้นขำ เพราะก่อนท้องราฟาก็ตามติดตลอดเวลาอยู่แล้ว“หมอและพยาบาลถูกส่งมาเตรียมพ
หมับ!ราฟากอดเข้าที่เอวบางแล้วดึงชิดเข้าหาตัว เขาเอียงหัวซบลงบนหัวฉันแล้วยกที่ตรวจครรภ์ขึ้นดู“ทำไมต้องแอบด้วยของแค่นี้ ไหนมาดูซิ” “ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องแอบ แล้วก็ยังไม่เห็นเหมือนกันนะ ฉันแค่คิดมากไปเอง ราฟาอย่าสนใจเลย ทำไมทำหน้าแบบนั้น...” ในระหว่างที่ฉันพูดอะไรไปเรื่อย ราฟาก็หันมาจ้องหน้าฉ
หลายอาทิตย์ผ่านไปหลังจากผ่านงานแต่งมาข่าวของพวกเรายังคงถูกจับตามอง ส่วนเรื่องราวปัญหาของมิเชลถูกประณามจากสื่อและประชาชนอย่างมาก ในฐานะทำตัวเมากร่างในงานสำคัญ ซึ่งความจริงแล้วทุกสิ่งทุกอย่างเกิดจากความตั้งใจของเพื่อนฉันเอง ยายโซต้องการเลือกที่จะแสดงตัวเป็นผู้ถูกเข้าใจผิด แต่เพื่อนฉันก็ทำจริง ๆมิเชล
“(ยิ้ม)” อยู่ในสถานะนี้แล้วก็ยากที่จะทำอะไร เพราะจะถูกจับตามอง แต่โซก็ไม่ทำอะไรให้มาถึงตัวแน่“ห้องน้ำผู้หญิงทางโซนดี” คุณยูพูดขึ้นและเป็นจังหวะเดียวกันกับที่ผู้ดูแลคนหนึ่งก็พูดขึ้นด้วยเช่นกัน“ห้องน้ำหญิงโซนดีมีผู้หญิงสองคนทะเลาะกันค่ะ” “ไม่ต้องเดาให้เสียเวลาว่าเป็นใคร” สิ้นเสียงคุณคินก็รีบเดินออก
“ไม่พอ เดี๋ยวจะไม่ได้ทำตั้งเก้าเดือน” มือของเขายังคงลูบอยู่ที่หน้าท้อง“ยังไม่ท้องสักหน่อย” “อาการเริ่มแล้วเนี่ย” “พูดเหมือนรู้เลยนะว่าอาการคนท้องเป็นยังไง” ริมฝีปากบางเม้มเป็นเส้นตรง สายตามองคนตรงหน้าอย่างจับผิด“พูดแบบนี้....” “ก็รู้หรือไงว่าคนท้องเขาเป็นยังไงกัน เคยทำใครท้องมาหรือไงคะเจ้าชาย จ
หนึ่งอาทิตย์ต่อมา“งานแต่งเลื่อนกำหนดการเข้ามาเป็นวันที่หนึ่งเดือนนี้ครับ” “....” ฉันนั่งฟังสิ่งที่คุณยูรายงาน คิ้วเรียวเริ่มขมวดเข้าหากันทีละนิดการที่งานเลื่อนเข้ามาแบบนี้ฉันไม่จำเป็นต้องไปถามเลยว่าเป็นเพราะใคร ก็มีคนเดียวที่เอาแต่ใจตัวเองแล้วยังสั่งเลื่อนงานได้ตามใจก็คือ คนที่ฉันต้องแต่งงานด้วยน
“ฉันพึ่งรู้ว่าที่นี่เป็นของนาย ก็ว่าสิคฤหาสน์ใหญ่โตนี่ไม่เคยเห็นคนมาอยู่ บ้านปู่อยู่ลึกเข้าไปข้างในนี่เองนะ แล้วก็ใกล้ๆ เป็นโรงฝึกสอนศิลปะการต่อสู้ของตระกูลฉันเอง” ฉันพูดพร้อมกับแกะยาส่งให้คนป่วยกิน“ตรงนี้เป็นที่ดินที่ปู่เตรียมไว้ให้ตั้งแต่เด็ก ตอนแรกก็ไม่รู้เหมือนกัน โตมาก็รู้ว่ามีบ้านที่ประเทศไทย
พูดจบรอยยิ้มกรุ้มกริ่มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้า มือเล็กเอื้อมปลดกระดุมเสื้อเขาออกทีละเม็ด ร่างกายกำยำของผู้ชายวัยเจริญพันธุ์นี่ดีต่อสายตาจังเลยนะ ฉันไม่ได้ชอบหรอก แต่ก็ขอเก็บเกี่ยวก่อนที่เจ้าตัวจะตื่นแล้วกันนะคะ ~“ขอโทษนะ ขอโทษจริง ๆ ~” มือเอื้อมปลดหัวเข็มขัดแล้วรูดซิปกางเกงลง ไม่ได้อยากเห็นจริง ๆ นะแต่ม
“เธอท้องเหรอ” ไดอาน่าพูดสวนออกมาทันที“อือ หื้ออะไรนะ” และฉันก็ตอบออกไปทั้งที่ไม่ทันได้ตั้งสติ เพราะในหัวยังทะเลาะกับตัวเองไม่หยุด“ท้อง...จ จริงเหรอ” เสียงไดอาน่าสั่นยิ่งกว่าเดิม น้ำตาไหลอาบแก้ม มือเล็กยกขึ้นป้องปากดูเหมือนเธอจะอยู่ในอาการช็อกอย่างหนัก“เดี๋ยวสิ ฉะ” “กรี๊ด!!” จู่ ๆ เธอก็ระเบิดอารม
ณ สนามบินนานาชาติประเทศไทย“เราจะไปพักกันที่บะ” “บ้านฉัน” ยังไม่ทันจะพูดจบราฟาก็ชิงพูดตัดหน้า และสิ่งที่เขาพูดทำเอาฉันหันขวับไปมองด้วยความตกใจ ในขณะที่เราอยู่บนรถตู้และกำลังมุ่งหน้าออกจากสนามบิน เมื่อกี้ได้ยินไม่ผิดใช่มั้ย ‘บ้านฉัน’ ฮัลโหล ~ ที่นี่ประเทศไทยนะจะมีบ้านมันอยู่ทุกที่เลยเหรอไง“เจ้าชาย







