อ้อมอกแสนอุ่น 1.4

"เฟซบุ๊กอีกอันของเราจริงๆ ด้วยที่ชวนคนเล่นแชร์ลูกโซ่ เริ่มชวนตั้งแต่สามเดือนก่อน"

บุษรินทร์หน้าเครียด ภายหลังดูหลักฐานที่น้ายุพาส่งมายืนยัน ตอนนั้นจำได้ว่ากดรหัสไม่ผ่านแล้วก็โดนบล็อก ไม่สามารถเข้ารหัสได้เลย นี่เธอผิดพลาดเองแท้ๆ ที่ไม่ปิดเฟซบุ๊กชื่อนั้น ไม่คิดเลยว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น เพราะความง่อยเทคโนโลยีแท้ๆ 

เอาไงดีนะ หลังกลับจากบ้านน้าเธอคงต้องบอกโรสเป็นคนแรก ทันทีที่แท็กซี่จอดส่งก็มีคนกว่าสิบคนพุ่งเข้าหาบุษรินทร์ ส่งเสียงเจี้ยวจ้าวทวงเงิน บ้างก็ด่าว่า แต่ละคนโมโหเลือดขึ้นหน้า

"ใจเย็นๆ นะคะ ฟังบุษก่อน!"

"ฟังอะไร มึงจะแก้ตัวเหรอ ไหนบอกว่าจะโอนละไม่โอนหา! " 

เสียงแหลมปรี๊ดของป้าจงรัก ญาติห่างๆ ที่อุตส่าห์เดินทางมาจากต่างจังหวะโวยวาย

"ไม่ใช่บุษนะคะ มีคนปลอมเฟซบุ๊กบุษจ้ะป้า"

"กูไม่รู้โว้ย บางคนลงทุนเป็นสองสามแสน พอรู้ว่าถูกโกงลุงเจิดที่อยู่ข้างบ้านป้ากินยาตาย ดีที่ล้างท้องไว้ทัน ถ้าไม่เห็นว่าเป็นแกไม่มีใครยอมลงทุนหรอก"

"ไม่ใช่บุษจริงๆ นะคะทุกคน เดี๋ยวบุษจะไปแจ้งความถูกแฮกเฟซบุ๊กเหมือนกันค่ะ" 

"ไม่ต้องมาแก้ตัว เอาเงินคืนมาให้หมด" 

มีคนอื่นร้องขึ้นมาหลายคนจนกลายเป็นเสียงประสาน มีถ้อยคำหยาบคายหลายประโยค จนบุษรินทร์รับไม่ไหว

"หยุดก่อนนะคะทุกคนเลย! บุษไม่ได้ทำจริงๆ แล้วบุษก็ไม่รับผิดชอบด้วย! " "งั้นมึงก็ตายซะเถอะ อีขี้โกง! " 

เสียงชายวัยกลางคนในกลุ่มร้องดังพร้อมกับกองกำลังทวงเงินเตรียมวิ่งเข้าหา จนยุพาต้องออกมาห้ามทับ 

"อย่าจ๊ะทุกคนอย่าทำบุษมันเลยจ้ะ" ยื้อยุดฉุกกระชากกันวุ่นวาย แต่หญิงสาวยังปฎิเสธ

"บุษไม่ได้หลอกไม่ได้โกงฟังกันบ้างสิ เฟซบุ๊กถูกแฮกจริงๆ " 

"แล้วข้าจะทำยังไง ที่ดินก็เอาไปจำนองมาลงทุนหวังจะได้เงิน ตอนนี้ไม่มีที่ซุกหัวนอนแล้ว ถ้าไม่ได้คืนข้าจะผูกคอตาย ฮือๆ " 

