You got me good : แค่เธอเท่านั้น

You got me good : แค่เธอเท่านั้น

last updateLast Updated : 2024-12-06
By:  ฺBlackStormCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
38Chapters
718views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เกี่ยวดิวะเกี่ยวเยอะเลยด้วย ก็ในเมื่อเวลาของฉันมันมีให้แค่เธอคนเดียวไงเอสเทล

View More

Chapter 1

Episode 1 : คีตะ

前田奈津美(まえだ なつみ)が、前田隆(まえだ たかし)と再婚して3年が経ったある日、奈津美は超高級クラブ「エリュシオン」で、隆がNo.1ホステスである菅原千佳(すがわら ちか)と一緒にいる場面に遭遇してしまった。

シャンデリアが輝く個室で、隆は革張りのソファにゆったりと体を預けている。左手の指には葉巻を挟み、右手はスリットの深いドレスを着た千佳の肩を軽く抱いていた。

そして、千佳の前には高価そうなプレゼントの山。

隆はその中からネックレスをひとつ取り出すと、「どうかな?全部お前のために買ってきたんだ」と囁いた。

奈津美は、そのプレゼントに見覚えがあった。

それは、隆がわざわざ海外までオークションに出向き手に入れてきた品々だった。数日後には二人の結婚記念日を控えていたから、奈津美はてっきり自分へのプレゼントだとばかり思っていた。

だが、それはどうやら思い過ごしだったみたいだ。

しかし、プレゼントを贈られた張本人である千佳は、箱も開けずに淡々と言った。

「前田さん。私はあなたのこと、好きじゃないって言いましたよね?だから、いくら私に貢いでくれようとも、私の気持ちは変わりません。それより、奥さんの機嫌でもとったらどうですか?再婚したばかりなのに、また離婚になっちゃいますよ?」

隆は口の端を上げて笑った。「あいつが俺たちのことに気づく?そんなわけないさ。絶対にバレやしないよ」

周りの男たちも口々に囃し立てる。「隆はもう3年もお前に貢いでるんだぞ?でも、こいつの奥さんは全然気づいてないんだ」

「それに、男なんてみんなこんなもんだ。ましてや隆みたいな超一流の男なら、愛人の一人や二人いたって、全然おかしくない。でも、残念なことに、こいつの奥さんがそれを許さないからさ。もし、奥さんの心が広かったら、とっくにお前を家に連れ帰ってるぞ」

すると、隆は周りに冷たい視線を投げつけた。「黙れ。奈津美のことは悪くいうな」

そう言ってから、隆は千佳の方へ向き直り、今度は別人のように甘く囁く。「この後、食事でもどうかな?何もしない。ただ食事をするだけ。お前がいいって言わない限り、俺は指一本も触れないから」

隆が千佳に向ける優しい眼差しを見て、奈津美は全身が凍りつくようなショックを受けた。

再婚期間も入れれば、結婚して8年になるため、奈津美は隆の性格をよく理解していた。

彼はプライドが高く、冷たくあしらわれるのを何より嫌う。あんな態度を取られたら、とっくにキレているはずなのに、千佳に対しては、こんなにも辛抱強く接することができるなんて。

涙が頬を伝う。奈津美は黙ってその光景を写真に撮ると、自嘲的な笑みを浮かべた。

今夜は、三流タレントのゴシップでも撮ろうと思って来ただけだったのに、まさか自分の夫の浮気現場を、また目撃する羽目になるとは……

3年前もそうだった。隆が若いモデルとベッドにいるところに、奈津美は遭遇してしまった。

奈津美はモデルの女に何発か拳を見舞うと、その場で隆に離婚を迫った。

まだ若く遊び盛りであった隆だったため、その場の勢いだけで離婚届を受け入れた。

しかし、奈津美が出ていって3ヶ月もしないうちに、隆は外の女に飽きてしまったらしく、再び狂ったように奈津美へ再婚を迫ったのだった。

その時、もう二度と怪しまれることはしない、絶対に裏切らないと隆は誓った。

奈津美は冗談で、「じゃあ星が欲しい」と言った。

すると、隆は本当に星を一つ買い、「ウィステリア」と名付けた。「ウィステリア」とは、藤の花の洋名であり、奈津美の旧姓もまた「紫藤」であったため、隆はこの名に決めたそうだ。

