Share

ตอนที่ 5 สอนให้หลาบจำ

last update publish date: 2026-03-11 20:37:42

ตอนที่ 5 สอนให้หลาบจำ

ตึง ตึง แคว่ก !!! มือหนาเดินเข้ามาขึ้นคร่อมร่างบาง ฉีกอาภรณ์จนไม่เหลือแม้สักชิ้น อารมณ์พุ่งพล่านลมหายใจถี่ระรัว ก้อนเนื้อขาวนวลยั่วยวนสายตานับครั้งไม่ถ้วน เขายื่นมือไปบีบคอของนาง เอ่ยด้วยน้ำเสียงดุดัน 

“วันนี้ข้าจะทำให้เจ้าได้รับรู้และห้ามแต่งกายเช่นนี้ออกไปข้างนอกอีก มิเช่นนั้นข้าจะมอบเจ้าให้ทหารทั้งกองทัพได้เสวยสุขกับร่างกายของเจ้า ได้จะปลดปล่อยอารมณ์ให้หายคลายความกังวล นี่ยังนับว่าข้าเมตตาเจ้าแล้วผิงเอ๋อร์ สำนึกใส่สมองกลวง ๆ ของเจ้าเอาไว้ด้วย ” ผิงเอ๋อร์ไม่ได้หลบสายตาจ้องมองเขาอย่างไร้ความเกรงกลัว เพราะดูคนที่กำลังกังวลน่าจะเป็นเขาเสียมากกว่า

“ท่านแม่ทัพโปรดเมตตาข้าด้วยเจ้าค่ะ เพราะข้าอยู่ในกองทัพไร้อาภรณ์สวมใส่ มีสิ่งใดก็สวมใส่สิ่งนั้น บิดาของข้าไม่ได้บอกให้ข้าเตรียมอาภรณ์มามากมาย แม่ทัพโปรดเข้าใจข้าด้วย” 

“เจ้าอย่ามาแก้ตัวเพราะไม่ว่าอย่างไรข้าก็ไม่มีทางปล่อยให้เจ้ารอดพ้นจากตอนนี้ไปได้” เอ่ยจบเขาโน้มตัวลงประกบริมฝีปาก มิใช่จูบที่นุ่มนวลแต่เป็นจูบที่ดูดดื่มรุนแรงและดิบเถื่อน ร่างบางสมองเบาหวิววาบหวามสั่นสะท้าน วูบวาบในร่างกาย  อ่อนระทวยเพียงแค่รสจูบที่อ่อนหัดของตนเองที่แทบไม่เคยสัมผัส 

“อื้อ อือ” เสียงครวญครางประทวงผ่านลำคออู้อี้ฟังไม่รู้เรื่อง ร่างบางดันอกของเขาให้ห่างและผละออกทว่าเขากลับจับมือของเขาตรึงเอาไว้เหนือศีรษะ   ลิ้นยังคงกระหวัดดูดดื่มความหอมหวานไม่รู้จักพอ

        ลิ้นสากค่อย ๆ ปลดริมฝีปากออกอย่างช้า ๆ เมื่อเห็นร่างเล็กใต้กายใหญ่เริ่มหายใจติดขัด แต่เขายังคงไม่หยุดนิ่ง ไล่เลียสัมผัสแทบทุกส่วนของใบหน้า ความรู้สึกเสียวซ่านปะทุขึ้นอีกครั้ง เมื่อความชุ่มของน้ำลายแตะสัมผัสที่คอระหงขบเม้มทำให้ลำคอของนางเกิดรอยจ้ำกุหลาบ ซ้ำ ๆ หลายแห่ง ราวกับจะแสดงให้ผู้อื่นเห็นว่านางมีเจ้าของ

ความรู้สึกวูบวาบผสานกับความรู้สึกม้วนท้องน้อยราวกับมีผีเสื้อโบยบิน ร่างเล็กหลับตาเผยอหน้าร้องครวญครางออกมาอย่างลืมตัว

“อะ อ๊า อ่าา”

