LOGINShare
ตอนที่ 52 ลูกพี่ลูกน้องกาฝาก (1)
Last Updated:
2026-02-12 14:18:0027 1-2
ตอนที่ 52 ลูกพี่ลูกน้องกาฝาก (1)
ในวันจันทร์เริ่มต้นสัปดาห์ใหม่ หลินจิงซูยื่นเงินจำนวน80หยวนสำหรับลงทะเบียนเข้าร่วม ให้กับคุณครูผู้ดูแลเรื่องการทัศนศึกษาในครั้งนี้
หลังจากจ่ายจ่ายเงินเรียบร้อยแล้ว เธอก็กลับไปนั่งประจำที่ แล้วจัดการเปิดหนังสือเรียนขึ้นอ่านทำความเข้าใจและหาความรู้อย่างขยันขันแข็ง
นับว่าโชคยังดีที่เธอเกิดใหม่ในช่วงเวลาที่ทุกอย่างยังไม่สายเกินแก้ เธอจึงยังมีโอกาสได้นั่งทบทวนหนังสือหนังหาใหม่อีกครั้ง เธอมุ่งมั่นตั้งใจอย่างแน่วแน่ว่า ชาตินี้เธอจะต้องเปลี่ยนชะตากรรมของตนเองให้จงได้ โดยเริ่มจากการที่เคยสอบเข้ามหาวิทยาลัยไม่ผ่าน ให้กลายเป็นผ่านในชีวิตปัจจุบันนี้ให้ได้
ทันใดนั้นเอง จู่ๆก็มีเสียงร้องตะโกนของผู้หญิงดังขึ้น ป่าวประกาศเสียงดังลั่นอยู่ที่หน้าประตูห้องเรียนว่า
“ใครก็ได้ช่วยฉันตามตัวนังหลินจิงซูที่เรียนอยู่ในห้องนี้ออกมาที!”
เพียงแค่ฟังเสียงก็แทบจะจดจำได้ในทันที เจ้าของเสียงนี้มีชื่อว่าจื่อเสี่ยวหลี่ เป็นเพื่อนที่สนิทมากของหลินเสวี่ย บ่อยครั้งมักจะเห็นเธอกับหลินเสวี่ยไปนั่งรับประทานอาหารในโรงอาหารของโรงเรียนเป็นประจำ
แล้วทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงได้มาตามหาเธอล่ะ?
หลินจิงซูลุกขึ้นจากเก้าอี้ เดินตรงปรี่ไปที่หน้าประตูห้องเรียนทันที
ทันทีที่เจอกัน แววความรังเกียจเผยปรากฏอยู่ทั่วใบหน้าของจื่อเสี่ยวหลี่ เธอสบถด่าเสียงดังว่า
“นังหลินจิงซู! ทำไมแกถึงได้ทำตัวไร้ยางอายขนาดนี้! รังแกข่มเหงหลินเสวี่ยอยู่ที่บ้านยังไม่พอ นี่แกยังมีหน้าขโมยเงินพ่อของหลินเสวี่ยที่เตรียมไว้ให้เธอไปทัศนศึกษามาใช้อีกเหรอ! แกเป็นแค่หลานสาวอาศัยอยู่บ้านคนอื่นแท้ๆ แต่กลับสะเออะทำตัวอย่างกับเป็นลูกสาวของเขา!!”
หลินจิงซูระเบิดเสียงหัวเราะคิกคักอยู่ในใจ แตรใหญ่จากปากป้าผางนี่ช่างสมคำร่ำลือจริงๆ
หลังจากที่ได้รับเงิน80หยวนมาแล้ว เธอก็จงใจนำเรื่องนี้ให้เล่าให้ป้าผางฟัง อีกทั้งยังจงใจย้ำด้วยว่า นี่เป็นความลับห้ามบอกใครโดยเด็ดขาด และแน่นอนว่า เหตุผลที่เธอทำเช่นนี้ก็เพื่อต้องการให้ป้าผางช่วยประชาสัมพันธ์ นำเอาเรื่องนี้ไปโพนทะนาให้ทุกคนในหมู่บ้านได้รู้ รวมไปถึงตัวหลินเสวี่ยกับอู๋ซิ่วเหลียนด้วยเช่นกัน
ป้าผางช่างทำหน้าที่ได้อย่างยอดเยี่ยมไร้ที่ติจริงๆ!
