ตอนที่ 217 หลินจิงซูกับอู๋ซิ่วเหลียนผนึกกำลังร่วมมือ (2)

109 2-2

            ตอนที่ 217 หลินจิงซูกับอู๋ซิ่วเหลียนผนึกกำลังร่วมมือ (2)

           

            สำหรับเรื่องพวกนี้ใช่ว่าอู๋ซิ่วเหลียนจะคิดไม่ได้ เพียงแต่เธอยังไม่มีทางออก หากเวลานั้นมาถึง และหลินชิงอี้เกิดดื้อดึงไม่ยอมส่งเสียค่าเลี้ยงดูให้จริงๆ เธอก็เตรียมใจไว้ว่าจะบุกไปประท้วงถึงโรงงานแน่ มั่นใจเถอะว่าหลินชิงอี้ไม่อาจทนแรงกดดันแบบนี้ได้ไหวอย่างแน่นอน

            “คิดว่าตอนนี้ตัวคุณเองยังจะทำไรได้อีกเหรอ? การเลื่อนตำแหน่งก็ได้สิ้นสุดลงแล้ว หลินชิงอี้ก็ได้ขึ้นเป็นหัวหน้าแผนกที่มีอำนาจภายในโรงงานยิ่งกว่าเดิม พูดกันตามตรง ใช่ว่าคุณเองจะไม่รู้ คนอย่างเขาสนใจแต่เรื่องของตัวเองเท่านั้น ใครที่หมดประโยชน์ไปแล้ว เขาเคยเห็นหัวที่ไหนกันล่ะจริงมั้ย? เห็นคุณบุกเข้าไปในโรงงานแบบนั้น คนที่มีตำแหน่งเป็นถึงหัวหน้าอย่างเขา ย่อมต้องมีร้อยพันวิธีที่จะใช้เฉดหัวคุณออกไป!”

            เห็นอู๋ซิ่วเหลียนชักสีหน้าลังเลสองจิตสองใจ หลินจิงซูจึงช่วยกระตุ้นด้วยการใช้ยาแรงยิ่งกว่าเดิม

            “จะเกิดอะไรขึ้นล่ะถ้าหลินชิงอี้บอกกับทุกคนในโรงงานว่า คุณมันก็แค่แม่ม่ายที่ชอบยั่วยวนผู้ชาย ไม่ได้สลักสำคัญอะไรเลย มิหนำซ้ำยังเคยล่อลวงเขาจนชีวิตคู่ต้องพังลงอย่างไม่เป็นท่ามาแล้ว? ต่อให้คนอื่นๆจะไม่เชื่อ แต่ด้วยความที่เป็นลูกน้องก็ต้องประจบประแจงผู้เป็นนาย ลองคิดดูสิว่าคนพวกนั้นจะเข้าข้างใคร? แล้วใครที่ไหนจะเห็นใจแม่ม่ายชั่วๆคนหนึ่ง? อู๋ซิ่วเหลียน สุดท้ายคุณมันก็แค่หมากตัวหนึ่งบนกระดานเท่านั้น จะไปสู้กับชายผู้คุมกระดานในมืออย่างหลินชิงอี้ได้ยังไงกัน? ฉันอธิบายให้ฟังยืดยาวขนาดนี้แล้ว คงจะพอเข้าใจอะไรขึ้นมาบ้างแล้วใช่มั้ย? สถานการณ์ในตอนนี้น่ะ…คุณตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบเต็มประตู! ขอเพียงหลินชิงอี้ต้องการ เขาก็จะหยุดส่งเสียเลี้ยงดูพวกคุณสองแม่ลูกเมื่อไหร่ก็ได้! และคุณเองก็ไม่มีสิทธิ์จะโต้แย้งใดๆทั้งสิ้น!”

            “แก…แก ทำไมกัน…ทำไมถึงได้มาบอกเรื่องพวกนี้กับฉันล่ะ?’

            ยิ่งจินตนาการคิดตามคำบอกเล่าจากปากของหลินจิงซูมากเท่าไหร่ อู๋ซิ่วเหลียนก็ยิ่งเสียขวัญหวั่นวิตกตามไปด้วยมากเท่านั้น

            พิจารณาจากสีหน้าท่าทางของอีกฝ่ายในตอนนี้ แม้อู๋ซิ่วเหลียนจะเชื่อคำพูดของหลินจิงซูอย่างสนิทใจก็ตามที แต่เรื่องร่วมมือกันนั้น เธอยังค่อนข้างหวาดระแวงและไม่ยอมโดยง่าย

            หลินจิงซูตอบกลับไปว่า

“ก็บอกไปแล้วไงล่ะคะว่า ฉันอยากร่วมมือกับคุณ”

“ทั้งที่เมื่อกี้แกเพิ่งจะตบตีฉันแทบตายนี่นะ? พูดออกมาได้ว่าอยากจะร่วมมือด้วย?”

