ตอนที่ 454 จับลูกเขยทองคำให้อยู่หมัด!

251 1-2

            ตอนที่ 454 จับลูกเขยทองคำให้อยู่หมัด!

            ใช่ว่าจู้หยานจะไม่เข้าใจคำพูดของย่าว่าสื่อไปถึงอะไร แต่ถึงอย่างนั้น หัวใจของเขากลับไม่สะทกสะท้านสั่นคลอนเลยแม้แต่น้อย ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น หลินจิงซูยังคงเป็นที่หนึ่งในใจของเขาเสมอมา

            แม้จู้หยานจะรู้สึกอัศจรรย์ใจเมื่อรู้ว่าจางซีซีทำอาหารได้เก่งเพียงใด แต่ก็ไม่สามารถทำให้เขาเปลี่ยนใจจากหลินจิงซูไปได้อยู่ดี

            เขาจำเป็นจะต้องเรียนรู้ทักษะการทำอาหารนานาชาติจากผู้หญิงคนนี้ เพื่อที่จะนำไปต่อยอดพัฒนาโรงแรมต่อไป นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาจึงตัดสินใจยอมรับข้อเสนอของอีกฝ่าย หาใช่ข้ออ้างเพื่อให้ได้อยู่ใกล้ชิดกับเธอแต่อย่างใด

            และในเรื่องนี้ จางซีซีเองก็ย่อมมองผ่านอ่านความคิดอีกฝ่ายออกเช่นกัน แต่ในเมื่อโอกาสทองอยู่ในกำมือของเธอแล้ว ทำไมเธอจะไม่รับไว้เพื่อใช้ประโยชน์ต่อไปล่ะ?

            อุตส่าห์มีโอกาสได้อยู่ใกล้ชิดกับจู้หยานภายในบ้านแบบนี้ ยังไงเธอก็จะทำให้เขาต้องอยู่กับเธอ! จะไม่ยอมปล่อยให้เขาได้ไปอยู่กับนังผู้หญิงบ้านนอกคนนั้นแน่!

            “จู้หยาน ในเมื่อนายอยากเรียนทำอาหารกับฉันจริงๆ ทำไมถึงไม่อยู่ที่นี่ด้วยกันเลยล่ะ เกิดสงสัยอะไรขึ้นมาก็สามารถปรึกษาฉันได้ตลอดเวลา นายจะต้องวิ่งไปกลับระหว่างหอพักกับบ้านให้เสียเวลาทำไม? ที่สำคัญ ทั้งบรรยากาศทั้งสภาพแวดล้อมที่บ้านก็ไม่ได้แย่เหมือนที่หอพักด้วย ทำไมนายถึงได้ต้องไปอยู่ในห้องแคบๆไม่เป็นส่วนตัวแบบนั้นด้วย ทั้งที่นายมีสิทธิ์จะอยู่บ้านสวยๆหลังนี้ได้?”

            “นายไม่ต้องกังวลใจไปหรอก รับรองว่าฉันไม่ไปรบกวนเวลาชีวิตส่วนตัวของนายแน่นอน พวกเราสองคนก็เป็นแค่เพื่อนกัน เฮ้อ…ตั้งแต่ที่นายรู้ว่าฉันเป็นผู้หญิงที่นายต้องไปดูตัว นายก็ปฏิบัติกับฉันราวกับเป็นสิ่งของไม่มีความรู้สึก อย่าลืมว่าฉันก็เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง ช่วยนึกถึงจิตใจของฉันบ้าง?”

            ได้เห็นจางซีซีเล่นบทเศร้าโศกต่อหน้าเช่นนี้ จู้หยานก็ถึงกับขมวดคิ้วรู้สึกไม่สบอารมณ์เล็กน้อย เขาไม่แม้แต่จะสนใจเลยว่า ผู้หญิงคนนี้จะคิดหรือรู้สึกเช่นไร เพราะทุกอย่างมันเริ่มต้นจากนิสัยและการกระทำของตัวเธอเองทั้งสิ้น ทำให้เขาต้องแสดงท่าทีที่แข็งกร้าวออกไปเช่นนั้น หากจะโทษก็ควรโทษตัวเธอเองมากกว่า

