ตอนที่ 377 เสียเหลี่ยมอีกครั้ง

189 2-2

            ตอนที่ 377 เสียเหลี่ยมอีกครั้ง

            ในมุมมองของหลินชิงอี้เวลานี้ ทั้งหมดล้วนเป็นความผิดของเฉินเฉวียนเย่ทั้งสิ้น หากไม่ใช่เพราะผู้ชายคนนี้ เขาคงสามารถกลับไปคืนดีกับอดีตภรรยาได้สำเร็จแล้ว และคงใช้ชีวิตอย่างมีความสุข

            โดยเฉพาะอย่างยิ่งในตอนนี้ ที่ชีวิตของหลินจิงซูกำลังอยู่ในช่วงขาขั้นสุดขีด ไม่เพียงสามารถสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ แต่เธอยังกลายมาเป็นเจ้าคนนายคนได้ตั้งแต่อายุยังน้อยอีกด้วย!

            อย่าว่าแต่ชีวิตที่สุขสบายต่อจากนี้เลย ตัวเขาคงเหมือนได้เสพสุขอยู่บนสรวงสวรรค์ ที่ใครต่อใครล้วนต้องอิจฉาไปจนชั่วนิรันดร์อย่างแน่อน!

            ทว่าความฝันทั้งหมดของเขากลับถูกทำลายลงอย่างไม่เป็นท่า เพียงเพราะมีผู้ชายคนนี้!

            หลินจิงซูที่มองผ่านอ่านความนึกคิดของหลินชิงอี้ได้อย่างทะลุปรุโปร่ง เธอได้เปล่งเสียงดังดับฝันของอีกฝ่ายอย่างไร้ปราณี

            “รู้แล้วก็ดี จากนี้ต่อไปพ่อของฉันชื่อเฉินเฉวียนเย่ ไม่ใช่คุณ! เอาล่ะ จะรีบเซ็นสัญญารับข้อเสนอมั้ย? หรืออยากจะกลับบ้านมือเปล่าโดยไม่ได้เงินไปแม้แต่หยวนเดียว?”

            เฝ้าอ่านเงื่อนไขข้อตกลงที่หลินจิงซูกำลังร่างขึ้นต่อหน้า ภายในใจของหลินชิงอี้ล้วนอัดแน่นไปด้วยความอัปยศอดสูท้วมท้น ทั้งรู้สึกคับแค้นและเสียดายเกินกว่าจะพรรณนา

            บนเส้นทางชีวิตครึ่งแรกของผู้ชายที่ชื่อหลินชิงอี้นั้น สิ่งเดียวที่เขาสนใจมีเพียงความสุขสบายของตนเองเท่านั้น และไม่เคยมีแม้สักครั้งที่จะทำหน้าที่ของการเป็นพ่อและสามีที่ดีเลย แต่กลับไม่คาดคิดเช่นกันว่า ผลกรรมจะตามสนองเขากลับมาเร็วถึงเพียงนี้!

            ชีวิตครอบครัวของหลินชิงอี้ประสบความล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง บ้านแตกสาแหรกขาดไม่เหลือชิ้นดี และไม่เพียงลูกเมียจะทิ้งเขาไปมีผู้ชายอื่น แต่ในวันนี้ พวกเธอทั้งสองยังกลับมาพร้อมกับชายคนนั้น และใช้ชีวิตดีๆที่มีนี้เพื่อเยาะเย้ยถากถางเขาโดยเฉพาะอีกด้วย!

            ตอนนี้ เขาทั้งติดหนี้ติดพนัน ติดเหล้า ไม่เหลืออะไรดีๆในชีวิตแม้แต่อย่างเดียว! และหากเขาไม่ยอมเซ็นสัญญาฉบับนี้เพื่อแลกเปลี่ยนกับเงินแล้วล่ะก็ มีหวัง…ตัวเขาคงได้ถูกกลุ่มเจ้าหนี้ตามรุมกระทืบจนตายอย่างแน่นอน!

            ติงเสวี่ยเหม่ยเฝ้าดูทุกภาพฉากการเคลื่อนไหวของหลินจิงซู ซึ่งเธอเองก็ยืนนิ่งมองอยู่ตรงนั้น ไม่คิดที่จะออกหน้ายับยั้งแต่อย่างใด

            ทุกวีรกรรมที่หลินชิงอี้ได้เคยกระทำต่อชีวิตของพวกเธอสองแม่ลูกนั้น มันเลวร้ายเกินกว่าคำว่า ‘ให้อภัย’ ไปไกลโขแล้ว ความปรารถนาเดียวที่เธอต้องการในตอนนี้ ย่อมไม่ต่างไปจากผู้เป็นลูกสาว นั่นก็คือการตัดขาดจากผู้ชายคนนี้อย่างถาวร!