ดูท่าการตัดสินใจผูกมิตรกับป้าคนนี้นับเป็นเรื่องที่ถูกต้องที่สุดแล้ว ให้ป้าผางรับหน้าที่เป็นโทรโข่งเคลื่อนที่แบบนี้ เท่ากับโยนหินก้อนเดียวกระทบไปทั่วทุกมุมปฐพี!
“หืม? พี่เสวี่ยเล่าให้เธอฟังแบบนั้นเหรอ?”
หลินจิงซูจ้องหน้าอีกฝ่ายตอบโต้ พร้อมเผยรอยยิ้มที่ไม่ใช่รอยยิ้มออกมาให้เห็น
“ก็แล้วไม่จริงรึไง?!”
จื่อเสี่ยวหลี่ถลึงตาข่มขวัญกลับมา อีกทั้งยังร้องตะโกนเสียงดังด้วยความหยิ่งผยองว่า
“ฉันขอแนะนำให้แกเอาเงิน80หยวนไปคืนให้หลินเสวี่ยเดี๋ยวนี้! ไม่อย่างนั้น ฉันจะวิ่งไปที่ห้องประชาสัมพันธ์ แล้วก็จัดการแฉวีรกรรมเลวทรามของแกออกไมค์ให้คนทั่วทั้งโรงเรียนได้รู้กันไปเลย! ดูสิว่าจากนี้ต่อไป แกยังจะกล้าบากหน้ามาเจอหน้าใครๆอีกมั้ย?”
ขณะที่หลินจิงซูเตรียมจะปริปากโต้สวนกลับไปนั้น ซ่งเหนียว เพื่อนร่วมโต๊ะของหลินจิงซูก็โผล่เข้ามาทางประตูห้องเรียนด้านหลัง เธอเพิ่งกลับมาจากการเข้าห้องน้ำระหว่างคาบพัก จู่ๆได้ยินจื่อเสวี่ยวหลี่ยืนพ่นคำด่าใส่เพื่อนรักของเธอฉอดๆแบบนี้ เธอจึงพุ่งตัวปรี่เข้าไปเสมือนกับกระทิงเจอผ้าคลุมสีแดงก็ไม่ปาน
เธอกับหลินจิงซูไม่ใช่เพียงแค่เพื่อนร่วมชั้นเรียนเดียวกันเท่านั้น แต่ยังเป็นเพื่อนรักที่สนิทสนมกันที่สุด พวกเธอสองคนมักจะแลกเปลี่ยนเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นภายในบ้านให้กันและกันฟังเสมอมา
“นังหลินเสวี่ยต่างหากที่ไร้ยางอาย! โกหกหน้าด้านๆ! คุณลุงชิงอี้ไม่ใช่พ่อของมันซะหน่อย! แต่เป็นพ่อของจิงซูต่างหากนังโง่! หลินเสวี่ยมันก็แค่เด็กกำพร้าพ่อขาดความอบอุ่น เลยกุเรื่องทั้งหมดขึ้นมาเล่าให้ควายอย่างเธอฟังยังไงล่ะ!”