มือข้างขวาจับมือของนางเอาไว้ส่วนอีกข้างเลื่อนต่ำลงมาเคล้งคลึงบีบขย้ำทรวงอกที่เคยยั่วยวนเขาเมื่อครู่อย่างเมามันและเต็มเนื้อมือ ยามเมื่อนิ้วดึงบีบขยี้สติของผิงเอ๋อร์เลือนราง ประกายไฟวาบผ่านร้อนรุ่มไปทั้งตัว

เขาเงยหน้าจ้องมองร่างเล็ก เห็นว่าสตรีตรงหน้าหายใจติดขัด เขาปล่อยมือของนางช้า ๆ ถอดอาภรณ์ของตนเองทิ้งไว้ปลายเตียง ก่อนจะถอดเศษผ้าที่ปกปิดช่วงล่างของผิงเอ๋อร์ออกอย่างไม่รีรอ แท่งเอ็นผงาดพร้อมแล้วที่จะทะลวงเข้าไปในช่องรัก ทว่าเมื่อเขาจับขาของนางตั้งฉากขึ้น มองดูมันช่างคับแคบหากตะบี้ตะบันยัดเข้าไปคงทำให้แก่นกลางระหว่างกายของเขาได้รับบาดเจ็บแน่ ๆ

“เห็นครวญคราง ข้าคิดว่าร่างกายเจ้าพร้อมแล้วเสียอีก ทำไมวันนี้ดูคับแคบมากกว่าวันนั้นหรือเพราะแท่งร้อนของข้ามันขยายใหญ่ขึ้นมากกว่าทุกวัน เมื่อครู่แค่หยั่งเชิงเอาล่ะต่อจากนี้ข้าจะสั่งสอนเจ้าจนเจ้าหายใจถี่รัวร้องขอชีวิต ฮึ ฮึ ดูสิว่าเจ้าจะทนไหวหรือไม่! ทุกอย่างล้วนมาจากการกระทำของเจ้า เพราะเจ้าเป็นคนที่ต้องให้ข้าเป็นคนเยี่ยงนี้ อย่าหาว่าข้าไม่เมตตา” เขาเอ่ยพลางนั่งคุกเข่าลงพื้น จับขาทั้งสองข้างของนางห่างออกจากเดิม นิ้วยาวค่อย ๆ แหวกว่ายเข้าไปในช่องทางคับแคบ ครานั้นเองผิงเอ๋อร์สะดุ้งเฮือก ด้วยความตกใจเมื่อสิ่งที่เขายัดเข้าไปมิใช่แท่งร้อนที่อุ่น ๆ แต่เป็นนิ้วมือที่แข็งและเยือกเย็น

“อึก อื้อ ทะ…ท่านแม่ทัพเจ้าคะ ข้าเจ็บเจ้าค่ะ” สองมือยื่นมาจับมือของเขาเอาไว้ไม่ให้ยัดเข้าไปลึกกว่านี้ แม้ว่าจะเคยช่วยตัวเองมาก่อน เมื่ออยู่ในร่างลู่ซาน แต่นี่มิใช่.. ร่างกายนี้ช่องรักช่างคับแคบ แถมยังพึ่งผ่านค่ำคืนแรกกับแม่ทัพไม่เพียงแค่ครั้งเดียว ความรู้สึกเจ็บปวดนี้ยังคงไม่เปลี่ยนผัน ร่างใหญ่ชะงักก่อนจะปัดมือของนางออกเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

“ทำไม..! หรือว่าแค่นี้เจ้าจะยอมแพ้ไม่มีทางเสียหรอก ที่ข้าทำเช่นนี้เพราะต้องการช่วยไม่ให้เจ้าเจ็บต่างหาก”

แจ๊ะ แจ๊ะ …!! นิ้วยาวของเขาดันเข้าไปช้า ๆ และค่อย ๆ ดึงเข้าดึงออก ร่างเล็กบิดเกร็งมือจิกฟูกบรรเทาความเจ็บปวด ใบหน้าเริ่มเงยเกยจนจ้าวเหวินมิอาจทนได้ เร่งความเร็วของนิ้วมือเข้าออก น้ำเลี้ยงเริ่มไหลซึมออกมาด้วยความซาบซ่าน เขาจ้องมองกลีบกุหลาบที่เริ่มปริ่มน้ำ ในใจชักอยากจะลิ้มรส เพราะเมื่อครั้งก่อนเขาใจร้อนและวู่วามเกินไปมิได้เล้าโลมให้ร่างกายของนางคุ้นชิน ประดีประดาเข้าจู่โจมจนทำให้นางเจ็บระบมทั้งร่างกาย แต่ครั้งนี้ ไม่เหมือนกัน ยิ่งเขาเห็นนางทุรนทุรายมากเพียงใดเขายิ่งชอบใจ ก้มหน้าลงใช้ลิ้มสากลิ้มรสดูดขบเม้ม เลียติ่งสวรรค์ที่ตั้งชูชันสีชมพูล่อหน้าล่อตา

