ตอนที่ 149 เชือดแกะ

75 2-2

            ตอนที่ 149 เชือดแกะ

            “ก็ได้ ก็ได้ ลองดูสักตาก็ได้”

            หลินจิงซูนั้นปากก็พูดไปอย่าง แต่ใจกลับคิดไปอีกอย่าง น้ำหน้าอย่างพวกแกแน่ใจจริงๆเหรอว่าจะเอาชนะฉันได้?  สำหรับไพ่นกกระจอก ขอเวลาฉันแค่สองวันเท่านั้น รับรองลูกพี่เฉินของพวกแกได้เหลือแต่กางเกงในแน่นอน!

            เมื่อสาวสวยได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มแก้มปริด้วยความดีใจ พูดเสียงใสขึ้นว่า

            “ถ้าอย่างนั้น ฉันจะไปหาคนมาเล่นเพิ่มให้ครบขานะคะ!”

            สาวสวยคนนั้นเดินปรี่ไปกระซิบบอกกับผู้ชายหัวโล้นอีกคนที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลว่า

            “ไปเรียกเหล่ยซีมา แล้วหาคนมาเล่นให้ครบสาม ลูกแกะมา ลูกแกะมา”

            ‘ลูกแกะ’ คำนี้เป็นรหัสลับที่ใช้ในแวดวงนักโกงไพ่มืออาชีพอย่างพวกเธอ คำเดียวย่อมเป็นอันเข้าใจได้โดยทั่วกันว่า ‘มีเหยื่อรายใหญ่’ มาประเคนให้เชือดทิ้งถึงหน้าประตูบ้านนั่นเอง!

            ชายหัวโล้นเหลือบมองไปยังทิศทางที่หลินจิงซูกำลังยืนอยู่ พร้อมกระซิบถามเสียงเบาว่า

            “คราวนี้เป็นใคร? ยัยป้าแก่ๆนั่นอ่ะนะ      ?”

            “ใช่ เธอนั่นแหละ” สาวสวยกระซิบตอบ

            “ล้อเล่นรึเปล่า? มนุษย์ป้าแบบนั้นจะมีเงินสักเท่าไหร่กันเชียว? อย่าทำให้ลูกน้องของฉันต้องเสียเวลาเปล่าเลยน่า!”

            “แกดูผ้าพันคอของเธอก่อนสิ! ดูยังไงก็เป็นผ้าไหมแท้ราคาแพง! คนยากคนจนที่ไหนจะมีปัญญาซื้อมาใส่เดินเล่นกันล่ะ?”

            สาวสายเลื่อนสายตาจับจ้องมองไปที่ผ้าพันคอผืนนั้นของหลินจิงซู เฝ้ามองด้วยความรู้สึกอิจฉา

            “แล้วเธอก็เพิ่งเล่าให้ฉันฟังว่า หลานสาวของเธอที่เรียนอยู่มหาวิทยาลัย กำลังจะได้งานบริษัทในเมืองหลวงเป็นชามข้าวเหล็กเงินเดือนสูง! ถ้าสามารถส่งหลานตัวเองเรียนจบจนมีอนาคตได้ขนาดนี้ แสดงว่าพื้นฐานครอบครัวต้องดีพอสมควรทีเดียวล่ะ!”

            สาวสวยไล่เรียงแจกแจงรายละเอียดยิบย่อย ที่เก็บเกี่ยวได้จากหลินจิงซูระหว่างการสนทนาเมื่อครู่ให้ชายหัวโล้นฟัง เพื่อนำมาพิจารณาอีกต่อว่า หญิงวัยกลางคนผู้นี้เหมาะสมที่จะเป็นลูกแกะถูกพวกเขาเชือดหรือไม่!

            ได้ฟังข้อมูลรายละเอียดต่างๆที่เกี่ยวกับหญิงวัยกลางคนตรงนั้นแล้ว ดวงตาของชายหัวโล้นก็เป็นประกายระยิบระยับด้วยความโลภขึ้นทันที

            สาวสวยคนนี้แท้ที่จริงแล้วเป็นเถ้าแก่ของบ่อนไพ่นกกระจอกแห่งนี้ สามารถไต่เต้าขึ้นมาถึงตำแหน่งนี้ได้ ความสามารถย่อมต้องเป็นของจริง และสายตาของเธอเองก็ไม่เคยมองเป้าเหยื่อผิดพลาดเช่นกัน!

            “เข้าใจแล้ว เดี๋ยวฉันไปเรียกเหล่ยซีกับคนอื่นๆมาก่อน!”

            หลินจิงซูทำเป็นหันซ้ายแลขวามองโต๊ะโน้นทีโต๊ะนี้ที ราวกับคนประหม่าที่แสร้งทำเป็นสงบนิ่ง ทว่าในความเป็นจริง เธอกำลังเฝ้าสังเกตสาวสวยกับชายหัวโล้นคนนั้นที่กำลังสนทนากันอยู่ผ่านหางตาเล็กๆ

            แลเห็นทั้งคู่กำลังสนทนากันด้วยสีหน้าเคร่งเครียด อีกทั้งยังเหลือบมองมาทางเธอเป็นระยะๆ หลินจิงซูก็แอบเหงื่อตกเล็กน้อยไม่ได้  

            หรือเป็นไปได้ไหมว่า เธอจะถูกจับได้ซะแล้ว?

            ไม่สิ ไม่ควรเป็นอย่างนั้น ถ้าคนพวกนี้รู้ว่าเธอปลอมตัวเข้ามาตั้งแต่แรก คงไม่มีทางยืนพูดคุยหัวเราะคิกคักด้วยอย่างใจเย็นแบบเมื่อครู่แน่นอน แต่ควรจะเคลื่อนไหวลงมือกับเธอไปตั้งนานแล้ว!