            ขอเพียงสามารถกำจัดอีกฝ่ายออกไปจากชีวิตได้ ต่อให้ต้องจ่ายเงินสักเท่าไหร่ ก็นับว่าคุ้มค่ามาก!

            เขายืนจ้องสัญญาอยู่อย่างนั้น ครุ่นคิดไตร่ตรองอยู่นานสองนาน จนท้ายที่สุด หลินชิงอี้ก็เป็นอันตกผลึก ตัดสินใจยอมเซ็นชื่อลงบนแผ่นกระดาษนั้น แต่เวลานี้ กลับเป็นติงเสวี่ยเหม่ยเสียเองที่เริ่มรู้สึกว่า วิธีแก้ปัญหาของลูกสาวเธอนั้นเหยาะแหยะมากเกินไป

            หากเปรียบเทียบกับเด็กคนอื่นๆแล้ว อาจพูดได้ว่า หลินจิงซูยังดูเป็นลูกที่มีความปราณีต่อหลินชิงอี้อยู่มากพอควร

            ถึงแม้เงินจำนวนนี้จะไม่สามารถช่วยให้หลิงชิงอี้ปลดหนี้สินทั้งหมดได้ก็จริง แต่อย่างน้อย มันก็ยังมีที่สำหรับซุกหัวนอน

            มิหนำซ้ำจะเอาไปขายทอดตลาดเพื่อแลกเปลี่ยนเป็นเงิน ก็ยังสามารถทำได้ในภายหลัง! ลูกสาวของเธอประนีประนอมกับมันมากเกินไป!

            เฉินเฉวียนเย่มองผ่านอ่านร่องรอยความกังวลบนสีหน้าของติงเสวี่ยเหม่ยได้แจ่มแจ้ง จึงได้ตบไหล่เป็นการปลอบประโลมให้เธอคลายกังวล

            “อย่าห่วงไปเลย จิงซูไม่ใช่คนใจดีขนาดนั้นหรอก แล้วจากนี้ไป คุณกับลูกก็ย้ายไปอยู่ที่บ้านเก่าของผมก่อน แม้พื้นที่ใช้สอยจะเล็กไปหน่อย แต่พวกเราสามคนใช่ว่าจะมีความสุขกันไม่ได้นี่ จริงมั้ยล่ะ?”

            ติงเสวี่ยเหม่ยกำลังจะปริปากพูดอะไรบางอย่างตอบโต้ แต่จู่ๆหลินจิงซูก็พลันส่ายหัวพูดขัดจังหวะขึ้นทันที

            “ระหว่างทางมาที่นี่ หนูบังเอิญถูกใจบ้านหลังหนึ่งเข้า ก็เลยจ่ายเงินซื้อไว้เรียบร้อยแล้ว ไหนๆวันนี้ก็ไม่มีธุระอะไรกัน งั้นเราลองไปดูด้วยกันดีมั้ยคะ?”

            ติงเสวี่ยเหม่ยจ้องหน้าลูกสาวด้วยความรู้สึกว่างเปล่า ในหัวมีเพียงความรู้สึกประหลาดใจ

            “ซูซู ลูกไปเอาเงินมากมายขนาดนั้นมาจากไหนกัน?”

            หลินจิงซูเอ่ยตอบพร้อมรอยยิ้ม

            “อย่าลืมสิคะแม่ ตอนนี้หนูเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ในเครือโรงแรมหลี่เจี่ยแล้วนะคะ นี่ก็เป็นช่วงจบไตรมาสพอดีก็เลยได้เงินปันผลมานิดหน่อย”

            เรื่องของหุ้นกับธุรกิจนั้น ติงเสวี่ยเหม่ยไม่สู้จะเข้าใจเท่าไหร่นัก แต่เมื่อได้ยินลูกสาวบอกมาเช่นนี้ เธอก็อดที่จะโล่งใจไม่ได้

            หลังจากที่พูดคุยสอบถามอยู่เป็นเวลานาน ปรากฏว่า หลินจิงซูได้เตรียมการทุกอย่างไว้หมดแล้ว ไม่อย่างนั้น เธอคงไม่มีวันยอมสละห้องที่อยู่ให้หลินชิงอี้อาศัยอย่างแน่นอน!