“อะ อ๊าาา ตรงนั้น ตรงนั้นไม่ได้นะเจ้าคะ” น้ำเสียงแผ่วเบาราวกำลังจะขาดใจ ลมหายใจหอบถี่แอ่นกระตุกเมื่อถูกละเลงลิ้นรัวล้วงลึกกระหวัดดูดเม้ม ริมฝีปากเผยอหอบเกลียวคลื่นแห่งความปรารถนาพรั่งพรูมากกว่าเดิม

       ยิ่งเห็นนางทุรนทุรายเขายิ่งขบเม้มรุนแรงมากกว่าเดิม ลิ้นสากสอดใส่เข้าไปด้านในเป็นเนื้อเดียวกับนิ้วที่ยังคงเล่นกระตุกนิ้วอยู่ด้านใน จนร่างเล็กสั่นสะท้านเกร็งดิ้นเร่าร่อนเอวเข้าหาอย่างควบคุมตนเองไม่ได้ ท้องน้อยหดเกร็งซ่านกระสัน เสียวปานจะขาดใจ

“อึก อื้อ ท่านแม่ทัพ ข้าเสียวเหลือเกิน อ๊า  ๆ ข้าจะเสร็จแล้ว อึก อือ” น้ำเสียงแหบแห้งครางระงมเอ่ยกระท่อนกระแท่นไม่เป็นภาษา รู้สึกร้อนลวกจนตัวสั่นระริกเบา ๆ  จ้าวเหวินกลืนน้ำหวานที่หลั่งไหลออกมาจากช่องรัก ช่างหอมหวานราวกับน้ำผึ้ง เขาเงยหน้าขึ้นและถอดมือออกจากช่องรัก ลูบคลำกลีบกุหลาบอย่างหลงใหล นิ้วมือเต็มไปด้วยน้ำล่อเลี้ยงเหนียวหนืด ตอนนี้ดูเหมือนว่าร่างกายของนางพร้อมแล้วที่จะรับแท่งร้อนที่มันบวมจนปวดตั้งชูชันอยู่ต่อหน้า

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ทะลุมิติมาเป็นสตรีอุ่นเตียงของแม่ทัพทมิฬ   ตอนที่ 24 ละครถึงตอนจบ(ตอนจบ)

    ตอนที่ 24 ละครถึงตอนจบซูหลินเห็นสายตาของแม่โม่กับหยางอันที่จ้องมองเธอด้วยสายตาผิดหวังและรังเกียจ ทำให้เธอโมโหและเกลียดเหย่ผิงที่ทำลายชีวิตของเธอย่อยยับ เธอวิ่งตรงไปหาเหย่ผิงหวังทำให้เธอได้รับบาดเจ็บไม่เช่นนั้นคืนนี้เธอคงนอนไม่หลับ“นังเหย่ผิงนังบ้าแกมาทำแบบนี้แล้วจะจากกันไปง่าย ๆ หรือไง แกมันเลวแกทำร้ายชีวิตฉัน”ตึง !!! ร่างเล็กของซูหลินเซถลาล้มลงพื้นอย่างแรงก่อนที่เธอจะถึงตัวของเหย่ผิงด้วยซ้ำ“กรี๊ดๆ ๆ” เสียงของซูหลินร้องดังสนั่นเพราะถูกร่างใหญ่เข้ามาขวางเอาไว้ไม่ให้เธอทำร้ายเหย่ผิง ทุกคนต่างพากันตกตะลึงไม่เว้นแม้แต่เหย่ผิง จู่ ๆ ลี่หานปรากฏตัวเข้ามาช่วยเธอเอาไว้โดยการดึงเธอเข้าไปกอดใช้มือผลักซูหลินเต็มแรง“คุณมาได้ยังไงคะ ไหนบอกว่าวันนี้ไม่ว่าง”“ผมรีบทำงานให้เสร็จแล้วรีบมาครับ อยากมาดูว่าการขึ้นศาลครั้งนี้จะเป็นอย่างไรคุณจะได้รับความเป็นธรรมหรือไม่ โชคดีนะครับที่ผมมาทันทำให้ช่วยเหลือคุณเอาไว้ได้”“ขอบคุณนะคะ” ทั้งสองกระซิบพูดคุยกันเล็กน้อยก่อนที่ลี่หานจะหันไปทางซูหลิน“ฉันเคยบอกแล้วใช่มั้ย ว่าอย่าแตะต้องคุณเสี่ยวเหย่ผิง คนที่ทำร้ายชีวิตคนอื่นคือเธอต่างหาก เธอทำร้ายชีวิตของเหย่ผิงมา