            ยิ่งพิจารณาถึงความรู้สึกของหลินจิงซูหลังจากนี้ด้วยแล้ว จู้หยานก็ยิ่งต้องส่ายหน้าปฏิเสธโดยแทบไม่ต้องคิด สายตาคู่เฉียบคมมองอย่างใคร่ครวญไปทางย่าของเขาที่อยู่อีกห้อง ในที่สุดจู้หยานก็พูดขึ้นว่า

            “ผมชอบอยู่หอพักมากกว่า ส่วนเหตุผลก็ตามที่เคยบอกไปแล้ว เพราะมันช่วยประหยัดเวลาในการเดินทางไปเรียนและทำงานได้มากพอควร ในรั้วมหาวิทยาลัยนั้น นอกจากการเรียนในแต่ละวันแล้ว ยังมีกิจกรรมต่างๆให้ทำอีกเยอะแยะ คุณเพิ่งจะกลับมาถึงจีนได้ไม่นาน ยังมีอีกหลายเรื่องในมหาวิทยาลัยที่ยังไม่ทราบ”

            “ทั้งแรงกดดันและการแข่งขันทางด้านวิชาการนั้น นักศึกษาในจีนค่อนข้างจะเครียดกว่าที่อังกฤษมาก ถ้าคุณอยากใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ให้รอด ก็ควรคำนึงถึงเรื่องการเรียนเป็นหลัก ไม่ใช่เรื่องไร้สาระนอกเหนือจากนี้ ไม่อย่างนั้น คุณก็เตรียมเก็บกระเป๋ากลับไปอังกฤษได้เลย”

            เผชิญกับคำพูดข่มขู่จริงจังที่จู้หยานเอ่ยเตือน โดยเฉพาะกับท่อนประโยคท้ายหลัง ทำเอาจางซีซีถึงกับใจสั่นกระตุก สัมผัสได้ถึงวิกฤตร้ายแรงในภายภาคหน้าได้ลางๆ หากเธอเรียนไม่จบหรือถูกไล่ออกจากมหาวิทยาลัยไปในตอนนี้แล้วล่ะก็ ต่อให้สถานะภูมิหลังของครอบครัวเธอจะทรงอำนาจกล้าแกร่งสักเพียงใด แต่ความผิดพลาดครั้งนี้จะกลายมาเป็นจุดด่างพร้อยติดตัวเธอไปจนวันตาย! อีกมุมหนึ่ง ไม่มีผู้ชายคนไหนชอบผู้หญิงโง่เขลาเรียนไม่จบอย่างแน่นอน และปฏิเสธไม่ได้เช่นกันว่าหนึ่งในนั้นก็คือจู้หยาน

            หากปล่อยให้เรื่องทำนองนี้เกิดขึ้นกับชีวิตของเธอ นั่นเท่ากับว่า เธอจะไร้ซึ่งสิทธิ์ในการก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งสะใภ้ตระกูลจู้ไปโดยปริยาย!

            จางซีซีตื่นตระหนกถึงขั้นหน้าซีดเผือด ได้แต่ระบายยิ้มเจื่อนทำตัวไม่ถูกไปชั่วขณะหนึ่ง หากไม่ใช่เพราะเธอเป็นเด็กหัวทึบผลการเรียนไม่ดี มีหรือจะถูกส่งตัวไปอยู่ต่างประเทศตั้งแต่เด็กๆ?

            เนื่องจากจางซีซีไม่มีพรสวรรค์ในด้านการเรียนสักเท่าไหร่นัก ครอบครัวของเธอจึงตัดสินใจส่งเธอไปเรียนที่ต่างประเทศแทน อนึ่งก็เพื่อหลีกหนีสมรภูมิที่มีการแข่งขันเรื่องการศึกษาดุเดือดในจีน และเป็นการกลบจุดด้อยในของเธอในเรื่องนี้ไปในตัวด้วย แต่ก็นั่นล่ะ โชคชะตากลับเล่นตลกกับเธอเหลือเกิน ขณะที่เส้นทางการเรียนของเธอที่อังกฤษกำลังไปได้สวย แต่จู่ๆผู้ชายที่ชื่อว่าจู้หยานก็ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับภารกิจที่เธอได้รับมอบหมายมาจากครอบครัวตระกูลจาง ทว่าใครจะไปคาดคิด จู่ๆผู้ชายคนนั้นก็หนีกลับประเทศจีนอย่างกะทันหัน เพื่อจะกลับมาตามหาแม่สาวชนบทคนหนึ่ง

            แต่เดิม จางซีซีคิดแค่ว่า ขอเพียงสามารถกำจัดคุณหนูผู้โง่เขลาจากตระกูลจ้าวอย่างจ้าวหยวนไปได้สักคน เส้นทางของเธอคงจะสะดวกขึ้นมาก ทว่าที่ไหนได้ กลับยังเหลือศัตรูอีกหนึ่งคนในประเทศจีน!

