พันธะเมียชั่วคืน

พันธะเมียชั่วคืน

last updateLast Updated : 2025-09-12
By:  อินทุภาOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
85Chapters
885views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เมื่ออุบัติเหตุ ‘บนเตียง’ ไม่ใช่เรื่องของคนสองคน แต่มีหนึ่งชีวิตก่อเกิดขึ้นมาเป็นพันธะผูกรั้งเอาไว้ เขาจึงต้องทิ้งการแต่งงาน เพื่อมารับผิดชอบ ‘แม่ของลูก’ แม้เกลียดชังเธอเพียงใด แต่หน้าที่พ่อนั้นค้ำคอไว้ ทำให้เขาดิ้นรนหลีกหนีไม่ได้จริงๆ …

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1 พังพินาศ

عاشت ليان الجارحي وطلال السيوفي زواجًا سريًا لمدة خمس سنوات، يقيمان علاقة جسدية كزوجين، ولكن دون أي مشاعر حب.

بل بالأحرى، يمكن القول إن مشاعر ليان تجاه زوجها كانت مخبأة بإحكام، دون أدنى أثر.

في ليلة رأس السنة، كانت المدينة المتألقة بأضوائها مغطاة بالثلوج البيضاء، والجميع منغمس في المرح.

لكن قصر الربيع الفخم لم يكن يضم سوى ليان.

أعدّت لنفسها طبقًا بسيطًا من المعكرونة، لكنها لم تذق منه لقمة واحدة.

على الطاولة، كان هاتفها يعرض فيديو من واتساب.

في الفيديو، تظهر يد رجل نحيلة وطويلة، تمسك بخاتم بحجر ألماس ضخم ويضعه برقة في إصبع المرأة النحيل.

ثم يُسمع صوت المرأة الناعم: "سيد طلال، أرجو رعايتك لي فيما تبقى من حياتي."

حدّقت ليان في ساعة المعصم الفاخرة في الصورة، تلك الساعة العالمية المحدودة الإصدار، فيما غمرها شعور بالمرارة.

توقف الفيديو، لكنها لم تستطع نزع إصبعها عنه، وكأنها تعاقب نفسها بالمشاهدة المتكررة.

منذ ستة أشهر، أضافتها تلك المرأة كصديقة على واتساب.

ومنذ ذلك الحين، أصبحت ترى زوجها كثيرًا في منشورات تلك المرأة.

خمس سنوات من الزواج السري، واليوم فقط أدركت أن زوجها يمكن أن يكون رقيقًا، رومانسيًا، وودودًا هكذا.

بردت المعكرونة التي كانت تنبعث منها الأبخرة قبل قليل.

لم تعد صالحة للأكل، لكنها أمسكت العِيدان محاولة التقاطها، وكأن يديها بلا قوة.

تمامًا مثل زواجها الفاشل، الذي كان عليها ألا تنغمس فيه منذ البداية.

أغمضت ليان عينيها بينما انهمرت الدموع، ثم نهضت لتتجه إلى الحمام قبل أن تعود وتطفئ النور وتستلقي على السرير.

مع حلول منتصف الليل، انبعثت من غرفة النوم الدافئة أصوات خفيفة لخلع الملابس.

استلقَت ليان على جانبها في السرير الواسع.

كانت تعلم أن طلال قد عاد، لكنها ظلت متظاهرة بالنوم بعينيها المغمضتين.

انخفض جانب السرير تحت وزنه.

ثم انزلق جسده الطويل فوقها.

ارتسمت تجاعيد خفيفة بين حاجبيها.

في اللحظة التالية، ارتفع ثوب نومها، بينما انزلقت يد دافئة وجافة تلامس جسدها...

ارتجفت ليان وفتحت عينيها فجأة.

كان وجهه المثالي ذو الزوايا الحادة على بعد أنفاس منها، وما زالت نظارته ذات الإطار الفضي الرقيق على أنفه الأنيق.

كان ضوء الليل الخافت على المنضدة ينعكس دافئًا على عدستي نظارته.

وتحت العدستين، تتأجج عيناه الضيقتان بالشهوة.

"لماذا عدت فجأة؟"

كان صوتها ناعمًا بطبيعتها.

تطلع الرجل إلى زاوية عينيها المُحمرّتَيْن، رافعًا حاجبه الأسود: "ألستِ سعيدة بعودتي؟"

نظرت ليان مباشرة في عينيه العميقتين كاليشب الأسود، وأجابت بهدوء: "لا، إنه فقط مفاجئ بعض الشيء."

