อ้อมอกแสนอุ่น 1.3

“ค คุณมาร์ก!”

เมธาวีจ้องหน้าสาวสวยอย่างงงๆ เพราะเขาไม่เคยรู้จักหญิงสาวคนนี้มาก่อน ผิดจากเธอทักเขาเหมือนเคยพบกัน ถ้าเคยเห็นผู้หญิงหน้าตาน่ารักขนาดนี้ เขาคงได้หวานเสน่ห์ใส่เธอไปแล้ว บุษรินทร์ผละตัวออกทันที แต่พบว่าจี้ไข่มุกของเธอเกี่ยวกับกระดุมเม็ดที่อยู่ได้ราวนมของเขา

“อุ๊ย!” 

ชายหนุ่มก้มมองจี้มุกด้วยสีหน้าแปลกใจเข้าไปอีก เธอเป็นใครทำไมมีสร้อยเส้นนี้ มุกมาบิสีออกประกายทองเม็ดนี้ เขาเป็นคนเลี้ยงมากับมือ และสั่งขึ้นเรือนพิเศษ เพราะชอบในความวาววับของมัน กลีบเดซีทุกดอกเป็นเพชร มีราคาสูงเฉียดล้าน ของที่บิดาขอจากเขาเพื่อเอาไปให้คนพิเศษ แต่เธอคนนี้ไม่ใช่อาริตาผู้หญิงคนล่าสุดของพ่อนี่หน่า

 “สร้อยนี่ใครให้คุณมา” ถามด้วยน้ำเสียงตึงเครียด จ้องบุษรินทร์อย่างกับเป็นขโมยก็ไม่ปาน

 “คนรักฉันให้มาค่ะ” 

เธอพยายามควบคุมน้ำเสียงไม่ให้มีพิรุธ ด้วยคิดว่าสร้อยมุกแบบนี้คงมีขายทั่วไป ถ้าหญิงสาวมีความรู้เกี่ยวกับมุกสักนิดคงไม่พูดแบบนี้  เพราะเป็นไปได้ยากหรือแทบไม่มีทาง ที่มุกแต่ละเม็ดจะมีลวดลายเหมือนกัน อีกทั้งลายดอกเดซีนี้ยังออกแบบโดยเอวาเพื่อนน้องสาว ยิ่งชัดเจนว่าสร้อยไข่มุกเส้นนี้มีเส้นเดียวในโลก 

เมธาวีจับยึดจี้มุกเอาไว้ ก่อนจะละมือแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตสองเม็ดบนเพื่อดึงสร้อยออกมาให้เธอ เผยเองอกกำยำเส้นไรขนสีน้ำตาลเข้มหร็อมแหร็ม

“ค คุณทำอะไร? ” 

“เอาสร้อยมุกออกไง”

เขาทำเสียงดุ แต่ดูจากมุมปากกระตุกยิ้มร้ายแล้ว ถ้าไม่ติดสายสร้อยคงได้กระโดดโหยงออกไปแล้ว ตอนนี้จึงทำได้เพียงเอียงหน้าหลบไรขนอันแสนเซ็กซี่ สร้อยพันที่กระดุมเม็ดที่สาม เขาควรถอดเม็ดเดียวสิ ไม่ใช่มายั่วกันแบบนี้ แต่เอ๊ะทำไมถึงคิดว่าเขายั่วละ ก็แค่ปลดกระดุมเสื้อเอง

“อย่าเกร็งสิเดี๋ยวก็ขาดกันพอดี” 

ดุอีกครั้งแล้วเบียดเธอชิดผนัง อดรู้สึกไม่ได้ว่าชายหนุ่มอ้อยอิ่ง มุมปากเขายิ้มเหมือนสนุกที่ได้แกล้ง น่าแปลกใจที่เธอรู้สึกอบอุ่นปลอดภัยที่ได้แนบชิดกายแกร่งนี้ 

นาทีที่วงกล้ามแข็งแรงกอดรั้งมันเหมือนกับถูกปกป้องจากภัยอันตรายทั้งหมด แต่จะทำไม่ไหวเพราะลมหายใจผ่าวร้อนเป่ารดลงมาที่หน้าผากนี่ละ กลิ่นของเขาไม่ได้น่ารังเกียจ แต่มันคือครั้งแรกที่ได้แนบชิดเพียงลมหายใจกับผู้ชาย

“เร็วๆ ได้ไหมคะ” 

“ฮึ” เธอบอกให้รีบเขากลับหัวเราะในลำคออะไรกัน ชายหนุ่มเบียดร่างเล็กชิดกำแพงอีก

"โทษนะ หามุมน่ะ" 

เขากระซิบแทบจะชิดริมฝีปาก สันจมูกโด่งของเขาเกือบจะชนแก้มนวล ทำเอาบุษรินทร์เบิกตา ตอนนี้หัวใจเธอเต้นรัวเป็นกองชุด รู้สึกใบหน้าร้อนฉ่า มือหนาขยับขยุกขยิกไปมาแล้วกระดุมก็หลุดออกอีกเม็ด สายสร้อยก็ดีดกระทบต้นคอหญิงสาว แต่สายตาเธอกลับกำลังจดจ้องหัวนมชมพูของเมธาวี ใต้ราวนมของเขาเป็นลอนนูนแน่นซ้ายขวา และต่ำไปกว่านั้นก็มีอีก สรีระหนาแน่น ผิวสีแทนและคล้ำแดดเพราะเขาอยู่กับทะเลตลอด นั่นยิ่งทำให้ดูเซ็กซี่และดูแข็งแรง

"พวกนั้นไปแล้วล่ะ" 

"อ่อ อื้มขอบคุณค่ะ" 

หญิงสาวกระแอมแก้เขินที่เผลอมองเขาตาไม่กะพริบ ก่อนขยับห่างออกมาสองก้าว เธอมองสำรวจใบหน้าหล่อราวเทพบุตรเต็มๆ ตา เขามีส่วนเคล้ายพ่อมากจริงๆ ออกไปทางหล่อมากกว่าเล็กน้อยเพราะส่วนผสมความเป็นลูกครึ่ง

"เมื่อกี้ทำไมคุณเรียกชื่อผมแล้วทำท่าทางตกใจ ผมว่าเราไม่เคยรู้จักกันมาก่อน" 

"ฉันเพิ่งดูข่าวคุณก็เลยจำได้ค่ะ...ฉันขอบคุณอีกครั้ง ต้องรีบไปแล้วนะคะ ลาก่อนนะคะ"

พนมมือไหว้แล้วรีบผละตัวออกมา เพราะแววตาของเขาที่มองเธอเต็มไปกด้วยคำถาม เธอไม่อยากตอบเรื่องของเมธี มาร์กมองตามคนตัวเล็กที่ก้าวเท้าไวไปจากเขา บิดาบอกว่าขอสร้อยเส้นนี้ให้กับคนพิเศษ แต่ทำไมเป็นผู้หญิงคนนี้ไปได้ ทำไมไม่ใช่อาริตา เขาอยากรั้งสาวสวยไว้เหมือนกัน แต่เข้าใจว่าเธอคงต้องหลบคนที่ไล่ตามมา มาร์กต่อสายถึงเจ็คกี้เลขาส่วนตัวของเขา

"สืบเรื่องผู้หญิงอีกคนของพ่อ ที่ไม่ใช่อาริตาให้ผมที"

ออกคำสั่งแล้วก้มติดกระดุมเสื้อทั้งสามเม็ด แล้วเดินเข้าลิฟต์ลงไปที่ลานจอดรถขับออกไปทันที