FAZER LOGINCompartilhar
ตอนที่ 150 บรรดาลูกๆ
Última atualização:
2026-02-12 14:51:3376 1-2
ตอนที่ 150 บรรดาลูกๆ
ชายหัวโล้นกับพวกอีกสองคนถึงกับหน้ามืดระทมขมขื่นสุดหัวใจ หลังจากผ่านไปอีกหลายต่อหลายตา ในที่สุดก็ตระหนักได้ว่า กลับเป็นพวกเขาเองต่างหากที่เป็นลูกแกะตัวอ้วน!
หลินจิงซูยิ้มเยาะพูดทิ้งท้ายก่อนลาจากว่า
“วันนี้เล่นพอหอมปากหอมคอก็แล้วกันนะ พวกเธอสามคนเล่นเก่งกันไม่เบาเลย! วันหน้าวันหลังก็ขอฉันร่วมวงอีกนะ! ฉันมันก็แค่แม่ม่ายแก่ๆคนหนึ่ง นั่งเก็บค่าเช่าตึกแถวสองหลังกับดูแลไร่นาไปพลางๆก็เบื่อจะแย่แล้ว ชีวิตที่ผ่านมามีแต่ความจืดชืดไร้สีสัน! กระทั่งได้มาเล่นไพ่นกกระจอกกับพวกเธอนี่ล่ะ! หึหึ พูดแล้วก็ดีใจ ที่มีหนุ่มสาวใจกว้างอย่างพวกเธอยินดีให้ป้าแก่ๆอย่างฉันร่วมวงเล่นไพ่ด้วย!”
ได้ยินว่าเบื้องหลังหลินจิงซูยังมีทรัพย์สินที่ดินอีกมากมาย ดวงตาของชายหัวโล้นก็สาดประกายฉายแววความละโมบออกมาเกินจะหักห้าม เขายิ้มน้อยยิ้มใหญ่ และรีบพูดประจบประแจงราวกับหมาป่าเจอเหยื่อ
“โถ่คุณปงคุณป้าอะไรกันล่ะครับ! วันหลังคุณน้าก็มาเล่นไพ่นกกระจอกกับพวกเราอีกบ่อยๆสิครับ! จะมาตอนไหนก็ได้ทุกเมื่อเลยครับ!”
ชายหัวโล้นคิดในใจ หากเปรียบเทียบกับสมบัติก้อนโตในวันหน้า วันนี้ที่เสียไปก็นับว่าเล็กน้อยมาก!
เหล่ยซีที่ยืนอยู่ข้างชายหัวโล้นไม่ยอมเช่นกัน รีบประจบสอพลอทำคะแนนอย่างเร่งด่วน
“ใช่แล้วครับคุณน้า! เห็นคุณน้าปฏิบัติต่อพวกเราอย่างอบอุ่นราวกับเป็นพี่เป็นน้องแบบนี้ วันไหนที่คุณน้ามาเล่นไพ่นกกระจอกที่นี่อีก ก็ขอให้บอกนะครับ! ต่อให้ต้องบุกน้ำลุยไฟ พวกเราก็จะรีบมาเล่นเป็นเพื่อนให้ครับ!”
เห็นสองสามคนนั้นเลียแข้งเลียขาถึงขนาดนี้ หลินจิงซูก็หุบยิ้มกลั้นขำไว้แทบไม่อยู่ และลองพูดแหย่แกล้งพวกมันเล่นๆไปว่า
“พูดกันถึงขนาดนี้ ฉันเองก็ไม่เกรงใจแล้วเหมือนกัน ขอเรียกพวกเธอว่าลูกก็แล้วกันนะ!”
ทั้งสามคนตอบเสียงประสานเป็นหนึ่งอย่างพร้อมเพรียง
“ครับแม่!!”
วินาทีนั้น หลินจิงซูก็แทบหลุดจากบทบาท เธออยากจะระเบิดเสียงหัวเราะขบขันออกมาดังๆสักชุดหนึ่ง นี่เป็นครั้งแรกเลยก็ว่าได้ ที่เห็นพวกกุ๊ยอยากได้เงินเธอจนตัวสั่นถึงขนาดเรียกขานกันว่าแม่!
ส่วนตัวเธอเองก็หน้าหนาใช่ย่อย ที่กลั่นแกล้งกุ๊ยพวกนี้ได้ลงคอ!
