ท่านอ๋องเพคะ ข้าคือนางร้าย

ท่านอ๋องเพคะ ข้าคือนางร้าย

last updateDernière mise à jour : 2024-12-20
Par:  LovedeeEn cours
Langue: Thai
goodnovel18goodnovel
Notes insuffisantes
26Chapitres
3.5KVues
Lire
Ajouter dans ma bibliothèque

Share:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

เนื้อเรื่องบางส่วนในนิยาย…..เขาจึงวิ่งไปที่ลำธารด้านหลังจวนแม่ทัพลู่เพื่อรีบลงแช่กายให้หายจากอาการร้อนรุ่่มที่ตนเองกำลังเป็นอยู่ แต่โชคชะตาก็ทำให้คุณหนูหยูหงลี่ที่บังเอิญหลบมานั่งร้องไห้เสียใจที่เห็นท่านอ๋องแปดที่ส่งสายตาให้กับคุณหนูกู้ฟางเซียนบุตรสาวของท่านราชครูอู๋แทบจะตลอดเวลา เหมือนประกาศให้ผู้อื่นรับรู้กลายๆว่าเขามีใจให้นาง เรื่องนี้ทำให้คุณหนูหยูหงลี่เจ็บปวดมากมาย เพราะนางคิดมาเสมอว่าเขาเป็นชายที่เงียบขรึม เฉยชา และไม่สนใจสตรี แต่กลายเป็นว่าเขาสนใจสตรีดังเช่นบุรุษอื่นเพียงแต่สตรีผู้นั้นไม่ใช่นาง หงลี่จึงหลบมาร้องไห้เงียบ ๆ คิดว่าจะตัดใจจากเขาเสียที และจะเปิดใจมองหาบุรุษอื่นๆที่นางไม่เคยสนใจที่จะมองหาเลย นางลงแช่น้ำเล่นอยู่ก่อนแล้ว แต่ท่านอ๋องที่รีบเร่งมาถึงก็ถอดอาภรณ์ลงแช่น้ำเช่นกัน เมื่อแหวกว่ายจนมาถึงโขดหินที่หงลี่ซ่อนตัวอยู่ เพราะนางเห็นบุรุษกระโดดลงน้ำ แต่นางไม่กล้าจะขึ้นไป เมื่อพบหงลี่เข้าอ๋องหนุ่มจึงคิดว่านางมารอเขา เพราะนางวางยาปลุกกำหนัดเขา จึงได้จับร่างอวบของลงหงลี่มาลงทัณฑ์อย่างเร่าร้อนทันทีเพื่อสั่งสอน เรื่องราวจะเป็นเช่นไรต่อไป…..

Voir plus

Chapitre 1

บทที่ 1 แผนพิชิตชาย

คุณหนูหยูหงลี่วางแผนการณ์มานับเดือนเพื่อต้องการเผด็จศึกท่านอ๋องแปดซีเฉินอี้ให้ได้ เพราะนางหลงรักเขามานานปีแล้วแต่เขาก็มิเคยสนใจใยดีนาง ทุ่มเทติดตามเขา หากท่านอ๋องแปดไปงานเลี้ยงที่ใด นางมักจะไปเสมอพยายามไปวนเวียนข้างๆเขาไม่ห่าง หาโอกาสสนทนากับเขาแม้จะดูออกว่าเขาก็มิอยากจะสนทนากับนางเลย ถามคำก็มักจะตอบคำหรือทำเป็นไม่ได้ยิน และพยายามหลีกหนีไปทันทีเมื่อมีโอกาส

แต่หงลี่ที่ถือคติตื้อเท่านั้นที่ได้ครอง ขุนเขาสูงเพียงใดหากเรามุ่งมั่นก็ย่อมมีวันไปถึง จึงได้ไม่เคยละความพยายามนางหาโอกาสไปพบเขาเสมอ คอยกีดกันคุณหนูจวนอื่นๆไม่ให้ใกล้ชิดกับเขาได้ง่ายๆ บางครั้งถึงกับตบตีกันแต่นางก็ไม่เคยหวั่น จนเรื่องที่นางและคุณหนูผู้มีความมุ่งมั่นดังเช่นนางและคาดว่าคงจะถือคติเดียวกันนั้น มักจะปะทะกันเสมอเมื่อพบหน้ากัน ทั้งในงานเลี้ยงที่มีท่่านอ๋องแปดอยู่ด้วย หรืองานเลี้ยงนั้น หรือสถานที่นั้นไม่มีร่างของเขาปรากฎเลยก็ตาม

