LOGINอัญญาสัมผัสได้ถึงความเย็นเฉียบของอ่างล้างหน้าเมื่อชายหนุ่มยกเธอขึ้นมานั่งบนนั้น ร่างกำยำตามมาแทรกตัวระหว่างกลางกายสาวที่เปลือยเปล่าอย่างรวดเร็ว เธออยากจะขัดขืนแต่เรี่ยวแรงอันน้อยนิด มันก็ทำให้อัญญาไม่สามารถขัดขืนเขาได้เลย อีกทั้งข้อมือบางก็ยังคงโดนใส่กุญแจมืออยู่ด้านหน้าเธออยู่ตลอดเวลา ยังดีที่เธอไม่ถูกใส่กุญแจมือไปด้านหลัง ไม่งั้นเธอคงเจ็บมากกว่านี้
“เสียดายของจริงๆ” เสียงทุ้มพึมพำกับตัวเองอีกครั้ง นัยน์ตาคมกริบมองสำรวจลำคอระหงไล่ต่ำลงมายังเนินอกสวย จากนั้นก็ลากสายตามองลงต่ำไปยังเรียวขาสวย แล้วกลางกายสาวที่มีขนปกคลุมรำไร เขารู้สึกหลงใหลเรือนร่างของเธออย่างไม่สามารถห้ามใจตัวเองได้
“เลิกทำระยำกับร่างกายของฉันซะที” อัญญาพูดด้วยน้ำเสียงที่เหมือนกับคนขาดน้ำ
“วันนี้ฉันเหนื่อย…เดี๋ยวรีบทำรีบเสร็จ” พูดจบ ลูเซียโน่จับล็อกใบหน้าสวยแล้วประกบจูบลงบนเรียวปากสีชมพูระเรื่อจนหญิงสาวไม่ทันตั้งตัว
“อึก!” หญิงสาวไม่ยอมเปิดปากให้มาเฟียหนุ่ม ลูเซียโน่พยายามแทรกลิ้นร้อนเข้าไปในอุ้งปากเล็ก แต่เธอก็ไม่ยอมให้เขารุกล้ำเข้าไปได้ จนกระทั่งชายหนุ่มเริ่มขบเม้มริมฝีปากสวยอย่างหนักหน่วงมากขึ้น มือแกร่งเลื่อนขึ้นมาบีบเคล้นเต้าสวยอย่างเมามัน ทว่าในขณะนั่นเองเสียงทุ้มทรงพลังก็เอ่ยร้องขึ้นมาด้วยความเจ็บปวด
“โอ๊ย!!” ชายหนุ่มละริมฝีปากหยักออกทันที ดวงตาคมกริบจ้องหญิงสาวตาเขม็งอย่างนิ่งๆ ริมฝีปากล่างของมาเฟียหนุ่มมีเลือดไหลซึมออกมา เพราะโดนอัญญากัดเข้าที่เรียวปากล่างเขาอย่างแรง
“นานๆ ทีจะเจอผู้หญิงที่กล้าพยศใส่ฉันขนาดนี้ มันเร้าใจดีจริงๆ เลย” มือหนาที่เคยบีบขยำอกอวบอยู่ก่อนหน้านี้ยกขึ้นมาและใช้นิ้วโป้งเช็ดเลือดตรงปากลวกๆ แต่มืออีกข้างของเขายังคงจับล็อกปลายคางมนเอาไว้อยู่
ลูเซียโน่ดึงร่างเล็กลงมาจากอ่างล้างหน้าก่อนที่เขาจะจับพลิกร่างอรชรหันหลังและโก้งโค้งกับอ่างทันที
ชายหนุ่มกดแผ่นหลังหญิงสาวลงกับอ่างล้างหน้า มืออีกข้างหนึ่งของเขาเคลื่อนมาปลดกระดุมของตัวเองทีละเม็ดด้วยมือเพียงข้างเดียวและตามด้วยกางเกงสแล็คผ้าดี
ต่อมา กางเกงของลูเซียโน่ก็ร่วงหล่นไปกองอยู่ที่ข้อเท้าของเขา เสื้อเชิ้ตถูกปลดกระดุมออกจนหมดแต่ชายหนุ่มยังไม่ได้ถอดออกจนหมด ชายหนุ่มถ่มน้ำลายใส่มือแล้วเอาไปป้ายตรงจุดสงวนหญิงสาว นัยน์ตาสีเทาเข้มปรายตามองร่องลึกสีแดงสดเล็กน้อย เขาใช้น้ำลายตัวเองลูบวนไปทั่วกลีบเนื้อ จากนั้นมือแกร่งเลื่อนมากำรอบแท่งลำลึงค์ใหญ่และเสียบแทงเข้าไปในรูเล็กจากทางด้านหลังเธอทันที