เธอพยายามใช้เล็บจิกต้นขาตนเองอย่างแรงเพื่อไม่ให้หลุดหัวเราะออกไป แล้วรีบพูดตัดบทไปอย่างรวดเร็วว่า
“นี่ก็ดึกมากแล้ว งั้นฉันขอตัวกลับก่อนล่ะนะ”
“ให้ลูกชายคนนี้ไปส่งนะครับคุณแม่!”
เหล่ยซีรีบชูมือขึ้นขันอาสาไปส่งหวังเอาใจ
หลินจิงซูส่ายหน้า
“ไม่เป็นไรหรอก ฉันนั่งรถสองแถวกลับสะดวกกว่าเยอะ”
สิ้นเสียงพูดเท่านั้น เธอก็หมุนตัวเดินออกจากบ่อนไพ่นกกระจอกมังกรฟ้าไปอย่างสบายอารมณ์
ท้ายหลังขึ้นรถสองแถวไปแล้ว หลินจิงซูก็สัมผัสได้ทันทีว่า มีใครบางคนกำลังสะกดรอยตามเธอมาอย่างใกล้ชิด
เธอตีหน้าซื่อแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ทว่าในความเป็นจริงแล้ว กำลังมุ่งความสนใจทั้งหมดไปกับวิสัยทัศน์ระหว่างสังเกตการณ์
หากบุคคลนั้นมีแนวโน้มจะทำอะไรสักอย่างที่เป็นอันตรายต่อตัวเธอ หลินจิงซูจะได้ตัดสินใจวิ่งหนีออกไปได้ทันท่วงที
ทว่าโชคยังดีที่บุคคลนั้นแทบไม่ได้เคลื่อนไหวอะไรมากนัก คอยเฝ้าสังเกตการณ์จ้องมองมาทางเธออยู่เป็นครั้งคราวเท่านั้น
หลินจิงซูอดรู้สึกโล่งใจไม่ได้ และเริ่มกลับสู่กระบวนการคิดวิเคราะห์อย่างเป็นระบบอีกครั้ง สันนิษฐานได้ไม่ยาก บางทีคนๆนั้นอาจเป็นคนของชายหัวโล้นที่ต้องการจะสืบหาภูมิหลังของเธอว่า ร่ำรวยจริงหรือแค่ลมปากเท่านั้น?
คิดได้ดังนั้น เธอก็ตระหนักในทันทีว่า ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ เธอยังไม่สามารถกลับหมู่บ้านติงเจี่ยได้!
ทันทีที่ลงจากรถสองแถวแล้ว เธอก็เดินตรงดิ่งไปเข้าห้องน้ำสาธารณะอย่างว่องไว
ชายคนนั้นรีบเดินลงมาตามมาเช่นกัน และยืนด้อมๆมองๆอยู่แถวหน้าห้องน้ำดังกล่าว
เธอหิ้วกระเป๋าเข้าห้องน้ำผู้หญิงและลงกลอนอย่างแน่นหนา พินิจฟังจากเสียงฝีเท้าที่ดังเวียนวนต่อเนื่องจากด้านนอก อีกฝ่ายไม่น่าจะตัดใจจากไปง่ายๆหากไม่พบเห็นตัวเธอ
หลินจิงซูเริ่มคิดกับตัวเอง ตระหนักได้ในทันทีว่า ทักษะการลอบเร้นของตนเองนั้นย่ำแย่เพียงใด ประมาทเสียจนปล่อยให้บุคคลอื่นสามารถสะกดรอยตามมาได้อย่างง่ายดายถึงเพียงนี้!