            เพื่อต้องการจับลูกเขยทองคำคนนี้ให้อยู่หมัด จางซีซีจึงจำใจต้องละทิ้งทุกอย่าง เธอลาออกจากมหาวิทยาลัยในอังกฤษ แล้วมุ่งหน้ากลับสู่ประเทศจีนอีกครั้ง

            และนี่เป็นเรื่องราวทั้งหมดของจางซีซี!

            เฝ้าสังเกตมาถึงตอนนี้จะสัมผัสได้ทันทีว่า หญิงชรานั้นถูกอกถูกใจในตัวจางซีซีมากเพียงใด อีกทั้งยังมองว่าเธอเป็นหนึ่งในตัวเลือกที่มีคุณสมบัติเหมาะสมที่สุดสำหรับตำแหน่งว่าที่สะใภ้ตระกูลจู้คนต่อไป! หากจะให้เปรียบเทียบกันแล้ว ว่าที่หลานสะใภ้คนนี้ทั้งดูดีและเฉลียวฉลาดกว่าผู้หญิงบ้านนอกอย่างหลินจิงซูไม่รู้กี่ขุมต่อกี่ขุม

            หญิงชราได้แต่นั่งถอนหายใจครั้งแล้วครั้งเล่า เธอไม่เข้าใจเช่นกันว่า เหตุใดหลานชายของเธอคนนี้ถึงได้เอาแต่สนใจในตััวผู้หญิงบ้านๆชั้นต่ำแบบนั้นได้?

            ไม่ว่าจะเปรียบเทียบกันในแง่มุมไหนก็ต้องยอมรับว่า กุลสตรีอย่างแม่หนูจางซีซีก็คือหลานสะใภ้ในอุดมคติของบ้านตระกูลจู้อันทรงเกียรติ!

            “พอได้แล้วอาหยาน หยุดเถียงคำไม่ตกฟากได้แล้ว! แม่หนูจางซีซีก็อธิบายเหตุผลให้ฟังหมดแล้วไม่ใช่รึไง? ยิ่งรู้ว่าการแข่งขันเรื่องเรียนที่จีนมันดุเดือดขนาดไหน ทั้งสองคนก็ยิ่งจะต้องช่วยเหลือซึ่งกันและกันให้มากถึงจะถูกสิ! อีกอย่าง สถานที่สกปรกๆไม่ถูกสุขอนามัยแบบหอพักนักศึกษาอะไรนั่น ย่าไม่อนุญาติให้หลานอยู่ต่ออีกแล้ว!”

            “ถ้าไม่อยากถูกส่งกลับไปเรียนที่อังกฤษอีก หลานก็ต้องเชื่อฟังย่าคนนี้! งานบ้าบออะไรที่โรงแรมนั่น จะไปทำให้เสียเวลาทำไมกัน? หลานควรทำตัวเป็นเด็กกตัญญูอยู่บ้านเชื่อฟังย่าบ้าง! ดูอย่างแม่หนูจางซีซีสิ ตั้งแต่ได้พบเจอหน้ากัน เคยเห็นเธอปฏิเสธอะไรย่าบ้างรึเปล่าล่ะ? คำพูดคำจาแต่ละคำก็มีหางเสียง กริยามารยาทก็นอบน้อมน่าเอ็นดู แตกต่างจากผู้หญิงไร้การอบรมคนนั้นมากมาย! เมื่อไหร่หลานจะตาสว่างซะทีนะ!?”

            “ถ้าหลานไม่ยอมย้ายมาอยู่ที่บ้านนี้ ย่าก็จะปักหลักอยู่ที่นี่ไม่ไปไหนทั้งนั้น! ต่อให้ต้องป่วยเจียนตาย ย่าก็จะขอตายที่นี่ล่ะ!”