ตอนที่ 314 จางหลานมาเยี่ยมเยียนร้าน

158 1-2

      ตอนที่ 314 จางหลานมาเยี่ยมเยียนร้าน

     

            ธุรกิจชานมไข่มุกกำลังอยู่ในช่วงเฟื่องฟูถึงขีดสุด เนื่องด้วยยอดขายที่ทะลักทลายเข้ามามีมากจนเกินไป ส่งผลให้หลินจิงซูจำต้องตัดสินใจปิดการให้บริการส่งสินค้าถึงมือลูกค้าไปชั่วคราว

            ทำให้รายการสั่งซื้อประเภทที่จำต้องตัดทิ้งไปนั้น ตกไปเป็นของร้านชานมไข่มุกร้านอื่นๆแทน

            ในช่วงเวลาหนึ่ง ร้านชานมไข่มุกทั่วทุกแห่งหนตลอดตัวเมืองหลัก ล้วนไม่มีร้านใดที่ไม่รู้สึกอิจฉาร้านของหลินจิงซู

            และด้วยโอกาสนี้เอง หลินจิงซูและเฉินเฉวียนเย่จึงเริ่มปรึกษาหารือกันอีกครั้ง ถึงเรื่องการขยายสาขาแห่งที่สาม

            แม้ภายนอกจะมองว่าธุรกิจนี้มีผู้ร่วมก่อตั้งทั้งหมดสามคน แต่ทว่าในความเป็นจริงแล้ว กลับมีแค่หลินจิงซูและเฉินเฉวียนเย่เท่านั้นที่เป็นหัวหอก ส่วนติงเสวี่ยเหม่ยคล้ายเป็นเพียงผู้ร่วมในนามเท่านั้น

            สองพ่อลูกคู่ทูนหัวเริ่มออกเสาะหาทำเลที่ตั้งใหม่ของสาขาสามอีกครั้ง และคราวนี้ ทั้งคู่ก็ยังคงเลือกสถานที่ใกล้กับมหาวิทยาลัยเช่นเดิม เพิ่มเติมขึ้นมาหน่อยก็คือกลุ่มเด็กๆจากโรงเรียนข้างเคียง

            ระหว่างเดินทางไปมหาวิทยาลัยเพื่อเข้าเรียนนั้น หลินจิงซูก็ได้ใช้เวลาว่างที่พอมีแวะเวียนไปที่ร้านสาขาสาม เพื่อตรวจดูความเรียบร้อยก่อนเปิดตัว และเนื่องจากที่สาขาสามยังคงอ้างอิงจากโครงสร้างเดิมเหมือนสองสาขาแรก ทำให้ไม่นานเกินรอ ร้านชานมไข่มุกสาขาสามก็สามารถเปิดตัวอย่างเป็นทางการได้ภายในระยะเวลาอันสั้น

            อนึ่ง เป็นเพราะตอนนี้ร้านชานมไข่มุกของหลินจิงซูค่อนข้างเป็นที่รู้จักดีของผู้คนในเมือง เมื่อได้ยินว่ามีสาขาใหม่มาเปิดใกล้บ้าน ทุกคนในระแวกนั้นต่างก็แห่แหนเข้าไปใช้บริการ

            อธิบายเพียงเท่านี้ก็พอจะคาดเดาได้ว่า ชีวิตของพวกเขาทั้งสามคนกำลังสดใสรุ่งเรือนเพียงใด?

            เป็นเวลาเกือบห้าเดือนเต็มแล้วที่พวกเขาย้ายรกรากมาอยู่ที่ตัวเมืองหลักผิงเฉิง และด้วยสายตาอันเฉียบแหลมของหลินจิงซูที่มองเห็นว่า ตลาดในธุรกิจประเภทนี้ยังสามารถเติบโตได้มากเพียงใด ส่งผลให้ปัจจุบันเธอสามารถขยายร้านเพิ่มเป็นห้าสาขา! เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เพียงนี้ เธอจำเป็นต้องแจ้งข่าวเกี่ยวกับการเปิดสาขาใหม่เพิ่มให้แก่หุ้นส่วนคนอื่นๆ อย่างจู้หยานและจางหลานได้รับรู้เป็นธรรมดา

            จู้หยานไม่ได้รู้สึกแปลกใจเท่าไหร่นักเมื่อทราบข่าว นั่นคือผลลัพธ์ที่ควรจะต้องเกิดขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้อยู่แล้ว

            แต่ทางฝั่งจางหลานกลับรู้สึกประหลาดใจไม่น้อยเมื่อได้ข่าว เพราะพูดกันตามตรง หากย้อนกลับไปเมื่อครั้งที่เธอตัดสินใจร่วมลงทุนด้วยนั้น แม้จะรู้ว่าสาวน้อยคนนี้มีศักยภาพสูงสักเพียงใด แต่สุดท้าย เธอก็เป็นเพียงเด็กที่ยังต้องพัฒนาอีกมาก และในความเห็นของเธอเอง โครงสร้างธุรกิจในตลาดเครื่องดื่มปัจจุบันนั้นเอื้อให้รายใหญ่มากเกินไป รายย่อยไม่น่าจะมีโอกาสเติบโตมากเท่าที่ควร อย่างดีสุด หลินจิงซูน่าจะขยายได้เพียงแค่หนึ่งถึงสองสาขาเท่านั้น

            ด้วยเหตุผลทั้งหมดทั้งมวลที่กล่าวมา จึงส่งผลให้เธอกลายมาเป็นผู้ร่วมหุ้นที่มีสัดส่วนการลงทุนที่น้อยที่สุด

            กระนั้นเอง จางหลานแทบไม่อยากจะเชื่อหูตัวเองเช่นกัน ภายในเวลาเพียงไม่กี่เดือน หลินจิงซูกลับสร้างปรากฏการณ์อันน่าเหลือเชื่อได้ถึงเพียงนี้!

