บทที่ 5

เช้าวันถัดมา ลี่เป่ยยวนเดินลงมาชั้นล่าง เห็นคนรับใช้กำลังจัดเก็บสัมภาระ เขาขมวดคิ้วแล้วถามว่า "ทำอะไรอยู่?"

"คุณผู้ชาย ของพวกนี้เป็นของคุณหนูถังค่ะ เมื่อวานเธอโทรมา บอกว่าต่อไปจะไม่มารบกวนอีกแล้ว ให้เราจัดเก็บของทั้งหมดไปส่งให้เธอ"

มองไปยังกระเป๋าเดินทางตรงหน้า ภาพของถังหว่านหนิงก็แวบเข้ามาในความคิดของลี่เป่ยยวน

ปกติเวลานี้ ถังหว่านหนิงจะเตรียมอาหารเช้าเสร็จแล้ว และรอเขาลงมาด้วยใบหน้าเต็มไปด้วยความหวัง

จากนั้นจะช่วยดึงเก้าอี้ให้เขานั่ง พร้อมกับชวนคุยเรื่องเล็กน้อยที่ไม่น่าสนใจ

แต่วันนี้ ร่างนั้นไม่อยู่แล้ว ทำให้เขารู้สึกเหมือนขาดอะไรบางอย่างไป

เมื่อรู้ตัวว่ากำลังคิดถึงถังหว่านหนิง ลี่เป่ยยวนจึงพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา "รีบเก็บให้เสร็จ อย่าเอาของพวกนี้มาขวางหูขวางตาฉัน!"

"ค่ะ คุณผู้ชาย"

ลี่เป่ยยวนนั่งลงบนเก้าอี้ในห้องรับแขก เห็นโต๊ะอาหารยังว่างเปล่าก็ถามด้วยความไม่พอใจ "อาหารเช้ายังไม่เสร็จอีกเหรอ?"

"ขอโทษค่ะคุณผู้ชาย ปกติเวลานี้คุณหนูถังจะเป็นคนทำอาหารเช้า แม่บ้านคนใหม่ยังไม่คุ้นกับเวลา..."

"เร็วๆ หน่อย ฉันต้องไปทำงาน"

ลี่เป่ยยวนมองนาฬิกาข้อมือ พลันรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา

ไม่นาน แม่บ้านก็ยกจานขนมปัง ไข่ดาว และไส้กรอกมาวางตรงหน้าเขา

ลี่เป่ยยวนมองอาหารเช้าแสนธรรมดาเหล่านี้ ก่อนมองแม่บ้านด้วยสายตาเย็นชา "นี่มันอะไร?"

"อา... อาหารเช้าค่ะ"

แม่บ้านรู้สึกหวาดกลัว

ไม่เข้าใจว่าตัวเองทำอะไรผิด

ลี่เป่ยยวนพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา "ฉันไม่กินไข่ดาวด้านเดียว ตอนเช้าไม่กินเนื้อ ฉันจ่ายเธอเดือนละแสนบาทเพื่อให้มาทำอาหารพวกนี้ให้ฉันงั้นเหรอ?"

"ขอโทษค่ะ! ขอโทษค่ะคุณผู้ชาย! ฉันไม่รู้..."

"คุณผู้ชาย เธอเพิ่งมาใหม่ ฉันจะให้เธอทำใหม่เดี๋ยวนี้ค่ะ!"

"ไม่ต้อง"

ลี่เป่ยยวนลุกขึ้นด้วยใบหน้ามืดมน

ในตอนนั้น คุณนายใหญ่ลี่เดินออกมาจากห้องนอน เมื่อมองอาหารบนโต๊ะก็เข้าใจทันทีว่าทำไมหลานชายของเธอถึงโกรธ

คุณนายใหญ่ลี่กล่าวว่า "ทุกเช้าหว่านหนิงจะเป็นคนทำอาหารเอง ตั้งแต่ตีสี่ก็เริ่มทำของว่างอย่างประณีต ใช้เข่งนึ่งเล็กๆ อาหารเช้าอย่างน้อย 16 จานที่มีสารอาหารครบถ้วน แต่ตอนนี้หว่านหนิงไปแล้ว ชีวิตนี้ช่างลำบากเหลือเกิน"

เมื่อได้ยิน ลี่เป่ยยวนขมวดคิ้ว

เธอเป็นคนขอถอนหมั้นเอง! จะไปก็ไปสิ!

เขาไม่เชื่อว่าถังหว่านหนิงที่อยู่บ้านเขาแค่สามเดือน จะทำให้เขาอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเธอ

"คุณย่า ผมจะไปทำงานแล้วครับ"

"กลับมา!" คุณนายใหญ่ลี่ขมวดคิ้วพูด "ฉันไม่สนว่านายจะคิดยังไง ฉันยอมรับหว่านหนิงเป็นหลานสะใภ้เพียงคนเดียว ตอนนี้นายไปตระกูลถังเดี๋ยวนี้ ไปขอโทษเธอ ถ้าหว่านหนิงไม่ให้อภัย นายก็อย่ากลับมาบ้าน!"

"คุณย่า..."

"ไปเดี๋ยวนี้!"

คำพูดของคุณนายใหญ่ลี่เด็ดขาดจนปฏิเสธไม่ได้

แม้ว่าลี่เป่ยยวนจะไม่เต็มใจ แต่ก็ต้องตอบรับ "เข้าใจแล้วครับ"

ในขณะเดียวกัน ที่ตระกูลถัง

ปัง!

เสียงดังสนั่นจากการที่ประตูห้องของถังหว่านหนิงถูกเปิดออกอย่างแรง

ถังเจ๋ออวี่ที่มีสีหน้าโกรธจัดกระชากผ้าห่มของถังหว่านหนิง ก่อนจะคว้าข้อมือเธอไว้ "ถังหว่านหนิง! เธอบ้าหรือเปล่า? กล้าถอนหมั้นกับตระกูลลี่? ลุกขึ้นมาอธิบายให้ชัดเจนเดี๋ยวนี้!"

ถังหว่านหนิงมองข้อมือซ้ายของตัวเองที่ถูกถังเจ๋ออวี่จับไว้แน่นด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะขมวดคิ้ว

แม้ว่าถังเจ๋ออวี่จะเป็นน้องชายของเธอ แต่เขาไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของพ่อ!

ตอนที่หลิวจินกุ้ยแต่งงานกับพ่อ ถังเจ๋ออวี่อายุห้าขวบแล้ว

พ่อปฏิบัติต่อถังเจ๋ออวี่เหมือนลูกแท้ๆ และถังเจ๋ออวี่ในฐานะคุณชายเล็กแห่งตระกูลถัง ก็ได้รับการตามใจอย่างเหลือเชื่อจากหลิวจินกุ้ย

ในชาติที่แล้ว หลิวจินกุ้ยยุให้เธอแต่งงานกับตระกูลลี่ และยกตระกูลถังให้ถังเจ๋ออวี่ดูแล

แต่ผลลัพธ์คือตระกูลถังที่มีทรัพย์สมบัติมากมาย กลับถูกถังเจ๋ออวี่ทำลายจนหมดสิ้น!

เมื่อมองดูเด็กหนุ่มหัวรั้นอายุเพียง 18 ปีตรงหน้า ถังหว่านหนิงก็โกรธจัดและยกมือตบหน้าเขาทันที

ฝ่ามือนั้นทำให้ถังเจ๋ออวี่ถึงกับอึ้ง

ถังเจ๋ออวี่มองถังหว่านหนิงด้วยความไม่อยากเชื่อ "เธอ... เธอกล้าตบฉัน?"

ที่ผ่านมา ถังหว่านหนิงที่อ่อนโยนและดูเหมือนจะยอมทุกอย่าง กล้าลงไม้ลงมือกับเขา?

ถังหว่านหนิงตวาดเสียงเย็นชา "ใช่ ฉันตบเธอนั่นแหละ ใครให้ความกล้าเธอถึงบุกเข้าห้องฉันแบบนี้!"

"คุณหนูใหญ่! เป็นความผิดของฉันเองค่ะ! ฉันไม่ได้ห้ามคุณชายเล็กไว้!"

สาวใช้ยืนอยู่ที่ประตู อธิบายด้วยความกลัว

"เงียบไปเลย! นี่มันบ้านฉัน ฉันจะไปที่ไหนก็เรื่องของฉัน!"