เสียงตะโกนของจื่อเสี่ยวหลี่ว่าดังแล้ว แต่เมื่อประชันกับเสียงคำรามของซ่งเหนียวเข้าไป บรรยากาศทั่วทั้งชั้นเรียนของตึกนั้นพลันเงียบสงัดลงในทันที
หลินเสวี่ยรีบวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา เหงื่อเย็นแตกพลั่กชโลมทั่วทั้งแผ่นหลังและหน้าผากของเธอ สิ่งแรกที่ทำคือรีบฉุดดึงแขนและมือของจื่อเสวี่ยหลี่ และพยายามลากอีกฝ่ายออกไปจากตรงนั้นให้เร็วที่สุด
หลินจิงซูเข้าใจได้ในทันที เธอคาดเดาได้ว่า เหตุการณ์ครั้งนี้หลินเสวี่ยไม่รู้ไม่เห็นอะไรด้วยเลย และเหตุผลเดียวที่เธอต้องการพาจื่อเสี่ยวหลี่ออกไปจากจุดเกิดเหตุโดยเร็วที่สุดนั้น ก็เพื่อรักษาภาพลักษณ์ ‘คุณหนูผู้ร่ำรวย’ ที่เธอกุขึ้นต่อหน้าเพื่อนฝูงเอาไว้นั่นเอง แต่กระนั้น เรื่องที่เหนือความคาดคิดก็คือ ไม่มีใครคิดว่าจื่อเสี่ยวหลี่จะหุนหันพลันแล่นถึงเพียงนี้ ถึงขนาดบุกมาหาเรื่องหลินจิงซูที่ห้องเรียน
ครั้งนี้หลินเสวี่ยกำลังโยนหินใส่เท้าตัวเองแท้ๆ
“พี่เสวี่ย อย่าเพิ่งไปสิคะ” หลินจิงซูโผล่ออกไปยืนขวางหน้าไว้ ท่ามกลางนักเรียนชายหญิงจำนวนมากที่กำลังรวมตัวกันมุงดูด้วยความสนอกสนใจ
พบเห็นสถานการณ์กลับกลายเป็นเช่นนี้ หลินเสวี่ยถึงกับหน้าถอดสีซีดเผือดราวกับกระดาษขาว
จื่อเสี่ยวหลี่พยักหน้าเห็นดีเห็นงาม
“ใช่แล้ว! หลินเสวี่ย เธอต้องหัดสู้คนซะบ้างนะ! ทั้งที่ตัวเองเป็นฝ่ายถูกแท้ๆ แต่ทำไมถึงต้องหนีด้วยล่ะ! นังนี่เป็นคนขโมยเงินพ่อของเธอไปจ่ายค่าทัศนศึกษาให้ตัวเองไม่ใช่เหรอ?”
หลินจิงซูเอียงศีรษะเล็กน้อยด้วยความสงสัยใคร่รู้ อธิบายตอบโต้กลับไปด้วยสีหน้าท่าทางไร้เดียงสา
“แต่เท่าที่ฉันรู้มา คุณพ่อของพี่เสวี่ยเป็นลุงรองของฉันเอง ท่านเสียชีวิตได้ไม่นานหลังจากที่พี่เสวี่ยเกิดนี่นา เอ.. หรือว่าศพที่ฝังไปตอนนั้นเป็นศพปลอมกันนะ?”
ซ่งเหนียวช่วยเสริมขึ้นทันที
“ใช่แล้ว! พ่อของหลินเสวี่ยตายไปตั้งนานแล้วไม่ใช่เหรอ?”
หลินเสวี่ยตกอยู่ในสถานการณ์มืดแปดด้าน ได้แต่ก้มหน้าก้มตาอ้ำๆอึ้งๆพูดอะไรไม่ออก และเป็นจื่อเสี่ยวหลี่เพื่อนสนิทข้างกายที่กระโดดออกมาตอบโต้แทนว่า
“พวกแกพ่นคำพูดไร้สาระจบรึยัง? พ่อของหลินเสวี่ยน่ะเป็นถึงเจ้าของโรงงาน! ตายเตยบ้าบออะไรกันห๊ะ!!”
จื่อเสี่ยวหลี่หันไปส่งสายตาให้หลินเสวี่ยที่อยู่ข้างกัน ส่งไม้ต่อให้เพื่อนของเธอเป็นคนหยิบยกคำอธิบายที่สมเหตุสมผลออกมาเพื่อตอกหน้านังโง่พวกนี้!