انزلقت أصابعه الطويلة الدافئة على خدها الأبيض النقي، بينما أظلمت عيناه السوداوتان، وصوتها العميق يتردد: "انزعي النظارة."

قطبت ليان حاجبيها.

بينما كانت أصابعه تلامس خدها، نظرت إلى هذا الوجه الذي أسرها لسنوات، لكن الفيديو المنشور في واتساب عاد إلى ذهنها...

لأول مرة، خالفت عادتها في إرضائه، ورفضت ببرود: "لستُ في مزاج جيد."

"هل هي دورتكِ الشهرية؟"

"لا، فقط..."

"إذن لا تفسدي هذه اللحظة."

قطع كلامها ببرود، بينما اكتست عيناه بظلام الليل.

أدركت ليان أنه لن يتركها هذه المرة.

في هذا الزواج، ظلت دائمًا الطرف الأضعف المُستسلم.

انتابت ليان موجة من المرارة، فلم تستطع منع الدموع من غشى عينيها.

ألقى الرجل النظارة على منضدة السرير، بينما أمسك بكاحليها النحيلين بقبضة قوية...

انطفأ ضوء المصباح البرتقالي الخافت.

وغاصت الغرفة في ظلام دامس.

تفاقمت أحاسيسها إلى أقصى حد.

بعد شهر من الفراق، عاد طلال بأسلوب أكثر شراسة مما تتخيل.

حاولت ليان المقاومة دون جدوى، حتى اضطُرت في النهاية إلى تحمّل الوضع بصبر...

خارج النافذة، اشتدت الثلوج كثافة، وعَصَفَت الرياح الباردة.

وبعد وقتٍ غير معلوم، استيقظت ليان وهي مبتلّة بالعرق.

شعرت بألم خفيف في بطنها.

تذكرت تأخر دورتها الشهرية، فحاولت الكلام: "طلال، أنا..."

لكن الرجل لم يُرحّب بتشتيتها، وزاد من حدّة حركاته.

ذابت أصواتها المتقطعة في قبلةٍ شرسةٍ منه...

عندما انتهى كل شيء، لم يكن الفجر قد بزغ بعد.

كانت ليان منهكة إلى حدّ فقدان الوعي، بينما استمر الألم الخفيف في بطنها وإن لم يكن شديدًا، لكنه لم يكن ليُتجاهل.

عندما سمعت رنين الهاتف، حاولت بجهد أن تفتح عينيها المتثاقلتين.

في ضبابية رؤيتها، رأت الرجل ينهض ويتجه نحو النافذة ليرد على المكالمة.

ساد الغرفة صمتٌ مطبق، حتى أنها استطاعت أن تسمع همساتٍ ناعمة تصلها من بعيد.

كان يصغي للطرف الآخر بصبرٍ ويُهدئه، بينما يتجاهل تمامًا زوجته النائمة بجواره.

لم تمضِ فترةٌ طويلة حتى سمعت صوت محرك سيارة من الشارع.

لقد غادر طلال.

عندما استيقظت في اليوم التالي، كان الجانب الآخر من السرير لا يزال باردًا وخاليًا.

قلبت ليان جسمها ببطء، ووضعت يدها على بطنها.

لم يعد الألم موجودًا.

وفجأةً، دوى رنين الهاتف مجددًا. هذه المرة كانت المتصلّة هي ثناء، والدة طلال.

"تعالي إلى هنا فورًا." نبرتها باردةٌ وحازمة، لا تقبل الرفض.

همست ليان موافقةً بفتور.

أغلقت ثناء الخط فورًا.

خلال خمس سنوات من زواجها السري من طلال، لم تكن ثناء أبدًا راضيةً عنها، وقد اعتادت ليان على ذلك.

ففي النهاية، تُعتبر عائلة السيوفي أبرز العائلات الأربع العريقة في مدينة نيوميس. ورغم انتمائها لعائلة الجارحي، إلا أنها كانت الابنة المُهمَلة غير المرغوب فيها.

كان زواجها من طلال مجرد صفقة.

قبل خمس سنوات، خلال إحدى حالات العنف المنزلي، قتلت والدتها والدها عن طريق الخطأ أثناء دفاعها عن نفسها. حينها اتحد شقيقها مع الجدة وأفراد العائلة للمطالبة بإعدامها.

