ตอนที่ 99 สิ่งสำคัญกว่าความรู้ในหนังสือคือใครที่อ่านมัน

50 2-2

                  ตอนที่ 99 สิ่งสำคัญกว่าความรู้ในหนังสือคือใครที่อ่านมัน

                  บางคนรู้สึกเจ็บปวดใจไม่น้อย ที่ต้องควักเงินจ่ายให้กับชานมไข่มุกแก้วใหญ่เพื่อสยบเสียงร้องไห้ของลูกหลานตนเอง ในขณะที่ยังมีบางคนไม่สามารถตัดใจจ่ายเงินได้ สุดท้ายก็ต้องปิดปากเด็ก แล้วบังคับพาหนีออกไปโดยเร็วที่สุด

                  หากตัดเรื่องการแสดงที่แข็งทื่อจนดูไม่ได้ของจู้หยานออกไป เขาก็นับเป็นชายหนุ่มรูปหล่อคนหนึ่งที่มาในมาดคุณชายเย็นชาแต่เต็มไปด้วยเสน่ห์เหลือร้าย ยิ่งเป็นช่วงจังหวะที่เขายกแก้วชานมขึ้นดูดนั้น รัศมีความมีระดับของเขาก็ยิ่งเปล่งประกายเจิดจรัสน่ามองเข้าไปใหญ่

                  ทั้งนักเรียนในวัยแรกรุ่นและหญิงในวัยทำงานไม่น้อย ต่างก็ให้ความสนอกสนใจในตัวเขา จนกระทั่งผู้ชายที่อยู่แถวนั้นเริ่มรู้สึกอิจฉาตาร้อนขึ้นมา

                  การเงินเป็นเรื่องรองความรักสิต้องมาก่อน โดยไม่พูดพร่ำทำเพลง ผู้ชายกลุ่มนั้นรีบแห่เข้าไปซื้อชานมไข่มุกที่ร้านของหลินจิงซู แล้วพากันใช้หลอดเจาะดูดเลียนแบบกันเป็นแถว โดยหวังว่าสาวๆจะชายตาแลมองพวกเขาบ้างเหมือนกัน

                  ไม่นานเกินรอ ก็มีวัยรุ่นหนุ่มสาวมากหน้าหลายตายืนดูดชานมไข่มุกอยู่เต็มไปหมด กลายมาเป็นภาพฉากที่ดึงดูดสายตาผู้คนอย่างมาก

                  หลายคนที่สัญจรเดินผ่านไปมา ต่างเริ่มควักเงินซื้อดื่มตามกระแสอย่างรวดเร็ว

                  ติงเสวี่ยเหม่ยผู้เปรียบเสมือนคนอกหัก ต้องควักเนื้อจ่ายค่าชานมฟรีมาตลอดวันสามวัน เมื่อได้เห็นผลกำไรมากกว่า100หยวนภายในค่ำคืนเดียว เธอก็ฉีกยิ้มกว้างอย่างมีความสุขจนมุมปากแทบแตะถึงหู

                  หากสามารถรักษาระดับยอดขายแบบนี้ได้ต่อไป รับรองได้ว่า ในระยะเวลาไม่ถึงครึ่งปีต้องคืนทุนอย่างแน่นอน!

                  ตกดึก สองแม่ลูกต่างประสานเสียงหัวเราะกันคิกคักด้วยความปีติสุขท่ามกลางธนบัตรกองโตที่อยู่บนเตียง หากไม่ใช่เพราะเกรงใจเพื่อนบ้านข้างเคียงที่กำลังหลับนอนกัน ป่านนี้พวกเธอสองคนคงต้องระเบิดเสียงหัวเราะออกมาดังลั่นแล้วแน่ๆ!

                  ติงเสวี่ยเหม่ยอดที่จะถอนหายใจออกมาไม่ได้

                  “ลูกคิดว่าจะขายดีแบบนี้ทุกวันรึเปล่า?”

