ตอนที่ 384 ความอัปยศของจ้าวเสี่ยวย่า

193 1-2

            ตอนที่ 384 ความอัปยศของจ้าวเสี่ยวย่า

            ทันทีที่พ่อแม่ของจ้าวเสี่ยวย่ามาถึงโรงแรม พวกเขาก็รีบผลักประตูเปิดเข้าไปอย่างรวดเร็ว

            นับตั้งแต่ที่มีโอกาสได้เห็นหลินจิงซูปรากฏอยู่ในหน้าจอทีวี วินาทีนั้น สองสามีภรรยาก็ได้รู้ซึ้งในบัดดลว่า ตนเองกำลังเล่นอยู่กับใคร เมื่อได้พบเจอหน้ากันอีกครั้ง ทั้งคู่ก็เอาแต่ก้มหน้าด้วยความอับอาย และพยายามลากแขนลูกสาวเจ้าปัญหาออกไปโดยเร็วที่สุด

            “เสี่ยวย่า! กลับบ้านเดี๋ยวนี้! เลิกทำตัวเอาแต่ใจซะทีเถอะ! แล้วไอ้เด็กเกเรพวกนั้นมาทำอะไรที่นี่? อย่าไปอยู่ใกล้พวกมันเชียวล่ะ!”

            คำพูดของสองสามีภรรยาตระกูลจ้าว ได้จุดชนวนความหุนหันเดือดดาลของกลุ่มวัยรุ่นขึ้นทันที โดยปกติแล้ว พวกเขามักถูกเลือกปฏิบัติ และไม่เคยได้รับความเป็นธรรมจากผู้คนในสังคมอยู่แล้ว ยิ่งมาถูกนายจ้างของพวกตนพูดจาดูหมิ่นดูแคลนราวกับไม่ใช่คนแบบนี้ ความอดทนของทุกคนจึงแตกสลายลง

            “เห้ย! ก็คนรู้จักมักจี่กันทั้งนั้น ทำไมต้องพูดจาดูถูกดูแคลนกันแบบนี้ด้วย! ที่สำคัญ ถ้าไม่ใช่เพราะลูกสาวตัวดีของพวกคุณจ้างวานให้เรามาทำลายข้าวของที่บาร์นี่ พวกเราจะหอบสังขารมาที่นี่ทำซากอะไร! เงินค่าแรงก็ไม่จ่าย บ้ารึเปล่า! ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นจริงๆ พ่อแม่เป็นยังไงลูกสาวก็เป็นแบบนั้น!”

            อะไรนะ?!

            หลังจากได้ฟังข้อมูลอีกด้าน สองสามีภรรยาตระกูลจ้าวแทบไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน นี่ลูกสาวของพวกเขาเป็นผู้อยู่เบื้องหลังเรื่องราวทั้งหมดเหรอ!

            “หยุดพูดไร้สาระได้แล้ว! ลูกสาวของฉันไม่มีทางไปสนิทสนมกับคนอย่างพวกแกได้แน่!”

            เดิมที จ้าวเสี่ยวย่าถึงกับหัวใจพองโตเมื่อเห็นพ่อแม่ของเธอ และตั้งใจว่าจะใช้บารมีของพวกเขาจัดการกับกากเดนสังคมพวกนี้! ทว่าตัดภาพมาตอนนี้ เมื่อความจริงทุกอย่างถูกเปิดเผย เธอกลับวิ่งไปหลบอยู่ด้านหลังพ่อแม่ไม่ต่างจากเต่าหดหัว

            “เสี่ยวย่า บอกมาสิลูก! นี่ไม่ใช่เรื่องจริงใช่มั้ย!? ตอนนี้ครอบครัวของเราไม่มีปัญญาแม้แต่จะจ่ายค่าค็อกเทลที่นี่สักแก้วด้วยซ้ำ! แล้ววันนี้แม่ก็ให้ค่าขนมลูกไปแค่ 10 หยวนเองไม่ใช่เหรอ? ลูกจะไปจ้างวานใครที่ไหนได้จริงมั้ย?”

            ความจริงแล้ว ใช่ว่าจ้าวเสี่ยวย่าจะไม่ตระหนักถึงสถานการณ์การเงินในปัจจุบันของครอบครัว เพียงแต่ตัวเธอเองไม่สามารถทำใจให้ยอมรับได้ก็เท่านั้น ยิ่งได้หน้าหลินจิงซูปรากฏอยู่บนจอทีวี กลายมาเป็นดั่งหงส์สาที่ทะยานสู่ฟากฟ้าไกลเช่นนี้ เธอก็ยิ่งไม่อาจยอมรับความจริงได้!

            ปัจจุบัน ไม่เพียงหลินจิงซูจะได้ดิบได้ดีจนกลายมาเป็นหญิงสาวผู้ร่ำรวยเท่านั้น แต่นังสารเลวนี่ยังทำให้หวู่ฮ่าวชิง ผู้ชายที่เธอหลงรักติดพันได้ถึงขั้นนี้!