            และที่สำคัญที่สุด อย่าลืมว่าห้องที่สองแม่ลูกอาศัยอยู่ในปัจจุบันนั้น…เป็นห้องเช่า!

            กล่าวคือ สัญญาที่หลินจิงซูและอดีตพ่อของเธอเพิ่งลงนามเซ็นกันไปนั้น แท้จริงแล้วเป็นสัญญาห้องเช่าที่แลกเปลี่ยนกับเงื่อนไขตัดความสัมพันธ์พ่อลูก!

            เป็นอีกหนึ่งครั้งที่หลินชิงอี้ได้เสียเหลี่ยมให้กับลูกสาวเต็มๆ!

            “แม่ไม่ต้องกังวลแล้วนะคะ นับตั้งแต่นี้ต่อไป หลินชิงอี้จะไม่มีทางสร้างปัญหาอะไรให้กับเราสองคนได้อีกแล้ว!”

            “ถ้าวันข้างหน้ามันยังมาก่อกวนไม่เลิกอีก คราวนี้เราก็สามารถแจ้งตำรวจให้มาจับตัวมันได้ทันที! สิทธิ์ความเป็นพ่อโดยชอบธรรมของมันได้ขาดจากหนูไปแล้ว ส่วนพวกเครื่องเรือนอย่างทีวีก็ช่างมันเถอะค่ะ ยังไงซะ อีกไม่นานหนูก็ตั้งใจจะเข้าเมืองหลวงแล้ว หนูจะเริ่มวางแผนกว้านซื้อที่ดินเพื่อทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ต่อ คงไม่ได้อยู่เป็นหลักเป็นแหล่งเหมือนตอนนี้แน่นอน”

            ได้ยินว่าลูกสาวของเธอกำลังจะย้ายออกไป ติงเสวี่ยเหม่ยก็แอบรู้สึกใจหายไม่น้อย สีหน้าลังเลสับสนจนวางตัวไม่ถูก

            แต่สุดท้ายแล้ว สิ่งเดียวที่เธอทำได้ก็คือ ทำใจยอมรับในสัจธรรมความเป็นจริงว่า วันหนึ่ง เมื่อลูกสาวของเธอเติบโตขึ้น นกน้อยตัวนี้ย่อมต้องตีปีกโบยบินออกจากอ้อมอกของพ่อแม่สักวัน

            สำหรับเรื่องนี้ ติงเสวี่ยเหม่ยไม่รู้จะพูดอะไรเช่นกัน ได้แต่พยักหน้าสนับสนุนความฝันของลูกสาวอย่างเงียบงัน

            “ซูซู ลูกน่ะเป็นเด็กที่มีความสามารถ บ้านนอกคอกนาเล็กๆแบบนี้จะเหมาะกับลูกได้ยังไงล่ะจ๊ะ จริงมั้ย? เมื่อถึงเวลาที่เหมาะที่ควร ลูกก็คงต้องออกไปดูโลกกว้าง ชีวิตของลูกไม่เหมือนกับแม่คนนี้ ที่ทั้งดักดานแล้วก็มืดบอด เลือกฝากชีวิตไว้กับผู้ชายผิดคน จนทำให้ลูกต้องตกระกรำลำบากแบบนี้ ซูซู ลูกให้อภัยแม่คนนี้ได้มั้ย ที่ไม่อาจเลี้ยงดูลูกให้สุขสบายมากพอได้?”

            หลินจิงซูเพียงแค่ยิ้มและส่ายหน้าไปมา เธอรู้สึกว่า แม่คนนี้ไม่เห็นจะเลี้ยงดูเธอไม่ดีตรงไหนเลย

            ตรงกันข้าม หลินจิงซูรู้สึกโชคดียิ่งกว่าใครๆ ที่ได้เกิดมาเป็นลูกของแม่คนนี้!

            “แม่ไม่ได้ทำอะไรผิดซะหน่อย ทำไมหนูจะต้องให้อภัยหรือไม่ให้อภัยแม่ด้วยล่ะคะ? เอาล่ะ พวกเราไปดูบ้านหลังใหม่กันดีกว่าค่ะ!”