ถังเจ๋ออวี่ตะคอกใส่สาวใช้จนเธอตัวสั่นด้วยความกลัว

ถังหว่านหนิงมองรอยแผลบนแขนของสาวใช้ แล้วก็รู้ทันทีว่าถังเจ๋ออวี่เคยเลวร้ายแค่ไหนในตระกูลถัง

ก่อนหน้านี้เธอมัวแต่สนใจลี่เป่ยยวน จนไม่รู้เลยว่าบ้านของเธอถูกหลิวจินกุ้ยและลูกชายทำให้ปั่นป่วนไปหมด

"บ้านนาย? ตระกูลถังนี้ยังไม่ใช่ของนายถังเจ๋ออวี่"

ถังหว่านหนิงลุกขึ้น เดินไปหาสาวใช้แล้วพยุงเธอขึ้นมา

ที่แขนของสาวใช้เต็มไปด้วยรอยถูกตี แต่เธอกลับไม่กล้าเอ่ยอะไรสักคำ

"ตระกูลถังของฉันเป็นตระกูลใหญ่โต แต่ก็ไม่ใช่ที่ที่ละเมิดกฎหมายได้ กฎหมายแรงงานข้อไหนที่อนุญาตให้นายตบตีคนรับใช้ในบ้านตัวเอง?"

สาวใช้ที่ได้ยินถังหว่านหนิงปกป้องตนเอง ถึงกับกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่

เธออยากจะลาออกมานานแล้ว แต่ถังเจ๋ออวี่ใช้สถานะคุณชายของตระกูลถังมาข่มขู่ ไม่ให้เธอพูดหรือออกจากงาน ชีวิตแบบนี้เธอทนไม่ไหวอีกต่อไป!

"คุณหนูใหญ่! ได้โปรดให้ฉันลาออกเถอะค่ะ!"

สาวใช้ร้องไห้สะอึกสะอื้น

ในตอนนั้น หลิวจินกุ้ยที่ได้ยินเสียงเอะอะจากชั้นล่างรีบวิ่งขึ้นมา และเมื่อเห็นหน้าลูกชายตัวเองบวมแดงครึ่งหนึ่ง ก็เข้าใจได้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น

หลิวจินกุ้ยชี้หน้าด่าถังหว่านหนิงด้วยความโกรธ "ถังหว่านหนิง! เธอไปตบน้องชายตัวเองได้ยังไง? ฉันว่าที่เธอทำทั้งหมดนี่มันบ้าชัดๆ! ถอนหมั้นแล้วก็ยังลงไม้ลงมือกับญาติพี่น้อง เธอคิดจะทำอะไรแน่!"

"น้องชาย? ฉันถังหว่านหนิงไม่มีน้องชายที่ไร้การอบรมแบบนี้!"

ถังหว่านหนิงพูดเสียงเย็นชา "คุณน้า ขอพูดตรงๆ ถังเจ๋ออวี่ก็ไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของพ่อฉัน ตอนนี้เขาโตแล้ว ยังกล้าบุกรุกห้องฉันไม่พอ ยังทำร้ายและตะคอกคนใช้ในบ้าน! ดูให้ชัดๆ นี่แหละ ลูกชายที่คุณสอนมา!"

เมื่อได้ยินคำพูดของถังหว่านหนิง หลิวจินกุ้ยหัวเราะเยาะ "เจ๋ออวี่โตมาในตระกูลถัง พ่อของเธอก็เลี้ยงดูเขาเหมือนลูกแท้ๆ! เธอเป็นพี่สาว แต่ทำตัวไม่สมฐานะหรือเปล่า? อีกอย่าง แค่คนใช้คนเดียว จะโดนตีบ้างจะเป็นไรไป? บ้านเราขาดค่ารักษาหรือค่าแรงของมันไหมล่ะ?"

เมื่อได้ยิน ถังหว่านหนิงมองด้วยสายตาเย็นชา "คุณน้า วันนี้เขากล้าทำแบบนี้กับคนใช้ในตระกูลถัง พรุ่งนี้ก็กล้ากดขี่พนักงานในบริษัท ถ้าตระกูลถังตกไปอยู่ในมือถังเจ๋ออวี่ ฉันกลัวว่าตระกูลถังจะต้องล่มสลายแน่!"

"ถังหว่านหนิง เธอพูดเกินไปแล้ว! เจ๋ออวี่ยังเด็ก ใครจะเกิดมาเป็นผู้บริหารใหญ่เลยล่ะ? อีกอย่าง เธอก็รับปากแล้วว่าจะยกบริษัทให้เขา เธออย่ามาเปลี่ยนใจแค่เพราะตัวเองแต่งงานกับประธานลี่ไม่ได้!"

หลิวจินกุ้ยไร้หัวจิตหัวใจ เรื่องนี้ถังหว่านหนิงรู้ดีอยู่แล้ว

เธอหัวเราะเย็น เดินไปที่ลิ้นชักโต๊ะทำงานแล้วหยิบเอกสารโอนหุ้นของบริษัทที่เซ็นไว้ก่อนงานหมั้นออกมา

"คุณน้าหมายถึงนี่ใช่ไหมคะ?"