พรวดดด
“อึก..” อัญญากัดปากตัวเองเอาไว้ด้วยความแสบคันที่แล่นเข้ามายังจุดสงวนของเธอ หญิงสาวยังไม่หายดีเลยด้วยซ้ำ แผลเก่าของเธอก็ยังโดนตอกย้ำซ้ำๆ แก่นกายใหญ่เข้ามาในร่างกายเธอทีเดียวสุดลำ
“ชอบเวลาที่ฉันได้อยู่ในร่างกายของเธอจัง” ลูเซียโน่โน้มตัวลงไปกระซิบข้างใบหูหญิงสาวที่หันหลังให้เขาอยู่
“โรคจิต” เธอกัดฟันและเอ่ยผ่านลอดไรฟันออกมา
“ใช่…โรคจิต” สิ้นเสียงมาเฟียหนุ่ม เอวหนาแกล้งหญิงสาวโดยการที่เขาดันปลายหัวหนักเข้าไปกระทุ้งชนเข้ากับผนังมดลูกนุ่มนิ่มเปียกฉ่ำของหญิงสาว
ตับ!
“อึก!” สปายสาวพยายามสะกดกั้นเสียงครางอันน่ารังเกียจเอาไว้ ถึงแม้ว่าเธอจะรู้สึกจุกสักแค่ไหนก็ตาม
ร่องสวาทสาวบีบรัดแท่งรักใหญ่จนชายหนุ่มแทบจะทนไม่ไหว นี่ขนาดเขายังไม่ได้ขยับตัวเลยนะเนี่ย
เอวหนาขยับเข้าออกกลีบเนื้อสีกุหลาบช้าๆ แผงอกกำยำบดเบียดอยู่กับแผ่นหลังขาวเนียน มือแกร่งเคลื่อนไปด้านหน้าและปิดปากหญิงสาวเอาไว้ ขนาดมือของเขาใหญ่จนปิดไปเกือบครึ่งหน้าของหญิงสาว แต่เธอก็ได้โอกาสอ้าปากงับเข้าที่มือของเขา
“อึก! ชอบกัดมากใช่ไหม…ได้!” ชายหนุ่มไม่ยอมให้เธอทำร้ายร่างกายเขาคนเดียว ลูเซียโน่กัดเข้าที่ไหล่ของหญิงสาวเช่นกัน
“อัก! ไอ้บ้า” เสียงหวานก่นด่าผู้ชายที่กำลังรุกล้ำเข้ามาในตัวเธอ
“หึ! สนุกดี” ใบหน้าหล่อขมคายแสยะยิ้ม
ตับ! ตับ! ตับ!
เอวหนาเร่งจังหวะถาโถมใส่ร่างเล็กหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งเธอทำให้เขาเจ็บมันก็ยิ่งเป็นการกระตุ้นอารมณ์ของเขามากขึ้นเรื่อยๆ ลมหายใจร้อนเป่ารดไหล่แบบบาง
“ตอดแรงทุกรอบเลยนะ…อาา” เสียงทุ้มบ่นพึมพำกับตัวเอง หน้าท้องแกร่งเกร็งจนเส้นเลือดปูดโปนขึ้น เขาถาโถมใส่ร่องสาวอย่างหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ มือแกร่งเลื่อนลงมากำรอบลำคอเล็กพร้อมกับออกแรงบีบเบาๆ
ร่างอรชรสั่นไหวไปตามแรงกระแทกกระทั้นของเอวหนา หญิงสาวใช้มือที่ถูกใส่กุญแจมืออยู่ด้านหน้าดันตัวเองเอาไว้เพื่อไม่ให้ตัวเองแนบลงไปกับอ่างหน้าล้างหน้าเย็นเฉียบ
แก่นกายใหญ่ขูดคราดไปกับกลีบเนื้อนุ่มเปียกชุ่ม ร่องสวาทสาวผลิตน้ำหวานออกมาอย่างต่อเนื่อง ถึงแม้ในใจเธอจะเกลียดผู้ชายคนนี้มากสักเท่าไหร่ แต่ปฏิกิริยาของร่างเธอกลับรู้สึกตรงข้ามกับใจของเธอเลย
ตับ! ตับ! ตับ!