                  หลินจิงซูส่ายหน้า และวิเคราะห์ให้ฟังไปตามความจริงว่า

                  “ไม่หรอกค่ะแม่ เมื่อกระแสความนิยมของชานมไข่มุกพุ่งถึงจุดสูงสุด มันก็จะค่อยๆตกลงตามวัฏจักร อีกหนึ่งปัจจัยก็คือ จะมีอีกหลายร้านที่ทำสินค้าเลียนแบบเราขึ้นมา ไม่มีใครยอมให้เรากลายเป็นเจ้าครองตลาดอยู่ฝ่ายเดียวแน่ค่ะ”

                  เมื่อติงเสวี่ยเหม่ยและหลินจิงซูสามารถคิดค้นธุรกิจที่ทำเงินได้ พ่อค้านักธุรกิจที่เปรียบดั่งเสือกระหายหิวทั้งหลายย่อมไม่มีทางนิ่งเฉยแน่ พวกเขาต่างพร้อมที่ตั้งแผงขายสินค้าที่เลียนแบบขึ้น

                  ทุกอย่างล้วนเป็นไปตามกฎแห่งอุปสงค์และอุปทาน

                 

                  ทันทีที่ติงเสวี่ยเหม่ยได้ยินว่า จะมีคนทำสินค้าเลียนแบบตนขึ้น และปล้นเอาธุรกิจที่พวกเธอใช้ทำมาหากินไป หน้าของเธอก็ถึงกับถอดสี ก่อนจะเปลี่ยนเป็นดำมืดด้วยความไม่พอใจ ราวกับว่าเงินในกระเป๋ากำลังจะถูกคนฉกฉวยเอาไป

                  “แต่นี่เป็นธุรกิจของเรา สินค้าของเรา! ทำไมคนอื่นต้องเลียนแบบด้วย? มันไม่ยุติธรรมเลย!”

                  “แม่คะ ไม่เห็นจะต้องเสียใจไปเลย พวกเราก็แค่ปลาเล็กในตลาดใหญ่ ไม่ได้มีอำนาจหรือเม็ดเงินที่จะไปผูกขาดอะไรได้ ดูอย่างธุรกิจร้านอาหารสิคะ ใครๆก็ทำตามเหมือนกันหมด แต่ข้อดีของเราตอนนี้ก็คือ เราเป็นมือแรกที่ได้จับเงินจากธุรกิจชานมไข่มุก”

                  หลินจิงซูยังพูดต่ออีกว่า

                  “และที่สำคัญที่สุดก็คือ ถึงแม้จะมีสักกี่ร้อยร้านที่ทำเลียนแบบเรา แต่เรื่องรสชาติก็ไม่มีใครสามารถเลียนแบบเราได้ทั้งนั้น สุดท้าย ถ้าร้านพวกนั้นทำรสชาติสู้ของเราไม่ได้ ลูกค้าก็จะย้อนกลับมาหาต้นฉบับอย่างเราอยู่ดี”

                  ได้ฟังบทวิเคราะห์จากหลินจิงซู ติงเสวี่ยเหม่ยก็รับรู้ได้ถึงความสมเหตุสมผล แม้เธอจะไม่เคยมีโอกาสได้ร่ำเรียนหนังสือมากนัก แต่กับเรื่องหลักการความต้องการของผู้บริโภคธรรมดาทั่วไปแบบนี้ ใช่ว่าเธอจะไม่สามารถนึกภาพตามได้ออก

                  ทว่าติงเสวี่ยเหม่ยเองก็รู้สึกสงสัยและคาใจมาโดยตลอดว่า ลูกสาวของเธอไปเอาองค์ความรู้ตั้งมากมายในเรื่องธุรกิจนี้มาจากไหน? ถ้าเพียงแค่ได้ยินมาผ่านๆหรือรู้มาเพียงผิวเผิน เด็กคนนี้จะไม่มีสามารถทำนายอนาคต และวิเคราะห์สถานการณ์ล่วงหน้าออกมาได้เป็นฉากๆแบบนี้แน่

                  เรื่องความรู้ทางธุรกิจของหลินจิงซูนั้น ใช่ว่าติงเสวี่ยเหม่ยจะไม่เคยเอ่ยปากถาม แต่ทุกครั้งเธอมักจะได้รับคำตอบประมาณว่า เป็นความรู้ที่สามารถหาอ่านได้จากหนังสือ

                  จนกระทั่งติงเสวี่ยเหม่ยเริ่มรู้สึกสงสัยเป็นจริงเป็นจังมากขึ้น อย่างนี้ก็หมายความว่า ทุกคนที่อ่านหนังสือก็จะสามารถสร้างธุรกิจให้ประสบความสำเร็จได้น่ะสิ?