  • ทะลุมิติมาเป็นสตรีอุ่นเตียงของแม่ทัพทมิฬ   ตอนที่ 23 ศาลตัดสิน

    ตอนที่ 23 ศาลตัดสินฝั่งด้านเหย่ผิงวันนี้เธอมารออยู่ที่ศาลตั้งแต่เช้าไม่นานเธอเห็นแม่โม่มาพร้อมกับหยางอันและซูหลิน เธอยืนจ้องมองพร้อมรอยยิ้ม“มาแล้วสินะ แถมยังมาพร้อมกันอีก คงเข้าไปอยู่ด้วยกันตั้งแต่วันที่ฉันออกมาจากบ้านโม่ ฮึ ! คงรอเวลานี้มาแล้วตอนนี้คงสมใจเธอแล้วซูหลิน”“เข้าไปข้างในกันเลยมั้ย” เสียงพี่เหว่ยดังขึ้น เหย่ผิงนำเรื่องนี้ไปปรึกษากับพี่เหว่ย หากเธอทำชื่อเสียงเสียหายจะเกิดอะไรขึ้นกับทางนิตยสารมั้ย ? พี่เหว่ยสอบถามความเป็นมาและได้รู้ว่าเหย่ผิงพบเจออะไร แถมเธอยังมีหลักฐาน เขาพาเธอข้าไปหาเจ้าของนิตยสารบอกว่าเหย่ผิงจะขึ้นศาลเรื่องฟ้องหย่า เจ้าของนิตยสารเป็นผู้หญิงแกร่งเธอไม่ชอบและเกลียดที่สุดเรื่องที่สามีมีชู้ จึงไม่ได้ว่าอะไรแนะนำให้เหย่ผิงฟ้องหย่าให้ถึงที่สุด อีกอย่างตลอดเวลาเหย่ผิงไม่เคยมีเรื่องเสียหายไม่ต้องกลัวเรื่องชื่อเสียง ไม่แน่เธอน่าจะโด่งดังมากกว่าเดิม เป็นเด็กกำพร้าเข้ามาเป็นภรรยาเป็นสะใภ้ตระกูลโม่ บีบบังคับให้ทำงานในบ้าน ข่มเหงทุกอย่างจนเธอออกมาหางานทำข้างนอกเพราะไม่ได้รับเงินสักหยวนจากแม่สามี เรื่องนี้คงทำให้แฟนคลับสงสารและเห็นใจเธอมากกว่าเดิม คนที่แย่น่าจะเป็นตร