            ช่วงสุดสัปดาห์ จางหลานเร่งเดินทางมายังตัวเมืองหลักทันที จุดประสงค์ก็เพื่อลงพื้นที่ตรวจสอบสถานการณ์ของร้านชานมไข่มุกโดยเฉพาะ

            จางหลานเป็นคนละเอียดรอบคอบ ลงลึกตรวจตราด้วยตัวเองทุกสาขา และเธอก็ยิ่งต้องประหลาดใจมากเข้าไปใหญ่ เมื่อเห็นความเฟื่องฟูคึกคักตลอดทั้งห้าสาขา

            “จิงซู กำลังจับจ่ายของคนเมืองเหนือกว่าคนในชนบทมากจริงๆ! พูดตรงๆนะ…ขนาดมีตั้งห้าสาขาแล้ว แต่ก็ยังดูมีแนวโน้มว่าจะไม่พออย่างแน่นอนในอนาคต!”

            จางหลานจ้องมองภาพฉากที่ผู้คนนับไม่ถ้วนกำลังต่อแถวซื้อชานมไข่มุกเบื้องหน้า เห็นแล้วก็อดที่จะเอ่ยชื่นชมสาวน้อยคนนี้ไม่ได้จริงๆ

            “ฉันรู้สึกขอบคุณตัวเองจริงๆนะ ที่ตอนนั้น ฉันเลือกเดิมพันกับเธอ! จิงซูน้อย ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากนี้ อย่ายอมแพ้เด็ดขาดล่ะ ศักยภาพในตัวเธอมันมีมากกว่าที่เธอรู้ด้วยซ้ำไป!”

            ได้ฟังคำชื่นชมจากปากของจางหลานแบบนี้ หลินจิงซูก็อดขวยเขินไม่ได้เช่นกัน

            “หนูก็แค่โชคดีเท่านั้นล่ะค่ะ”

            แลเห็นท่าทางถ่อมเนื้อถ่อมตัวของหลินจิงซู ยิ่งมองเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งรู้สึกชื่นชอบสาวน้อยคนนี้มากขึ้น!

            “จิงซูน้อย ไม่ต้องถ่อมตัวไปหรอก อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ เหตุผลที่ทุกอย่างประสบความสำเร็จได้อย่างที่เห็น ทั้งหมดล้วนเกิดจากการวางรากฐานและโครงสร้างทางธุรกิจของเธอทั้งสิ้น! ถ้าสมการของความสำเร็จประกอบไปด้วยโชคเพียงอย่างเดียว แล้วทำไมชานมไข่มุกร้านอื่นๆถึงไม่ประสบความสำเร็จเหมือนเธอบ้างล่ะ?”

            ในฐานะเจ้าบ้าน หลินจิงซูและเฉินเฉวียนเย่ ได้เชิญจางหลานไปรับประทานอาหารมื้อเย็นที่ภัตตาคารหรูหราที่สุดในตัวเมืองหลักแห่งนี้

            ระหว่างมื้ออาหารภายใต้แสงเทียน จางหลานและหลินจิงซูก็มีโอกาสได้พูดคุยกันเรื่องอื่นๆ นอกเหนือไปจากเรื่องการเงินและธุรกิจ

            “ว่าแต่จิงซูน้อยรู้ข่าวเรื่องพ่อของเธอรึยังล่ะ?”

            จางหลานใช้มีดหั่นสเต๊กเข้าปาก พร้อมเอ่ยถามด้วยทีท่าสบายๆ

            จู่ๆได้ยินอีกฝ่ายเอ่ยถึงหลินชิงอี้ขึ้นมา หลินจิงซูพลันขมวดคิ้วด้วยความงุนงงสับสนเล็กน้อย ชื่อนี้เธอไม่ได้ยินมานานมากแล้วจริงๆ ปฏิกิริยาแรกตอบสนองย่อมต้องเป็นการส่ายหน้าทันที

            “ไม่รู้เลยค่ะ มีเรื่องอะไรรึเปล่าคะ?” หลินจิงซูส่ายหน้าพร้อมเอ่ยถามออกไป

            “เขาเพิ่งถูกไล่ออกจากโรงงานเมื่อไม่นานมานี้เอง”

            จางหลานหันซ้ายแลขวารอบหนึ่ง ก่อนจะลดระดับเสียงกระซิบเล่าให้อีกฝ่ายฟัง

            ได้ยินเช่นนั้น หลินจิงซูถึงกับเลิกคิ้วกระตุกอย่างประหลาดใจเล็กน้อย

            “โอ้? เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอคะ? ทำไมถึงได้ถูกไล่ออกล่ะ?”

            “มีข่าวหลุดออกมาว่า เขาแอบรับสินบนน่ะสิ”

            สีหน้าท่าทางของจางหลานดูเคร่งเครียดขึ้นทันตาเห็น