二人の愛がこの星のように、天まで届くほど大きくなりますように、と彼は言った。

役所で再婚の手続きをした日、隆はまるで世界を手に入れたかのように喜んでいた。

愛車に寄りかかり、彼は自信と喜びに満ちた目で言った。「奈津美。今度こそ、もう絶対にお前の手を離さないから」

その時の奈津美は何も言わず、ただ婚姻届受理証明書をぼんやりと眺めていた。

よりを戻したのは、確かに隆への未練があったから。5年も続いた関係を、そう簡単には捨てられなかった。

それに、隆の母親の前田優里(まえだ ゆうり)が約束してくれた、経済番組のキャスターの座も諦めきれなかったのだ。

長年、芸能記者として働いてきた奈津美は、キャスターへの転身を考えていた。

前田家のコネがあれば、深津市で指折りの社長たちに直接インタビューができる。

復縁の知らせを受けた優里は、奈津美にこう言った。

「隆は落ち着きがないから、よりを戻しても、もしかしたらまた浮気するかもしれない。もし本当に耐えられなくなったら、私のところに来て。あなたが望むものは何でもあげるから。離婚の手続きから財産分与まで、隆と完全に縁を切らせてあげる」

3年間は平穏な日々が続いていた。だが、いざこの時が来ると、やはり受け入れられなかった。

隆がそんなに刺激を求めるのなら、望み通りにしてあげるべきだろう。

奈津美はスマホを手に取り、二人の人物にメッセージを送った。

一人は、会社の編集長。【大スクープが手に入りました。この記事は、私に書かせてください。そして、この記事を書き終えたら、会社を辞めさせていただきます】

もう一人は優里。【お母さん。隆との離婚することにしました。なので、離婚手続きの準備をお願いできますでしょうか。それから、約束していただいていた『深津テレビ』の経済番組のキャスターのポストもお願いしますね】

