เข้าสู่ระบบหนึ่งชั่วโมงผ่านไป มินตราที่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จ..ก็รีบไลน์ไปบอกเจ้านายหนุ่มทันที คำพูดของผู้เป็นมารดายังก้องอยู่ในหัว ‘แกคิดให้ดี ๆ นะมิน ผู้ชายดี ๆ อย่างคุณภัทรแกจะหาที่ไหนได้อีก’ ก่อนมาสัมมนามารดาก็ได้กำชับเอาไว้เป็นมั่นเป็นเหมาะว่าให้เอาใจภูริภัทรจนเขายอมมีอะไรด้วย พูดง่าย ๆ ก็คือให้ลูกสาวรีบจับภูริภัทรนั่นเอง! มินตราคิดเรื่องนี้ทีไรในใจก็รู้สึกห่อเหี่ยว ยิ่งเห็นท่าทางที่เขาเห็นเธอเดินออกจากโต๊ะอาหารมาหากฤติดนัย เธอรู้ว่าเขาคงไม่ประทับใจในตัวเธอสักเท่าไหร่ มินตราหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อโทรปรึกษานวนันท์เพื่อนสนิท
“สรุป!!..คืนนี้แกคิดว่าเขาชวนแกเดต..ใช่มั้ย”
“อืม..ก็ไม่แน่ใจหรอกถึงได้ปรึกษาแกไง มีลูกน้องคนอื่น ๆ ไปด้วยเหมือนกัน แต่เขาบอกว่าจะมารับฉันถึงห้อง แล้วไหน ๆ ก็จะแต่งกันอยู่แล้ว แกว่าฉันควรจะลองอ่อยเขาดีมั้ย!” มินตราบอกกับเพื่อน ใบหน้างดงามเรียวรูปไข่นั้นถึงกับร้อนผ่าวเมื่อนึกถึงคำพูดที่เขาเอ่ยชวน เธอทั้งอายและก็ขัดเขินอย่างบอกไม่ถูก เพราะเขาไม่เคยชวนเธอเดตเลยสักครั้ง นวนันท์หัวเราะคิกคักอย่างมีจริตจะก้านเพื่อแซวเพื่อนของเธอ ก่อนจะให้กำลังใจมินตรา
“เอาน่า! ยังไงปีนี้แกก็อายุยี่สิบห้าแล้ว ถือว่าเอาฤกษ์เอาชัยในวัยเบญจเพสหลังจากที่ต้องแห้งแล้งมานาน สักทีสองทีชั้นว่ามันไม่บุบสลายหรอก” มินตรานึกในใจพูดเหมือนแม่ไม่มีผิดเลยแฮะ!
“แก..นี่ก็คิดเรื่องให้ฉันเสียตัวจังเลยเนาะ!” ตอนนี้มินตราไม่เพียงแค่ร้อนที่ใบหน้าแต่ยังลามไปถึงทุกอณูในร่างกาย เธอเล่าให้เพื่อนสนิทฟังว่าก่อนหน้าที่ภูริภัทรจะชวนไปบาร์ด้วยกัน เธอเกือบจะมีอะไรกับกฤติดนัย จนนวนันท์อยากรู้ที่มาที่ไปจึงคะยั้นคะยอมินตรายอมเล่าให้ฟัง
“ไหนแกบอกว่าแกเลิกกับเขาไปแล้วไง ทำไมยังยอมให้เขามาหาได้ ดีนะที่ไม่ยอมเสียตัวให้เค้าอีก”
“ฉันก็บอกเลิกเค้าไปแล้วนั่นแหละ แต่เค้าก็ยังตามมาอีก เค้าบอกว่าอยากขอเจอฉันเป็นครั้งสุดท้าย แล้วแกจะให้ฉันทำยังไง”
“แล้วแกก็ไปเจอเค้า”
“อื้ม!!!....ฉันพลาดเองแหละ ที่ไปหลงกลเค้า”
“เฮ่อ!..” นวนันท์ถอนหายใจ
“แกนะแก ไปใจอ่อนให้กับคนแบบนั้นอีกทำไมกัน แกน่ะต้องมองไปข้างหน้าได้แล้ว พี่ตั้มมันไม่มีอนาคตหรอก ฉันก็เคยเตือนแกหลายครั้งแล้วนี่”
“อืม แต่ครั้งสุดท้ายแล้วล่ะ ฉันจะไม่เจอเค้าอีกแล้ว”
“อืมดีแล้ว งั้นก็ไม่เป็นไรหรอก ว่าแต่แกเถอะ รถไฟชนกันแบบนั้นแล้วยังกล้าไปเจอกับคุณภัทรเค้าอีกมั้ย”
“กล้าสิ!!!..ทำไมถึงจะไม่กล้ากันล่ะ”
