ท่านอ๋องเพคะ ข้าคือนางร้าย

ท่านอ๋องเพคะ ข้าคือนางร้าย

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2024-12-20
โดย:  Lovedeeยังไม่จบ
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
26บท
3.5Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

เนื้อเรื่องบางส่วนในนิยาย…..เขาจึงวิ่งไปที่ลำธารด้านหลังจวนแม่ทัพลู่เพื่อรีบลงแช่กายให้หายจากอาการร้อนรุ่่มที่ตนเองกำลังเป็นอยู่ แต่โชคชะตาก็ทำให้คุณหนูหยูหงลี่ที่บังเอิญหลบมานั่งร้องไห้เสียใจที่เห็นท่านอ๋องแปดที่ส่งสายตาให้กับคุณหนูกู้ฟางเซียนบุตรสาวของท่านราชครูอู๋แทบจะตลอดเวลา เหมือนประกาศให้ผู้อื่นรับรู้กลายๆว่าเขามีใจให้นาง เรื่องนี้ทำให้คุณหนูหยูหงลี่เจ็บปวดมากมาย เพราะนางคิดมาเสมอว่าเขาเป็นชายที่เงียบขรึม เฉยชา และไม่สนใจสตรี แต่กลายเป็นว่าเขาสนใจสตรีดังเช่นบุรุษอื่นเพียงแต่สตรีผู้นั้นไม่ใช่นาง หงลี่จึงหลบมาร้องไห้เงียบ ๆ คิดว่าจะตัดใจจากเขาเสียที และจะเปิดใจมองหาบุรุษอื่นๆที่นางไม่เคยสนใจที่จะมองหาเลย นางลงแช่น้ำเล่นอยู่ก่อนแล้ว แต่ท่านอ๋องที่รีบเร่งมาถึงก็ถอดอาภรณ์ลงแช่น้ำเช่นกัน เมื่อแหวกว่ายจนมาถึงโขดหินที่หงลี่ซ่อนตัวอยู่ เพราะนางเห็นบุรุษกระโดดลงน้ำ แต่นางไม่กล้าจะขึ้นไป เมื่อพบหงลี่เข้าอ๋องหนุ่มจึงคิดว่านางมารอเขา เพราะนางวางยาปลุกกำหนัดเขา จึงได้จับร่างอวบของลงหงลี่มาลงทัณฑ์อย่างเร่าร้อนทันทีเพื่อสั่งสอน เรื่องราวจะเป็นเช่นไรต่อไป…..

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

บทที่ 1 แผนพิชิตชาย

氷室彩葉(ひむろ いろは)は力なくベッドに横たわり、冷たい器具が、鈍く痛む下腹部を滑っていく感触に耐えていた。

「赤ちゃんは……大丈夫ですか……?」震える声で尋ねると、医師は憐れむように溜息をついた。

「切迫流産です。残念ながら……お子さんの心音は、もう聞こえません」

その瞬間、彩葉はシーツを強く握りしめた。心臓が氷の手で鷲掴みにされたように、軋む。

「仮に心音が確認できたとしても、出産は推奨できませんでした。火災で大量の有毒煙を吸い込まれている。胎児への影響は計り知れません」

二時間前──氷室グループ傘下の新エネルギー研究室で火災が発生し、彩葉は開発中の最新チップを守るため、躊躇なく炎の中に飛び込んだ。

チップは守れたものの、彼女自身は濃い煙に巻かれて意識を失ったのだ。

救急室に運ばれた時、体は擦り傷だらけで、下半身からは血が流れ、目を覆いたくなるほどの惨状だったという。

家庭と仕事に昼夜を問わず奔走し、心身ともに疲れ果てていた彼女は、この時になって初めて、自分のお腹に新しい命が宿っていたこと──妊娠二ヶ月だったことを知った。

「あなたはまだ若い。きっとまた授かりますよ」

医師はそう慰めながら、「今は安静が第一です。ご主人に連絡して、付き添ってもらってください」と告げた。

身を起こすことすら億劫な体で、彩葉は夫である氷室蒼真(ひむろ そうま)に電話をかけるのを躊躇った。

二日前、彼は息子の氷室瞳真(ひむろ とうま)を連れてM国へ出張したばかりだ。

「プロジェクトの商談だ」と彼は言っていた。仕事中の彼が、邪魔をされることを何よりも嫌うことを、彩葉は知っていた。ここ二日間、彼からの連絡は一切ない。それほど忙しいのだろうか。