عائلة والدتها، عائلة الراشد، كانت أيضًا من كبار العائلات الثرية في نيوميس، لكنها بعد الحادث أعلنت على الفور قطع علاقتها بوالدتها.

عندما دافعت ليان عن والدتها، تعرضت للملاحقة من كلا العائلتين.

في لحظة اليأس تلك، أرشدها أستاذها إلى طلال.

من حيث النفوذ، لا تستطيع عائلتا الجارحي والراشد مجتمعتان هزّ مكانة عائلة السيوفي.

أما قانونيًا، فلم تُهزَم أي قضية تولّاها طلال حتى اليوم.

في النهاية، نجح طلال في تخفيف الحكم إلى خمس سنوات سجن لوالدتها، ووفقًا للاتفاق، تزوّجا سرًا.

بحسب ما قاله طلال، فإن والديّ الطفل المتبنّى، فُهد، توفّيا في حادث مؤسف.

وكان هو صديقًا مقرّبًا لوالد فهد، لذلك قرّر تبنّي فهد وهو ما يزال رضيعًا.

والآن، وبعد مرور خمس سنوات، لم يتبق سوى شهر واحد على إطلاق سراح والدتها.

كان هذا الزواج منذ البداية صفقةً واضحة الشروط، يحقق كل طرفٍ مصلحته، ولم تكن ليان الطرف الخاسر فيه.

لكن للأسف، وفي خضم هذا الزواج الخالي من الحب والمحدود المدة، وجدت نفسَها تُخفي في صميم قلبها مشاعرٌ حقيقية.

حاولت ليان كبح تدفق أفكارها، ثم نهضت متجهةً إلى الحمام.

أثناء الاستحمام، شعرت بألمٍ خفيفٍ في بطنها، ليعود ذلك الإحساس المقلق يخيم على صدرها من جديد.

كانت هي وطلال دائمًا ما يتخذان الاحتياطات اللازمة، باستثناء تلك الليلة قبل شهرٍ عندما كان مخمورًا...

رغم تناولها للحبوب في اليوم التالي، إلا أنها تعلم أن وسائل منع الحمل الطارئة ليست مضمونةً دائمًا.