Latest chapter
ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90 ตอนที่ 472 บทสรุปแห่งชีวิต (จบบริบูรณ์)
263 ตอนที่ 472 บทสรุปแห่งชีวิต “พูดจริงเหรอครับ? นี่คุณย่าจะเลิกคัดค้านเรื่องของผมกับจิงซูจริงๆเหรอครับ?!” หญิงชราในตอนนี้ได้เปลี่ยนตัวเองเป็นคนใหม่ รวมถึงทัศนคติที่มีต่อหลินจิงซูด้วย เธอคลี่ยิ้มกว้างพยักหน้าตอกย้ำข้อสงสัยของหลานชายอย่างหนักแน่น ถึงแม้ตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอมักจะแสดงอากัปกิริยาต่อต้านหลินจิงซูอย่างเปิดเผย และไม่ยอมรับอีกฝ่ายเข้าบ้านสกุลจู้ก็ตามที แต่เบื้องลึกในใจแล้ว หญิงชรากลับยอมรับในความใจสู้และเข้มแข็งของเด็กผู้หญิงคนนี้เสมอมา ในบรรดาเด็กสาววัยเดียวกันนั้น เธอผู้นี้นับว่าโดดเด่นมากที่สุดจริงๆ หากเปรียบเทียบกับคุณหนูฐานะรวยอย่างจางซีซี ลองคิดดูว่า ต้องเป็นเรื่องยากเพียงใดที่สาวน้อยชนบทคนหนึ่งจะตัดสินใจเสียสละเงินทองของตนเอง เพื่อมาเป็นทุนการศึกษามอบให้กับทางมหาวิทยาลัย ทั้งหมดที่เธอทำลงไปล้วนมาจากจิตใจที่ต้องการพัฒนาสังคมไปสู่ทิศทางที่ดีขึ้น ซึ่งต่างจากจางซีซีที่ทำไปเพราะหวังให้เพื่อนฝูงรอบตัวและจู้หยานหันมาสรรเสริญชื่นชม เมื่อเธอมองข้ามเรื่องชาติตระกูลของหลินจ
ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90 ตอนที่ 471 ความจริงในอดีต
262 2-2ตอนที่ 471 ความจริงในอดีตเสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัด ลูกตะกั่วพุ่งแหวกอากาศถากเข้าที่หัวไหล่ของจางซีซีอย่างแม่นยำ ก่อนจะเฉียดร่างของหญิงชราไปอย่างหวุดหวิด กระแสความเจ็บปวดที่โฉบแล่นผนวกกับความตื่นตระหนกตกใจ ทำให้ร่างอรชรของหญิงสาวได้สูญเสียการทรงตัว และเผลอก้าวถอยหลังเหยียบลงบนอากาศก่อนจะพลัดตกจากแท่นบันจี้จัมพ์อย่างไม่ทันตั้งตัว ร่างของเธอดิ่งพสุธาลงไปด้านล่างในชั่วพริบตา…ชายวัยกลางคนผู้นั้นได้พุ่งเข้าไปโอบร่างของหญิงชราไว้ได้ทันท่วงที และเมื่อพบว่าผู้ที่มาช่วยชีวิตตนเอาไว้เป็นใครนั้น เธอก็ถึงกับดวงตาเบิกโพลงด้วยความตกตะลึงสุดขีด“จู้เอ๋อร์..ทะ-ทำไมแกถึงมาอยู่ที่นี่ได้…”จู้เอ๋อร์ พ่อบังเกิดเกล้าของจู้หยานระบายยิ้มอ่อน พร้อมพูดประชดประชันใส่คนเป็นแม่ว่า“แล้วรู้สึกยังไงบ้างล่ะครับ ที่ลูกชายไม่เอาไหนคนนี้มาช่วยไว้ทัน? ความใฝ่ฝันของผมที่แม่ดูถูกแล้วก็สบประมาทมาตั้งแต่ยังเด็ก มันเพิ่งจะช่วยฉุดแม่ออกมาจากความตาย!”พูดถึงความฝันของตัวเองแล้ว จู้เอ๋อร์ก็เหลือบมองปืนพกกระบอกคู่ใจก่อนจะเก็บเข้าซองหนังข้างเอวไป จากนั้น จึงได้แบกอุ้มร่างของหญิงชราที่ยังคงสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวเสียขวัญจา
ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90 ตอนที่ 470 บุคคลที่คาดไม่ถึง
262 1-2 ตอนที่ 470 บุคคลที่คาดไม่ถึง ดูเหมือนแผนการข่มขู่ในครั้งนี้ของหญิงชราจะได้ผลดีกว่าที่คิดไว้มาก จู้หยานถึงกับสูญเสียการควบคุมหัวสมองว่างเปล่าคิดอะไรไม่ออกอยู่ครู่ใหญ่ สุขภาพร่างกายของย่าเขาตอนนี้ก็ใช่ว่าจะดีนัก หากอีกฝ่ายเกิดเป็นลมเป็นแล้งร่วงตกลงมาจากเครื่องเล่นจะทำยังไง?หากไม่รีบเกลี้ยกล่อมให้ยอมกลับลงมาโดยเร็วที่สุด ทุกอย่างที่กำลังไปได้สวย เกรงว่าคงจะต้องจบสิ้นลงตรงนี้อย่างแน่นอน! กว่าจะสามารถสร้างชื่อเสียงของธุรกิจโรงแรมและสวนสนุก ให้มาเป็นที่รู้จักของผู้คนถึงจุดนี้ได้ ทั้งเขาและหลินจิงซูต่างก็ต้องเผชิญหน้ากับความยากลำบากนับครั้งไม่ถ้วน แล้วจู้หยานจะยอมปล่อยให้ย่าของเขาทำลายทุกอย่างลงง่ายๆแบบนี้ได้อย่างไร? “เข้าใจแล้วครับคุณย่า ผมยอมทุกอย่างแล้ว! คุญย่าได้โปรดหยุดสร้างปัญหาสักทีเถอะนะครับ! ผมรับปากจะกลับไปดูแลปรนนิบัติคุณย่าเหมือนเช่นเคย ผมจะกลับไปเป็นหลานชายที่เชื่อฟังของคุณย่าเหมือนเดิมครับ! แต่ผมมีเรื่องขอร้องสักอย่างจะได้มั้ยครับ? ผมไม่อยากแต่งงานกับจางซีซีจริงๆ ผมจะยอมแต่งงานกับใครก็ได้…ที่ไม่ใช่
ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90 ตอนที่ 469 ทุกอย่างกำลังไปได้สวย
261 ตอนที่ 469 ทุกอย่างกำลังไปได้สวย แต่ใครจะคาดคิดว่า จู่ๆหลินจิงซูก็ตัดสินใจทำเรื่องที่เหนือความคาดหมายอย่างมาก เธอเลิกใส่ใจกับคำก่นด่าสาปแช่งใดๆ แล้วเดินขึ้นไปหยุดยืนอยู่บนแท่นบันจี้จัมพ์ซึ่งมีความสูงถึง 20 เมตร และยังไม่ได้ผ่านการทดสอบแต่อย่างใด จากนั้น ก็ได้หยิบเชือกยาวมาผูกที่ข้อเท้าทั้งสองข้างของตนไว้อย่างรวดเร็ว ทันทีที่พบเห็นภาพฉากนี้ ทั้งหลิวหมิงและฝูงชนโดยรอบ ต่างก็พากันแตกฮือและตื่นตระหนกกันสุดขีด โดยเฉพาะจู้หยาน เพราะเมื่อวานมีเพียงเครื่องเล่นชนิดนี้เพียงเครื่องเดียวเท่านั้น ที่พวกเขาทั้งคู่ยังไม่ได้ทำการทดสอบเรื่องความปลอดภัย เผชิญกับสถานการณ์ที่เหนือความคาดหมายเช่นนี้ จู้หยานก็ตื่นตระหนกสุดขีด เขาพยายามแผดเสียงร้องตะโกนเรียกหลินจิงซูที่ตอนนี้อยู่บนแท่นบันจี้จัมพ์สูงจากพื้นดินถึง 20 เมตรทันที “จิงซู! ใจเย็นๆก่อนนะ! อย่าด่วนหุนหันพลันแล่นทำอะไรแบบนั้นเลย! มีอะไรก็ค่อยๆพูดค่อยๆจากันเถอะนะ ประธานหลิวหมิงไม่ใช่คนที่ไร้เหตุผลขนาดนั้น! ลงมาก่อน แล้วค่อยมาปรึกษาหารือเรื่องสวนสนุกใหม่ดีมั้ย? เพราะถ้าคุณเป็นอะไรไปตอนนี้
ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90 ตอนที่ 468 สั่งหยุดโครงการ