その時、携帯の短い振動が静寂を破った。

画面に表示されたのは、異母妹である林雫(はやし しずく)の名前。

震える指でメッセージを開いた彩葉は、息を呑んだ。

そこに添付されていたのは、一枚の写真。雫が息子の瞳真を抱きしめ、二人で笑顔のハートマークを作っている。そしてその隣には、眉目秀麗な夫・蒼真が静かに座っていた。

結婚写真すら「くだらない」と撮ろうとしなかった彼が、その写真の中では、薄い唇の端をわずかに上げ、滅多に見せない穏やかな笑みを浮かべていた。

その姿は、まるで幸せな三人家族そのものだった。

【お姉ちゃん、今ね、蒼真さんと瞳真くんとミュージカルを観てるの。「ナイチンゲールの歌」って、お姉ちゃんが一番好きな作品よね?お姉ちゃんの代わりに、私が先に観ちゃった!】

チケットは常に完売で、手に入れることすら困難な人気の演目。

いつか一緒に観に行きたい、と何度も蒼真に伝えたが、いつも冷たく突き放されるだけだった。

「今忙しいんだ。それに瞳真もまだ小さい。また今度だ」

……忙しいんじゃなかった。ただ、自分と行きたくなかっただけなんだ。

元々張り裂けそうだった胸に、鋭い杭を打ち込まれたような激痛が走る。

それでも諦めきれず、病室に戻った彩葉は腹部の痛みに耐えながら、蒼真に電話をかけた。

数回のコールの後、低く、それでいて芯のある冷ややかな声が鼓膜を揺らす。

「……どうした」

「蒼真……ごめんなさい、体調が悪くて、病院にいるの。少しだけ、早く帰ってきてもらえないかな……?」彼女の顔は蒼白で、声には力がなかった。

「こっちはまだ商談中だ。戻るのは二日後になる。家のことは山根に任せろ」蒼真の態度は、どこか冷めていた。

彩葉はスマホとを握りしめる。「……ねえ。もしかして、雫と一緒にいるの?」

その問いに、蒼真の声は露骨な苛立ちを滲ませた。「彩葉、そんな詮索に何の意味がある?もう五年だぞ。雫は妹のようなものだと何度も言ったはずだ。仮に一緒にいたとして、それがどうした。

最近のお前は、仮病まで使って同情を引こうとするようになったのか?」

「パパ、声大きいよ!僕と雫の邪魔しないでよ!」

電話の向こうから、瞳真の高い声が響いた。「もうママなんてほっときなよ!本当にうざいんだから!」

彩葉が何かを言う前に、通話は一方的に切られた。

ほんの少しの時間すら、彩葉のために割いてはくれない。

がらんとした病室で、彼女は布団を固く握りしめ、体の芯から冷えていくのを感じていた。

三日後、彩葉は無理を言って退院した。

研究開発部の仕事が、まだ山のように残っていたからだ。

特に今回の新製品発表会は、蒼真も期待を寄せている。そして自分にとっても、この二年間心血を注いできたプロジェクトを、成功させたかった。

夕方、疲れ切った体を引きずってブリリアージュ潮見の自宅に戻ると、リビングから楽しげな笑い声が聞こえてきた。

息子の瞳真と、雫の声だ。

胸がどきり、と嫌な音を立てる。彩葉はとっさに身を隠し、鉢植えの影からリビングの様子を窺った。

ソファには、氷室父子の間に座る雫の姿があった。テーブルの上には、バースデーケーキ。そして彼女の首には、赤いルビーのネックレスが輝いていた。それは某高級ブランドの世界限定品だ。

先月、ショーウィンドウで見かけて心惹かれたものの、目を見張るような値段に諦めた、あのネックレス。

それが今、雫の胸元を飾っている。

「蒼真さん、素敵なプレゼントをありがとう。すごく嬉しいわ」雫はペンダントに優しく触れ、潤んだ瞳で男の端整で凛々しい顔を見つめる。「でも、こんな高価なもの……これからは無理しないで。気持ちだけで十分嬉しいから」