                  ลับหลังลูกสาว เธอถึงกับแอบนำเรื่องนี้ไปปรึกษาจางหลาน แต่เมื่ออีกฝ่ายได้ฟัง ก็ถึงกับยิ้มออกมาและถามติดตลกว่า

                  “ที่ถามแบบนี้แสดงว่า เธอกำลังกลัวจะมีใครสักคนไปอ่านหนังสือเล่มนั้นเข้าล่ะสิ แล้วคนๆนั้นก็จะมีทักษะความสามารถเทียบเท่ากับลูกสาวของเธอใช่มั้ย?”

                  เผชิญหน้ากับคำถามของจางหลาน ติงเสวี่ยเหม่ยพลันรู้สึกสับสนชั่วขณะ ปรากฏว่าอีกฝ่ายสามารถมองผ่านอ่านความคิดของเธอได้อย่างกระจ่างแจ้ง

                  จางหลานยิ้มขณะอธิบายต่อ

                  “ถ้าทุกอย่างมันเป็นอย่างที่เธอกังวล งั้นก็หมายความว่า ทุกคนที่จบจากมหาวิทยาลัยชั้นนำระดับประเทศ ก็คงจะประสบความสำเร็จในชีวิตกันไปหมดแล้วสิ? สิ่งที่สำคัญยิ่งกว่าความรู้ในหนังสือก็คือใครที่อ่านมันต่างหาก หลินจิงซูนับเป็นอัจฉริยะหนึ่งในล้านที่หาตัวจับได้ยาก เสวี่ยเหม่ย ในฐานะที่เธอเป็นแม่ ก็ควรเชื่อมั่นในตัวลูกสาวให้มากกว่านี้หน่อยนะ ไม่อย่างนั้น กลับจะเป็นตัวเธอเองที่เป็นอุปสรรคชิ้นใหญ่ ที่ขวางกั้นระหว่างลูกสาวกับความสำเร็จ”

                  ติงเสวี่ยเหม่ยในเวลานั้นคิดเพียงแค่ว่า จางหลานออกจะพูดเกินจริงไปมากพอควร ลูกสาวตัวน้อยของเธอจะเก่งกาจขนาดนั้นได้ยังไง?

                  ตัดกลับมาในตอนนี้ เธอจ้องมองธนบัตรสีสันสดใสกองโตตรงหน้าที่วางอยู่บนเตียง ติงเสวี่ยเหม่ยรู้สึกโล่งใจอย่างยิ่งที่ตนเองตัดสินใจถูกต้องแล้ว

                  เธอเงยหน้าขึ้นพูดกับหลินจิงซูด้วยท่าทางมุ่งมั่นว่า

                  “ต่อจากนี้ไป แม่จะสนับสนุนทุกความคิดของลูก ลูกสนใจเพียงแค่หนทางตรงหน้าก็พอ ถ้าขาดเหลืออะไรเดี๋ยวแม่จะจัดการเอง”

                  หลินจิงซูระบายยิ้มขานรับ

                  ภายนอกติงเสวี่ยเหม่ยอาจดูอ่อนแอและขี้หวาดระแวง แต่แท้ที่จริงแล้ว เธอเป็นคนหนักเอาเบาสู้ ขอเพียงได้ลงมือทำงาน ผู้หญิงคนนี้จะใส่สุดกำลังเต็มสูบอย่างแน่นอน

                  ในเมื่อได้รับการอนุมัติจากปากติงเสวี่ยเหม่ยเอง หลินจิงซูก็ไม่ขอเกรงใจเช่นกัน เธอเริ่มกางแผนธุรกิจขั้นต่อไปให้อีกฝ่ายรู้ทันที

                  “แผนต่อไปก็คือ การเพิ่มอัตรากำไรต่อการขายหนึ่งครั้งให้มากขึ้น ชานมไข่มุกเป็นสินค้าที่สามารถขายเป็นชุดรวมกับผลิตภัณฑ์อย่างอื่นได้ ตัวอย่างเช่น การขายชาคู่กับขนมทานเล่นเบาๆ หรือขยายไปเป็นชุดอาหารสำหรับครอบครัวที่มีทั้งอาหารหลักและเครื่องดื่ม สามารถจะจับคู่กับอะไรก็ได้ตามกลุ่มลูกค้าที่สนใจ”

                  ด้วยกลยุทธ์ดังกล่าว ยอดขายหลังจากนี้จะต้องเพิ่มสูงขึ้นไม่มากก็น้อยอย่างแน่นอน!