すぐに返信があった。

1通目は編集長から。【大スクープか!くれぐれも早まるなよ】

2通目は優里から。【3日もらえるかしら?あなたの望むもの、全て用意しておくから】

返信を打ち終えると、ちょうどボーイの人が飲み物を運んできた。

「前田さん。どうしてここにいらっしゃるんですか?」

その声に、個室にいた全員が奈津美の方を一斉に振り向いた。

隆も、その一人だった。
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
38 Chapters
Episode 1 : คีตะ
คีตะ"ทำไมวันนี้ถึงกลับบ้านได้ล่ะครับคุณลูกชาย"ผมหันไปมองพ่อตัวเองที่เดินมานั่งลงข้างๆ ก่อนอื่นผมขอแนะนำตัวก่อนเลยแล้วกัน ผมชื่อคีตะอายุ21ปี ผมเป็นลูกชายคนเดียวของคุณคีรินและคุณน้อยหน่าคนสวย และตอนนี้ผมเรียนอยู่ปี3คณะบริหารธุรกิจ ส่วนที่ผมโดนพ่อตัวเองประชดเมื่อกี้ก็เพราะวันนี้ผมกลับบ้านในรอบสองเดือนไง"กลัวพ่อลืมตะหน้าไง"ผมรีบตอบพ่อตัวเองไป"นึกว่าติดสาวจนลืมพ่อกับแม่แล้วสะอีก"พ่อผมเอ่ยแซว"ยังไม่เจอคนที่ถูกใจครับ"ผมบอกไปผมเองยังไม่มีแฟนหรอกนะ อาจจะยังไม่เจอใครที่ทำให้ใจผมเต้นแรงหรือไม่ก็ทำให้ผมร้อนใจจนนั่งไม่ติด ส่วนเรื่องผู้หญิงมันก็มีบ้างตามประสาผู้ชายโสด"จำคำที่พ่อสอนได้ใช่มั้ยคีตะ"พ่อผมพูดเสียงดุ"จำได้ครับ"เรื่องที่พ่อผมสอนตั้งแต่ผมจำความได้คือให้เกียรติผู้หญิง ถ้ามีแฟนหรือมีคนรักอย่านอกใจเธอซื่อสัตย์และเชื่อใจ เรื่องราวของพ่อกับแม่พวกท่านก็เป็นคนเล่าให้ผมฟังว่ามันเกิดอะไรขึ้นบ้างกว่าจะได้กลับมาอยู่ด้วยกัน แน่นอนผมจำและทำตามที่พ่อกับแม่สอนอยู่แล้วเมื่อผมมีคนรัก"เชื่อพ่อนะคีตะ ความไว้ใจและเชื่อใจเป็นสิ่งสำคัญ"โดยส่วนตัวนิสัยผมไม่ใช่คนเจ้าชู้จึงไม่มีเรื่องผู้หญิงเข้ามาให้ปวด
Read more
Episode 2 : เอสเทล
เอสเทล"ยายขา ชุดนักศึกษาของเอสเป็นยังไงบ้างคะ"ฉันใส่ชุดนักศึกษาก่อนจะรีบวิ่งมาถามยายของตัวเองที่นั่งอยู่กลางบ้าน ฉันชื่อเอสเทลค่ะ ซึ่งชื่อนี้คุณหมอเป็นคนตั้งให้ ฉันอายุสิบแปดย่างสิบเก้าปีและฉันเองก็กำลังจะเข้าเรียนมหาลัยแล้วนะ"หลานยายโตเป็นสาวแล้วสินะ"ยายพูดแล้วยิ้มให้ฉัน"เอสได้ทุนเรียนฟรีด้วยนะคะ"ฉันรีบเดินเข้ามากอดก่อนจะยายไป ฉันได้ทุนเรียนฟรีตั้งแต่ประถมแล้ว ซึ่งมันก็เป็นเรื่องที่ดีมากเพราะมันประหยัดค่าใช้จ่ายของฉันตั้งเยอะ"ตั้งใจเรียนนะลูก""ต่อไปถ้าเอสเรียนจบยายไม่ต้องทำขนมแล้วนะคะ เดี๋ยวเอสจะทำงานเลี้ยงยายเอง"ฉันอยู่กับยายแค่สองคนค่ะ แม่ของฉันเสียไปตั้งแต่ฉันได้อายุสองขวบ ส่วนพ่อเขาทิ้งฉันไปตั้งแต่ฉันยังไม่เกิดเลย ชีวิตของฉันมีแค่ยาย และยายเป็นทั้งพ่อและแม่ให้ฉัน ฉันไม่เคยน้อยใจเลยนะที่ชีวิตของฉันเป็นแบบนี้ถึงใครจะว่าฉันเป็นลูกไม่มีพ่อมีแม่ก็ตาม"เอสรักยายนะคะ ฟอด"ยายของฉันเป็นผู้หญิงที่เก่งมากถึงมากที่สุดท่านเลี้ยงฉันคนเดียวตั้งแต่แม่เสียไป ยายของฉันทำขนมไทยส่งโรงแรม ถึงรายได้มันจะไม่มากมายแต่มันก็ทำให้ฉันกับยายไม่ลำบาก"พรุ่งนี้อย่าลืมไปบอกแม่เขาด้วยนะเอส ยายว่าแม่เขาค
Read more
Episode 3 : เขาคนนั้น
คีตะ"ทะเลาะอะไรกับน้องอีกล่ะเรา ไม่เบื่อบ้างหรือไงกันกับเจ้าขาก็อีกคน"ตอนนี้ผมกำลังหัวเสียกับไอ้จอมพลเพราะมันไม่รับสายผม แถมยังให้ผู้หญิงที่ไหนมารับสายแทนด้วยไง นี่ถ้าผมกำลังจะตายผมคงพึ่งมันไม่ได้เถอะ"มันผิดนัดตะอ่ะแม่ สองรอบแล้วนะ"ผมบอกแม่ไป ทั้งที่มันเป็นคนนัดผมจะไปดูคอมเล่นเกมส์ซึ่งผมก็รอจนอยากจะฆ่ามันตายอยู่แล้ว และที่สำคัญผมไม่ชอบคนที่พูดแล้วไม่เป็นคำพูด"น้องมีธุระด่วนหรือเปล่า""มันอยู่กับผู้หญิงครับนั่นแหละธุระของมัน ทั้งที่มันนัดตะแล้วนะแม่"ผมบอกแม่ไปครืด ครืดผมหยิบมือถือขึ้นมาก่อนจะดูชื่อที่โชว์อยู่ ตายยากก็มันนี่แหละ"ถ้าคำตอบไม่ประทับใจ กูฆ่ามึงแน่ไอ้จอมพล"(อยู่ข้างล่างลงมาดิ)ผมเดินลงมาข้างล่างแล้วมองน้องชายตัวเองที่นั่งเล่นมือถืออยู่ก่อนที่มันจะหันมามองผมแล้วยิ้มให้ นี่ถ้าไม่ใช่น้องของเจ้าขานะผมจะสั่งคนมาเก็บมันสะ"อ่ะของฝาก และหวังว่าจะไม่โกรธเรื่องที่น้องคนนี้ผิดนัดนะครับ"ไอ้จอมพลยื่นถุงให้ผม"ใครรับสายแทนมึง"ผมถาม"คนที่แบ่งขนมมาให้ และเป็นเพื่อนของผมเอง น่ารัก นิสัยดีมาก"ผมเปิดกล่องแล้วมองขนมที่อยู่ด้านในก่อนจะหันไปมองหน้าไอ้จอมพลที่นั่งอยู่ข้างๆ ขนมอันนี้ไม่
Read more
Episode 4 : ขี้ลืม