للتأكد، أوقفت سيارتها أمام صيدلية أثناء توجهها إلى منزل عائلة السيوفي، واشترت اختبار حمل.
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
85 Chapters
ตอนที่ 1 พังพินาศ
เคยใช่ไหม…รู้ว่าผิด รู้ว่าแตกต่างราวฟ้ากับเหว แต่กลับห้ามใจตัวเองไม่ได้ มองข้ามไม่ไหว ต้องคอยแอบมอง แอบยิ้มทุกครั้งที่ได้พูดคุยสบตา ทุกนาทีแสนมีค่า เมื่อมีโอกาสได้ใกล้ชิดกับคนที่ตัวเองชอบและลอบประทับใจหากเห็นเขาทุกข์ ตัวเองก็ทุกข์ หากเห็นเขาสุข ตัวเองก็พลอยสุขตามไปด้วย รักแท้ที่ไม่เคยหวังผลตอบแทนใด ๆ แต่ราวกับโชคชะตาเล่นตลก เพราะในที่สุดจากคนแอบรัก กลับเลื่อนขั้นขึ้นมากลายเป็นเจ้าของเจ้าของ...ที่เขาไม่เคยนึกต้องการเลยแม้แต่เสี้ยววินาทีเดียวสำหรับเขา เธอก็เป็นแค่พันธะมืดมนที่ดึงรั้งชีวิตเอาไว้เท่านั้น...พิธีวิวาห์กำลังจะถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ในอีกสองวัน ทุกอย่างถูกเตรียมพร้อมเอาไว้หมดแล้ว ไม่ว่าจะเป็นชุดแต่งงานที่สั่งตัดพิเศษจากฝรั่งเศส สถานที่จัดงาน การ์ดแต่งงาน ของชำร่วย รวมถึงออแกไนซ์ชื่อดังที่จ้างให้มาจัดเตรียมงานให้ออกมาสมบูรณ์แบบมากที่สุด คราวนี้ ก็เหลือเพียงแค่รอคอยเวลาเท่านั้นหลังรับประทานมื้อค่ำเสร็จ ว่าที่เจ้าบ่าวและเจ้าสาวก็นั่งคุยกันอย่างสุขสันต์ภายในคฤหาสน์หลังงามของฝ่ายชาย เตรียมการสำหรับวันอันหวานชื่น เลือกสถานที่ฮันนีมูนไป หัวเราะต่อกระซิกกันไป ทำให้ผู้ใหญ่ของทั้ง
last updateLast Updated : 2025-08-27
Read more
ตอนที่ 1 พังพินาศ 02
หลายเดือนก่อน...แม้รู้ดีว่าตัวเองเป็นเพียงแอดมินดูแลเพจของบริษัทออกแบบและตกแต่งภายใน แต่ วาสิตา วรีวงศ์ กลับไม่เคยเลิกมองผู้บริหารหนุ่มหล่อวัยสามสิบห้าปีคนนี้ได้เลย ในตลอดระยะเวลาสองปีเต็มเธอสังเกตเห็นว่าสองสามวันที่ผ่านมา ชายหนุ่มดูเงียบขรึมหนักกว่าที่เคย อีกทั้งคู่หมั้นคนสวยของเขาก็ไม่ได้เข้ามาหาที่บริษัทแทบทุกวันเหมือนเดิม ทำให้วาสิตาเกิดความกังวล อดห่วงไม่ได้ว่าเขาจะมีปัญหาอะไรกวนใจหรือไม่ และทางเดียวที่จะรู้ได้ก็คือการแย้มถามผ่านนงนุช ผู้เป็นเลขานุการหน้าห้องเท่านั้น“กาแฟกับขนมค่ะพี่นุช”วาสิตานำสินบนมาวางลงบนโต๊ะ รอยยิ้มเอียงอายของสาวหวานเรียบร้อย พูดน้อยไม่ค่อยทันคน ทำเอานงนุชถึงกับคลี่ยิ้มรู้ทัน“สงสัยว่าทำไมคุณอิชย์ถึงอารมณ์ไม่ค่อยดีใช่ไหม?”“เอ่อ…”วาสิตานิ่งไปเมื่ออีกฝ่ายรู้ทัน ซึ่งไม่ได้น่าแปลกใจนัก เพราะพนักงานหญิงเกือบทั้งหมด แทบไม่มีใครเลยที่จะไม่สนใจหนุ่มหล่อมากเสน่ห์อย่างอิชย์“พี่แอบได้ยินตอนเขาคุยโทรศัพท์”นงนุชเล่า ชะงักเล็กน้อยแล้วมองซ้ายแลขวาดูว่าทางโล่งดีหรือไม่ เมื่อพบว่าไม่มีใครอื่นอยู่ในกรอบสายตา เธอจึงเอ่ยต่อไปอีก“ช่วงนี้คุณมินตราเธอไม่ค่อยมีเวลาให้น่ะ ช