เมื่อสตรีที่มีความมุ่งหมายเดียวกันคือตำแหน่งพระชายาของท่านอ๋องแปดซีเฉินอี้ผู้นี้มาพบกัน หากที่ร้ายกาจพอสูสีก็จะปะทะกันอย่างไม่เกรงกลัวคำครหา ทุ่มเทความพยายามจะจับปลาใหญ่ตัวนี้ให้ได้ แต่ที่เขินอายและอ่อนแอก็จำต้องยอมถอยออกไปตามระเบียบ เพราะไม่กล้าปะทะกับเหล่าสตรีที่ร้ายกาจจนคนลือเหล่านี้ จนกระทั่งเหลือเพียงคุณหนูหยูหงลี่บุตรีเสนาบดีหยูหงเซิง และคุณหนูตระกูลขุนนางอีกเพียงสองสามคนที่ยังไม่ละความพยายามในการรบรากับคุณหนูหยู แต่ก็มีสตรีอีกผู้หนึ่งที่ไม่แสดงออกถึงความร้ายกาจ นางแสดงความอ่อนหวานต่อหน้าผู้อื่นเสมอ เป็นสตรีที่เพียบพร้อมศาสตร์ทั้งสี่และความงามของนางก็ไม่เป็นรองผู้ใด คือคุณหนูกู้ฟางเซียนบุตรีของท่านราชครูกู้ ที่ท่านอ๋องแปดก็พอจะทำใจยอมรับและคิดว่าเขาอาจจะเลือกนางเป็นพระชายาหากไม่มีตัวเลือกอื่น 

เย็นวันงานเลี้ยงเพื่อฉลองชัยชนะที่กองทัพเพิ่งชนะศึกกลับมา จึงได้จัดงานเลี้ยงกันที่จวนแม่ทัพใหญ่ลู่ตงเหวิน บรรดาทหารทั้งหลาย ทั้งเหล่าแม่ทัพ นางกองแทบจะทุกตำแหน่งต่างก็ไปร่วมงานเลี้ยงนี้ รวมถึงราชวงศ์บางคน และขุนนางทั้งหลายและคหบดีพ่อค้าที่มักจะเกี่ยวข้องกับกองทัพและต้องการแสวงหาอำนาจและเส้นสายเพื่อการค้าบางอย่าง ก็ต่างพร้อมใจกันไปร่วมงานเลี้ยงนี้ และท่านอ๋องแปดซีเฉินอีและท่านอ๋องบางคนกับองค์ชายอีกสองสามคนก็ไปร่วมงานเลี้ยงฉลองนี้ด้วยเช่นกัน คุณหนูหยูหงลี่ก็ไปกับบิดาของนางเช่นเคย ทุกงานเลี้ยงที่มีท่านอ๋องแปดไปด้วย ส่วนมากแล้วนางจะต้องพยายามไปให้ได้ และครั้งนี้ยิ่งเป็นครั้งสำคัญที่นางอุตส่าห์วางแผนการณ์มาเกือบจะหนึ่งเดือนแล้ว ทบทวนแผนการณ์ไปมาอยู่หลายๆครั้งและคิดว่าครั้งนี้คงจะสำเร็จอย่างแน่นอน

และคุณหนูอีกสองสามคนรวมถึงคุณหนูกู้ฟางเซียนก็ย่อมต้องมาร่วมงานเลี้ยงนี้อย่างแน่นอน ไม่มีทางจะพลาดไปได้ เพราะตอนนี้ใกล้เวลาที่จะถึงวันคัดเลือกพระชายาของท่านอ๋องแปดแล้ว เช่่นนั้นยิ่งต้องรีบมาเพื่อแสดงตัวให้ท่านอ๋องเห็นบ่อยๆ เพื่อท่านอ๋องจะได้จดจำพวกนางได้ และจะได้มีโอกาสที่จะได้รับการคัดเลือก ทุกๆคนต่างแต่งกายมาอย่างงดงามที่สุด เพื่อจะให้เป็นที่สะดุดตาและสังเกตุเห็นได้อย่างง่ายดาย