蒼真は淡然とした表情で言った。「金などどうでもいい。お前が喜んでくれるなら、それが一番だ」

「ねえねえ雫、お目々閉じて!」瞳真がはしゃいだ声で言った。

雫が素直に瞳を閉じると、瞳真は小さな手で、色とりどりのクリスタルが繋がれたブレスレットを彼女の腕に通した。

「もう開けていいよ!」

「わぁ、綺麗!」雫は驚きの表情を見せた。

瞳真はへへっと笑い、頭を掻く。「これね、僕が一つひとつ選んで、糸に通したんだ。雫への誕生日プレゼント!」

「ありがとう、瞳真くん。一生大切にするわ」雫が身をかがめて瞳真の額にキスをしようとした、その時。

瞳真は自ら顔を上げ、ちゅっ、と音を立てて雫の頬にキスをした。

瞳真は父親に似て、どこか冷めた子供だった。実の母親である彩葉にさえ、ほとんど懐こうとしなかったのに。

自分が喉から手が出るほど欲しかったものを、雫はこんなにもたやすく手に入れてしまう。

嫉妬と絶望で、胸の奥がキリキリと痛んだ。

瞳真はキラキラした目で雫を見つめ、真剣な顔で言う。「雫は体が弱いから、これからは僕とパパが守ってあげる。だから安心してね」

「ふふっ……ありがとう。頼りにしてるわね」雫は恥じらうように頬を染め、ちらりと隣の男に視線を送る。

蒼真は切れ長の瞳を細め、自らケーキを一切れ切り、雫の手に渡す。

血の気が、すうっと引いていく。立っていられなくなりそうだった。

全身全霊で愛した夫は、他の女の誕生日を祝い、命がけで産んだ息子は、母親からすべてを奪った女を守ると誓う。

彩葉は、赤く染まった目で静かに笑った。そして踵を返すと、五年もの間自分を縛り付けた結婚という名の牢獄から、毅然と歩み出した。

自宅の外は、冷たい雨が降っていた。

全身ずぶ濡れになりながら、彩葉は道端に立ち、久しぶりにかける番号を呼び出す。電話の向こうから、懐かしい声が聞こえた。

「お嬢!お久しぶり!元気か?」

「えぇ、元気よ」彼女は微笑んだ。その美しい瞳には、かつてないほど冷徹な光が宿っていた。

「離婚することにしたの。だからお願い、離婚協議書を用意してちょうだい。なるべく、早くね」
แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
26
บทที่ 1 แผนพิชิตชาย
คุณหนูหยูหงลี่วางแผนการณ์มานับเดือนเพื่อต้องการเผด็จศึกท่านอ๋องแปดซีเฉินอี้ให้ได้ เพราะนางหลงรักเขามานานปีแล้วแต่เขาก็มิเคยสนใจใยดีนาง ทุ่มเทติดตามเขา หากท่านอ๋องแปดไปงานเลี้ยงที่ใด นางมักจะไปเสมอพยายามไปวนเวียนข้างๆเขาไม่ห่าง หาโอกาสสนทนากับเขาแม้จะดูออกว่าเขาก็มิอยากจะสนทนากับนางเลย ถามคำก็มักจะตอบคำหรือทำเป็นไม่ได้ยิน และพยายามหลีกหนีไปทันทีเมื่อมีโอกาสแต่หงลี่ที่ถือคติตื้อเท่านั้นที่ได้ครอง ขุนเขาสูงเพียงใดหากเรามุ่งมั่นก็ย่อมมีวันไปถึง จึงได้ไม่เคยละความพยายามนางหาโอกาสไปพบเขาเสมอ คอยกีดกันคุณหนูจวนอื่นๆไม่ให้ใกล้ชิดกับเขาได้ง่ายๆ บางครั้งถึงกับตบตีกันแต่นางก็ไม่เคยหวั่น จนเรื่องที่นางและคุณหนูผู้มีความมุ่งมั่นดังเช่นนางและคาดว่าคงจะถือคติเดียวกันนั้น มักจะปะทะกันเสมอเมื่อพบหน้ากัน ทั้งในงานเลี้ยงที่มีท่่านอ๋องแปดอยู่ด้วย หรืองานเลี้ยงนั้น หรือสถานที่นั้นไม่มีร่างของเขาปรากฎเลยก็ตามเมื่อสตรีที่มีความมุ่งหมายเดียวกันคือตำแหน่งพระชายาของท่านอ๋องแปดซีเฉินอี้ผู้นี้มาพบกัน หากที่ร้ายกาจพอสูสีก็จะปะทะกันอย่างไม่เกรงกลัวคำครหา ทุ่มเทความพยายามจะจับปลาใหญ่ตัวนี้ให้ได้ แต่ที่เขินอายและอ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 2 เป็นนางร้ายทำอะไรก็ผิด
