ตอนที่ 362 จิงซูลูกรักของพ่อ

182 1-2

ตอนที่ 362 จิงซูลูกรักของพ่อ

            “จิงซูลูกพ่อ!”

            หลินจิงซูเพิ่งจะเดินออกมาจากรั้วมหาวิทยาลัย ก็ได้ยินเสียงร้องเรียกที่สุดแสนจะคุ้นหูเป็นอย่างดี และเมื่อเงยหน้าขึ้นมองก็เป็นดั่งคาดจริงๆ เธอเห็นพ่อบังเกิดเกล้าผู้เป็นดั่งเดรัจฉานที่ทอดทิ้งและไม่เคยแยแสใส่ใจลูกเมีย สภาพของเขาในยามนี้ดูไม่ค่อยจะสมประกอบเท่าไหร่นัก สีหน้าท่าทางดูราวกับคนติดเหล้าติดพนันจนแทบไม่หลงเหลือสมาธิจดจ่ออยู่กับสิ่งใดได้นานๆ

            “มาที่นี่ทำไม?”

            ตั้งแต่มื้ออาหารสุดท้ายในค่ำคืนนั้น หลินจิงซูก็ไม่เคยคิดอยากจะพบเจอหน้าพ่อแท้ๆของตัวเองอีกเลย

            แล้วก็ไม่คาดคิดจริงๆว่า จู่ๆอีกฝ่ายจะโผล่มาอยู่หน้ารั้วมหาวิทยาลัยโดยที่เธอไม่ทันตั้งตัวเช่นนี้

            เมื่อหลินชิงอี้ถูกลูกสาวตัวเองตวาดถามด้วยอารมณ์ฉุนเฉียวเช่นนี้ เขาก็ถึงกับขมวดคิ้วแน่น พร้อมกับชี้หน้าสั่งสอนกลับไปอย่างไม่ค่อยพอใจ

            “ฉันเป็นพ่อแกนะ! แล้วทำไมจะมาหาแกไม่ได้?! อ่อ แล้วครั้งล่าสุดที่เจอกัน เรื่องที่แกให้ข้อมูลปลอมๆพวกนั้นกับฉัน ฉันก็ยังไม่ได้คิดบัญชีเลย! นี่น่ะเหรอสิ่งที่ลูกทำกับพ่อของตัวเอง? แกนี่มันช่างอกตัญญูจริงๆ!”

            ทันทีที่ได้ยินคำพูดเหล่านั้น หลินจิงซูก็อดที่จะกลอกตามองค้อนใส่อีกฝ่ายไม่ได้

            แล้วเดรัจฉานตัวไหนกันที่ช่างหน้าด้านหน้าทน ยังจะกล้าเอาเรื่องแต่งงานใหม่กับแม่ของเธอขึ้นมาพูดอีกเหรอ?

            นิสัยสันดานชั่วช้าเลวทรามแบบนี้ ยังมีหน้ามาร้องขอคืนดีอีกเหรอ?

                  เรื่องที่หลินชิงอี้เคยขอโทษและสำนึกผิดไปในคราวก่อนนั้น กลับไม่สามารถซื้อใจหรือความสงสารจากหลินจิงซูได้เลยแม้แต่น้อย ส่วนเรื่องการอ้อนวอนขอโอกาสสานสัมพันธ์อะไรนั่น ในสายตาของเธอ มันก็แค่ละครตลกฉากหนึ่งที่มีไว้เพื่อเสพความบันเทิงเท่านั้น!

            และในเมื่อเวลานี้ ละครตลกฉากใหม่กำลังจะเริ่มฉายอีกครั้งแล้ว มีหรือที่แฟนตัวยงอย่างหลินจิงซูจะยอมพลาดชมเล่า?