“เอ่อ ๆ !!!..แม่คนสวยเลือกได้...งั้นก็ไปเถอะเพื่อน อย่าคิดมาก!!!” มินตราเองก็รู้สึกละอายใจที่ต้องทำแบบนั้น แต่หากใจลึกๆ ก็ยังกังวลถึงเรื่องนี้อยู่ตลอด อันที่จริงภูริภัทรก็มีความหล่อไม่แพ้กฤติดนั้ยเลย เขาเป็นผู้ชายรูปร่างสูงใหญ่ที่ตึงแน่นไปด้วยมัดกล้าม และยังทรงพลังด้วยแววตาที่คมกล้า ที่เวลามองมาก็ทำเอาเธอแทบละลาย และตอนนี้เธอก็กำลังต้องการเขา
ตอนพิเศษหลายเดือนต่อมา โชคชะตาก็ทำให้หญิงสาวคนหนึ่งต้องยอมรับทุกความโหดร้ายที่ผ่านเข้ามาในชีวิตอย่างไม่มีทางเลือก สองลุงหลานผลัดกันเสพสุขบนเรือนร่างของเธอทั้งที่เต็มใจและไม่เต็มใจ โดยผ่านการใช้ยาปลุกกำหนัด แล้วก็ถ่ายคลิปเอาไปขาย พอเธอไม่ยอม..ก็จะถูกกระตุ้นด้วยการบังคับให้เสพกันชาบ้าง ยาปลุกเช็กซ์บ้าง ทำให้ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีที่เคยยึดเป็นที่พึ่ง มันได้เลือนหายไปจากจิตใจของเธอ เหมือนเธอเป็นคนละคนเมื่อถูกกระตุ้นด้วยยา เธอจะพึงพอใจกับรสสวาทอันเร่าร้อนที่สองลุงหลานมอบให้อย่างไม่เคยคิดจะพอ เพียงแค่โดนจูบเท่านั้นร่างกายเธอก็เร่าร้อนขึ้นมาในทันที หญิงสาวเบียดกายชิดกับร่างแกร่งอย่างลืมอาย เสียงครางหวานอย่างรัญจวนใจนั้นกระตุ้นอารมณ์ของกฤติดนัยแฟนหนุ่มได้เป็นอย่างดี“ถือกล้องให้มันดี ๆ หน่อยลุง เดี๋ยวคนดูเค้าก็เวียนหัวหรอก” กฤติดนัยสั่งชายสูงวัย ที่ตอนนี้เขาเปรียบเสมือนเป็นลูกไล่ของกฤติดนัย และบางครั้งเขาก็รู้สึกไม่พอใจ เงินทองที่ได้จากการขายคลิปในกลุ่มลับหรือว่าในแอพต่าง ๆ กฤติดนัยก็แอบเอาไปใช้คนเดียวอย่างฟุ่มเฟือย ทั้งกิน ทั้งเที่ยว และเล่นการพนันมินตราไม่กล้าแม้แต่จะกลับไปให้ใครเห็นหน้า
ตอนที่ 31 ทาสรักพี่เขย (ตอนจบ)ภูริภัทรทนรับความทรมานต่อไปอีกไม่ไหว เขารีบประคองใบหน้าสวยออกจากแท่งรักทันที ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบถุงยางที่หัวเตียงแล้วนำมาสวมเป็นเครื่องป้องกัน ชั้นในชายและกางเกงถูกเหวี่ยงออกจากปลายเท้าอย่างเร่งรีบเขารีบจับเด็กสาวให้นอนลงบนเตียงแล้วโถมกายลงบนร่างเธออย่างแผ่วเบา ภูริภัทรบดจูบอย่างแผ่วเบาแต่ก็เร่าร้อนตามอารมณ์ปรารถนา ส่วนด้านล่างแท่งรักมหึมาที่สวมใส่เครื่องป้องกันเรียบร้อยแล้วก็ถูไถวนเวียนอยู่กับส่วนสำคัญของเธอ มุกระวีกำลังเคลิบเคลิ้มเพราะแท่งรักสะกิดติ่งเสียวไปมาก่อนจะถูกยัดพรวดทีเดียวเข้าไปเกือบสุด“อะโอ๊ย..พี่ภัทรขา อื้อ!!! โอ๊ย...เจ็บ!!! อื้มมม โอ๊ยยๆๆ เจ็บ มุกไม่เคย พี่เอาเข้าไปไม่ได้หรอก” เด็กสาวน้ำตาไหลพราก เธอร้องไห้ออกมาจนเขาต้องรีบปลอบ เขาพลาดที่ใจร้อนกับเธอไป“พี่ขอโทษมุกจ๋า แต่พี่ห้ามใจไม่ไหวแล้วจริง ๆ มุกอดทนหน่อยนะครับ อื้มมม!!!...คับแน่นเหลือเกิน” สิ้นเสียงภูริภัทรก็สอดหมอนใบใหญ่เข้าไปที่สะโพกอวบ ก่อนจะแยกเรียวขางามให้แยกออกกว้างแล้วค่อย ๆ ขยับแท่งรักจนมุกระวีรู้สึกเสียวซ่านขึ้นมา“อื้อ!!...พี่ภัทรขา!!! อย่าเพิ่งทำแรงนะคะ” เธอรีบบอกเขาเสี