ลูเซียโน่ตอกอัดใส่รูเล็กอย่างหนักหน่วง มือแกร่งข้างหนึ่งยกขึ้นมาตีก้นงอนงามจนเกิดเสียงดังเพียะ! ในขณะเดียวกันร่องสาวก็ยังคงถูกกระแทกกระทั้นอย่างหนักหน่วง
“ซี้ดด…อืออ” เสียงทุ้มครางกระเส่าในลำคออยู่ตลอดเวลา ที่ครั้งที่เขาตอกอัดใส่รูเล็ก ร่องสาวก็จะบีบรัดแก่นกายใหญ่อวบของเขาอย่างแรง มือหนาจับรวบผมของเธอไว้ด้วยมือเดียว ก่อนที่ลิ้นร้อนจะแลบลิ้นออกมาเลียไปตามต้นคอขาวผ่องจนเปียกชุ่มไปหมด
“อึก! อ๊ะ! พะ…พอสักที” หญิงสาวไม่อยากจะยอมรับตัวเองเลยว่าเธอรู้สึกดีกับสัมผัสของชายหนุ่ม เธอพยายามจะปฏิเสธความรู้สึกของตัวเอง อัญญารู้ดีว่าผู้ชายคนนี้มันร้ายกาจสักแค่ไหน
“เธอก็กำลังมีความสุขอยู่ไม่ใช่หรือไง…แล้วจะให้ฉันหยุดทำไมล่ะ”
“ฉันไม่ได้มีความสุข”
“เหรอ? แต่ในตัวของเธอมันไม่ใช่แบบนั้นนะ” ปากหญิงสาวบอกว่าไม่ แต่ภายในร่างกายของเธอมันกลับตอดรัดเขาอย่างหนักหน่วงอยู่ตลอดเวลา
หน้าท้องแบนราบเกร็งกระตุกและรู้สึกวาบหวามขึ้นมาเป็นระยะ เธอส่ายหน้าเบาๆ เพื่อไล่ความรู้สึกที่ตีกันของตัวเอง
เอวหนาชะงักไปชั่วครู่ ก่อนที่เขาจะกอดรัดและจับหญิงสาวเดินไป เขาผลักเธอไปให้ติดกำแพงห้อง ชายหนุ่มย่อตัวลงเล็กน้อยเพื่อให้เสียบแทงเธอได้ถนัดมากยิ่งขึ้น จากนั้นเอวสอบก็กระแทกใส่เธออีกครั้งซ้ำๆ เน้นๆ และไม่มีท่าทีว่าเขาจะหยุดการกระทำลงไปง่ายๆ
หญิงสาวพยายามที่จะไม่ครวญครางออกมาเพราะเธอไม่อยากให้ชายหนุ่มได้ใจ ลูเซียโน่จึงกระแทกหนักๆ เพื่อให้เธอร้องครางออกมา เขาชอบเวลาที่เธอร้องอยู่ใต้ร่างของเธอ เขาอยากเอาชนะเธอ แต่ก็ไม่ได้อยากจะใช้ยากับเธอแล้ว เพราะยาพวกนี้ใช้บ่อยก็ไม่ดี
“อาา…อืออ…” ลูเซียโน่หอบหายใจแรง ความร้อนระอุในกายของเขาทวีคูณขึ้น ไม่ต่างกับความร้อนระอุในร่องสวาทสาว
แท่งลำลึงค์ใหญ่เสียดสีกับภายในกายเธอซ้ำๆ จนอัญญารู้สึกเจ็บแผลขึ้นมาอีกครั้ง มันทั้งแสบ ทั้งคัน ทั้งจุกเสียด ใบหน้าสวยคมเหยเกเพราะร่องสวาทสาวเริ่มจะรับไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว เมื่อวานนี้เธอก็โดนเขาจับทำบทรักจนเธอสลบไสลไป
“พะ…พอได้แล้ว” เสียงหวานบอกกล่าวเขา เธอรู้สึกเหมือนกับว่าแผลตรงกลีบเนื้อจะปริแตกอีกครั้ง มันแสบมากขึ้นกว่าเดิม
“ไม่ไหวแล้วหรือไง” ชายหนุ่มเอ่ยถาม แต่เธอก็ไม่ได้ตอบกลับเขา