260 ตอนที่ 468 สั่งหยุดโครงการ ในยุคนี้ แม้แต่ความคิดเรื่องผุดสวนสนุกในโรงแรมก็ยังไม่มีด้วยซ้ำไป แม้แต่จู้หยานที่เป็นนักเรียนนอก อย่างมากที่สุดก็เคยเห็นเครื่องเล่นขนาดเล็กเพียงไม่กี่ชนิดเท่านั้น หากจะให้พูดตามตรงก็คือ ตอนที่หลินจิงซูพูดถึงม้าหมุนหรือรถบั๊มอะไรนั่น จู้หยานยังไม่รู้จักสักอย่างเลย! แค่รูปหน้าร่างตายังไม่เคยเห็นด้วยซ้ำ นับประสาอะไรกับเรื่องจะสั่งซื้อเล่า? เพราะคำว่า ‘สวนสนุก’ ที่จู้หยานได้นำเสนอไปนั้น ภาพในหัวของเขามีเพียงสไลด์เดอร์ตามร้านอาหารฟาสต์ฟู๊ดเป็นต้น โดยคิดว่าหากเกิดนำของเล่นเหล่านั้นมาติดตั้งภายในโรงแรม ซึ่งหมายถึง ‘ภายในโรงแรม’ จริงๆ อาจจะช่วยดึงดูดแขกที่เป็นครอบครัวมีลูกเล็ก ให้เข้ามาเล่นมาหาซื้อของกินและเข้าพักที่โรงแรมหลังจากนั้น จู้หยานคิดว่าเขาและหลินจิงซูเข้าใจไปในภาพเดียวกันมาตลอด จนกระทั่งได้เห็นหลินจิงซูวาดเครื่องเล่นสุดผาดโผนลงบนแผ่นกระดาษ เขาจึงได้กระจ่างแจ้ง ดูเหมือนคำว่า ‘สวนสนุก’ ในความหมายของหลินจิงซูจะยิ่งใหญ่อลังการกว่าที่เขาจินตนาการไว้มาก!
ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90 ตอนที่ 467 เริ่มสร้างสวนสนุก
259 ตอนที่ 467 เริ่มสร้างสวนสนุก ได้ฟังแผนการตลาดครั้งใหญ่ของจู้หยานแล้ว กระทั่งหลินจิงซูยังต้องรู้สึกทึ่งอย่างมาก ไม่รู้ว่าเป็นความตั้งใจหรือความบังเอิญของจู้หยานกันแน่ เพราะธุรกิจประเภทที่มีสวนสนุกเคียงคู่ไปกับโรงแรมที่พักนั้น กำลังเป็นกระแสนิยมซึ่งสามารถพบเจอได้มากในศตวรรษที่ 21 โมเดลธุรกิจในลักษณะนี้ ได้รับแรงบันดาลใจมาจากสวนสนุกชื่อดังอย่างดิสนีย์แลนด์ แตกต่างกันตรงที่ดินนีย์แลนด์จะยึดเอาสวนสนุกเป็นธุรกิจหลัก และบริการที่พักเป็นธุรกิจรอง หลังจากที่ได้สนุกสุดเหวี่ยงกับความบันเทิงในสวนสนุกมาตลอดทั้งวันแล้ว ก็จะปิดท้ายด้วยขบวนพาเหรดที่เต็มไปด้วยตัวการตูนในฝัน และหากใครไม่ต้องการลากสังขานเหนื่อยล้าเดินทางกลับบ้าน ก็สามารถจองห้องพักในราคาแพงหูฉี่กับทางสวนสนุกได้! ไม่นึกเลยว่าจู้หยานที่เป็นคนในยุคนี้ จะมีหัวคิดที่ล้ำสมัยเทียบเคียงคนรุ่นใหม่ได้จริงๆ! หากธุรกิจนี้ประสบความสำเร็จขึ้นมาจริงๆ บอกได้คำเดียวว่า โรงแรมหลี่เจี่ยของหลินจิงซูและหลิวหมิงจะถูกยกระดับขึ้นไปอีกขั้นอย่างแน่นอน และจะทะยานขึ้นกลายเป็นอาณาจักรธุรกิจที่ยิ่งใหญ่แล
You may also like
เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์
สาวน้อยสุดจี๊ด125.2K viewsเกิดใหม่ทั้งที ขอหนีจากผู้ชายเฮงซวยคนนี้เถอะ
อี้เสี่ยวเหวิน81.8K viewsแรงรักสยบแรงแค้น
นครแสงจันทร์46.0K viewsเกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้255.7K viewsซีรี่ส์ รักระห่ำคนเถื่อน
Priyada825 viewsมาเฟียเซ็กส์จัด [PWP] - (NC25+) #จบแล้ว
ณ ธารา718 viewsพ่ายรักคุณผู้ใหญ่บ้าน
rossu111 viewsToxic พิษรักคนเลว
กชภาภัค3.3K views