ตอนที่ 30 คืนนี้พี่ขอ NCเด็กสาวกำลังมองเขาด้วยสายตาเว้าวอน เปิดเปลือยทุกอย่างจนหมดสิ้น เขาเห็นแม้กระทั่งความรักที่บริสุทธิ์ในแววตาคู่นั้น และอยากจะลองทดสอบมันดู ว่าจริงอย่างที่ใจคิดหรือเปล่าภูริภัทรกะพริบตาอย่างไม่แน่ใจ เขามองเห็นความรักฉายออกมาในแววตาของเธอ เพียงแวบเดียว แวบเดียวเท่านั้น เขาหายใจสะดุด ไม่ผิดแน่แล้ว มุกระวีกำลังมองเขาด้วยสายตาเจ็บช้ำที่โดนเขาต่อว่าเมื่อสักครู่ และเหนือสิ่งอื่นใด เขามองเห็นความรักที่ซ่อนลึกภายในดวงตาของเธอ“ร้องไห้ทำไม พี่ไม่ได้ดุสักหน่อย” ภูริภัทรรีบปลอบเด็กสาว เสียงเข้มเมื่อสักครู่นี้เปลี่ยนเป็นเสียงที่นุ่มนวลและอ่อนโยน“แต่พี่ทำหน้าไม่เชื่อ” เด็กสาวสะอึกสะอื้น พูดออกมาแทบจะไม่เป็นคำ ก่อนจะปาดน้ำตาทิ้งอย่างลวก ๆ จนพี่เขยหนุ่มต้องดึงร่างบางเข้ามากอด“พี่เชื่อ!!! แต่ห้ามให้โทรมาแบบนี้อีก โอเคมั้ย” ชายหนุ่มก้มหน้าลงมาเชยชมแก้มนวลซึ่งแดงเปล่งปลั่ง ใบหน้าหอมละมุนด้วยกลิ่นอันน่าเย้ายวนของเด็กสาว ทำให้ภูริภัทรอดไม่ได้ที่จะไล้ริมฝีปากหยักลงมาสัมผัสเบา ๆ บนกลีบปากอวบอิ่มของเด็กสาว ก่อนจะค่อยๆ บดเบียดเคล้าคลึงให้เธอเผยอปากรับลิ้นรุกรานของเขา“คืนนี้พี่ขอได้ม
ตอนที่ 29 อย่าทำให้หึงมุกระวีเตรียมอุปกรณ์มาอาบน้ำที่ห้องภูริภัทรตามคำสั่ง จนเวลาผ่านไปได้สักพัก ประตูห้องน้ำก็ค่อย ๆ เปิดออก เหมือนกลัวว่าเขาจะได้ยิน หยดน้ำเกาะอยู่ลาดไหล่ของหล่อน ส่องแสงสะท้อนวับแวมน้อย ๆ เมื่อกระทบกับแสงโคมไฟที่เปิดทิ้งเอาไว้ข้างเตียง ขาทั้งสองข้างของมุกระวี ไม่อาจจะขยับออกจากที่ได้ภูริภัทรที่เห็นจึงรีบก้าวเข้ามาหา สายตาของเขามองตั้งแต่ศีรษะของหล่อนจนจรดปลายเท้า แต่ไม่ใช่การดูถูก แต่หากเป็นสายตาที่ทำให้แก้มของมุกระวีกลายเป็นสีแดงขึ้นทันที“อาบน้ำนานจัง วันหลังอาบพร้อมกันนะ พี่ขี้เกียจรอ”“ค่ะ เอ้ย!!! วันหลังมุกจะอาบให้เร็วกว่านี้ค่ะ”“มานั่งตรงนี้สิ!!!” เขาทรุดลงนั่งที่เตียง และพยักหน้าเรียกเด็กสาวที่เอาแต่งุนงง“มานี่สิ เร็ว!...มานั่งนี่ก่อน”“เดี๋ยว...มุกขอเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะคะ” เด็กสาวอึกอักไม่แน่ใจ ยิ่งเมื่อน้ำเสียงของเขาเข้มจัดมุกระวีก็แทบเข่าทรุด“ไม่ต้อง!!!...”“เอ่อ..ๆ แต่...” เด็กเริ่มเลิ่กลั่ก“พี่บอกว่าไม่ต้องก็ไม่ต้องไง..” ไม่เชิงว่าเขาจะดุดันอะไร หากแต่มุกระวีไม่กล้าจะขัดเขา...หล่อนทำตามที่เขาบอก เมื่อทรุดลงนั่ง เขาเหนี่ยวร่างหล่อนแต่ด้วยความตกใจมุ