หญิงวัยกลางคนอีกคนคร่ำครวญ 

"พวกในอินเตอร์เน็ตก็มาด่าซ้ำเติมว่าฉันโลภมากสมควร โง่หลงเชื่อ ก็ฉันต้องใช้เงินรักษาลูกที่ป่วยนี่ เลยยอมเอาเอาเงินที่เก็บมาลงทุน ฉันกราบล่ะ เอาเงินคืนมา" 

หญิงรุ่นน้าอีกคนถึงกับก้มกราบเท้า จนบุษรินทร์ต้องก้าวถอย จากม็อบย่อมๆ รุมต่อว่าจะฆ่าแกงเปลี่ยนเป็นดราม่าร้องไห้ระงม 

"เฟซบุ๊กแก แกต้องรับผิดชอบนะนังบุษ"

ป้าจงรักยังเสียงแข็งกร้าว หลายคนบอกไม่ได้เงินจะฆ่าตัวตายแน่ๆ จริงละเธอปิดเฟซบุ๊กบัญชีนั้นไม่ได้เพราะมันถูกเปลี่ยนรหัส สุดท้ายญาติและเพื่อนทางเฟซบุ๊กก็ถูกหลอก สิ่งที่คนเหล่านี้เชื่อใจ เพราะเป็นเพื่อนกันทางออนไลน์มานาน ตอนนี้มากกว่าครึ่งในกลุ่มมาเรียกร้องบอกจะฆ่าตัวตาย เธอจะทนได้ยังไง

"บุษจะช่วยติดตามนะจ๊ะ บุษขอไปแจ้งความก่อน" บุษรินทร์น้ำเสียงเศร้าเพราะสงสารทุกคน 

"น้ายุพาบุษไปแจ้งความก่อนนะแล้วจะลองคุยกับโรสว่าจะทำยังไงดี อาจจะช่วยเงินคนที่เดือดร้อนและจำเป็นต้องใช้ก่อน" 

จะไม่ดูดำดูดีเลยก็ดูใจดำ เพราะทุกคนรู้จักกันเป็นอย่างดี บางคนก็รู้ว่าเขาเดือดร้อนเรื่องเงินอยู่ ไม่น่าเกิดเรื่องบ้าๆ แบบนี้เลยจริงๆ บุษรินทร์เข้าแจ้งความต่อพนักงานที่สถานีตำรวจใกล้บ้านทันที และวันหลังเธอต้องไปยื่นเรื่องที่กองบังคับการปราบปรามการกระทำความผิด เกี่ยวกับอาชญากรรมทางเทคโนโลยีด้วย หลังเดินออกจากโรงพักก็ได้เจอเข้ากับวิโรจน์ และทีมบอดี้การ์ดเดินตรงเข้าหาเธอ

"หนูบุษไปคุยกับฉันหน่อยสิ"  วิโรจน์เอ่ยชวนแกมบังคับด้วยการพยักหน้าให้คนของเขาล้อมตัวเธอไว้

"เรื่องอะไรกันคะ? " 

หญิงสาวน้ำเสียงตื่นๆ เธอไม่ไว้ใจคนคนนี้เลย

"เรื่องแชร์ลูกโซ่ของหนูแหละ ไปด้วยกันเถอะสัญญาว่าฉันไม่ได้คิดร้าย" เพราะเรื่องแชร์ลูกโซ่เป็นเรื่องใหญ่มาก นายวิโรจน์มีทีมทนายเก่งมาก หนึ่งในที่ปรึกษาด้านกฎหมายของเขายังเป็น ด็อกเตอร์กฤษณ์แฟนของโรสด้วย พี่กฤษณ์น่าจะช่วยเธอได้จึงยอมตามไปที่สำนักงานนายวิโรจน์

"หนูบุษเป็นเครือข่ายแชร์นี้จริงหรือ? " 

"ไม่เลยค่ะ บุษไม่เชื่ออะไรแบบนี้เลย และก็ไม่ได้คิดโลภไปหลอกลวงใครด้วย"