ซ่อนตัวอยู่ในห้องน้ำผู้หญิงพักหนึ่ง หลินจิงซูก็รีบหยิบเสื้อผ้าชุดใหม่จากกระเป๋าขึ้นมาเปลี่ยน จัดการถอดวิกผมและล้างเครื่องสำอางทั้งหมดออกจนใบหน้าเกลี้ยงเกลา เหลือเพียงใบหน้ารูปไข่ขาวนวลเนียนกับริมฝีปากอมชมพูอ่อนๆ กลับสู่สภาพของสาวน้อยใสซื่อบริสุทธิ์ในวัยสิบหกปีอีกครั้ง
หลังจากแปลงร่างกลับสู่รูปโฉมเดิม หลินจิงซูก็เล็งหาจังหวะเหมาะสม รีบเดินตบเท้าเข้าปะปนกับกลุ่มผู้หญิงคนอื่นตามกันออกมา เสี้ยวอึดใจที่เดินสวนหน้าประจันกัน บุคคลนั้นมีจังหวะหนึ่งที่เหลียวหน้ามองมา ทว่ากลับไม่รู้เลยว่าหลินจิงซูก็คือหญิงวัยกลางคนที่เป็นเป้าหมายของเขา
ทันทีที่รถสองแถวคันใหม่จอดเทียบ หลินจิงซูก็ตรงดิ่งขึ้นไปอย่างรวดเร็ว จนกระทั่งล้อหมุนจากไปแล้ว เธอก็ยังเฝ้าลอบมองชายคนนั้นที่ยังคงนั่งตาละห้อย รอคอยอยู่หน้าห้องน้ำอย่างไร้จุดหมายต่อไป
หลินจิงซูกลอกตาไปมาด้วยความรู้สึกโล่งอก พวกแกรอก่อนเถอะ!
กว่าจะกลับถึงหมู่บ้านติงเจี่ยก็เป็นเวลาดึกดื่นแล้ว
ระหว่างเดินผ่านหน้าทางเข้าของส่วนกลางหมู่บ้าน หลินจิงซูก็ถูกเสียงร้องตะโกนของชาวบ้านคนหนึ่งหยุดไว้
“จิงซูน้อย ไปไหนมาถึงได้กลับซะดึกดื่นเชียว?”
หลินจิงซูตะลึงงันไปไม่ถูกชั่วขณะ ก่อนจะคิดได้และรีบพูดแก้ตัวไปว่า
“พอดีใกล้จะถึงช่วงสอบเข้ามหาวิทยาลัยของหนูแล้วค่ะ ทางโรงเรียนก็เลยจัดให้มีการเรียนการสอนพิเศษในช่วงฤดูหนาว หนูก็เลยต้องไปๆกลับๆตัวเมืองอยู่ทุกวัน ถึงได้กลับดึกๆดื่นๆแบบนี้ไงคะ”
ความจริง ทางโรงเรียนก็ได้จัดการเรียนการสอนคาบพิเศษขึ้นจริงๆ แต่เธอไม่คิดจะเข้าร่วมอยู่แล้ว
แม้เรื่องธุรกิจจะกินเวลาชีวิตของเธอไปบ้าง แต่เธอก็ไม่เคยขาดเรียนเลยแม้แต่ครั้งเดียว
เธอเชื่อว่า ด้วยความสามารถของตนเองในตอนนี้ เรื่องการสอบเข้ามหาวิทยาลัยจะต้องจบลงอย่างสวยงามแน่นอน
“คุณน้ามีอะไรรึเปล่าค่ะ?”
หลินจิงซูเอ่ยถามกลับไป
ชาวบ้านคนนั้นยิ้ม แล้วรีบบอกเล่าเรื่องราวให้ฟังว่า
“วันนี้ฉันได้รับโทรศัพท์ทางไกลน่ะ บอกว่าต้องการพูดกับเธอ”
โทรศัพท์ทางไกลงั้นเหรอ?