คีตะผมยืนมองเด็กผู้หญิงที่ชนผมและกำลังวิ่งไปอีกฝั่งของถนน เสียงของเธอเมื่อกี้เหมือนผมเคยได้ยินที่ไหนมาก่อนแต่ผมคิดไม่ออก"มองอะไรลูก"ผมหันไปมองแม่ตัวเองที่เดินเข้ามาถาม"มีคนวิ่งมาชนตะครับ"ผมบอกไปตอนนี้ผมกำลังนั่งอยู่ในรถแต่ยังไม่ได้ขยับไปไหนหรอก เพราะผมยังสงสัยเสียงของผู้หญิงคนเมื่อกี้อยู่ ทำไมผมเป็นคนขี้ลืมได้ขนาดนี้กัน"ใจเต้นแรงไปแล้วคีตะ เป็นอะไรหรือเปล่าลูก"แม่ผมพูดขึ้น"เต้นแรงหรอครับ"ใจผมเต้นแรงอย่างที่แม่ผมบอก"จะทะลุออกมาข้างนอกแล้วลูก"แม่ผมบอกแล้วยิ้มให้"เพราะตะยังไม่ได้นอนครับคุณน้อยหน่า"ผมรีบบอกไป"แม่ก็นึกว่าเพราะเด็กผู้หญิงคนนั้นสะอีก"แม่ผมเอ่ยแซว"ตะจะใจเต้นแรงเพราะเธอได้ยังไงกัน เธอเป็นใครตะก็ยังไม่รู้จักเลย"ผมบอกไปผมขับรถกลับบ้านเพราะตอนนี้ผมอยากจะนอนมาก คือไม่น่ารับปากแม่ว่าจะไปวัดด้วยเลย ทันทีที่ผมถึงบ้านผมก็รีบเดินเข้าห้องก่อนจะทิ้งตัวลงนอนครืด ครืด"กูจะนอนไอ้จอมพล"ผมตะคอกใส่ปลายสาย(แค่จะถามว่าจะกินอีกมั้ยขนม จะเอาไปฝาก)ผมดีดตัวขึ้นมานั่งเมื่อเป็นไอ้จอมพลที่โทรมาแต่สิ่งที่ผมสนใจคือคำถามที่มันถามผม ผมล่ะอยากเห็นหน้าคนที่มันตามจีบอยู่จริงๆ(จะเอาหรือไม่เอา)
Read more
Episode 5 : อยากเจอ
คีตะเมื่อเช้าเธอเดินชนผมเมื่อเช้า แต่ตอนนี้เธอกลับมาถามผมว่าเคยเจอกันมาก่อนคืออะไรวะ สมองเสื่อมใช่มั้ยถึงได้ถามผมแบบนี้ให้ตายเถอะ นอกจากผมจะอารมณ์เสียกับไอ้จอมพลแล้วผมยังมาอารมณ์เสียกับคนที่ยืนตรงหน้าผมอีก"ขอโทษค่ะที่เสียมารยาท ทานขนมให้อร่อยนะคะ"เธอรีบบอกผมก่อนจะเลื่อนจานขนมให้ผม"เดี๋ยว""คะ...คุณเรียกฉันหรอคะ"ผมหลับตาลงก่อนจะถอนหายใจ"ขนมนี่ที่ร้านทำเองหรอครับ"ผมถามเพราะขนมที่อยู่ตรงหน้าผมมันเป็นขนมที่ผมชอบกินไง"ขนมอันนี้ฉันทำเองค่ะ และที่ร้านไม่ได้มีขาย"เธอบอกผมก่อนจะยิ้มให้ทำเองอย่างนั้นหรออายุน่าจะรุ่นเดียวกับจอมพลไม่น่าเชื่อว่าจะทำขนมไทยโบราณแบบนี้เป็น ผมหยิบขนมขึ้นมาก่อนจะชิมและรสชาติมันเป็นรสชาติเดียวกันกับที่ผมกินเมื่อวาน"ทำเอง"ผมถาม"ใช่ค่ะขนมพระพายฉันทำเอง ส่วนอย่างอื่นคุณยายฉันเป็นคนทำค่ะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วฉันขอตัวนะคะ"เธอพูดเสร็จก็เดินลงไปชั้นล่างโดยที่ไม่รอให้ผมถามต่อ ผู้หญิงของไอ้จอมพลสินะถ้าผมเดาไม่ผิด หลังจากที่กินขนมหมดผมก็เดินลงมาด้านล่างเพราะตอนนี้จะบ่ายสองแล้ว"ขอบคุณสำหรับขนม อร่อยมากครับ"ผมเดินมาบอกเจ้าของร้าน"มีแค่วันนี้แหละค่ะ เพราะคนทำไม่ค่อยได้มา"พี่เจ