เมื่อสองพ่อลูกตระกูลหยูมาถึงงานเลี้ยงและเข้าไปทักทายแม่ทัพใหญ่และร่วมสนทนากับเหล่าทหารชั้นผู้ใหญ่ ขุนนางชั้นผู้ใหญ่ สหายของบิดาของนางแล้ว จึึงได้แยกย้ายกันไปนั่งประจำยังที่นั่งของตนเองที่มีการจัดเอาไว้แล้ว เมื่อทุกคนประจำที่นั่งที่ในบริเวณด้้านหน้าเรือนหลัก ส่วนทหารที่มีชั้นยศที่น้อยๆก็ออกไปร่วมงานเลี้ยงยังบริเวณสนามที่กว้างขวางที่มีการจัดโต๊ะอาหารขนาดใหญ่ไว้ให้เหล่าทหารไปเลือกหยิบอาหารหลากหลายที่จัดวางเอาไว้อย่างมากมาย ทั้งอาหารรสเลิศชั้นดีสั่งมาจากเหลาและสุราชั้นดีเช่นกัน ผลไม้และขนมก็มากมายเต็มไปหมด เสียงหัวเราะเสียงพูดคุยก็ดังขึ้นอย่างคึกคัก จนทั่วบริเวณงานเลี้ยงที่ลานกว้างหน้าเรือนหลักของแม่ทัพใหญ่ 

เมื่อคุณหนูหยูหงลี่ทรุดนั่งลงข้างๆบิดาของนางเรียบร้อยแล้ว ดวงตาเรียวยาวที่ได้รูปรับกับคิ้วโก่งของนางก็กวาดตามองหาท่านอ๋องบุรุษในดวงใจเช่นเคย ทันทีที่เห็นเขานั่งอยู่ประจำตำแหน่งกับเหล่าพี่น้องของเขา และถัดมาเป็นท่านแม่ทัพใหญ่และแม่ทัพทั้งหลาย และเหล่าขุนนางทั้งหลายที่นั่งกันตามลำดับที่นั่งของแต่ละคน หงลี่ก็คอยมองไปที่เขาเป็นระยะ แต่เขาก็เช่นเคยมิเคยมองมาที่นางเลย

แต่วันนี้มีอีกอย่างที่คุณหนูหยูหงลี่รู้สึกว่ามันเปลี่ยนไปก็คือสายตาของท่านอ๋องแปดคอยวนเวียนไปที่คุณหนูกู้ฟางเซียนเสมอๆ และหงลี่เห็นพวกเขาสบตากันหวานฉ่ำเหมือนส่งสัญญาณว่าพึงใจกันและกันทางสายตา และตลอดเวลาที่นั่งร่วมในงานเลี้ยงได้พักใหญ่มาแล้วนั้น คุณหนูหยูก็เห็นพวกเขาส่งสายตาให้กันเสมอๆหลายๆครั้ง นางยกสุราตรงหน้าของตนเองขึ้นมาดื่มรวดเดียวหลายๆจอกแล้ว และสายตาก็ยังคงคอยมองไปที่ทั้งสองคนนั่นและก็ยังคงเห็นพวกเขาสบตากันหวานฉ่ำอยู่เรื่อยๆ 

เมื่อคุณหนูหยูแน่ใจแล้วว่าสิ่งที่นางเห็นนั้นชัดเจนว่าท่านอ๋องแปดคงจะมีใจให้กับคุณหนูกู้ฟางเซียนบุตรีของท่านราชครูกู้อย่างแน่นอนแล้ว นางรู้สึกเจ็บแปลบอย่างมากมายที่กลางอก น้ำตาไหลซึมออกมาเล็กน้อย แต่นางพยายามอดกลั้นเอาไว้ เมื่อก่อนนางคิดมาเสมอว่าเขานั้นเป็นบุรุษที่เฉยชาไม่สนใจสตรีผู้ใดเลย เพราะเขาทำตัวเช่นนั้นมาเสมอ

นางเฝ้าติดตามเขามานานปีไม่เคยเห็นเขาสนใจสตรีใดเลย ไม่เคยมองสตรีด้วยดวงตาหวานฉ่ำอย่างที่นางก็เพิ่งจะเคยเห็นเขาทำเป็นคราแรก นางคิดว่าอีกไม่นานก็จะถึงวันที่เขาจะคัดเลือกพระชายาแล้ว ถ้าเป็นเช่นนี้ เขาคงจะเลือกบุตรีของท่านราชครูผู้นี้เป็นแน่ แล้วบุตรีเสนาบดีเช่นนางก็คงจะถูกมองข้ามเช่นเคย เพราะที่ผ่านมาเขาก็ไม่เคยจะสนใจใยดีนางอยู่แล้ว ยิ่งมาพึงใจสตรีอื่นให้เห็นเช่นนี้ แสดงว่าเขาก็คงจะตัดสินใจได้แล้วว่าจะเลือกสตรีจวนใดมาเป็นพระชายา  