Último capítulo
ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90 ตอนที่ 472 บทสรุปแห่งชีวิต (จบบริบูรณ์)
263 ตอนที่ 472 บทสรุปแห่งชีวิต “พูดจริงเหรอครับ? นี่คุณย่าจะเลิกคัดค้านเรื่องของผมกับจิงซูจริงๆเหรอครับ?!” หญิงชราในตอนนี้ได้เปลี่ยนตัวเองเป็นคนใหม่ รวมถึงทัศนคติที่มีต่อหลินจิงซูด้วย เธอคลี่ยิ้มกว้างพยักหน้าตอกย้ำข้อสงสัยของหลานชายอย่างหนักแน่น ถึงแม้ตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอมักจะแสดงอากัปกิริยาต่อต้านหลินจิงซูอย่างเปิดเผย และไม่ยอมรับอีกฝ่ายเข้าบ้านสกุลจู้ก็ตามที แต่เบื้องลึกในใจแล้ว หญิงชรากลับยอมรับในความใจสู้และเข้มแข็งของเด็กผู้หญิงคนนี้เสมอมา ในบรรดาเด็กสาววัยเดียวกันนั้น เธอผู้นี้นับว่าโดดเด่นมากที่สุดจริงๆ หากเปรียบเทียบกับคุณหนูฐานะรวยอย่างจางซีซี ลองคิดดูว่า ต้องเป็นเรื่องยากเพียงใดที่สาวน้อยชนบทคนหนึ่งจะตัดสินใจเสียสละเงินทองของตนเอง เพื่อมาเป็นทุนการศึกษามอบให้กับทางมหาวิทยาลัย ทั้งหมดที่เธอทำลงไปล้วนมาจากจิตใจที่ต้องการพัฒนาสังคมไปสู่ทิศทางที่ดีขึ้น ซึ่งต่างจากจางซีซีที่ทำไปเพราะหวังให้เพื่อนฝูงรอบตัวและจู้หยานหันมาสรรเสริญชื่นชม เมื่อเธอมองข้ามเรื่องชาติตระกูลของหลินจ
ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90 ตอนที่ 471 ความจริงในอดีต
262 2-2ตอนที่ 471 ความจริงในอดีตเสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัด ลูกตะกั่วพุ่งแหวกอากาศถากเข้าที่หัวไหล่ของจางซีซีอย่างแม่นยำ ก่อนจะเฉียดร่างของหญิงชราไปอย่างหวุดหวิด กระแสความเจ็บปวดที่โฉบแล่นผนวกกับความตื่นตระหนกตกใจ ทำให้ร่างอรชรของหญิงสาวได้สูญเสียการทรงตัว และเผลอก้าวถอยหลังเหยียบลงบนอากาศก่อนจะพลัดตกจากแท่นบันจี้จัมพ์อย่างไม่ทันตั้งตัว ร่างของเธอดิ่งพสุธาลงไปด้านล่างในชั่วพริบตา…ชายวัยกลางคนผู้นั้นได้พุ่งเข้าไปโอบร่างของหญิงชราไว้ได้ทันท่วงที และเมื่อพบว่าผู้ที่มาช่วยชีวิตตนเอาไว้เป็นใครนั้น เธอก็ถึงกับดวงตาเบิกโพลงด้วยความตกตะลึงสุดขีด“จู้เอ๋อร์..ทะ-ทำไมแกถึงมาอยู่ที่นี่ได้…”จู้เอ๋อร์ พ่อบังเกิดเกล้าของจู้หยานระบายยิ้มอ่อน พร้อมพูดประชดประชันใส่คนเป็นแม่ว่า“แล้วรู้สึกยังไงบ้างล่ะครับ ที่ลูกชายไม่เอาไหนคนนี้มาช่วยไว้ทัน? ความใฝ่ฝันของผมที่แม่ดูถูกแล้วก็สบประมาทมาตั้งแต่ยังเด็ก มันเพิ่งจะช่วยฉุดแม่ออกมาจากความตาย!”พูดถึงความฝันของตัวเองแล้ว จู้เอ๋อร์ก็เหลือบมองปืนพกกระบอกคู่ใจก่อนจะเก็บเข้าซองหนังข้างเอวไป จากนั้น จึงได้แบกอุ้มร่างของหญิงชราที่ยังคงสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวเสียขวัญจา
ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90 ตอนที่ 470 บุคคลที่คาดไม่ถึง