            ยิ่งคิดเรื่องนี้มากเท่าไหร่ จ้าวเสี่ยงย่าก็ยิ่งไม่เข้าใจมากขึ้นเท่านั้น นังคนชั้นต่ำหลินจิงซูมันโปรยเสน่ห์ใส่หวู่ฮ่าวชิงท่าไหน ถึงได้ทำให้อีกฝ่ายตามตื๊อติดหนึบไม่ห่างแบบนี้! เพราะในสายตาของเธอ หลินจิงซูก็แค่ผู้หญิงไร้น้ำยาที่ไม่มีข้อดีอะไรเลย

            ตอนนี้มันร่ำรวยแล้วยังไงล่ะ? สุดท้ายก็เป็นได้แค่นังผู้หญิงบ้านนอกที่เกิดในสลัมยากจน น่ารังเกียจแล้วก็น่าขยะแขยง! คนอย่างมันจะเทียบกับคุณหนูผู้สูงศักดิ์ที่ฐานะร่ำรวยมาแต่เกิดอย่างเธอได้ยังไงกัน?

            จ้าวเสี่ยวย่าจ้องมองหลินจิงซูด้วยสายตารังเกียจอย่างที่สุด ทั้งหมดเป็นความผิดของนังสารเลวนี่คนเดียว! และเหตุที่ครอบครัวของเธอต้องสิ้นเนื้อประดาตัวแบบนี้ ทั้งหมดก็เป็นเพราะมันเช่นกัน!

            ทุกอย่างที่เกิดขึ้นล้วนเป็นความผิดของนังหลินจิงซู!!

            “พ่อคะ แม่คะ! พูดเรื่องไร้สาระอะไรกันอยู่คะ?! ถ้า…ถ้าในตอนนั้น นังหลินจิงซูไม่รีดไถเงินไปจากครอบครัวของเราถึง 10,000 หยวน มีเหรอที่โรงงานของเราจะตกอยู่ในสภาพนี้! คู่ค้าของโรงงานเราคงจะไม่ทิ้งเราไปแบบนี้! ถ้าไม่มีนังนี่สักคน…ครอบครัวของเราจะตกต่ำถึงขั้นนี้ได้เหรอ!?”

            “พ่อ! แม่! ทั้งหมดเป็นความผิดของนังหลินจิงซูนี่คนเดียว! ไหนๆตอนนี้มันก็เป็นถึงผู้ถือหุ้นของโรงแรมบ้าๆนี่แล้ว ทำไมเราไม่เอาคืนมันบ้าง! เอาเงินที่ควรเป็นของเรากลับคืนมา!!”

            เห็นจ้าวเสี่ยวย่าเอาแต่โวยวายโยนความผิดให้คนอื่นแบบไร้สำนึกเช่นนี้ ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างรู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมาก

            โดยเฉพาะอย่างยิ่งพ่อกับแม่ของเธอเอง ทั้งคู่ต่างรู้สึกอับอายอย่างมากต่อพฤติกรรมเยี่ยงนี้ของลูกสาว

            ทางด้านพ่อของจ้าวเสี่ยวย่านั้น หัวใจแทบแตกสลาย เขาไม่เคยคิดฝันว่า ลูกสาวที่แสนอ่อนโยนจิตใจดีของเขานั้น แท้ที่จริงแล้วจะเป็นเด็กเอาแต่ใจไร้เหตุผลได้ถึงเพียงนี้

            “พอได้แล้วเสี่ยวย่า! เรื่องภายในครอบครัวของเรามันเกี่ยวอะไรกับคนอื่นด้วย! ถ้ายังพูดจาปากไม่มีหูรูดแบบนี้อยู่อีก กลับไปพ่อจะกักบริเวณให้อยู่แต่บ้านเลยคอยดู!”

            พ่อของจ้าวเสี่ยวย่ามีประสบการณ์ผ่านโลกมาไม่น้อย นับตั้งแต่เหตุการณ์ที่โรงพยาบาลครั้งนั้น เขาก็เริ่มได้ยินชื่อเสียงของหลินจิงซูบ่อยขึ้นเรื่อยๆ

            ในฐานะนักธุรกิจด้วยกัน เขารู้สึกชื่นชมเด็กผู้หญิงคนนี้ในหลายๆด้าน ทั้งเรื่องความกล้าคิดกล้าแสดงออก วุฒิภาวะความเป็นผู้ใหญ่เกินวัย รวมไปถึงความสามารถที่เปรียบดั่งพรสวรรค์ที่หายากยิ่ง จนมีอยู่หลายครั้งที่เขาแอบรู้สึกน้อยอกน้อยใจกับตัวเองว่า ทำไมลูกสาวของเขาจึงไม่เป็นแบบนี้บ้าง? แค่หัดมีความรับผิดชอบให้เหมือนอีกฝ่ายสักเล็กน้อยก็ยังดี

            ยิ่งในเวลานี้…พฤติกรรมของลูกสาวเขาทั้งน่ารังเกียจและไร้ยางอายเกินขอบเขต เล่นสกปรกถึงขั้นจ้างวานให้กลุ่มอันธพาลบุกเข้ามาถล่มร้านของอีกฝ่ายแบบนี้ พ่อของจ้าวเสี่ยวย่ารู้สึกผิดอย่างมากกับเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น

            “คุณจิงซู ทุกคน ผมต้องขอโทษกับเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นในวันนี้ด้วย เป็นเพราะพ่อเฮงซวยอย่างผมที่อบรมสั่งสอนลูกสาวมาไม่ดีพอ จนเธอกลายมาเป็นปัญหาของสังคมอย่างที่เห็น ผมต้องขอโทษจริงๆครับ”