last updateLast Updated : 2025-08-27
Read more
ตอนที่ 2 ความพลาดพลั้ง
อิชย์ทะนุถนอมต้นรักของเขาเป็นอย่างดี หมั่นดูแลรดน้ำจนมันงอกงามบานสะพรั่ง ดังนั้นจึงควรมีเพียงเขาเท่านั้นที่จะได้ครอบครองและชมเชยดอกไม้งามดอกนี้ เพราะเขาเป็นคนที่เริ่มต้นปลูกมันขึ้นมากับมือ ต่างจากจามรที่มินตราเป็นฝ่ายเริ่มต้นความสัมพันธ์ ส่วนเขา...เป็นฝ่ายจบมันอย่างไร้หัวใจ แม้เธอจะเคยรักเขามากแค่ไหน แต่ทุกวันนี้ความรู้สึกพวกนั้น แทบไม่มีหลงเหลืออยู่อีกต่อไปแล้ว“อยากได้อะไรเพิ่มไหมคะ มินจะสั่งให้” มินตราถามอย่างเอาใจ“พอแล้วครับ อิ่มจนแน่นท้องไปหมดแล้ว” เขาปฏิเสธ“อิ่มแบบนี้แล้ว คงกินของหวานต่อไม่ไหวแล้วสินะคะ” สายตาของมินตราทำให้อิชย์รู้ทันทีว่าของหวานที่ว่านั่น ไม่ใช่อะไรที่ไหน แต่หมายถึงผิวเนื้อนุ่มนวล สัมผัสหวานซึ้งไม่รู้ลืมจากตัวของเธอต่างหากแน่นอนว่าเขายิ้มกริ่ม จ้องมอง ‘ของหวาน’ จานโปรดตรงหน้าอย่างไม่เคยนึกเบื่อ “ถ้าเป็นของหวานที่ชื่อมินตรา อิ่มแค่ไหนผมก็ไหว ยอมจุกตายเลยด้วยครับ”“จริงหรือเปล่าคะ ดีแต่พูดไม่ได้นะ”ดวงตาของเธอเป็นประกาย ดูแล้วยั่วยวนท้าทายไม่เบา“งั้นเดี๋ยวเราคงต้องไปพิสูจน์กันดูแล้วละครับ”ไม่พูดเปล่า อิชย์เรียกพนักงานเช็กบิลทันที หลังจากจ่ายค่าอาหารเรียบร้อย
last updateLast Updated : 2025-08-27
Read more
ตอนที่ 2 ความพลาดพลั้ง 02
“วาไม่เคยเห็นคุณอิชย์ดื่มหนักแบบนี้มาก่อนเลยค่ะ”หญิงสาวเอ่ยถามด้วยความแปลกใจ“ผมนั่งดื่มในห้องทำงานตั้งแต่ตอนเย็นแล้ว ไม่คิดว่าจะยังมีพนักงานคนไหนอยู่ที่นี่จนมืดค่ำแบบนี้”เขายกนิ้วขึ้นคลึงขมับเบาๆ แล้วชี้เธอ “นี่คุณจะกลับแล้วเหรอ อยู่เป็นเพื่อนผมก่อนสิ ผมมีเรื่องอยากถามคุณหน่อย ในฐานะที่คุณเองก็เป็นผู้หญิงเหมือนกับมินตรา”“เอ่อ...” วาสิตากังวลใจแปลกๆ เพราะยามมึนเมา อิชย์ทั้งพูดเก่งและยิ้มหวานเยิ้มจนเธอใจสั่นหวั่นไหว“นะ ผมไม่รบกวนคุณนานหรอก วาสิตา...”เขาทอดสายตามองมา ดูเว้าวอนจนหญิงสาวใจอ่อนยวบ“งั้นก็ได้ค่ะ คุณอิชย์”“ดี งั้นตามผมเข้าไปในห้องทำงานนะ”อิชย์พยักพเยิดไปด้านหลัง ก่อนจะหันหลังเดินนำออกไปก่อน“คงจะถามเรื่องคุณมิน เอาเถอะวา...อย่ากังวลเลย นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่คุณอิชย์เรียกให้แกเข้าไปในห้องทำงานส่วนตัวของเขา”วาสิตาพึมพำกับตัวเอง แล้วพ่นลมหายใจออกทางปาก ยืนเคว้งอยู่ตรงนั้นอึดใจหนึ่ง ก่อนจะคว้ากระเป๋าสะพายขึ้นพาดไหล่ แล้วเดิน ตามหลังเจ้านายไปอย่างเลี่ยงไม่ได้ มือของเธอสั่นน้อยๆ ในตอนที่เอื้อมไปแตะลงบนลูกบิดประตูไม่รู้สิ...เธอรู้สึกไม่สบายใจเลยที่ต้องเข้าไปอยู่ด้วยกันตาม
