ตอนที่ 376 ตัดขาดความสัมพันธ์

189 1-2

      ตอนที่ 376 ตัดขาดความสัมพันธ์

     

            หลินชิงอี้ตระหนักดีถึงชื่อเสียงที่ลูกสาวของตนกำลังแบกรับอยู่ในขณะนี้ ดังนั้น เขาจึงปราศจากความหวาดกลัวใดๆอย่างสิ้นเชิง!

            ปฏิเสธไม่ได้เช่นกันว่า เหตุการณ์เมื่อสักครู่ได้กลายเป็นเรื่องใหญ่เกินควบคุมไปแล้ว ผู้คนต่างพากันให้ความสนใจกับเหตุการณ์ดังกล่าว อาศัยข้อได้เปรียบในจุดนี้ เขามีเหตุผลมากเพียงพอที่จะเรียกร้องทวงบุญคุณจากลูกสาวตนเอง

            นับตั้งแต่ที่หลินชิงอี้ตกงานและเป็นหนี้เป็นสินอย่างหนัก จนต้องระเห็จหนีตายมาอยู่ในตัวเมืองแห่งนี้ เขาต้องคอยหลบซ่อนตัวอยู่ตามตรอกซอกซอย ห้องเช่าสักแห่งหลังคาสักอันยังไม่มีให้ซุกหัวนอนด้วยซ้ำไป

             เพราะเหตุนี้เอง หลินชิงอี้จึงรู้สึกเกลียดชังอดีตภรรยาอย่างสุดหัวใจ ที่เธอกลับมีชีวิตดีกว่าเขามาก! ยิ่งเห็นผู้หญิงคนนั้นยิ้มแย้มมีความสุขมากเท่าไหร่ ความอาฆาตแค้นที่ฝังลึกอยู่ภายในใจ ก็ยิ่งปะทุรุนแรงมากขึ้นเท่านั้น!

            และอีกหนึ่งเรื่องที่น่าอัปยศไม่ต่างกันก็คือ ทั้งที่หลินจิงซูเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาแท้ๆ แต่นังเด็กอกตัญญูนั่นกลับเข้าข้างผู้ชายคนอื่น มิหนำซ้ำยังวางแผนตลบหลังเล่นงานเขาจนเกือบตาย!

             “บอกมาว่าอยากได้เท่าไหร่ถึงจะยอมไสหัวไป”

            ทันทีที่ได้ยินลูกสาวของตนพูดประโยคนี้ออกมา หลินชิงอี้ก็ถึงกับระเบิดเสียงหัวเราะลั่น

            “นังลูกเลว แกน่ะไม่เพียงสนับสนุนชายชู้ให้ได้อยู่กินกับแม่ของแก แต่พอประสบความสำเร็จได้ดิบได้ดีแล้ว กลับไม่คิดที่จะดูแลรับผิดชอบพ่อบังเกิดเกล้าอย่างฉัน เพราะฉะนั้น ถึงตอนนี้แกควรต้องแสดงความกตัญญูให้ฉันได้เห็นบ้าง ทรัพย์สินทั้งหมดของแกมีอยู่เท่าไหร่ ฉันขอครึ่งหนึ่ง!”

            “ในฐานะที่ฉันเป็นพ่อแท้ๆของแก ฉันจะไม่มีวันยอมให้ไอ้หน้าตัวเมียนี่ ได้เสพสุขบนกองเงินกองทองที่ควรจะต้องเป็นของฉันหรอกนะ!!”

            สุดท้ายก็มีแต่เรื่องเงินกับเรื่องของตัวเองเท่านั้น ติงเสวี่ยเหม่ยที่ยืนอยู่ข้างเคียงกันถึงกับเดือดดาลจนเลือดขึ้นหน้า แทบอยากจะคว้ามีดมาจากมือของลูกสาว แล้วตรงเข้าสังหารอีกฝ่ายให้ตายๆไปเสีย!

            หากไม่ใช่เพราะเฉินเฉวียนเย่ค่อยช่วยดูแลและสนับสนุนหลินจิงซูเรื่อยมา มีหรือที่เธอและลูกสาวจะมีคุณภาพชีวิตที่ดีอย่างเช่นทุกวันนี้?