อู๋ซิ่วเหลียนหัวจะปวดกับการกระทำที่ย้อนแย้งของหลินจิงซู เธอกับนังเด็กผีนี่ต่างก็เป็นศัตรูคู่แค้นของกันและกัน เจอกันทีเป็นไม่ได้ ต้องเปิดศึกตบตีกันแทบตายทุกครั้งไป แต่แล้วจู่ๆวันหนึ่งก็มาบอกว่า อยากจะร่วมมือด้วยงั้นเหรอ?

นี่มันจริงเหรอ?

หลินจิงซูผายมือยักไหล่อย่างช่วยไม่ได้ เปิดอกพูดไปตามความจริง

“ขอบอกตามตรงนะคะ ระหว่างหนูกับคุณไม่เคยมีเรื่องแค้นเคืองกันส่วนตัวเลย แต่เรื่องทั้งหมดล้วนมีชนวนเหตุมาจากพวกคนตระกูลหลินทั้งนั้นจริงมั้ย? ไม่ว่าจะเป็นย่าอู๋ก็ดี ไหนจะหลินชิงอี้อีกล่ะ? ที่สำคัญที่สุด คุณทนไหวเหรอคะที่ต้องเห็นหลินชิงอี้ไปแต่งงานใหม่กับแม่ของหนู?”

ได้ยินประโยคนี้เข้าไป อู๋ซิ่วเหลียนถึงกับส่ายหน้าสะบัดอย่างไม่ยินยอม

“มันก็แน่นอนอยู่แล้ว! ฉันทนไม่ได้แน่ๆ!”

“ใช่มั้ยล่ะคะ? หนูเองก็ทนไม่ได้เหมือนกัน!”

จังหวะนี้เป็นครั้งแรกเลยก็ว่าได้ ที่หลินจิงซูกับอู๋ซิ่วเหลียนจะมีความเห็นตรงกัน

อู๋ซิ่วเหลียนถึงกับตะลึงงันเมื่อได้ยินคำตอบ

“จะบ้ารึไง? ฉันไม่เชื่อหรอก! หลินชิงอี้เป็นถึงพ่อแท้ๆของแกเชียวนะ! มีลูกที่ไหนอยากเห็นครอบครัวตัวเองไม่สมบูรณ์บ้าง?”

“คุณเองก็เห็นกับตามาแล้วไม่ใช่เหรอ? กว่าจะทำให้สองคนนั้นหย่าร้างกันได้สำเร็จ หนูต้องใช้ความพยายามมากขนาดไหน! อีกอย่าง ถ้าหนูมีความคิดที่จะกลับเข้าตระกูลหลินจริงๆ อย่างน้อยคุณก็น่าจะเห็นหนูใช้ลูกไม้ออดอ้อนพูดจาหวานๆกับหลินชิงอี้สักคำสองคำบ้างจริงมั้ย? แล้วยังไง? เคยเห็นหนูทำเรื่องพรรค์นั้นรึเปล่าล่ะ?”

หลินจิงซูตั้งคำถามสวนกลับไป

            อู๋ซิ่วเหลียนพอจะเข้าใจได้ในทันทีว่า สิ่งที่หลินจิงซูพูดหมายถึงอะไร แต่ถึงอย่างนั้น ตัวเธอเองก็ยังไม่สู้จะมั่นใจนัก

            “แล้วแกคิดจะทำอะไรล่ะ?”

            “ในเมื่อทั้งหนูทั้งคุณไม่ต้องการให้สองคนนั้นแต่งงานกันใหม่ เราก็แค่ต้องหยุดมัน”

            หลินจิงซูยิ้มและพูดต่อว่า

            “อ่อ นอกจากนี้หนูเองก็ยังมีเรื่องค้างคาใจมานานแล้ว เคยสงสัยบ้างรึเปล่าว่า ทำไมหลินชิงอี้ถึงปฏิเสธไม่ยอมแต่งงานกับคุณสักที? ไหนจะเรื่องแต่งงานใหม่กับแม่อีก ทำไมทุกอย่างถึงได้ดูรวบรัดตัดตอนไปซะหมด? ถ้าหนูสันนิษฐานไม่ผิด ย่าอู๋กับหลินชิงอี้น่าจะกำลังเก็บซ่อนความลับอะไรบางอย่างที่ทั้งหนูและคุณก็ไม่เคยรู้มาก่อน!”

            อู๋ซิ่วเหลียนปล่อยความคิดพินิจตาม พริบตาเดียวกัน เธอก็ตระหนักได้ในฉับพลัน พบว่าทุกอย่างเป็นความจริงอย่างที่นังเด็กผีพูดจริงๆ!