ตอนที่ 28 ไม่ใช่ตัวแทนของใครหนึ่งเดือนต่อมามุกระวีก็ตัดสินใจยอมตกลงเป็นแฟนกับภูริภัทร เพราะความเห็นของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่าย คุณนวลศรีมารดาของภูริภัทรต้องการมุกระวีให้มาเป็นสะใภ้ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว จึงไม่ได้ขัดข้องอะไร เธอชอบความเป็นต้นตระกูลผู้ดีเก่าของบิดาเธอตั้งแต่แรก ยิ่งพอสืบรู้ว่ามินตราไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของพันโทจรัลด้วยแล้วเธอยิ่งไม่อยากต้อนรับภูริภัทรไปรับส่งมุกระวีที่มหาลัยแทบทุกวัน คุณนายทองสุขยิ้มจนหน้าบานเมื่อทุกอย่างลงตัว ก่อนจะตัดสินใจไปตามหาลูกสาวคนโต ถึงแม้มินตราจะไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของตัวเอง แต่คุณนายทองสุขก็เลี้ยงมินตรามาตั้งแต่สี่ขวบ ความรักและความผูกพันธ์ก็ยอมมีเป็นธรรมดาวันไหนที่ภูริภัทรมีประชุมจนต้องเลิกงานช้ากว่าเดิม มุกระวีก็จะขอติดรถของเจนสุดามาคอยเขาที่บริษัทแล้วกลับบ้านด้วยกันภูริภัทรพยายามจะล่วงเกินมุกระวีอยู่หลายต่อหลายครั้งด้วยความเสน่หาที่มีและความสวยของเด็กสาวมันทำให้เขายากที่จะห้ามใจเอาไว้ได้ จนมุกระวีต้องขอร้องภูริภัทรว่า ขอให้เธอเรียนให้จบเสียก่อน แต่ดูเหมือนไม่มีท่าทีว่าเขาจะทำตามที่เธอขอร้องเลยสักนิด“อื้อ พอแล้ว พี่ภัทร อื้อ อย่าค่ะ นี่ห้องทำงานนะคะ” ประธ
ตอนที่ 27 ไม่อยากให้แม่ลำบากคุณนวลศรีต่อว่ามารดาของมุกระวีอยู่ด้านล่าง และเตรียมจะให้คุณนายทองสุขย้ายออกจากคฤหาสน์ไป พอภูริภัทรกลับมาถึง คุณนายทองสุขก็อ้อนวอน ภูริภัทรจึงคุยกับมารดาว่าให้คุณนายทองสุขกับลูกสาวพักอยู่ที่นี่ไปสักระยะหนึ่งก่อน เพราะอันที่จริงแล้ว ทั้งสองแม่ลูกก็ยังไม่ได้มีความผิดอะไร จากนั้นภูริภัทรจึงเรียกคุณนายทองสุขมาคุยอีกครั้ง“คุณแม่ยังอยากอยู่ที่นี่ต่อ หรือว่าจะให้ผมหาบ้านให้ครับ”“แม่อยากอยู่ที่นี่ค่ะ คุณภัทรอย่าไล่แม่เลยนะคะ”“ครับ งั้นข้อแลกเปลี่ยนของเราก็ยังเหมือนเดิม” ภูริภัทรเอ่ยขึ้น“คุณภัทรยังต้องการยัยมินอยู่เหรอคะ” คุณนายทองสุขแกล้งเข้าใจผิดทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าตัวเองยังมีลูกสาวเหลืออีกหนึ่งคน“ไม่ใช่ครับ แต่เป็นมุกระวีแทน” ใบหน้าอวบอูมของหญิงสูงวัยซีดลงทันที ลูกสาวเธอยังเด็กนัก เพิ่งจะได้แค่ 19 ปี“แต่ยัยมุกยังเด็กนะคะ คุณภัทร!!!” เธอรีบบอก เพราะยังไงมุกระวีก็เป็นลูกแท้ ๆ ของเธอซึ่งต่างจากมินตราที่เป็นเพียงแค่ลูกติดสามี“ไม่เด็กแล้วมั่งครับ..เมื่อคืนยังเห็นเข้าผับอยู่เลย!” ภูริภัทรเหน็บทันที“ได้โปรดอย่าถือสาเลยนะคะ เอาเป็นว่าแม่ตกลงจะให้คุณภัทรคบหาดูใจ