last updateLast Updated : 2025-09-09
Read more
ตอนที่ 3 ได้แค่คำขอโทษ
อิชย์ครางเบาๆ แล้วยกมือขึ้นคลึงขมับ เมื่อรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในช่วงเช้ามืด กระบอกตารวดร้าวราวกับถูกทุบ ศีรษะปวดหนึบลามไปจนถึงท้ายทอย มันทำให้เขานิ่วหน้า ริมฝีปากบิดเบี้ยวเหยเกในตอนที่ใช้ข้อศอกยันตัวเองลุกขึ้นจากเตียงนอนขนาดสามฟุต ต้องกะพริบตาถี่ๆ อยู่อึดใจหนึ่ง กว่าสมองจะบอกให้รู้ว่าที่นี่คือห้องพักผ่อนส่วนตัวภายในห้องทำงานนั่นเองเจ้าของมือหนายกขึ้นสางผม ตั้งสติต้อนรับผลจากการดื่มหนักเกินตัวขณะลุกขึ้นจากเตียง เดินโซซัดโซเซไปรินน้ำดื่มดับกระหายคลายอาการคอแห้งผาก จากนั้นก็ผลุบหายเข้าห้องน้ำไปล้างหน้าแปรงฟัน จนรู้สึกดีขึ้นกว่าเดิม ใบหน้าหล่อเหลาที่ยามนี้ซีดเผือดและมีหยาดน้ำแพรวพราวเกาะอยู่ จ้องมองตัวเองผ่านกระจกตรงหน้าเขาจำอะไรไม่ได้เลยสักอย่าง ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเมาหลับไปตอนไหน แล้วเข้ามานอนอยู่บนเตียงได้อย่างไร รู้แค่ว่าไม่สบายใจเลยที่มินตราทำตัวคล้ายปกปิดบางอย่างเอาไว้...อิชย์ถอนหายใจ นึกอยากได้กาแฟดำเข้มๆ สักแก้วจึงเดินกลับออกไปในโซนห้องทำงาน เช้ามืดอย่างนี้ย่อมยังไม่มีใครมาที่บริษัท และเขาไม่ได้มีปัญหาอะไรเลยกับการที่ต้องชงกาแฟดื่มเอง ชายหนุ่มกำลังจะเดินออกไปจากห้อง แต่เมื่อสายตามองผ
last updateLast Updated : 2025-09-09
Read more
ตอนที่ 3 ได้แค่คำขอโทษ 02
“นอนไม่หลับเลยไม่สบายค่ะ วาสัญญาว่าช่วงนี้จะพักผ่อนให้มาก เลิกกลับบ้านมืดค่ำทำงานล่วงเวลาแล้วค่ะ วาจะไม่ทุ่มเทกับอะไรจนเกินตัวอีกแล้วค่ะป้า” เสียงหวานฟังดูเศร้าสร้อยนัก แต่คนเป็นป้าที่สาละวนอยู่หน้าเตา ไม่ทันได้สังเกต“งั้นก็ดีแล้วลูก นี่ถ้าคุณอิชย์เขารู้ว่าพนักงานตัวน้อยๆ ทำงานล่วงเวลาจนป่วย เขาคงไม่สบายใจ”ป้าบุหลันไม่ได้ล่วงรู้เลยว่าเมื่อเอ่ยถึงชื่อนั้น วาสิตาก็แทบหมดความอยากอาหารขึ้นมาทันที อดไม่ได้ที่จะนึกถึงตอนที่อยู่กับเขาบนโซฟาตัวนั้น แล้วรู้สึกผิดบาปต่อมินตราอย่างที่สุดเมื่อราดหน้าร้อนๆ ถูกวางลงตรงหน้า ป้าบุหลันก็ยิ้มหวานแล้วลูบศีรษะวาสิตาอย่างรักใคร่ ทำให้คนที่แทบไม่อยากจับช้อนจำต้องยิ้มตอบ แล้วเริ่มรับประทานอย่างเสียมิได้รสมือของป้าอร่อยล้ำเสมอ ไม่ว่าเมนูไหนก็ทำให้เธอเจริญอาหารไม่เปลี่ยน แต่ดูเหมือนว่าวันนี้จะต่างออกไป วาสิตาตักราดหน้าใส่ปากโดยไม่อาจรับรู้รสชาติของมันได้เลยมีเพียงกลิ่นและรสชาติของความขมขื่นเท่านั้น...“ป้าคะ” วาสิตาเรียกไว้ ก่อนที่ป้าบุหลันจะเดินออกไปจากครัว“ว่าไงลูก”“ถ้าวาอยากลาออก แล้วหางานทำใหม่ ป้าจะว่าอะไรไหมคะ”“อ้าว ทำไมล่ะ ป้าก็เห็นวามีความสุขก