            เสมือนมีกระจกเงาสีใสสะท้อนสิ่งที่อยู่ตรงหน้า หลินจิงซูเริ่มรับบทสาวน้อยกตัญญูอีกครั้ง หลังจากได้ฟังคำตำหนิติเตียนจากผู้เป็นพ่อ เธอก็รีบตีสีหน้าเศร้าสร้อยอย่างรู้สึกผิด

            “พ่อคะ ไม่ใช่นะคะ! ความจริงหนูเองก็ไม่อยากจะทำแบบนั้นเหมือนกัน! แต่…แต่พ่อไม่รู้หรอกว่า ตอนนี้แม่เกลียดหน้าพ่อมากแค่ไหน! ขนาดเงินที่พ่อให้หนูมาตอนนั้น แม่ยังเอาไปโยนทิ้งถังขยะเลย! ปากยังบอกอีกด้วยว่า จะไม่มีวันใช้เงินสกปรกๆของพ่อเป็นอันขาด! ฮึกๆ…พ่อคะ…หนูเหนื่อยจนแทบจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว! งานที่ร้านชานมไข่มุกก็เหนื่อยจนแทบตาย ยังต้องอดหลับอดนอนมาเรียนหนังสืออีก หนูอยากมีครอบครัวที่คอยให้กำลังใจกันเหมือนเพื่อนๆคนอื่นบ้าง! พวกเรา…พวกเราจะไม่สามารถกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้จริงๆเหรอคะ?!”

            ก่อนที่หลินชิงอี้จะทันได้ปริปากพูดอะไร สาวน้อยตรงหน้าก็ชิงบีบน้ำตาวิ่งเข้าไปสวมกอดผู้เป็นพ่อไว้แนบแน่น แม้กลิ่นแอลกอฮอล์จะเหม็นฟุ้งไปทั่วทั้งร่างจนสุดจะทนอย่างไร แต่ด้วยทักษะของหลินจิงซูการละคร เธอจำต้องทนให้ได้!

            คิดจะรีดไถเงินจากผู้ชายคนนี้ จำเป็นต้องใช้น้ำตาสาวน้อยเข้าสู้!

            และก็เป็นดังที่คาดไว้จริงๆ สีหน้าท่าทางของหลินชิงอี้เปลี่ยนไปราวกับคนละคน ภายหลังจากได้รับฟังความในใจที่แท้จริงของบุตรสาว

            เขารีบควักผลส้มและอินทผาลัมที่มีติดตัวอยู่สองสามลูกออกมา แล้วรีบยัดใส่มือของหลินจิงซูโดยหวังว่า สิ่งนี้จะช่วยปลอบประโลมใจบุตรสาวของตนได้

            “จิงซูลูกพ่อ ฟังสิ่งที่พ่อจะพูดต่อจากนี้ให้ดีนะ ลูกไม่ต้องกังวลไป พ่อสัญญาว่า จะไม่ให้ใครแยกครอบครัวเราขาดออกจากกันได้อย่างเด็ดขาด! เดี๋ยววันนี้พ่อจะคุยกับแม่ของลูกให้รู้เรื่อง! เราออกไปกินอะไรอร่อยๆกันข้างนอกดีมั้ย? เดี๋ยวพ่อเลี้ยงเอง! แต่ลูก…พอจะมีติดต่อแม่ได้มั้ยล่ะ? พวกเราสามคนพ่อแม่ลูกไม่ได้กินข้าวด้วยกันมาตั้งนานแล้วไม่ใช่เหรอ?”

            หลินชิงอี้ไม่ยอมปล่อยโอกาสทองแบบนี้ให้หลุดมือไปได้โดยง่าย เขายินดีทำทุกวิถีทางเพื่อจะเอาตัวเข้าไปใกล้อดีตภรรยาผู้ร่ำรวยให้ได้มากที่สุด!

            ในเวลานี้ อดีตภรรยาของเขาไม่ต่างอะไรจากห่านทองคำตัวอ้วนพลีที่มีแต่จะรวยวันรวยคืน และเขาก็มั่นใจอย่างมากว่า อดีตภรรยาของเขาในตอนนี้ ย่อมกำลังตกเป็นเป้าสายตาของเหล่าแมงดาที่หวังเกาะผู้หญิงกิน! ฉะนั้น หากเขาไม่รีบหาจังหวะแต่งงานใหม่กับเธอโดยเร็วที่สุดแล้วล่ะก็ มีหวังได้ถูกสุนัขตัวอื่นงาบไปก่อนเป็นแน่!