Read more
Episode 6 : ง้อ
คีตะ"พ่อไม่เคยเห็นแกยิ้มแบบนี้เลยนะคีตะ"พ่อผมถาม"ก็แค่แกล้งคนแล้วมันสนุกดีเท่านั้นเองครับ"ผมบอกไปผมโทรหายัยเด็กซื่อบื้อและที่ผมถาม ผมก็แค่อยากลองใจเธอดูว่าเธอซื่อจริงเหมือนที่ไอ้จอมพลบอกผมหรือเปล่า ถามว่าผมเชื่อมั้ยไม่รู้สิผมเองก็ตอบไม่ได้เหมือนกัน แต่เท่าที่ผมเห็นยัยเด็กนี่ไม่น่าเกิดมาเลย"พ่อชักอยากจะเห็นหน้าคนที่แกกำลังแกล้งแล้วสิ"พ่อผมถามก่อนจะมองหน้าอย่างจับผิด"งั้นๆ ครับ""ไม่งั้นแล้วมั้งพ่อว่า คนนั้นต้องมีอะไรพิเศษแน่ ถึงทำให้คนอย่างคีตะยิ้มได้แบบนี้"เนี่ยแล้วพ่อก็เป็นสะแบบนี้อ่ะ"เพื่อนของจอมพลครับ"ผมบอกไปตามตรง"อย่าให้มันมากเกินไปเพราะยังไงน้องก็เป็นผู้หญิง แกล้งไปแกล้งมาระวังจะตกหลุมรักน้องเข้าล่ะ"ตกหลุมรักยัยเด็กซื่อบื้อเนี่ยนะฝันไปเถอะ"เธอไม่มีอะไรที่เหมือนแม่เลยสักนิด"ผมบอกไป"ไม่มีใครเหมือนกันหมดหรอกนะคีตะ ทุกคนมีข้อดีข้อเสียกันทั้งนั้น ถ้าแกตั้งสเปคผู้หญิงที่จะเข้ามาว่าต้องเหมือนแม่ แล้วรู้หรือเปล่าว่าเวลาแม่โกรธมันน่ากลัวขนาดไหน"พ่อผมถามพรางชี้ไปในครัวผมไม่รู้หรอกนะว่าเวลาแม่โกรธเป็นยังไง เพราะคุณน้อยหน่าที่ผมเห็นคือเป็นผู้หญิงที่มีแต่รอยยิ้มแสนดีแถมยังฉลาดซึ่งต
Read more
Episode 7 : ผู้โชคร้าย
คีตะ"หายโกรธหรือยัง"ผมถามคนที่ยืนยิ้มอยู่ คือแม่งนอกจากซื่อบื้อแล้วยังต่อปากต่อคำเก่งอีก มีอย่างที่ไหนบอกวิธีง้อตัวเองให้คนอื่นรู้ เพราะแบบนี้สินะเธอถึงได้ไม่เคยโกรธคนอื่นเลย"หายแล้วค่ะ ถ้าอย่างนั้นฉันขอตัวกลับบ้านก่อนนะคะ"เธอบอกผม"จะไปไหนไปขึ้นรถเดี๋ยวไปส่ง"ผมรีบจับสายเป้ก่อนจะลากเธอมานั่งที่รถ"ขอบคุณค่ะที่จะไปส่ง ว่าแต่คุณคีตะผิดนัดทำไมคะ ถ้าไม่ว่างก็ควรจะโทรบอกฉันหน่อยก็ได้เบอร์ฉันคุณคีตะก็มี"นี่ถ้าผมตอบไปคิดว่ายัยเด็กนี่จะทำยังทำขนมให้ผมกินมั้ยวะ"ขอโทษ พอดีเล่นเกมส์เพลินไปหน่อย"ผมบอกไป"ไม่เป็นไรค่ะ คุณคีตะง้อฉันแล้วฉันไม่โกรธแล้วค่ะ ส่วนขนมฉันจะทำให้กินนะคะ"ผมก็ยังยืนยันคำเดิมนะว่าเธอไม่น่าเกิดมาเลยอ่ะคือคนอะไรแม่งซื่อเกิน