เมื่อคุณหนูหยูคิดสรุปกับตนเองได้เช่นนี้แล้ว จึงได้ยกเลิกแผนการณ์ที่จะพิชิตอ๋องหนุ่มในวันนี้ลง “ ท่านพ่อเจ้าคะ ลูกขอออกไปเดินเล่นสักหน่อย คงจะกินอิ่มมากจนเกินไปเจ้าคะ รู้สึกอึดอัดเหลือเกิน ” นางเอ่ยบอกบิดาของตน ท่านเสนาบดีหยูพยักหน้า “ ถ้าเช่นนั้นก็ไปเถิด ไม่ต้องรีบร้อน เดินเล่นชมสวนที่จวนแม่ทัพใหญ่ก่อนก็ได้ หรือจะไปสนทนากับสหายวัยเดียวกันก็ได้ เพราะพ่อคงจะร่ำสุรากับสหายอีกนาน ” หงลี่หันไปรับคำบิดา “ เจ้าค่ะท่านพ่อ ” แล้วนางลุกขึ้นเดินออกไปจากที่นั่งของตนเองโดยที่มิได้เหลียวไปมองท่านอ๋องหนุ่มที่นางเคยหลงรักเขาอย่างมากมาย ด้านอ๋องหนุ่มเขามองตามหลังสตรีที่เคยมาวุ่นวายกับเขาจนเขาแสนจะรำคาญเหลือแสน วันนี้เขาจึงได้วางแผนเพื่อจะให้นางเห็นว่าเขามีใจให้สตรีอื่น นางจะได้เลิกวุ่นวายตามตอแยเขาเสียที เมื่อเขารู้ว่านางจับจ้องมองเขาอยู่ เขาจึงได้หันไปส่งสายตาให้กับคุณหนูกู้ฟางเซียนบุตรีท่านราชครูหลาย ๆ ครั้ง และแอบมองคุณหนูหยูหงลี่ไปด้วยว่านางจะเห็นสิ่งที่เขากำลังทำหรือไม่ แต่แล้วริมฝีปากหนาก็ยกยิ้มอย่างสมใจ เพราะเขาเห็นนางจ้องมองมาหลาย ๆ ครั้งเขาแน่ใจว่านางต้องเห็นแล้วว่าเขาส่งสายตาหวานฉ่ำให้กั
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 3 การลงทัณฑ์ที่เร่าร้อน nc
เมื่อคุณหนูหยูหงลี่ได้ยินเรื่องที่เขาต่อว่า นางก็ทำหน้างงงันจนลืมไปว่าขณะนี้กายของตนเองนั้นเปลือยเปล่าไม่มีสิ่งใดปกปิดเลยแม้แต่น้อย นางโมโหที่อยู่ๆเขาก็มาต่อว่าเรื่องที่นางไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วยเลย จึงได้เถียงเขาคอเป็นเอ็น “ ท่านอ๋องแปด หม่อมฉันมิได้รู้เรื่องอันใดเลยนะเพคะ หม่อมฉันว่ายน้ำอยู่ดีๆพระองค์ก็มาต่อว่าหม่อมฉัน ”อ๋องหนุ่มยกยิ้มเหยียดอย่างจะเยาะหยันนาง “ หญิงแพศยา ทำเรื่องต่ำช้าวางยาบุรุษแล้วยังหน้าซื่อ บอกว่าไม่รู้เรื่องอีกหรือ หากหญิงร้ายกาจเช่นเจ้าไม่ได้ทำ แล้วจะมีผู้ใดทำได้เล่า คงอยากจะได้เปิ่นหวางเป็นสามีจนตัวสั่น ถึงกับกล้าทำเรื่องเช่นนี้ ”อ๋องหนุ่มยังคงต่อว่านางเขาไม่เชื่ออย่างเด็ดขาดว่าหงลี่ไม่ได้ทำเรื่องนี้ อดีตคุณหนูผู้ร้ายกาจจนคนลือที่ผ่านมานางก็ทำเรื่องวุ่นวายหลายเรื่องก็จริงอยู่ แต่คราวนี้นางไม่ได้ทำอะไรเลย ก็แค่วางแผนการณ์ไว้เท่านั้นแต่ก็ยังไม่ได้ลงมือทำสิ่งใด เขาจะมาโทษนางเช่่นนี้ไม่ได้ “ เอ๊ะ !! ท่านอ๋องพูดไม่รู้เรื่องหรืออย่างไร หม่อมฉันก็บอกอยู่นี่ว่าไม่ได้ทำ ไม่ได้ทำ ก็ยังจะมากล่าวหากันอีก ” อ๋องหนุ่มจ้องมองใบหน้าหวานที่บึ้งตึงขึ้นไม่น้อย นางยังกล้าเถี