            ขณะที่ความคิดภายในหัวของหลินจิงซูกำลังตีกันพัลวันดุเดือด สาวสวยคนนั้นก็เดินกลับมาทักทายด้วยรอยยิ้มอีกครั้งว่า

            “พี่สาว ไม่ต้องกังวลไปนะคะ ทางเราหาคนมาเล่นให้ครบขาได้แล้วค่ะ”

            คำพูดประโยคนี้ของสาวสวยทำให้หลินจิงซูโล่งใจขึ้นมาก

            ดูท่าความยังไม่แตก!

            ชายหัวโล้นเดินเข้ามาสวัสดีทักทายตามประสา พร้อมกับอีกสองคนที่ทยอยกันมานั่งที่โต๊ะสำหรับเล่นไพ่นกกระจอกจนครบสี่ทิศ

           

            …..

            ภายหลังนั่งประจำที่แล้ว หลินจิงซูเริ่มสังหรณ์ใจและสัมผัสได้อย่างรวดเร็วว่า ผู้เล่นทั้งสามคนนี้ล้วนแล้วแต่อยู่กลุ่มแก๊งเดียวกันไม่ผิดแน่ นี่เป็นเกมแห่งการล่าสังหารอย่างแท้จริง!

            ผ่านไปตาแล้วตาเล่า หลินจิงซูยังคงเฝ้าวิเคราะห์กลอุบายที่คนทั้งสามสำแดงใช้อยู่ และทั้งหมดเป็นแค่ทักษะการเปลี่ยนไพ่ระดับที่ต่ำมากเท่านั้น ระหว่างเล่นเธอยังแอบลุ้นให้กำลังใจ เพราะมีหลายครั้งที่สามคนนี้เหมือนเกือบจะพลาดท่าทำไพ่ตกจนโป๊ะแตกอยู่หลายรอบ

            ตั้งแต่ตาเริ่มเล่นจนถึงตอนนี้ หลินจิงซูปล่อยให้สามคนนั้นผลัดกันชนะได้กินสลับเวียนกันไป

            จนกระทั่งรูปเกมดำเนินมาถึงทิศของเธออีกครั้ง ต่อให้คราวนี้สามคนนั้นจะเปลี่ยนไพ่สลับหน้าอย่างไร มันก็ไม่มีผลสำหรับเธออีกต่อไป เพราะเธอได้โกงไปตั้งแต่ตอนแรกที่สับไพ่แล้ว

            ต่อให้เปลี่ยนไพ่ทุกตัวบนมือ โอกาสที่จะเอาชนะเธอได้ก็เท่ากับศูนย์!

            “อ่อนหัดจริงๆ”

            หลินจิงซูจั่วไพ่ใบสุดท้ายพร้อมกับแสยะยิ้ม พลิกเปิดหน้าไพ่ทั้งแถวของตนออกสู่สนามต่อหน้าคนทั้งสาม พร้อมประกาศขานชัยชนะเพียงสั้นๆว่า

            “น็อกมืด”

            “ไม่จริง อะไรจะมือขึ้นขนาดนั้น…เป็นไปได้ยังไง?”

            ชายหัวโล้นและอีกสองคนที่เหลือนั่งตูดแทบไม่ติดเก้าอี้ ลุกขึ้นพรวดจับจ้องมองหน้าไพ่แต้มสูงของหลินจิงซูครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างไม่เชื่อสายตา พยายามถลึงตามองให้ชัดเพียงใด ก็ยังลบล้างความจริงตรงหน้าไม่ได้

            สุดท้ายก็ไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากต้องจำใจควักเงินจ่ายออกไปอย่างไม่สบอารมณ์เท่านั้น

            อีกไม่กี่ตาถัดจากนั้น ทุกครั้งที่ชายหัวโล้นและคนอื่นๆมั่นใจอย่างยิ่งว่า เหลืออีกแค่ครึ่งก้าวก็จะสามารถเอาชนะหลินจิงซูคืนได้ ทว่าผลลัพธ์ท้ายที่สุด กลับเป็นเธอที่ตัดหน้าคว้าชัยชนะไปได้อย่างฉิวเฉียดทุกที

            ไม่ว่าจะพยายามสู้ตายสักเพียงใด กลับเป็นฝ่ายพวกเขาสามคนที่พ่ายแพ้เสียเอง!

            ชายหัวโล้นหัวร้อนเดือดดาลสุดขีด กัดฟันสบถออกมาด้วยความหงุดหงิดว่า

            “ป้านี่โชคดีจริงๆ! ตั้งแต่ผมเล่นไพ่นกกระจอกมาทั้งชีวิต ยังไม่เคยเจอใครดวงเฮงแบบนี้มาก่อนเลย!!”

            รุมสามต่อหนึ่งยังไงให้เป็นฝ่ายเสียเงินเอง?

            บ่อนไพ่นกกระจอกมังกรฟ้าแห่งนี้เปิดทำการบนถนนไป๋ฮั่นมานานหลายปี นี่นับเป็นครั้งแรกที่เผชิญพบกับบุคคลแปลกประหลาดเช่นนี้!

            เหตุเพราะทักษะการโกงไพ่ของหลินจิงซูนั้นเหนือชั้นกว่ามาก คนพวกนี้จึงไม่แม้แต่จะเอะด้วยซ้ำว่าตนเองกำลังถูกเธอโกงอยู่ กับแค่มนุษย์ป้าโง่ๆคนหนึ่ง นับประสาอะไรกับเรื่องโกงไพ่ แค่เล่นเป็นก็นับว่าเก่งแล้ว!

            เพราะมีความคิดเช่นนี้ ทั้งสามเลยคิดว่าผู้หญิงวัยกลางคนนี้ก็แค่ดวงเฮงเกินไปเท่านั้น!