หงลี่พยายามกลั้นน้ำตาที่มันพร้อมจะรินไหลลงมาเมื่อนางได้ประจักษ์แน่แก่ใจของตนเองว่าเขามิได้เลือกนาง เขาไม่เคยจะคิดเลือกนาง และต่อไปเขาก็คงจะไม่เลือกนางเช่นเดิม คนไม่รักก็คือไม่รัก นางจะไปบังคับจิตใจผู้อื่นได้เช่นไร สายตาของเขาไม่เคยมีนางเลย ตอนนี้ก็ยังคงไม่มีนางในสายตา และยิ่งต่อไปก็คงไม่มีทางจะมี เมื่อนางรู้อยู่แก่ใจเช่นนี้แล้ว ก็สมควรจะยกเลิกแผนการณ์ที่วางเอาไว้เสีย นางมิอยากจะบังคับใจผู้ใด 

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Latest chapter

Plus de chapitres
Pas de commentaire
26
บทที่ 1 แผนพิชิตชาย
คุณหนูหยูหงลี่วางแผนการณ์มานับเดือนเพื่อต้องการเผด็จศึกท่านอ๋องแปดซีเฉินอี้ให้ได้ เพราะนางหลงรักเขามานานปีแล้วแต่เขาก็มิเคยสนใจใยดีนาง ทุ่มเทติดตามเขา หากท่านอ๋องแปดไปงานเลี้ยงที่ใด นางมักจะไปเสมอพยายามไปวนเวียนข้างๆเขาไม่ห่าง หาโอกาสสนทนากับเขาแม้จะดูออกว่าเขาก็มิอยากจะสนทนากับนางเลย ถามคำก็มักจะตอบคำหรือทำเป็นไม่ได้ยิน และพยายามหลีกหนีไปทันทีเมื่อมีโอกาสแต่หงลี่ที่ถือคติตื้อเท่านั้นที่ได้ครอง ขุนเขาสูงเพียงใดหากเรามุ่งมั่นก็ย่อมมีวันไปถึง จึงได้ไม่เคยละความพยายามนางหาโอกาสไปพบเขาเสมอ คอยกีดกันคุณหนูจวนอื่นๆไม่ให้ใกล้ชิดกับเขาได้ง่ายๆ บางครั้งถึงกับตบตีกันแต่นางก็ไม่เคยหวั่น จนเรื่องที่นางและคุณหนูผู้มีความมุ่งมั่นดังเช่นนางและคาดว่าคงจะถือคติเดียวกันนั้น มักจะปะทะกันเสมอเมื่อพบหน้ากัน ทั้งในงานเลี้ยงที่มีท่่านอ๋องแปดอยู่ด้วย หรืองานเลี้ยงนั้น หรือสถานที่นั้นไม่มีร่างของเขาปรากฎเลยก็ตามเมื่อสตรีที่มีความมุ่งหมายเดียวกันคือตำแหน่งพระชายาของท่านอ๋องแปดซีเฉินอี้ผู้นี้มาพบกัน หากที่ร้ายกาจพอสูสีก็จะปะทะกันอย่างไม่เกรงกลัวคำครหา ทุ่มเทความพยายามจะจับปลาใหญ่ตัวนี้ให้ได้ แต่ที่เขินอายและอ
Read More
บทที่ 2 เป็นนางร้ายทำอะไรก็ผิด
เมื่อคุณหนูหยูคิดสรุปกับตนเองได้เช่นนี้แล้ว จึงได้ยกเลิกแผนการณ์ที่จะพิชิตอ๋องหนุ่มในวันนี้ลง “ ท่านพ่อเจ้าคะ ลูกขอออกไปเดินเล่นสักหน่อย คงจะกินอิ่มมากจนเกินไปเจ้าคะ รู้สึกอึดอัดเหลือเกิน ” นางเอ่ยบอกบิดาของตน ท่านเสนาบดีหยูพยักหน้า “ ถ้าเช่นนั้นก็ไปเถิด ไม่ต้องรีบร้อน เดินเล่นชมสวนที่จวนแม่ทัพใหญ่ก่อนก็ได้ หรือจะไปสนทนากับสหายวัยเดียวกันก็ได้ เพราะพ่อคงจะร่ำสุรากับสหายอีกนาน ” หงลี่หันไปรับคำบิดา “ เจ้าค่ะท่านพ่อ ” แล้วนางลุกขึ้นเดินออกไปจากที่นั่งของตนเองโดยที่มิได้เหลียวไปมองท่านอ๋องหนุ่มที่นางเคยหลงรักเขาอย่างมากมาย ด้านอ๋องหนุ่มเขามองตามหลังสตรีที่เคยมาวุ่นวายกับเขาจนเขาแสนจะรำคาญเหลือแสน