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 4 เกลียดนางแต่โยกไม่หยุด nc
อ๋องหนุ่มประคองร่างอวบไว้ในอ้อมแขน เขาจ้องมองขณะที่นางโยกสะโพกอวบรับนิ้วแกร่งของเขาที่กระแทกนางเข้าออกอย่างรุนแรงและเร่งความเร็วจนกระทั่งสะโพกอวบของนางกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยน้ำรักออกมาอย่างมากมาย นางสุขสมให้เขาเห็น ตอนที่นางปลดปล่อยตนเองไปตามอารมณ์ราคะที่เพิ่มขึ้นสูงจนหลงลืมความอับอายไปจนสิ้น นางร่าน นางร้อนถึงใจเขายิ่งนัก ยิ่งทำให้อ๋องหนุ่มอารมณ์เตลิดจนกู่ไม่กลับเขายกเจ้าลูกชายที่ตอนนี้ขยายใหญ่จนพองเกือบจะเต็มที่แล้ว หัวบานของมันมีน้ำรักปริ่มจนไหลยืดออกมาด้วยเขารู้สึกเสียวยิ่งนัก ยิ่งเห็นนางร่านร้อนเช่นนี้ทำอารมณ์เขาเตลิดไปหมด เขาค่อยๆสอดเจ้าลูกชายตาเดียวของเขาเข้าไปในร่องอวบของคุณหนูหยูหงลี่ช้าๆ เขารู้ว่าแม้นางจะร่านร้อนถูกอกถูกใจเขาเหลือเกิน แต่นางยังไม่เคยชาย ร่องอวบของนางนั้นยังคับแน่นจนมันตอดรัดนิ้วแกร่งของเขาจนเจ็บ แต่เขาก็ทนต่อไปไม่ไหวแล้ว อยากจะรักนางแทบจะขาดใจ หากวันนี้เขาไม่ได้กระแทกนางเขาต้องขาดใจอย่างแน่นอน อ๋องหนุ่มไม่สนใจแล้วว่านางจะร้ายกาจ หรือเขาจะรังเกียจไม่อยากจะได้นางเป็นชายา เขารู้ดีว่าหากเขากระแทกนางจนสมใจของเขาในวันนี้แล้วจะต้องรับนางเป็นเมียอย่างแน่นอนคงจะหล
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 5 จะรับเจ้าเป็นอนุ
เมื่อเดินมาถึงด้านหน้า พบมีบ่าวไพร่อีกไม่กี่คนกำลังช่วยเก็บกวาดข้าวของที่เกือบจะเสร็จเรียบร้อยแล้ว อ๋องหนุ่มจึงได้เดินออกไปที่ประตูจวนแล้วเดินออกไปมองหารถม้าของตนเองที่จอดหลบมุมอยู่ องครักษ์ที่รีรอนายของตนอยู่ไม่ไกลรีบวิ่งมาหา “ ท่านอ๋องหายไปไหนมาพะยะคะ ทั้งงานวุ่นวายตามหาบุตรีของเสนาบดีหยูเห็นว่านางหายไป และพอดีท่านอ๋องก็หายไปด้วย แต่ท่านเสนาบดีเกิดนึกขึ้นมาได้ว่าบุตรสาวขออนุญาติออกไปเดินเล่นเพราะนางรู้สึกไม่ค่อยสบายจึงคิดว่านางอาจจะกลับไปกับสหายคนใดของนางก็เป็นได้ จึงได้รีบกลับจวนไปตามหานางพะยะคะ ส่วนท่านอ๋องที่หายไปเหมือนกันแต่องค์ชายสามบอกว่าท่านอ๋องติดราชกิจด่วนเพิ่งจะออกไป