"ดอกร้อยละเก้าสิบ ฉันก็ไม่อยากเชื่อว่ามีคนหลงกลได้ยังไง มันเป็นไปไม่ได้เลย"  

มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะมีการลงทุนอะไรแบบนี้ แต่คนหลงเป็นเหยื่อนับพันราย มีเอาที่ดินไปจำนอง นำรถเข้าไฟแนนซ์เพื่อมาลงทุนเงินต่อเงินก็มาก 

"เรื่องกฎหมายเดี๋ยวให้กฤษณ์ดูแล แต่เรื่องเงินของเหยื่อคงไม่ได้คืนหรอก"

"งั้น ญาติๆ กับเพื่อนบ้านคงแย่แน่เลย บุษว่าจะช่วยพวกเขา" นึกแล้วก็ยิ่งสงสารคนพวกนั้น

"ช่วยได้อยู่แล้ว หนูบุษได้ดูข่าวไหมนายมาร์กบอกว่าจะให้เงินกับผู้หญิงของเมธี"

"ฉันไม่ใช่ผู้หญิงของคุณเมธีค่ะ" เธอเสียงขรึมและเชิดคออย่างเย่อหยิ่ง การถูกกล่าวหาเป็นเด็กเลี้ยงเป็นสิ่งที่เธอรับไม่ได้ 

"ใช่สิ เมธีเขาชอบหนูบุษมาก รู้ไหมว่าสร้อยมุกเส้นนั้นราคาล้านสามเชียวนะ"

"ฉันรู้ว่ามันนะแต่ถึงยังไงก็ยังยืนยันว่าฉันไม่ใช่ผู้หญิงของคุณเมธี คุณวิโรจน์ก็รู้นี่คะว่าคุณเมธีควงอยู่กับอาริตา" 

"ฮึ อาริตาไม่ใช่ผู้หญิงที่เมธีรักหรอกนะ...แต่อย่าใส่ใจเรื่องนั้นดีกว่า เอาเป็นว่าถ้าหนูบุษอยากได้เงินไปช่วยคนพวกนั้นมันก็มีสามหนทาง คือเก็บเงินเองคงช้าหน่อย หรือหนูจะเลือกมาเป็นผู้หญิงของฉันรับประกันว่าโอนทันที"

"ฉันขอย้ำนะคะ ว่าฉันไม่ต้องการเป็นผู้หญิงของคุณ" 

หญิงสาวปฏิเสธด้วยน้ำเสียงสุภาพ มันเรื่องอะไรที่เธอต้องเอาตัวเข้าแลกหาเงินมาจ่ายหนี้ที่ไม่ได้ก่อ ยิ่งมองเข้าไปในแววตาหื่นกามของนายวิโรจน์บุษรินทร์ก็ยิ่งโกรธ เธอต้องบังคับสีหน้าไม่ให้บึ้งตึงเกินไป

"งั้นก็มีอีกทางหนึ่งไปแสดงตัวกับนายมาร์กสิ หนูมีสร้อยมุกที่เมธีให้ซึ่งไม่มีผู้หญิงคนไหนได้แบบนี้ รับรองว่ามาร์กเชื่อแน่นอน"

วิโรจน์ชี้ช่องพร้อมกับโน้มน้าวให้บุษรินทร์ให้เชื่อว่าเมธีอยากให้เงินก้อนนั้นกับเธอ ยิ่งนึกถึงภาพสะเทือนใจ เหยื่อแชร์ออนไลน์มีทั้งกินยาฆ่าตัวตาย มีทั้งคร่ำครวญไม่อยากมีชีวิตอยู่ก็อยากช่วย ถ้าเมธีให้เงินก้อนนั้นกับเธอจริง ก็ถือว่าเอามาทำบุญให้เขาก็น่าสนใจดีเหมือนกัน อีกอย่างมาร์กก็ดูไม่ใช่คนใจร้าย เขาอาจจะเหมือนพ่อก็ได้