มิน่าไอ้จอมพลถึงได้หวงนักหวงหนา"วันหยุดค่อยทำ พรุ่งนี้ต้องทำกิจกรรมอีก"ผมบอกไป"ก็ได้ค่ะ ถ้าทำเสร็จเดี๋ยวฉันโทรบอกนะคะ"หลังจากนั้นผมก็ขับรถมาส่งยัยเด็กซื่อบื้อ และตลอดทางคนที่นั่งอยู่ข้างๆ ผมก็เอาแต่มองออกนอกรถแล้วยิ้ม ผมล่ะอยากรู้จริงๆ เลยว่าเธอเคยโมโหหรือโกรธใครเป็นบ้างหรือเปล่า"ถามจริงนะ เคยโกรธหรือโมโหใครคนเป็นมั้ย"ผมถาม"เคยค่ะโกรธและโมโหมากเลยจนอ
Read more
Episode 8 : คนที่ทำให้ร้อนใจ
คีตะให้ตายเถอะแม่ง นี่ถ้าผมไม่เจอเพื่อนรักของยัยเด็กซื่อบื้อเที่ยงคืนเธอก็คงไม่ได้กลับบ้านหรอก และผมเองก็ไม่รู้ว่าเธอจะเอาเอกสารอะไรไปให้อาจารย์ในเมื่อเธอยังไม่ได้เข้าเรียนเลยสักคาบ"เอสเทลไปทำอะไรที่ตึกห้าวะ อีกไม่ถึงสิบนาทีประตูก็จะปิดแล้ว"ไอ้หมอกหันมาบอกผม(อยู่ตรงนั้นเดี๋ยวฉันไปหา ห้ามเดินไปไหนเด็ดขาด) ผมพูดเสียงดุก่อนจะวิ่งไปที่อาคาร"ดะ..ได้ค่ะ แต่ตอนนี้ไฟกำลังดับจะหมดแล้วนะคะ"(อย่าวางสายเข้าใจมั้ย)"ชั้นไหนวะ ตึกห้าแม่งใหญ่จะตายห่า"ไอ้คิมถามผม"เป็นห่วงเป็นใย"ไอ้หมอกเอ่ยแซวผม"ปกติไอ้จอมพลไม่ค่อยปล่อยน้องมัน แล้ววันนี้มันไปไหน""ไปรับเจ้าขา"ผมบอกเพื่อนไปผมกับเพื่อนรีบวิ่งมาที่ตึกห้าก่อนจะแยกย้ายกันไปตามหา ตอนนี้ผมเองก็ไม่รู้ว่าเธออยู่ชั้นไหน อย่าให้เจอนะจะด่าให้หายโง่เลยคอยดู(อยู่ตรงไหน) ผมถามคนที่อยู่ในสาย"ชั้นที่ห้าค่ะ"(กลัวมั้ย)"กลัวค่ะ คุณคีตะรีบมานะ"ผมวิ่งขึ้นมาชั้นที่ห้าก่อนจะมองหายัยเด็ดซื่อบื้อ ชั้นที่ห้าของเธอมันอยู่ฝั่งไหนของอาคารวะแม่ง"ฉันอยู่ชั้นที่ห้า เดินออกมาได้แล้ว"ผมบอกไปแต่เหมือนว่าจะไม่มีเสียงตอบรับจากเธอ ผมมองมือถือตัวเองที่ตอนนี้สายหลุดไปแล้ว ให้ม
Read more
Episode 9 : โกรธ
เอสเทล'ก็เธอไง' ฉันนั่งคิดคำพูดของคุณคีตะตั้งแต่เมื่อคืนจนมาถึงตอนนี้ฉันก็ยังสงสัยอยู่เลย เธอไหนแล้วเธอคือใครกันเนี่ย และรู้มั้ยว่าตั้งแต่เมื่อคืนที่คุณคีตะพูดจบหลังจากนั้นทุกอย่างก็เงียบลง พอส่งฉันเสร็จคุณคีตะก็ขับรถออกไปเลย ฉันโทรหาก็ไม่รับสายด้วย โกรธคนอื่นแล้วมาลงกับฉันมันใช่หรอเนี่ย.."ต่อไปเราคงปล่อยเอสอยู่คนเดียวไม่ได้แล้ว"องศาพูดเสียงดุ"นั่นดินี่มาเรียนแค่ไม่กี่วันยังโดนแกล้ง อยากจะรู้จริงๆ เลยว่าเอสไปทำอะไรให้ถึงได้ถูกแกล้งอยู่คนเดียว"ตังเมกับองศาพูดพลางจ้องหน้าฉัน ฉันโดนพี่มายแกล้งอย่างนั้นหรอ แล้วพี่เขาจะแกล้งฉันไปเพื่ออะไรกันในเมื่อเราก็ไม่ได้รู้จักกันเป็นการส่วนตัว"นี่ถ้าพี่คีตะไม่ถามหาเอสเมื่อวานนะ ป่านนี้เอสยังไม่ได้ออกจากตึกเลยเถอะ""นี่ภาพที่พี่คีตะตอนทำหน้าดุโคตรจะน่ากลัวเลยอ่ะ ยังติดตาอยู่เลยเนี่ย"ตังเมหันมาบอกฉัน"คอยดูเถอะแกล้งเพื่อนกู กูจะเอาคืนให้สาสมเลย"องศากัดฟันพูดจนฉันต้องขยับหนี"ไม่ต้องถึงองศาหรอกค่ะ เพราะแค่จอมพลพวกนั้นก็รับมือไม่ไหวแล้ว"ฉันรีบหันไปเมื่อตังเมชี้จอมพลที่กำลังเดินเข้ามาหาฉันและสีหน้าก็คงจะรู้เรื่องแล้ว"เอสมีอะไรเล่ามาให้หมดเลยนะ เพรา
Read more
Episode 10 : ทำโทษ
เอสเทลฉันไม่เข้าใจคุณคีตะจริงๆ เลยนะว่าจะเอายังไงกับฉันกันแน่ เมื่อคืนนี่แทบจะกินหัวแต่พอมาวันนี้จะมาง้อฉัน วันนี้ฉันโกรธจริงๆ นะ โกรธจนแทบอยากจะฆ่าเขาเลย ฉันซื่อฉันโง่แล้วทำไมต้องว่าฉันด้วยล่ะ"งั้นเริ่มตั้งแต่วันพรุ่งนี้เลยนะคะ"ฉันบอกคนที่ยืนหน้าบึ้งอยู่"อยากทำอะไรก็ทำเลย"แล้วดูเขาสิจะไม่ให้ฉันโกรธได้ยังไงกัน"เริ่มวันนี้เลยแล้วกัน"ฉันพูดเสียงดุหลังจากนั้นฉันก็เดินมารอรถกับเพื่อนรักเพื่อจะกลับบ้านโดยไม่สนใจคุณคีตะ ฉันเป็นคนพูดคำไหนคำนั้นและถ้าคุณคีตะยังไม่รู้ตัวว่าตัวเองผิด ฉันจะเปลี่ยนจากห้าวันเป็นหนึ่งเดือนหรือไม่เราก็ไม่ต้องมาคุยกันอีกเลย"ยังไม่หายโกรธพี่คีตะอีกหรอเอส"ตังเมถามฉัน"เขาว่าเอสนะ เขานิสัยไม่ดี"ฉันบอกเพื่อนไป"แต่อย่างน้อยเขาก็รีบไปช่วยเอสนะ"องศาบอกฉัน"เอสไม่อยากฟัง และตอนนี้เอสกำลังทำโทษคุณคีตะอยู่ ไว้ครบห้าวันเมื่อไหร่ค่อยมาคุย""งอนเหมือนคนเป็นแฟนกันเลย"องศาพูดแล้วยิ้มให้ฉัน"ไม่ใช่สักหน่อย คุณคีตะเขามีคนของเขาอยู่แล้ว อีกอย่างเขาไม่มีวันที่จะมาชอบผู้หญิงอย่างเอสหรอก"ฉันบอกเพื่อนไปผู้หญิงอย่างฉันไม่มีใครชอบหรอก อาจจะเพราะฉันซื่อเกินไปแหละมั้งแถมยังไม่สวยอีกต่
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status