262 1-2 ตอนที่ 470 บุคคลที่คาดไม่ถึง ดูเหมือนแผนการข่มขู่ในครั้งนี้ของหญิงชราจะได้ผลดีกว่าที่คิดไว้มาก จู้หยานถึงกับสูญเสียการควบคุมหัวสมองว่างเปล่าคิดอะไรไม่ออกอยู่ครู่ใหญ่ สุขภาพร่างกายของย่าเขาตอนนี้ก็ใช่ว่าจะดีนัก หากอีกฝ่ายเกิดเป็นลมเป็นแล้งร่วงตกลงมาจากเครื่องเล่นจะทำยังไง?หากไม่รีบเกลี้ยกล่อมให้ยอมกลับลงมาโดยเร็วที่สุด ทุกอย่างที่กำลังไปได้สวย เกรงว่าคงจะต้องจบสิ้นลงตรงนี้อย่างแน่นอน! กว่าจะสามารถสร้างชื่อเสียงของธุรกิจโรงแรมและสวนสนุก ให้มาเป็นที่รู้จักของผู้คนถึงจุดนี้ได้ ทั้งเขาและหลินจิงซูต่างก็ต้องเผชิญหน้ากับความยากลำบากนับครั้งไม่ถ้วน แล้วจู้หยานจะยอมปล่อยให้ย่าของเขาทำลายทุกอย่างลงง่ายๆแบบนี้ได้อย่างไร? “เข้าใจแล้วครับคุณย่า ผมยอมทุกอย่างแล้ว! คุญย่าได้โปรดหยุดสร้างปัญหาสักทีเถอะนะครับ! ผมรับปากจะกลับไปดูแลปรนนิบัติคุณย่าเหมือนเช่นเคย ผมจะกลับไปเป็นหลานชายที่เชื่อฟังของคุณย่าเหมือนเดิมครับ! แต่ผมมีเรื่องขอร้องสักอย่างจะได้มั้ยครับ? ผมไม่อยากแต่งงานกับจางซีซีจริงๆ ผมจะยอมแต่งงานกับใครก็ได้…ที่ไม่ใช่
ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90 ตอนที่ 469 ทุกอย่างกำลังไปได้สวย
261 ตอนที่ 469 ทุกอย่างกำลังไปได้สวย แต่ใครจะคาดคิดว่า จู่ๆหลินจิงซูก็ตัดสินใจทำเรื่องที่เหนือความคาดหมายอย่างมาก เธอเลิกใส่ใจกับคำก่นด่าสาปแช่งใดๆ แล้วเดินขึ้นไปหยุดยืนอยู่บนแท่นบันจี้จัมพ์ซึ่งมีความสูงถึง 20 เมตร และยังไม่ได้ผ่านการทดสอบแต่อย่างใด จากนั้น ก็ได้หยิบเชือกยาวมาผูกที่ข้อเท้าทั้งสองข้างของตนไว้อย่างรวดเร็ว ทันทีที่พบเห็นภาพฉากนี้ ทั้งหลิวหมิงและฝูงชนโดยรอบ ต่างก็พากันแตกฮือและตื่นตระหนกกันสุดขีด โดยเฉพาะจู้หยาน เพราะเมื่อวานมีเพียงเครื่องเล่นชนิดนี้เพียงเครื่องเดียวเท่านั้น ที่พวกเขาทั้งคู่ยังไม่ได้ทำการทดสอบเรื่องความปลอดภัย เผชิญกับสถานการณ์ที่เหนือความคาดหมายเช่นนี้ จู้หยานก็ตื่นตระหนกสุดขีด เขาพยายามแผดเสียงร้องตะโกนเรียกหลินจิงซูที่ตอนนี้อยู่บนแท่นบันจี้จัมพ์สูงจากพื้นดินถึง 20 เมตรทันที “จิงซู! ใจเย็นๆก่อนนะ! อย่าด่วนหุนหันพลันแล่นทำอะไรแบบนั้นเลย! มีอะไรก็ค่อยๆพูดค่อยๆจากันเถอะนะ ประธานหลิวหมิงไม่ใช่คนที่ไร้เหตุผลขนาดนั้น! ลงมาก่อน แล้วค่อยมาปรึกษาหารือเรื่องสวนสนุกใหม่ดีมั้ย? เพราะถ้าคุณเป็นอะไรไปตอนนี้
ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90 ตอนที่ 468 สั่งหยุดโครงการ