last updateLast Updated : 2025-09-09
Read more
ตอนที่ 3 ได้แค่คำขอโทษ 03
แม้กว่าจะผ่านไปแต่ละนาทีนั้นนานจนหงุดหงิด แต่สุดท้ายอิชย์ก็เคลียร์งานสำคัญจนครบทุกแฟ้ม ชายหนุ่มกระชากประตูห้องเปิดออก ก้าวอาดๆ ตรงไปยังลิฟต์โดยไม่พูดจาไม่จา จนนงนุชต้องชะเง้อคอมองตามหลังไปด้วยความสงสัย เพราะเห็นเจ้านายดูรีบร้อนเสียเหลือเกินอิชย์ขับรถเร็วกว่าปกติมาก มุ่งหน้าไปยังร้านข้าวมันไก่เจ้าดังของป้าบุหลัน เขาเคยแวะเวียนมานั่งรับประทานอยู่หลายครั้ง แม้จะนานแล้ว แต่ก็ยังคงจำอาคารพาณิชย์สามชั้นนั้นได้แม่น รู้ด้วยว่าวาสิตาอาศัยอยู่ด้วยกันกับป้าที่นั่น นาฬิกาบนข้อมือบอกเวลาจวนจะห้าโมงเย็นแล้ว ในตอนที่รถยนต์คันหรูจอดนิ่งสนิทอยู่ข้างหน้าตึกอิชย์ย่นคิ้วด้วยความแปลกใจ เมื่อเห็นป้ายเขียนบอกเอาไว้ว่าร้านจะปิดยาวสามวัน แรกทีเดียวคิดว่าคงไม่มีใครอยู่ แต่ในตอนที่กำลังจะสตาร์ตรถขับจากไปด้วยความฉุนเฉียว กลับเห็นผู้หญิงร่างบอบบางคนหนึ่งกำลังหิ้วถุงผลไม้เดินมาทางนี้เสียก่อนวาสิตานั่นเอง...เธอคงออกไปซื้อของและกำลังจะกลับเข้าบ้านอิชย์เปิดประตูลงมาจากรถ เมื่อวาสิตาเห็นเขา เธอก็สะดุ้งโหยงจนเผลอปล่อยถุงผลไม้ร่วงหลุดจากมือ ส้มเขียวหวานที่ซื้อมากลิ้งไปข้างหน้าและหยุดอยู่ตรงแทบเท้าเขา อิชย์ยิ้มมุมปาก
last updateLast Updated : 2025-09-09
Read more
ตอนที่ 4 อีกหนึ่งชีวิต01
ตลอดเกือบสามเดือนที่ผ่านมา วาสิตาใช้ชีวิตไปตามแบบของตัวเอง เรียบง่าย เงียบเหงา แต่ก็ทำใจเรื่องของอิชย์ได้มากแล้ว อย่างน้อยก่อนนอนเธอก็เลิกร้องไห้ให้กับเขาได้เสียทีหลังจากสมัครเข้ามาทำงานที่ภัตตาคารอาหารจีนชื่อดังตามคำแนะนำของเพื่อนสมัยเรียนมหาวิทยาลัยอย่างเปรมิกา วาสิตาก็ขยันขันแข็ง เรียนรู้งานและหมั่นพัฒนาตัวเองอยู่เสมอ จนกลายเป็นที่รักของทุกคนในที่ทำงานใหม่ได้ระยะเวลาอันสั้น ซ้ำยังทำให้ผู้จัดการเกิดความเมตตาเอ็นดูอีกด้วยแต่หลายวันให้หลังมานี้ วาสิตารู้สึกไม่ค่อยสบายนัก คล้ายกับว่าร่างกายมีบางอย่างผิดปกติไปจากเดิม คิดไม่ทันไร เธอก็ยกมือขึ้นปิดปากฉับ แล้ววิ่งเข้าไปโก่งคออาเจียนในห้องน้ำจนหมดไส้หมดพุงเธอมีอาการแบบนี้มาหลายสัปดาห์แล้ว ยิ่งงานใหม่คือพนักงานเสิร์ฟที่ต้องได้กลิ่นอาหารไม่ซ้ำเมนูอยู่ตลอด ยิ่งทำให้มวนท้องและนึกอยากอาเจียนอยู่เรื่อยๆ จนแทบเสียงาน โชคดีที่ผู้จัดการสาวเข้าใจดีว่าความเจ็บป่วยนั้นห้ามกันไม่ได้ จึงไม่ได้คิดจะตำหนิต่อว่าอะไร“หน้าซีดเชียววา ลางานกลับบ้านไปพักก่อนไหม”เพื่อนวัยเดียวกันที่ชื่อเปรมิกาตามเข้ามาดูอาการ หวังจะช่วยลูบไหล่ลูบหลังให้ แต่วาสิตาอาเจียนจนหมด
last updateLast Updated : 2025-09-09
Read more
ตอนที่ 4 อีกหนึ่งชีวิต 02