  • ทะลุมิติมาเป็นสตรีอุ่นเตียงของแม่ทัพทมิฬ   ตอนที่ 22 ฟ้องหย่า

    ตอนที่ 22 ฟ้องหย่าเหย่ผิงเข้ามาในห้องเห็นหยางอันนอนหลับอยู่บนเตียง เธอตกใจเล็กน้อย ก่อนจะมองดูดี ๆ ในห้องมีขวดไวน์ที่ดื่มหมดแล้ววางอยู่กลิ่นอบอวลเต็มห้องไปหมด เธอเห็นหยางอันนอนกอดรูปถ่ายงานแต่งงานของเธอกับเขาในอ้อมกอด และยังมีหนังสือสมรสที่เขากำแน่นในมือ ใบหน้าเคลือบไปด้วยหยาดน้ำตาที่แห้งเคอะ“เรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นไม่ใช่เพราะฉันแต่เป็นความผิดของคุณกับคุณแม่ หากคุณหนักแน่นและปกป้องฉันจากทุกคนเรื่องคงไม่จบแบบนี้” เหย่ผิงพูดเบา ๆ ทว่าเสียงของเธอทำให้หยางอันรู้สึกตัวตื่นขึ้นมา“เหย่ผิงคุณกลับมาแล้ว คุณกลับมาแล้วจริง ๆ ฉันขอโทษอย่าทิ้งฉันไปเลยนะ ฉันรักเธอเหย่ผิง” เขาลุกขึ้นเดินเข้ามาหาเธอ เหย่ผิงถอยหลังหนีสองก้าว ท่าทางของเขายังเมามายเพียงเดินยังเซซ้ายเซขวา“รักฉันหรือรักตัวเอง ถามใจคุณให้ดี ๆ ตอนนี้มันสายไปแล้วไม่มีทางกลับไปเป็นอย่างเดิมได้อีกต่อไป ต่อให้คุณพร่ำรักฉันและขอโทษฉันมากแค่ไหน สิ่งที่คุณทำลงไปไม่มีทางเปลี่ยนแปลงไปได้ ออกไปจากห้องเดี๋ยวนี้ฉันไม่อยากเห็นหน้าคุณ ยิ่งเห็นหน้ายิ่งทำให้ฉันเจ็บปวดและนึกถึงเวลาที่คุณอยู่บนเตียงกับซูหลิน ทั้งคุณทั้งซูหลินช่างเป็นที่เลือดเย็นและใจร้

  • ทะลุมิติมาเป็นสตรีอุ่นเตียงของแม่ทัพทมิฬ   ตอนที่ 21 เก็บหลักฐาน

    ตอนที่ 21 เก็บหลักฐานวันนี้ตลอดทั้งวันลี่หานพาเหย่ผิงไปหาทนายเอาภาพถ่ายตั้งแต่วันที่ซูหลินนั่งตักหยางอันจูบกันอย่างลึกซึ้งและภาพถ่ายที่ทั้งสองนัวเนียกันอยู่บนเตียง ทนายรับทำงานกับเหย่ผิงและได้รับปากเธอว่าเรื่องนี้เธอจะเป็นคนชนะคดีความ ให้เธอร่างแบบมาว่าต้องการอะไรในการฟ้องหย่าในครั้งนี้เหย่ผิงคิดไม่นานก็เขียนตัวอักษรอย่างบรรจงในสิ่งที่เธอต้องเสียไปและสิ่งที่เธอสมควรได้มาจากตระกูลโม่ ความอับอายและความเสียใจครั้งนี้ของเธอคือเงินเท่านั้นเมื่อเธอยื่นให้ทนายเขาอ่านพยักหน้าและเดินทางไปที่อำเภอกับเหย่ผิงยื่นการฟ้องหย่าให้นายอำเภอรับรู้ เรื่องของเหย่ผิงถูกรับพิจารณาและจะส่งจดหมายฟ้องหย่าไปที่บ้านของโม่หยางอันในอีกไม่ช้าดวงตะวันคล้อยต่ำลง วันนี้เหย่ผิงอยู่กับลี่หานทั้งวันเธอมองหน้าเขาก่อนจะชักชวนเขาไปกินข้าวเย็นเพื่อเป็นการตอบแทนที่พาเธอมา“ตอนนี้ก็เย็นแล้ว ช่วงกลางวันวุ่นวายจนไม่มีเวลากินข้าว วันนี้ฉันขอเลี้ยงข้าวคุณนะคะไปที่ร้านของจิงชิงกัน คุณเลือกได้เลยนะคะว่าจะกินอะไรไม่ต้องกลัวว่าฉันไม่มีเงินจ่าย ฉันนะเป็นถึงนางแบบนะเงินเดือนที่ได้รับก็ไม่ใช่น้อย ๆ”“ครับ ๆ ได้ครับอย่างนั้นวันนี้ต้อง