จึงได้รอดพ้นข้อสงสัยว่าท่านอ๋องจะหายไปกับคุณหนูหยู แต่.. ” องครักษ์หนุ่มชะงักไป เขาหยุดวาจาที่กำลังรายงานนายของตนแล้วก้มลงมองร่างอวบของคุณหนูหยูที่อยู่ในอ้อมแขนของเจ้านายของเขา คล้ายดังกับว่านางและท่านอ๋องหายไปด้วยกันสองต่อสองเกือบสองชั่วยาม องครักษ์หนุ่มไม่อยากจะคิดเรื่องต่อจากนี้ จึงได้แต่ทำหน้าอิหลักอิเหลื่อแต่ไม่กล้าปริปากออกไปอย่างที่ใจคิด “ ไม่ต้องพูดมาก รีบกลับตำหนักกันก่อนดึกมากแล้ว ” เขาเอ่ยขัดจัง
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 6 ชีวิตใหม่ที่ไม่มีเขา
อ๋องหนุ่มตกตะลึงกับวาจาของหยูหงลี่ เมื่อครู่นางบอกว่าอะไรนะ นางบอกว่านางไม่ได้เรียกร้องให้เขารับผิดชอบ นางไม่ต้องการมีพันธะ และจะรีบมีสามีไปทำไม ไม่สู้มีสามีไปเรื่อย ๆเช่นนี้สนุกดี นางหมายความว่าไม่ต้องการให้เขารับนางเป็นอนุและนางยินดีที่จะอยู่แบบไม่มีพันธะและจะหาสามีไปเรื่อย ๆ มันเรื่องบ้าอะไรกันอ๋องหนุ่มทั้งงุนงงและหัวเสียไม่น้อย เขาหงุดหงุิดกรุ่นขึ้นมาที่นางไม่ร้องไห้ ไม่โวยวายให้เขารับผิดชอบนาง เมื่อคืนเขาแน่ใจว่าเป็นชายคนแรกของนาง ได้นางเป็นเมียคนแรก และเมื่อคืนนางร้องครวญครางปานจะขาดใจอยู่ใต้ร่างเขา และเขาเองก็สุขสมถึงห้าครั้ง ไม่เคยมาก่อนเลยที่เขาจะเริงรักกับสตรียาวนานเช่่นนี้และนับครั้งไม่ถ้วนเช่นนี้ อ๋องหนุ่มแม้ขณะนี้จะโมโหกรุ่นไม่น้อย แต่เจ้าลูกชายที่ผงาดง้ำขึ้นมาเมื่อเห็นร่างอวบที่กำลังสวมอาภรณ์อยู่ตรงหน้า เหมือนมันจดจำนางได้ว่าเมื่อคืนสุขสมกันแค่ไหน อ๋องหนุ่มพยายามปรามเจ้าลูกชายของเขาให้สงบลงเพื่อรักษาหน้าของตนเอง ไม่อยากให้นางได้ใจว่าร่างกายของเขานั้นมันกำลังติดใจนางมากเพียงไหน เมื่อหงลี่แต่งกายเรียบร้อยแล้ว นางก็เดินออกไปจากห้องนอนเขาทันที โดยไม่หันมามองเขาเลยด้วยซ้ำ ม
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 7 งานวันคัดเลือกพระชายา
เมื่อถึงวันงานคัดเลือกพระชายา คุณหนูทั้งหลายก็ต่างพากันเตรียมตัวแต่เช้าด้วยอาภรณ์ที่งดงามและเป็นการแต่งกายที่ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้และให้เป็นจุดเด่นที่สุดเพื่อเรียกร้องความสนใจจากท่านอ๋องแปด และนั่งรถม้ามุ่งตรงไปยังวังหลวงที่มีการจัดพิธีคัดเลือกพระชายาในครั้งนี้ เมื่อไปถึงก็ต่างเข้าไปรายงานตัวต่อหมัวมัวที่มีรายชื่อของบรรดาหญิงงามที่คุณสมบัติเข้าเกณฑ์อยู่ในมือ เมื่อรายงานตัวแล้วหมัวมัวก็จะให้ไปยืนเรียงแถวสองข้างทางเดินในบริเวณอุทยานหลวง การคัดเลือกนั้นทำที่บริเวณศาลากลางสวนหลังใหญ่ที่มีเหล่าหมัวมัวและขันทีที่เเป็นผู้จัดเตรียมพิธีการนี้ ในงานนี้มีเหล่าขุนนางลำดับต่างๆเข้าร่วมพิธีกันเป็นจำนวนมาก ส่วนมากล้วนแต่ส่งบุตรีเข้าร่วมการคัดเลือก และยังมีบุตรีของคหบดีใหญ่ๆอีกหลายจวนที่มาร่วมการคัดเลือกพระชายาในครั้งนี้ด้วย เมื่อใกล้ถึงเวลาเหล่าคุณหนูก็ยืนเรียงรายกันเป็นสองแถวโดยหันหน้าเข้าหากันและเว้นทางเดินตรงกลางเอาไว้ เพื่อให้ท่านอ๋องแปดว่าที่เจ้าบ่าวมาเป็นผู้คัดเลือกพระชายาด้วยตนเอง หมัวมัวอาวุโสเพียงทำหน้าที่คัดเลือกคุณสมบัติเบื้องต้นให้เพียงเท่านั้นเมื่อถึงเวลาท่านอ๋องแปดซีเฉินอี้ก็เดินทาง
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 8 ที่หมายใหม่
“ ข้าไม่มีอารมณ์จะเลือกหญิงใดทั้งนั้น ข้าอยากจะเมาอยากจะร่ำสุรา เสด็จพี่ดื่มเป็นเพื่อนข้านะ วันนี้ไม่เมาไม่กลับ ข้าสั่งรถม้าให้รอรับอยู่ด้านล่าง ท่านไม่ต้องกังวล ” เขาเอ่ยบอกพี่ชายแล้วยกจอกสุราขึ้นดื่มรวดเดียวจนองค์ชายสามมองตาค้าง “ เจ้าแปด มีหญิงงามมากมายมาให้เลือกเป็นเมียแทนที่จะดีใจ กลับทำท่าเหมือนคนกลุ้มอกกลุ้มใจเพราะเมียหนีอย่างนั้นแหละ ” องค์ชายสามตั้งข้อสังเกตุ อ๋องแปดเมื่อได้ยินพูดของพี่ชายเขาแทบจะสำลักสุราท่ี่กำลังยกขึ้นดื่ม แล้วไอออกมาอย่างแรง “ เจ้าแปด เป็นอะไรกัน แค่เพียงสุราเจ้าก็สำลัก อย่าบอกข้านะว่าที่ข้าพูดเมื่อกี้มันคือเรื่องจริง “ องค์ชายสามจ้องใบหน้าของน้องชายตาเขม็ง เขารู้สึกว่าอาการของเจ้าแปดนี่มันคุ้นๆเหลือเกิน มันเหมือนเคยเห็นที่ไหน เขาครุ่นคิด ขณะที่อ๋องแปดยกผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาเช็ดใบหน้าและปากของตนเอง ” ข้านึกออกแล้วว่าอาการของเจ้ามันเหมือนใคร มันเหมือนเจ้าห้าไม่มีผิด เจ้าห้าตอนที่มันไม่ยอมรับว่ามันหลงรักสตรีที่มันได้เป็นเมียแล้ว แต่หญิงผู้นั้นกลับจะหนีไปคบหาชายอื่น เจ้าจำได้ไหมตอนที่เจ้าห้ากับเมียมันได้กันแล้ว แต่เมียไม่ยอมแต่งงานกับมัน แต่หันไปคบหาชายอื่น เจ้
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 9 นางรังแกตนเองข้าไม่เกี่ยว