“อดทนหน่อย…อือออ” เอวหนากระแทกใส่กลีบกุหลาบไม่ยั้ง ปลายหัวหยักกระทุ้งกับความนุ่มนิ่มด้านในสุดย้ำๆ มือแกร่งดันกำแพงเอาไว้ทั้งสองข้างราวกับกรงทองแข็งแกร่งที่ขังเธอไว้
เหงื่อของพวกเขาทั้งสองคนเปียกไปทั้งกรอบใบหน้าของหนุ่มสาว แผ่นหลัง ต้นคอ มันยิ่งทำให้กลิ่นของหนุ่มสาวชัดเจนมากยิ่งขึ้น อีกทั้งแผ่นหลังแกร่งที่มีรอยสักกลางหลังมีเหงื่อผุดขึ้นมา ยิ่งทำให้เขาดูเซ็กซี่ขึ้นหลายเท่า
“อาา…จะเสร็จแล้ว” เขาเอ่ยพลางหลับตาพริ้ม แก่นกายใหญ่กระตุกถี่รัวในร่องสวาทชุ่มฉ่ำ เอวหนาตอกอัดอย่างบ้าคลั่งก่อนที่แท่งลำลึงค์จะกระตุกเกร็งอยู่สองสามที
“ซี้ดด…อะ…อาาาา” เสียงทุ้มครางอย่างเสียวสะท้านพร้อมกับลำเอ็นใหญ่ที่ปลดปล่อยน้ำเชื้อเข้าไปในร่างกายหญิงสาว
เธอรับรู้ได้ถึงความร้อนของน้ำกามข้นที่หลั่งไหลเข้ามาในตัวเธอ อัญญาคิดว่ามันจะจบลงเพียงเท่านี้ แต่เปล่าเลย เขาและเธอหอบหายใจแรงอยู่ชั่วครู่ ก่อนที่เสียงทุ้มจะกระซิบข้างหูหญิงสาวขึ้นมา
“อีกรอบนะครับ” เสียงทุ้มพูดจาหวานหู ซึ่งหญิงสาวรู้ดีว่ามันเป็นเพียงการแสดงที่เสแสร้งก็เพียงเท่านั้น
ลูเซียโน่ดึงแก่นกายใหญ่ออกจากร่องสวาทชั่วครู่ เขาจับเธอหันกลับมาอย่างรวดเร็วและเสียบแทงแท่งลำลึงค์เข้าไปในกายสาวอีกครั้ง
ร่างกำยำอุ้มยกร่างอวบอิ่มขึ้นมาและจับเรียวขาเธอรัดสะโพกหนาของตัวเองไว้ วงแขนแกร่งกอดรัดหญิงสาวไว้แน่น จากนั้นสะโพกสอบก็ตอกอัดใส่ร่องสวาทอีกครั้งอย่างดิบเถื่อนและหนักหน่วง
สองเดือนต่อมาลูเซียโน่อุ้มเด็กชายที่หน้าตาคล้ายคลึงกับเขาเดินไปเดินมาอยู่หน้าห้องน้ำภายในห้องนอนของเขา อาร์โนด์สวมชุดเด็กสีฟ้าดูตัวใหญ่ขึ้นมากเมื่อเทียบกับสองเดือนที่แล้ว ลูเซียโน่จึงไม่ให้อัญญาอุ้มลูกเองเลยสักครั้ง เพราะเขาไม่อยากให้ภรรยาเหนื่อย ร่างกำยำเดินวนไปวนมาอยู่หน้าห้องน้ำสักพักหนึ่ง ก่อนที่เขาจะเอื้อมมือไปเคาะประตูน้ำพร้อมกับส่งเสียงเรียกหญิงสาว“ที่รัก…เป็นไงบ้าง” แต่ทว่าก็ไร้เสียงตอบกลับจากคนในห้องน้ำ ชายหนุ่มเคาะประตูห้องน้ำอีกครั้งและเอ่ยเรียกภรรยาต่อ“เอเลน่า”ทันใดนั้นเอง ประตูห้องน้ำก็ถูกเปิดออก ร่างผอมบางเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยใบหน้านิ่งเรียบจนชายหนุ่มไม่สามารถเดาออก“เป็นไงบ้าง” เขาถามอัญญาด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้นและดูมีความหวังอย่างเห็นได้ชัดหญิงสาวจึงค่อยๆ ยื่นที่ตรวจครรภ์ที่เธอเพิ่งตรวจในห้องน้ำเมื่อสักครู่นี้ไปให้ชายหนุ่มดู ใบหน้าหล่อเข้มปรากฏรอยยิ้มออกมาด้วยความดีใจเมื่อเห็นขีดสีแดงสองขีดขึ้นบนที่ตรวจ“น้ำเชื้อพ่อมันดีจริงๆ เลย อาร์โนด์จะมีน้องแล้วนะลูก” ลูเซียโน่อุ้มเด็กน้อยเขย่าเบาๆ พลางบอกกล่าวกับลูกชายด้วยท่าทางดีอกดีใจ และเหมือนว่าเด็กทารกตัวน้อยเหมือนจะ
ในวันต่อมาลูเซียโน่กับอัญญากลับมาที่คฤหาสน์ของมาเฟียหนุ่ม ร่างกำยำสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวเดินโอบไหล่ภรรยาคนสวยที่สวมชุดเดรสสีขาวดูอ่อนโยนและน่าทะนุถนอม ตั้งแต่หลังวันที่แต่งงานกัน ชายหนุ่มก็ขอให้อัญญาแต่งตัวแบบนี้ เพราะเขาบอกว่าเธอสวยและดูน่ารักมากกว่าเวลาที่สวมเพียงเสื้อยืดกับกางเกงยีนส์คู่สามีภรรยาป้ายแดงเดินเคียงคู่กันมาและก้าวขึ้นไปยังบันไดหินอ่อนก่อนถึงหน้าประตูของคฤหาสน์ มือแกร่งโอบไหล่หญิงสาวเดินมาหยุดอยู่ต่อหน้าสาวใช้ พ่อบ้าน หัวหน้าแม่บ้านที่ยืนรอรับมาดามอย่างเป็นระเบียบ และต้อนรับมาดามอย่างเป็นทางการ ซึ่งก็มีโคลอี้ยืนอยู่ข้างหัวหน้าแม่บ้านด้วย“กลับมาแล้วเหรอคะมาดาม…นายท่าน” พ่อบ้านเอ่ยทักทายขึ้นมา “ยินดีต้อนรับอย่างเป็นทางการนะคะมาดาม” หัวหน้าแม่บ้านเอ่ยต่อ“ยินดีต้อนรับอย่างเป็นทางการค่ะมาดาม” เสียงของสาวใช้คนอื่นพูดต่ออย่างพร้อมเพรียงกัน “ขอบคุณทุกคนมากนะ” อัญญาตอบกลับด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ที่ผ่านมาเธอไม่เคยได้รับการปฏิบัติที่ดีและอบอุ่นเช่นนี้จากคนอื่นมาก่อน เมื่อทุกคนพร้อมใจกันต้อนรับเธอด้วยใบหน้าที่สดใสและจริงใจเช่นนี้ มันทำให้อัญญารู้สึกตื้นตันใจอย่างบอกไม่ถูกลูเซียโน่ลอ
เช้าวันต่อมาลูเซียโน่กับอัญญามาว่ายน้ำกันบนสระว่ายน้ำของโรงแรมหรูที่มองเห็นวิวทะเลได้รอบทิศทาง มาเฟียหนุ่มยังไม่ได้กลับไปทำงาน เพราะอยากดื่มด่ำกับช่วงเวลานี้ให้ได้มากที่สุดอัญญาสวมชุดบิกินีสีดำผูกคอและหลัง ส่วนช่วงล่างก็สวมเพียงบิกินีตัวจิ๋วที่ผูกด้านข้างสะโพกกลมกลึงเอาไว้ทั้งสองข้าง แค่กระตุกปมทีเดียวก็หลุดออกหมดแล้ว เป็นครั้งแรกที่อัญญาสวมชุดว่ายน้ำให้ชายหนุ่มเห็น