  • ทะลุมิติมาเป็นสตรีอุ่นเตียงของแม่ทัพทมิฬ   ตอนที่ 20 ฉันขอโทษ

    ตอนที่ 20 ฉันขอโทษ“เฮอะ ! ช่างกล้าพูดออกมาอย่างไม่อายปาก เผลอหรือว่าตั้งใจ หยางอันบอกฉันมาสิว่ามันไม่จริง”“เหย่ผิงฉันขอโทษ ....” หยางอันไม่ได้ตอบว่าจริงหรือไม่เขานั่งลงคุกเข่ากอดขาของเหย่ผิงเอาไว้แน่น เหย่ผิงตัวสั่นเทาน้ำใส ๆ ไหลรินออกมา“ปล่อย ....เรื่องนี้คุณสร้างมันขึ้นมาก็แก้มันด้วยตัวของคุณเอง เอามือสกปรกปล่อยจากตัวของฉัน ตกลงกันได้เมื่อไหร่ค่อยบอกฉัน และฉันไม่มีทางยอม ในเมื่อคุณเป็นคนที่ทำผิดต่อฉันดังนั้นเราควรจะหย่ากัน” เหย่ผิงสะบัดขาไม่อยากทนอยู่ตรงนี้อีกต่อไป แม่โม่ไม่รู้สึกละอายใจแม้แต่น้อยนั่งมองดูเหย่ผิงเจ็บปวดและวิ่งออกไป“เหย่ผิงไม่นะ ฉันไม่ยอมหย่าเรื่องนี้ต้องมีทางออกที่ดีกว่านี้ ”หยางอันยื่นมือคว้าตัวของเหย่ผิงเอาไว้แต่ไม่อาจจะเดินตามเธอไปได้ เหมือนโลกใบนี้แตกสลาย ไร้เรี่ยวแรงเมื่อเห็นหยาดน้ำตาและเห็นว่าเหย่ผิงเสียใจในการกระทำของเขามากเพียงใด ซูหลินก้มลงมากอดแขนของเขาเพื่อพยุงขึ้น ร่างเล็กแสร้งร้องไห้สะอึกสะอื้นไม่ต่างกัน“พี่หยางอันฉันขอโทษนะคะ เรื่องนี้จะไม่เกิดเลยถ้าฉันไม่กลับมาหาพี่ อึก ตอนนี้เหย่ผิงคงโกรธเกลียดฉันจนไม่มีทางให้อภัย พี่ไม่ต้องรับผิดชอบฉันก็ได้นะคะ

  • ทะลุมิติมาเป็นสตรีอุ่นเตียงของแม่ทัพทมิฬ   ตอนที่ 19 ตกเป็นของหยางอันโดยสมบูรณ์

    ตอนที่ 19 ตกเป็นของหยางอันโดยสมบูรณ์ฝั่งด้านแม่โม่เดินตามหาเหย่ผิงกลัวว่าเธอจะเข้าไปขัดขวางแผนการนี้ แต่หาเท่าไหร่ก็ไม่พบ เห็นถิงถิงเดินผ่านมารีบถามหากับเธอทันที“ถิงถิงเธอเป็นเห็นเหย่ผิงมั้ย เมื่อครู่ยังเห็นแว้บ ๆ ไปที่ไหนแล้วล่ะ”“อ้อ..ตอนนี้คุณเหย่ผิงไปพักแล้วค่ะ เห็นว่ารุ่งเช้ามีงานถ่ายแบบแต่เช้า ฉันพึ่งไปส่งที่ห้องมาเมื่อครู่ เธอฝากบอกคุณด้วยนะคะว่าขอตัวไปพักไม่ได้อยู่ต้อนรับแขกและส่งแขกจนจบงาน”“ไปพักแล้วอย่างนั้นหรือ ? เธอมีงานนี่นะฉันจะว่าอะไรได้ล่ะ เธอช่วยไปดูแขกทางด้านนั้นหน่อย อาหารหมดหรือยังช่วยเอามาเติมเรื่อย ๆ เข้าใจมั้ย”“ค่ะ คุณนาย” ถิงถิงไม่ได้โกหกเมื่อครู่นี่เหย่ผิงมาหาเธอจริง ๆ และบอกเธออย่างที่เธอบอก เพราะเหย่ผิงคิดเอาไว้แล้วอย่างไรแม่โม่ต้องมาดึงตัวเธอไว้ไม่ให้แผนการล้มเหลว เธอจึงต้องสร้างสถานการณ์ว่าตัวเองไปพักผ่อนแท้ที่จริงตอนนี้เธอแอบไปอยู่ที่หน้าต่างห้องรับรองพร้อมกล้องเก็บหลักฐานในมือ มีช่องโหว่เล็กน้อยพอที่เธอจะแอบถ่ายรูปไว้ได้ไม่นานประตูถูกเปิดเข้ามาพร้อมปิดลงอย่างรีบร้อน ทั้งสองไม่ได้พูดอะไรกันหยางอันประกบปากจูบซูหลินอย่างดูดดื่มเร่าร้อนและหื่นกระหาย อีก