            ทว่าตอนนี้ รางวัลของความพยายามที่เฉินเฉวียนเย่สมควรจะได้ กลับถูกอดีตสามีผู้ไร้ยางอายของเธอคาบไปอย่างหน้าตาเฉย!

            นี่มันไร้เหตุผลสิ้นดี!

            ติงเสวี่ยเหม่ยที่ทนฟังไม่ไหวอีกต่อไป จากหญิงสาวที่มีนิสัยอ่อนแอไม่กล้ายืนหยัดเพื่อสิ่งใด ยามนี้เธอได้กลับกลายมาเป็นอีกคน ยกมือขึ้นชี้หน้าก่นด่าสาปแช่งหลินชิงอี้ด้วยถ้อยคำหยาบคายสารพัด

            “แกต่างหากที่สารเลว ไอ้ชาติหมา ไอ้หน้าตัวเมีย! หลินชิงอี้ แกคิดว่าตัวเองเป็นพ่อที่ดีเลิศประเสริฐนักรึไง? คนอย่างแกเป็นพ่อที่ดีให้ซูซูสักครั้งยังเป็นไม่ได้เลย! แล้วน้ำหน้าอย่างแกยังมีสิทธิ์อะไรมาแหกปากเห่าหอนอยู่ตรงนี้? ชีวิตของฉันกับซูซูสมบูรณ์ดีอยู่แล้ว ไม่ต้องการภาระอย่างแกเข้ามาเพิ่ม!!”

            “ต่อให้วันนี้ฉันต้องตาย แกก็อย่าหวังว่าจะได้เงินจากพวกเราไปแม้แต่หยวนเดียวเลย!!”

            หลินจิงซูเร่งเข้าดับไฟเดือดดาลของผู้เป็นแม่อย่างรวดเร็ว หากเปรียบเทียบกันในตอนนี้ กลับเป็นฝ่ายลูกสาวที่ดูใจเย็นสงบกว่าคนเป็นแม่มาก

            สุดท้ายแล้ว ยามต้องเผชิญกับมนุษย์ประเภทที่ไร้ตรรกะเช่นนี้ คิดจะมีชัยชนะเหนือกว่านั้น ต้องไม่ใช่ด้วยกำลังแต่เป็นมันสมองต่างหาก

            และเธอเองก็ตระหนักรู้ถึงขีดความไร้ยางอายของหลินชิงอี้ผู้นี้ได้เป็นอย่างดี

            ยามที่ไล่ต้อนสุนัขจนตรอก มันย่อมต้องทำทุกวิถีทางเพื่อให้ตนได้มีชีวิตอยู่รอดต่อไป

            แน่นอนว่า แม้จะยอมให้เงินหลินชิงอี้ไปในวันนี้ ทว่าภายหลังจากที่มันนำไปถลุงจนเกลี้ยงแล้ว สักวันย่อมต้องหยิบยกเรื่องสายสัมพันธ์พ่อลูกขึ้นมาข่มขู่เอาเงินใหม่อีกรอบและอีกรอบไปเรื่อยๆ กลายเป็นวัฎจักรวนเวียนไร้ที่สิ้นสุดอยู่อย่างนี้

            คิดจะหลีกเลี่ยงไม่ให้ประสบพบเจอกับปัญหาเช่นนี้อีกในอนาคต ทางเดียวคือต้องใช้ไหวพริบเข้าสู้

            “ไม่จำเป็นต้องโต้เถียงกันให้เปลืองน้ำลายแล้วล่ะแม่ พูดไปคนอย่างมันก็ไม่ฟัง อยากได้ความกตัญญูจากฉันงั้นเหรอ? ย่อมได้!”

            “แม้แต่ห้องที่พวกเราพักอาศัยอยู่ในตอนนี้ ฉันก็ยอมยกให้ได้ แต่มีเพียงเงื่อนไขเดียวเท่านั้นก็คือ ความสัมพันธ์พ่อลูกระหว่างเราต้องขาดจากกัน! นับจากนี้ไปจวบจนวันตาย อย่าได้นับญาติกันอีกต่อไป!”