ลูเซียโน่จึงตาลุกวาวเป็นพิเศษ ชายหนุ่มท่อนบนเปลือยเปล่าเผยอกแกร่งกำยำ ท่อนล่างของชายหนุ่มสวมเพียงกางเกงว่ายน้ำขาสั้นเท่านั้น เขานอนกอดร่างผอมบางที่เกยอยู่บนตัวของเขา พวกเขานอนมองสระว่ายน้ำที่มีพื้นหลังเป็นทะเลอยู่บนที่นอนข้างสระ “ไปว่ายน้ำกันไหม” ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นมา “อือ” หญิงสาวจึงพยักหน้าให้เขาเบาๆจากนั้นทั้งสองคนก็ค่อยๆ เดินลงมายังสระว่ายน้ำพร้อมกัน จนกระทั่งตัวของชายหญิงทั้งสองคนลงไปในน้ำอย่างช้าๆ ลูเซียโน่ไม่อยากให้ใครเห็นเรือนร่างของภรรยา เขาจึงเหมาสระว่ายน้ำแห่งนี้เป็นเวลาหนึ่งวัน และแน่นอนว่าแม้กระทั่งพนักงาน เขาก็ไม่ยอมให้เขามาเลยสักคนลูเซียโน่เลื่อนตัวมามองอัญญาในชุดบิกินีสุดเซ็กซี่ แค่ชายหนุ่มมองหญิงเพียงเ
เวลาผ่านไปเพียงแค่ไม่กี่สัปดาห์เท่านั้น งานแต่งที่แสนเรียบง่ายของมาเฟียหนุ่มกับอดีตสปายสาวถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่ายริมหาดทรายสีขาว ที่มีพื้นหลังเป็นทะเลสีฟ้าครามสะท้อนกับแสงพระอาทิตย์ที่อยู่เหนือทะเลสะท้อนพื้นน้ำ ซุ้มดอกกุหลาบสีขาวโปร่งบางตั้งอยู่ตรงจุดที่ทะเลกับท้องฟ้าบรรจบกันพอดี เจ้าบ่าวสุดหล่อสวมชุดสูทดูสง่างามยืนจับมือกับหญิงสาวที่สวมชุดเจ้าสาวสีขาวสายเดี่ยวและเป็นกระโปรงผ้าสั้นเหนือเข่าที่มีบางเบาสบายสยายลงไปจนถึงพื้น คู่บ่าวสาวยืนจับมือกันอยู่ตรงกลางซุ้มดอกไม้โดยมีบาทหลวงที่ยืนอยู่ด้านหลังของพวกเขา เสียงคลื่นซัดเบาๆ กระทบฝั่งดังอย่างต่อเนื่องพร้อมกับกำลังปรบมือให้กับช่วงเวลาสำคัญ เจ้าบ่าวโน้มใบหน้าไปจูบเจ้าสาวอย่างอ่อนโยนเท่าที่เจ้าบ่าวจะทำได้ทันทีที่พวกเขาแลกแหวนแทนใจให้กันเสร็จเรียบร้อยแล้ว แต่ทว่ามือแกร่งของมาเฟียหนุ่มก็แอบบีบเคล้นก้มงอนงามของเจ้าสาวอยู่ดีพิธีแต่งงานของลูเซียโน่กับอัญญาผ่านพ้นไปอย่างราบรื่นและเรียบง่าย แขกเหรื่อในงานมีเพียงแค่คนที่รู้จักกันเท่านั้น อีกทั้งยังมีบอดี้การ์ดร่างกำยำหลายสิบชีวิตที่ยืนหน้าตานิ่งเรียบอยู่รอบๆ งานแต่งของมาเฟียลูเซียโน่จูบหญิงสาวอ