  • ทะลุมิติมาเป็นสตรีอุ่นเตียงของแม่ทัพทมิฬ   ตอนที่ 4 ยั่วยวน

    ตอนที่ 4 ยั่วยวน หลังรับราชโองการเสร็จ จ้าวเหวินดูวันที่เดินทางปล่าวประกาศบอกต่อให้แก่ทหารได้รับรู้ ทุกคนต่างพากันดีอกดีใจที่จะได้เดินทางกลับวังหลวงหาครอบครัว เสนาบดีโจวไห่หลงยังไม่ได้กลับในทันที เพราะนี่ก็ใกล้จะตะวันตกดิน จ้าวเหวินจึงชักชวนให้นอนค้างที่กองทัพเอาไว้รุ่งสางค่อยเดินทางกลับ ทั้

  • ทะลุมิติมาเป็นสตรีอุ่นเตียงของแม่ทัพทมิฬ   ตอนที่ 3 พระราชโองการ

    ตอนที่ 3 พระราชโองการ ยามเฉิน(9.00) หลังจากล้างเนื้อล้างตัว เย่อี๋เหนียงจัดหาอาหารมาให้ลู่ซานกินเรียบร้อย นางเฝ้าครุ่นคิดเรื่องที่กำลังพบเจอ และตอนนี้ได้รู้แน่ขัดแล้วว่าตัวเอง ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในหนังสือนิยาย แถมยังเป็นลู่ผิงเอ๋อร์สตรีแรกแย้ม ที่ถูกแม่ทัพเมินเฉย 'น่าตลกจริง ๆ ฉันเข้ามาอยู่ใ

  • ทะลุมิติมาเป็นสตรีอุ่นเตียงของแม่ทัพทมิฬ   ตอนที่ 2 คุณหนูลู่ผิงเอ๋อร์

    ตอนที่ 2 คุณหนูลู่ผิงเอ๋อร์ ร่างใหญ่ปลดปล่อยริมฝีปากน้ำลายเหนียวยืดจ้องมองร่างบางนัยน์ตาเปล่งประกายความหื่นกระจาย มือหนาทั้งสองข้างยื่นมือไปเคล้นคลึงปทุมถันทั้งสองข้างที่เย้ายวนสายตา รบเร้าจนเขาเสียสติมิอาจจะควบคุมตนเองได้ มือบีบกำเข้าหากัน ก้มหน้าโลมเลียจู่โจมด้วยตัณหา ร่างบางเสียวปลายราวกับก

  • ทะลุมิติมาเป็นสตรีอุ่นเตียงของแม่ทัพทมิฬ   ตอนที่ 1 คิดว่าฝันไป

    บทนำใครจะคิดหญิงอายุ 40 ปี อย่างฉันในโลกปัจจุบันจะทะลุมิติมาอยู่ในหนังสือ อีกทั้งยังเป็นนิยายที่ตัวเองกำลังอ่านเพื่อสนองตัณหา เมื่อถึงสุดสูงสุดกลับทำให้หัวใจเต้นแรงเหมือนความดันพุ่งสูงจนหมดลมหายใจ ลืมตามาอีกทีได้อยู่บนเตียงเหมือนฉากที่กำลังอ่านถึง เดิมทีลู่ผิงเอ๋อร์สตรีที่ฉันเข้ามาอยู่ในร่าง

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status