อ๋องแปดยกจอกสุราขึ้นดื่มแต่ดวงตาก็เฝ้ามองคนด้านล่างแทบจะไม่คลาดสายตา ยิ่งเห็นสองคนนั่นดูสนิทสนมกันยิ่งนัก ต่างชี้ชวนกันชมข้าวของทั้งสองข้างทางที่พวกเขาเดินผ่าน แล้วหันมาพูดคุยกันหัวเราะกันอย่างเช่นคู่รักที่พากันมาเดินชมตลาดกระนั้น อ๋องหนุ่มยิ่งจ้องมองยิ่งร้อนรุ่ม เมื่อก่อนนางติดตามเขาอย่างกับอะไร เขาแสนจะรำคาญและต่อว่านางไปหลายครั้งแต่นางก็ยังไม่เลิกราที่จะตามตอแยเขา แต่ครั้งนี้เหมือนนางตัดใจจากเขาได้แล้ว นางไม่ติดตามบิดาไปที่ตำหนักของเขาอีกเลย นางไม่ตามตอแยเขา ไม่หาเรื่องมาพบเขา และไม่บังเอิญพบกันตามงานเลี้ยงต่างๆมาเกือบจะหนึ่งเดือนแล้ว ตอนแรกเขาคิดว่านางทำได้ไม่กี่วันหรอก ก็คงจะกลับมาทำตัวเช่นเดิม แต่เขาก็รอแล้วรอเล่านางก็ไม่ปรากฎกายให้เขาเห็นอีก ยิ่งใกล้วันงานคัดเลือกพระชายาของเขา จึงได้คิดว่านางอาจจะกำลังเตรียมตัวดังเช่นคุณหนูจวนอื่นๆเพื่อเข้ารับการคัดเลือกจึงยุ่งไม่มีเวลาติดตามเขา แต่เมื่อไปในงานแล้วมองหานางไม่พบนั้น หัวใจเขามันเหมือนจะขาดรอนๆ เมื่อมองหานางจนทั่วก็ไม่พบ ยิ่งท่านเสนาบดีหยูไม่มาก็แสดงว่านางไม่ได้เข้ารับการคัดเลือก เขาจึงไม่มีกระจิตกระใจจะรับหญิงใดเป็นชายา เพราะใจม
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 10 ฉลองอิสรภาพ
“ องค์ชายสามท่านเป็นชายที่ดูมีเหตุผลที่สุด หม่อมฉันจะพูดความจริงกับท่าน แต่ท่านจะเชื่อหรือไม่ก็สุดแล้วแต่ คุณหนูกู้ฟางเซียนนางเดินมาหาหม่อมฉันแล้วเอ่ยถึงเรื่องที่วันงานเลี้ยงนางเหมือนได้รับความโปรดปรานจากท่านอ๋องแปด และเขาพึงใจนางและนางบอกว่าหม่อมฉันหยูหงลี่คงจะไม่มีหวังในตัวท่านอ๋องแปดแล้ว ให้ตัดใจจากเขาเสียเถิด แต่ตัวหม่อมฉันเองก็มิได้สนใจท่านอ๋องแปดแล้ว เพราะมีคนที่กำลังคบหาดูใจอยู่แล้วคือคุณชายจางผู้นี้ ” นางหันไปที่บุรุษที่ยืนอยู่ด้านข้างนาง ทำเอาชายที่ยืนตรงหน้านางทั้งสองหยุดชะงักไปทันใด อ๋องแปดรู้สึกว่าเจ็บแปลบที่กลางอกขึ้นมาทันที เขาจ้องมองใบหน้าหวานที่กำลังเล่าเรื่องราวทั้งหมดอยู่ อกใจของเขามันเจ็บปวดอย่างบอกไม่ถูกขณะที่ฟังนางเล่าเรื่องราวต่อ “ แต่แล้วอยู่นางก็เซล้มไปเอง ทำท่าเหมือนตนเองถูกผลัก ทั้งหม่อมฉันและคุณชายจางต่างไม่ได้แตะต้องตัวนางด้วยซ้ำไป เราทั้งคู่ได้แต่ยืนตกตะลึงอยู่กับที่ แต่นางเมื่อล้มลงไปแล้วก็ร้องไห้รำพันขึ้นมาเอง ทำตัวน่าสงสารเหมือนถูกคนรังแก นี่คือความจริงที่จะบอกกับท่าน องค์ชายสามส่วนท่านจะเชื่อที่หม่อมฉันพูดหรือไม่ก็สุดแล้วแต่ เช่นนั้นหม่อมฉันขอตัวก่อ
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status