260 ตอนที่ 468 สั่งหยุดโครงการ ในยุคนี้ แม้แต่ความคิดเรื่องผุดสวนสนุกในโรงแรมก็ยังไม่มีด้วยซ้ำไป แม้แต่จู้หยานที่เป็นนักเรียนนอก อย่างมากที่สุดก็เคยเห็นเครื่องเล่นขนาดเล็กเพียงไม่กี่ชนิดเท่านั้น หากจะให้พูดตามตรงก็คือ ตอนที่หลินจิงซูพูดถึงม้าหมุนหรือรถบั๊มอะไรนั่น จู้หยานยังไม่รู้จักสักอย่างเลย! แค่รูปหน้าร่างตายังไม่เคยเห็นด้วยซ้ำ นับประสาอะไรกับเรื่องจะสั่งซื้อเล่า? เพราะคำว่า ‘สวนสนุก’ ที่จู้หยานได้นำเสนอไปนั้น ภาพในหัวของเขามีเพียงสไลด์เดอร์ตามร้านอาหารฟาสต์ฟู๊ดเป็นต้น โดยคิดว่าหากเกิดนำของเล่นเหล่านั้นมาติดตั้งภายในโรงแรม ซึ่งหมายถึง ‘ภายในโรงแรม’ จริงๆ อาจจะช่วยดึงดูดแขกที่เป็นครอบครัวมีลูกเล็ก ให้เข้ามาเล่นมาหาซื้อของกินและเข้าพักที่โรงแรมหลังจากนั้น จู้หยานคิดว่าเขาและหลินจิงซูเข้าใจไปในภาพเดียวกันมาตลอด จนกระทั่งได้เห็นหลินจิงซูวาดเครื่องเล่นสุดผาดโผนลงบนแผ่นกระดาษ เขาจึงได้กระจ่างแจ้ง ดูเหมือนคำว่า ‘สวนสนุก’ ในความหมายของหลินจิงซูจะยิ่งใหญ่อลังการกว่าที่เขาจินตนาการไว้มาก!
ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90 ตอนที่ 467 เริ่มสร้างสวนสนุก
259 ตอนที่ 467 เริ่มสร้างสวนสนุก ได้ฟังแผนการตลาดครั้งใหญ่ของจู้หยานแล้ว กระทั่งหลินจิงซูยังต้องรู้สึกทึ่งอย่างมาก ไม่รู้ว่าเป็นความตั้งใจหรือความบังเอิญของจู้หยานกันแน่ เพราะธุรกิจประเภทที่มีสวนสนุกเคียงคู่ไปกับโรงแรมที่พักนั้น กำลังเป็นกระแสนิยมซึ่งสามารถพบเจอได้มากในศตวรรษที่ 21 โมเดลธุรกิจในลักษณะนี้ ได้รับแรงบันดาลใจมาจากสวนสนุกชื่อดังอย่างดิสนีย์แลนด์ แตกต่างกันตรงที่ดินนีย์แลนด์จะยึดเอาสวนสนุกเป็นธุรกิจหลัก และบริการที่พักเป็นธุรกิจรอง หลังจากที่ได้สนุกสุดเหวี่ยงกับความบันเทิงในสวนสนุกมาตลอดทั้งวันแล้ว ก็จะปิดท้ายด้วยขบวนพาเหรดที่เต็มไปด้วยตัวการตูนในฝัน และหากใครไม่ต้องการลากสังขานเหนื่อยล้าเดินทางกลับบ้าน ก็สามารถจองห้องพักในราคาแพงหูฉี่กับทางสวนสนุกได้! ไม่นึกเลยว่าจู้หยานที่เป็นคนในยุคนี้ จะมีหัวคิดที่ล้ำสมัยเทียบเคียงคนรุ่นใหม่ได้จริงๆ! หากธุรกิจนี้ประสบความสำเร็จขึ้นมาจริงๆ บอกได้คำเดียวว่า โรงแรมหลี่เจี่ยของหลินจิงซูและหลิวหมิงจะถูกยกระดับขึ้นไปอีกขั้นอย่างแน่นอน และจะทะยานขึ้นกลายเป็นอาณาจักรธุรกิจที่ยิ่งใหญ่แล
Você também pode gostar
บ่วงรักนักโทษสาว
ต้นไผ่น้อย48.6K visualizaçõesท่านประธานขาพาหนูลงจากเตียง เอ๊ย! คานที
ผลิกา(เลอบัว)47.7K visualizaçõesเกิดใหม่อีกครั้งกับยัยขี้เหร่
เฉียวเหมย65.4K visualizaçõesเศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน77.4K visualizaçõesหย่าหวนรักกลับมา
กชภาภัค2.1K visualizaçõesAdore You ของคุณหมอ
อะพอลโล่_97 visualizaçõesสวาทรักพ่อสามี
ิิิิดอกบุหงา-2537316 visualizaçõesท่านประธานกระหายสวาท
กาสะลอง3.9K visualizações