“เมื่อกี้...ปูว่ายังไงนะ” เสียงที่สั่นพร่าดังจากขึ้นจากเตียงผู้ป่วยเมื่อทั้งเปรมิกาและบุหลันมองไปก็พบว่าวาสิตาได้สติแล้ว ตอนนี้กำลังเอนกายกึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียง ใบหน้าขาวเผือดไร้สีเลือดเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด หลังจากได้ยินความจริงว่ากำลังมีอีกชีวิตถือกำเนิดขึ้นในกายเลือดเนื้อเชื้อไขของผู้ชายที่ไม่มีวันเหลียวมองเธอ...“พักก่อนเถอะวา อย่าเพิ่งคิดอะไรตอนนี้เลยนะ”เปรมิกาเดินเข้าไปหา ยื่นมือไปแตะแขนเบาๆ“วาท้องเหรอปู วาท้องจริงๆ เหรอ” วาสิตาดึงมือเพื่อนสาวไปบีบไว้แน่น เงยหน้าขึ้นถามซ้ำๆ เหมือนไม่อยากเชื่อว่ามันคือความจริงดวงตากลมโตยามนี้ฉายแววหวาดหวั่นและสับสนปะปนกันไป นั่นทำให้เปรมิกาพอเดาได้ทันทีว่ามันจะต้องเป็นการตั้งครรภ์ที่ไม่ได้คาดหวังอย่างแน่นอน“ใช่ วาท้อง ร่างกายวาไม่แข็งแรงเลยต้องแอดมิตดูอาการน่ะ”“ไม่จริง เป็นไปไม่ได้...” คนที่นั่งอยู่บนเตียงส่ายหน้าแรงๆ“วา...” เปรมิกาจะปลอบใจ แต่คนบนเตียงละล่ำละลักพูดต่อ“วาจะท้องได้ยังไง ในเมื่อวาใช้ยาคุมฉุกเฉินแล้ว กินหลังจากตอนที่เกิดเรื่องแค่ไม่กี่ชั่วโมงเองนะ คุณหมอ...คุณหมอน่าจะตรวจผิด วาไม่มีทางท้องหรอก วา...”อากัปกิริยา
last updateLast Updated : 2025-09-09
Read more
ตอนที่ 4 อีกหนึ่งชีวิต 03
สุขภาพร่างกายของคนเป็นแม่แข็งแรงสมบูรณ์ดีมาก ไม่มีภาวะแทรกซ้อนใดๆ เมื่อถึงเวลาที่ต้องก้าวขึ้นไปนอนราบบนเตียง เพื่อเตรียมตัวอัลตราซาวด์ดูขนาดและพัฒนาการต่างๆ ของทารกน้อย เธอก็ตื่นเต้นจนมือไม้เย็นเฉียบ“ขนาดของน้องเป็นไปตามมาตรฐานเลยนะคะคุณแม่ ไม่พบอะไรที่ผิดปกติค่ะ แต่เสียดายจัง น้องคงขี้อายน่าดู นอนหนีบขาไม่ยอมให้หมอเห็นเลยว่าเป็นสาวน้อยหรือว่าหนุ่มน้อย สงสัยคุณแม่คงต้องรอลุ้นอีกทีเดือนหน้าแล้วละค่ะ”คุณหมอเอ่ยเสียงกลั้วหัวเราะ ทำเอาคนที่นอนลุ้นจนตัวเกร็งถึงกับผ่อนลมหายใจออกมาด้วยความเสียดาย เธออยากได้ลูกสาวมากกว่า แต่หากเป็นลูกชายก็ดีใจไม่น้อยเช่นกัน“เอาไว้เดือนหน้าค่อยลุ้นใหม่อีกทีก็ได้ค่ะ คุณหมอ”“ค่ะ ยังไงก็อย่าลืมรับประทานยาบำรุงครรภ์ตามที่หมอสั่งให้ครบนะคะ คุณแม่ภาวะเลือดจางเล็กน้อย ต้องหมั่นรับประทานยาบำรุงเลือดให้ครบด้วยค่ะ”สูติแพทย์ย้ำซ้ำอีกรอบ ในตอนที่เช็ดเจลเย็นออกจากหน้าท้องที่เริ่มนูนเด่นของวาสิตาจนหมด จากนั้นก็ให้พยาบาลช่วยประคองคุณแม่ก้าวลงจากเตียงอย่างระมัดระวังวาสิตาออกมานั่งรอรับยาอยู่ตรงแผนกชำระเงินและจ่ายยา มือบางลูบอยู่บนหน้าท้องเบาๆ แรกทีเดียวก็ทุกข์หนักเมื่อร
last updateLast Updated : 2025-09-09
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status