            หลินชิงอี้บอกว่าต้องย้ายไปทำงานที่มณฑลอื่น บางครั้งบางคราวที่มีโอกาสกลับบ้านได้แต่ก็ไม่ทำ แล้วจู่ๆครั้งนี้ เขาก็ขอลาหยุดและกลับมาบ้านตระกูลหลินอย่างกะทันหันแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย ทันทีที่มาถึงก็เอาแต่ซ่อนตัวอยู่ในห้องนอนของย่าอู๋ แม้แต่อู๋ซิ่วเหลียนเองก็ไม่รู้ว่า สองคนนั้นกำลังพูดคุยเรื่องอะไรกัน

            หรือทุกอย่างจะเป็นเหมือนที่นังเด็กผีสันนิษฐานจริงๆ หลินชิงอี้กับย่าอู๋กำลังเก็บซ่อนความลับอะไรบางอย่างจากเธองั้นเหรอ!?

            “แต่เดี๋ยวนะ แล้วทำไมแกต้องช่วยฉันด้วยล่ะ? ทั้งที่สุดท้ายแล้ว ผลประโยชน์ทั้งหมดจะตกเป็นของฉันฝ่ายเดียวไม่ใช่เหรอ?”

อู๋ซิ่วเหลียนเลือกที่จะไม่เชื่ออย่างสุดหัวใจว่า นังเด็กเหลี่ยมจัดอย่างหลินจิงซูจะยอมใจกว้างกับเธอแบบนี้!

            หลินจิงซูมองเหยียดใส่เธออีกครั้ง อดที่จะเหน็บแนมออกไปไม่ได้

            “อู๋ซิ่วเหลียน คุณนับเป็นคนฉลาดนะ แต่บางทีก็โง่จนน่าใจหาย! ก็เพิ่งจะบอกไปว่า ต้องการร่วมมือกับคุณเพราะไม่อยากให้สองคนนั่นแต่งงานกันใหม่! ยิ่งตอนนี้ทั้งย่าอู๋กับหลินชิงอี้ดูเหมือนจะมีลับลมคมใน หนูคงปล่อยเรื่องนี้ผ่านไปไม่ได้จริงๆ!”

            อู๋ซื่วเหลียนสะกิดใจและสะดุ้งโหยงกับประโยคแรก เธอด่าสวนตอบกลับไปทันที

            “นี่แกด่าว่าฉันโง่เหมือนแม่ของแกงั้นเหรอ?!”

             หลินจิงซูตอบกลับยิ้มๆ

                  “เห้อ..ครั้งนี้ถือว่าอนุโลมก็แล้วกัน เพราะแม่ของหนูก็โง่จริงๆนั่นแหละ มาเข้าประเด็นกันเลยดีกว่า หลังจากกลับไปบ้านวันนี้ คุณต้องเฝ้าสังเกตพฤติกรรมของหลินชิงอี้กับย่าอู๋ให้ดี เพราะถ้าเราชิงรู้ได้ก่อนว่าสองคนนั้นกำลังปิดบังเรื่องอะไรอยู่ การจะวางแผนแก้ไขสถานการณ์ก็สามารถทำได้โดยไม่มีอะไรสายเกินแก้! ส่วนเรื่องหลินเสวี่ย เดี๋ยวหนูจะลองหาทางช่วยเหลือเอง ไม่ต้องเป็นห่วง”

                  หลินจิงซูเน้นเสียงจริงจัง ย้ำอีกครั้งว่า

                  “ถ้านับตามเวลาจริงๆ วันสอบเข้ามหาวิทยาลัยยังเหลืออีกตั้งหลายเดือน แต่เรื่องแต่งงานใหม่นี่สิที่รอไม่ได้แล้ว!”

                  เท่าที่หลินจิงซูคาดไว้และไม่น่าผิด หลินชิงอี้จะต้องอาศัยช่วงจังหวะที่เธอกำลังยุ่งอยู่กับการอ่านหนังสือเตรียมสอบ ฉกฉวยโอกาสนี้ไปจดทะเบียนแต่งงานใหม่โดยเร็วที่สุด ส่วนความลับระหว่างย่าอู๋กับหลินชิงอี้นั้นก็เดาได้ไม่ยาก อีกฝ่ายน่าจะรู้ข่าวเกี่ยวกับเรื่องการเวนคืนที่ดินของภาครัฐแล้ว

จุดมุ่งหมายของสองคนนั้นก็คือโฉนดบ้านติดแม่น้ำหลังนั้น!

เพราะในชาติก่อนหน้า ข่าวการเวนคืนที่ดินก็ได้ประกาศออกมาในช่วงเวลานี้เหมือนกัน