ตอนที่ 37 โอกาสของชิงเหยียน

มู่เฉินอยู่ช่วยงานเมิ่งเหยาจนกระทั่งราวหกโมงกว่าเหม่ยลี่ก็ปั่นจักรยานมาถึงร้านเจ่าชาน ทันได้เจอกับเขาพอดี

“สวัสดีค่ะ พี่มู่เฉินทำไมมาเช้าจัง” เหม่ยลี่ทักทายด้วยความประหลาดใจ เมื่อพบมู่เฉินอยู่กับเมิ่งเหยาในเวลาเช้าถึงเพียงนี้

“เมื่อคืนผมค้างที่นี่น่ะ” มู่เฉินตอบออกไปตามตรงเล่นเอาคนถามทำหน้าไม่ถูกเลยทีเดียว ส่วนเมิ่งเหยาที่ยืนฟังอยู่ด้วยก็หันไปส่งยิ้มแหยๆให้เพื่อนสาวพร้อมกับใบหน้าร้อนผ่าวที่เห่อแดงขึ้นมาทันใด เหม่ยลี่ยกนิ้วชี้ไปที่เธอก่อนจะพุ่งตรงเข้าไปหาทันที

ทางด้านมู่เฉินที่เป็นต้นเหตุให้สองสาวทำตัวไม่ถูกก็ได้แต่ก้มหน้าก้มตาหั่นผักต่อไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้มอารมณ์ดีราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นซะงั้น

‘เหยาเหยา นี่เธอ เธอนอนกับพี่มู่เฉินแล้วงั้นเหรอ’ เหม่ยลี่กระซิบถามเพื่อนรัก

‘อื้ม แต่ไม่ใช่ในแบบที่เธอคิดนะ เราแค่นอนด้วยกันเฉยๆ ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น’ เมิ่งเหยาตอบรับพร้อมอธิบายให้เพื่อนสาวฟังทันที

‘เอาเถอะ ต่อให้มีฉันก็ไม่ว่าอะไรเธอหรอกนะ เพราะถึงยังไงพี่มู่เฉินก็เป็นผู้ใหญ่มี