             น้ำเสียงคำพูดที่เปล่งดังจากปากของหลินจิงซูเวลานี้ ฟังดูสงบนิ่งชวนให้รู้สึกใจหาย ทำเอาหลินชิงอี้ที่อยู่ตรงหน้าถึงกับตัวแข็งทื่อ ตะลึงงันไม่ได้สติไปครู่หนึ่งเช่นกัน

            “นี่แก! แกรังเกียจฉันขนาดนี้เลยเหรอ!?”

            ในเมื่อหลินชิงอี้ยังมีหน้าเอ่ยถามอะไรแบบนี้ออกมาได้ หลินจิงซูย่อมพยักหน้าตอบกลับไปตามตรงอย่างไม่มีลังเลเช่นกัน

            “พ่อที่เห็นลูกคนอื่นดีกว่าลูกสาวตัวเอง พ่อแบบนี้ยังมีอะไรให้น่าเคารพอีกเหรอ? อย่าว่าแต่คุณสมบัติความเป็นพ่อเลย คุณสมบัติความเป็นคนยังมีหลงเหลืออยู่รึเปล่าก็ไม่รู้! มาคราวนี้เพราะอยากจะได้เงินใช่มั้ย? ถ้าได้แล้วก็ไสหัวไปซะ อย่าโผล่หน้ามาให้เห็นอีกล่ะ”

            หลินจิงซูยังคงยึดตามหลักการของตัวเองเสมอมา คิดจะฆ่าคนห้ามให้มือตัวเองเปื้อนเลือด สิ่งเดียวที่หลินชิงอี้รู้ก็คือ เขาสามารถอ้างสิทธิ์ฐานะความเป็นพ่อเพื่อรีดไถเงินจากลูกสาวตัวเองได้ ดังนั้น ทันทีที่ทราบว่าสิ่งที่เปรียบเสมือนตัวช่วยเดียวนี้กำลังจะหายไป เขาจึงต้องทำทุกวิถีทางเพื่อทวงคืนมันกลับมา!

            “จิงซู ในชีวิตของลูกไม่เคยมีพ่อคนนี้อยู่ในใจเลยใช่มั้ย? ฉัน…ฉันเป็นพ่อแท้ๆของแกนะ!!”

            นี่เป็นโอกาสสุดท้าย ถ้าพลาดครั้งนี้ ชีวิตที่เหลืออยู่ของเขาต้องเป็นอันจบสิ้นเช่นกัน!

            เรื่องบาปบุญคุณโทษหรือความกตัญญูต่อผู้เป็นบิดานั้น หลินจิงซูปล่อยวางไปนานแล้วตั้งแต่ชาติก่อน บัดนี้ เธอมากับความอาฆาตพยาบาทที่พร้อมล้างแค้นพ่อไร้ยางอายผู้นี้อย่างสาสม!

            “บอกมาเลยว่าต้องการเท่าไหร่ เดี๋ยวฉันจะจ่ายให้เป็นก้อนเลย แล้วจากนี้ต่อไป ความสัมพันธ์ระหว่างเราสองคน จะนับว่าไม่เกี่ยวข้องกันอีก”

            เผชิญกับใบหน้าที่เด็ดเดี่ยวและเฉียบขาดของหลินจิงซูที่ไร้หัวใจ หลินชิงอี้พึงตระหนักได้ทันทีว่า ตนเดินหมากผิดอย่างสิ้นเชิง!

            ในชั่วขณะเดียวกันนั้น หลินชิงอี้จึงหันไปชี้นิ้วใส่หน้าเฉินเฉวียนเย่แทน พร้อมตะคอกถามทันที

            “ไอ้หน้าตัวเมียนี่มันดีกว่าฉันตรงไหน? ฉันเป็นคนเลี้ยงแกมันตั้งแต่เล็กจนโต! ส่วนมันเพิ่งจะมาทำดีด้วยไม่กี่เดือนเท่านั้นเอง นี่แกทั้งรักทั้งหลงมันจนถึงขนาดเทิดทูนเป็นพ่อแทนฉันเชียวเหรอ?!”