“กลับมาแล้วเหรอครับ นายท่าน…มาดาม” เสียงของเอเตียนเอ่ยทักทาย เมื่อเจ้านายกับมาดามเดินเคียงข้างกันเข้ามาในคฤหาสน์“กลับมาแล้ว” ลูเซียโน่โอบไหล่แบบบางของอัญญาเอาไว้พลางตอบกลับพ่อบ้าน “นายท่านครับ…สาวใช้คนหนึ่งทำความสะอาดห้องเก็บสะสมของเก่าแก่ แล้วเผลอทำแจกันตกแตกครับ” พ่อบ้านบอกกล่าวกับเจ้านายต่อทันที“ฉันเคยบอกไปแล้วไม่ใช่หรือไง ใครทำงานพลาดก็ไล่ออกไปสิ” “ถึงขั้นไล่ออกเลยเหรอ” เสียงของอัญญาแทรกขึ้นมาพร้อมกับใบหน้าสวยคมที่ขมวดคิ้ว ถึงแม้ว่าสาวใช้จะมีความผิดจริง แต่เธอคิดว่าการที่ถึงขึ้นไล่ออกมันรุนแรงเกินไป เธอเองก็เคยใช้ชีวิตมาอย่างยากลำบาก เธอถึงรู้สึกเข้าอกเข้าใจคนที่ลำบากเหมือนกัน“เอ่อออ” ชายหนุ่มตะกุกตะกักเล็กน้อย เขาไม่รู้จะตอบกลับอัญญาอย่างไรดี เพราะที่ผ่านมาเขาทำเช่นนี้มาตลอด“ฉันว่ามันเกินไปนะ คนเราก็มีผิดพลาดกันได้” เสียงแข็งกระด้างของอัญญาบอกกล่าวชายหนุ่มต่อ“งั้นที่รักคิดว่าเราควรจัดการยังไงดีล่ะ” มือแกร่งลูบไล้ไหล่แบบบางเบาๆ “ก็แค่หักเงินเดือนหรืออะไรก็ได้”“เอ่ออ…ถ้างั้นก็หักเงินเดือนเธอไปก่อน แล้วถ้าทำผิดอีกครั้งก็ค่อยไล่ออก” “ครับนายท่าน” พ่อบ้านก้มศีรษะเล็กน้อยเป็น
ลูเซียโน่กับอัญญาอยู่กินข้าวเย็นกับโลล่าที่ฟาร์ม ก่อนที่พวกเขาจะกลับมาที่คฤหาสน์ อาร์โนด์หลับคาอกอัญญาไปตั้งแต่ตอนที่พวกเขากำลังขับรถออกมาจากฟาร์ม ลูเซียโน่ไม่ได้พาหญิงสาวค้างคืนที่บ้านไม้ เนื่องจากพรุ่งนี้เขามีประชุมกับกลุ่มเพื่อนต่อเมื่อกลับถึงคฤหาสน์ พี่เลี้ยงพาเด็กชายไปที่ห้องนอนของตัวเอง ส่วนลูเซียโน่กับอัญญากลับมาที่ห้องนอนของมาเฟียหนุ่ม พวกเขารีบอาบน้ำและเข้านอนกันทันที และในวันต่อมาพวกเขาก็ต้องรีบตื่น เพราะชายหนุ่มต้องไปทำงานที่กาสิโนก่อนในช่วงเช้า“ทำไมคุณถึงไม่ให้ฉันอยู่คฤหาสน์” เสียงหวานเอ่ยถามขึ้นมา ในขณะที่พวกเขากำลังนั่งรถคันหรูมุ่งตรงไปยังกาสิโน“ก็อยากอยู่ด้วยตลอดเวลา” ลูเซียโน่หันมามองหน้าหญิงสาวพลางตอบกลับด้วยน้ำเสียงสดใส เขาไม่อยากอยู่ห่างจากเธอเลยแม้แต่วินาทีเดียว “แล้วก็ลากฉันไปนั้นไปนี้ตลอดแบบนี้เนี่ยนะ” “ผัวเมียก็ต้องอยู่ด้วยกันตลอดเวลาสิ” ชายหนุ่มตอบกลับ ก่อนที่เสียงโทรศัพท์จะดังขึ้นมา “ขอรับโทรศัพท์ก่อนนะ” เสียงทุ้มบอกกล่าวหญิงสาว จากนั้นมือแกร่งล้วงหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงขึ้นมากดรับสายทันทีลูเซียโน่รับโทรศัพท์และคุยงานด้วยใบหน้านิ่งเรียบอยู่ตลอดทาง ม