            คิดได้เช่นนั้น หลินชิงอี้ก็ยิ่งรู้สึกกระวนกระวายรุ่มร้อนใจมากขึ้นเป็นเท่าทวี ถึงขนาดไม่สนใจอะไรอีกต่อไป คิดที่จะฉุดแขนหลินจิงซูดึงลากเธอให้กลับบ้านไปโดยเร็ว!

            “จิงซูลูกพ่อ เอาแบบนี้ดีกว่า! พ่อว่าลูกรีบพาพ่อกลับไปหาแม่ตอนนี้เลย!”

            แต่ถึงอย่างนั้น หลินจิงซูก็เลือกที่จะสะบัดแขนหลินชิงอี้ทิ้งในทันที ตอนนี้ที่บ้านของเธอมีทั้งแม่และเฉินเฉวียนเย่อาศัยอยู่ร่วมกัน ขืนปล่อยให้อีกฝ่ายเข้าไปและพบเห็นภาพเช่นนั้นเข้า รับรองว่าแผนการต้องแตกอย่างไม่เป็นท่าแน่ๆ!

            โดยเฉพาะคนชั่วช้าสารเลวอย่างหลินชิงอี้ด้วยแล้ว มันสามารถทำทุกอย่างเพื่อผลประโยชน์ของตัวเองได้ไม่ว่าจะเป็นเรื่องไร้ยางอายขนาดไหนก็ตาม และหลินจิงซูจะไม่มีวันยอมให้อีกฝ่ายเข้ามาทำลายความสัมพันธ์อันดีระหว่างแม่ของเธอกับเฉินเฉวียนเย่อย่างเด็ดขาด!

            แต่เมื่อเห็นท่าทีแข็งขืนของหลินจิงซู หลินชิงอี้ก็เกรงว่าแผนการทุกอย่างอาจพังไม่เป็นท่าได้ จึงรีบคลายมือไม่กล้าบุ่มบ่ามอีกต่อไป

            “เอาล่ะ เอาล่ะ พ่อคงจะใจร้อนไปหน่อย พ่อขอโทษที่ใจร้อนมากเกินไป! งั้นพ่อฝากไปบอกแม่ด้วยนะว่า เย็นนี้เราออกไปทานอาหารค่ำอร่อยๆด้วยกัน! ขอเป็นภัตตาคารที่หรูที่สุดในย่านนี้เลยนะ! ถ้าเลือกร้านราคาถูกมาพ่อโกรธจริงๆด้วย!”

            ได้…อยากกินอะไรแพงๆนักใช่มั้ย? เดี๋ยวจัดให้เลย!

            เห็นลูกสาวของตนเองพยักหน้าตอบรับอย่างว่าง่ายเช่นนี้ หลินชิงอี้ก็ถึงกับยิ้มแย้มอย่างมีความสุข 

            อีกแค่ก้าวเดียวเท่านั้น! เป้าหมายของเขากำลังใกล้จะสำเร็จลุล่วงเต็มทีแล้ว! ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อสำคัญเช่นนี้ หลินชิงอี้จะไม่ยอมผิดพลาดเพราะเรื่องโง่ๆอย่างเด็ดขาด! เขาจึงรีบพูดเสริมเพื่อแสดงความจริงใจทันที

            “จิงซูลูกพ่อ พ่อขอเป็นภัตตาคารที่มีห้องส่วนตัวเลยนะ! นานแค่ไหนแล้วที่พวกเราสามคนพ่อแม่ลูกไม่ได้กินอาหารร่วมโต๊ะกัน! พ่อเองก็อยากมีช่วงเวลาดีๆกับครอบครัวอีกครั้ง อยากจะได้ยิ้มได้หัวเราะไปพร้อมๆกับจิงซูและแม่อย่างมีความสุข!”

            “พ่อไม่ต้องห่วงนะคะ ถ้าขาดเหลือยังไงเดี๋ยวหนูช่วยจ่ายให้เอง! ตัวหนูเองก็พอจะมีเงินเก็บอยู่บ้าง ตั้งร้อยสองร้อยหยวนแน่ะ!”

            เห็นท่าทางใสซื่อเช่นนี้ของลูกสาว หลินชิงอี้ก็แทบอยากจะหัวเราะออกมาดังๆ!

            ทุกอย่างกำลังดำเนินไปตามแผนที่เขาวางไว้!