วันนี้เขาจึงได้วางแผนเพื่อจะให้นางเห็นว่าเขามีใจให้สตรีอื่น นางจะได้เลิกวุ่นวายตามตอแยเขาเสียที เมื่อเขารู้ว่านางจับจ้องมองเขาอยู่ เขาจึงได้หันไปส่งสายตาให้กับคุณหนูกู้ฟางเซียนบุตรีท่านราชครูหลาย ๆ ครั้ง และแอบมองคุณหนูหยูหงลี่ไปด้วยว่านางจะเห็นสิ่งที่เขากำลังทำหรือไม่ แต่แล้วริมฝีปากหนาก็ยกยิ้มอย่างสมใจ เพราะเขาเห็นนางจ้องมองมาหลาย ๆ ครั้งเขาแน่ใจว่านางต้องเห็นแล้วว่าเขาส่งสายตาหวานฉ่ำให้กั
Read More
บทที่ 3 การลงทัณฑ์ที่เร่าร้อน nc
เมื่อคุณหนูหยูหงลี่ได้ยินเรื่องที่เขาต่อว่า นางก็ทำหน้างงงันจนลืมไปว่าขณะนี้กายของตนเองนั้นเปลือยเปล่าไม่มีสิ่งใดปกปิดเลยแม้แต่น้อย นางโมโหที่อยู่ๆเขาก็มาต่อว่าเรื่องที่นางไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วยเลย จึงได้เถียงเขาคอเป็นเอ็น “ ท่านอ๋องแปด หม่อมฉันมิได้รู้เรื่องอันใดเลยนะเพคะ หม่อมฉันว่ายน้ำอยู่ดีๆพระองค์ก็มาต่อว่าหม่อมฉัน ”อ๋องหนุ่มยกยิ้มเหยียดอย่างจะเยาะหยันนาง “ หญิงแพศยา ทำเรื่องต่ำช้าวางยาบุรุษแล้วยังหน้าซื่อ บอกว่าไม่รู้เรื่องอีกหรือ หากหญิงร้ายกาจเช่นเจ้าไม่ได้ทำ แล้วจะมีผู้ใดทำได้เล่า คงอยากจะได้เปิ่นหวางเป็นสามีจนตัวสั่น ถึงกับกล้าทำเรื่องเช่นนี้ ”อ๋องหนุ่มยังคงต่อว่านางเขาไม่เชื่ออย่างเด็ดขาดว่าหงลี่ไม่ได้ทำเรื่องนี้ อดีตคุณหนูผู้ร้ายกาจจนคนลือที่ผ่านมานางก็ทำเรื่องวุ่นวายหลายเรื่องก็จริงอยู่ แต่คราวนี้นางไม่ได้ทำอะไรเลย ก็แค่วางแผนการณ์ไว้เท่านั้นแต่ก็ยังไม่ได้ลงมือทำสิ่งใด เขาจะมาโทษนางเช่่นนี้ไม่ได้ “ เอ๊ะ !! ท่านอ๋องพูดไม่รู้เรื่องหรืออย่างไร หม่อมฉันก็บอกอยู่นี่ว่าไม่ได้ทำ ไม่ได้ทำ ก็ยังจะมากล่าวหากันอีก ” อ๋องหนุ่มจ้องมองใบหน้าหวานที่บึ้งตึงขึ้นไม่น้อย นางยังกล้าเถี
Read More
บทที่ 4 เกลียดนางแต่โยกไม่หยุด nc
อ๋องหนุ่มประคองร่างอวบไว้ในอ้อมแขน เขาจ้องมองขณะที่นางโยกสะโพกอวบรับนิ้วแกร่งของเขาที่กระแทกนางเข้าออกอย่างรุนแรงและเร่งความเร็วจนกระทั่งสะโพกอวบของนางกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยน้ำรักออกมาอย่างมากมาย นางสุขสมให้เขาเห็น ตอนที่นางปลดปล่อยตนเองไปตามอารมณ์ราคะที่เพิ่มขึ้นสูงจนหลงลืมความอับอายไปจนสิ้น นางร่าน นางร้อนถึงใจเขายิ่งนัก ยิ่งทำให้อ๋องหนุ่มอารมณ์เตลิดจนกู่ไม่กลับเขายกเจ้าลูกชายที่ตอนนี้ขยายใหญ่จนพองเกือบจะเต็มที่แล้ว หัวบานของมันมีน้ำรักปริ่มจนไหลยืดออกมาด้วยเขารู้สึกเสียวยิ่งนัก ยิ่งเห็นนางร่านร้อนเช่นนี้ทำอารมณ์เขาเตลิดไปหมด เขาค่อยๆสอดเจ้าลูกชายตาเดียวของเขาเข้าไปในร่องอวบของคุณหนูหยูหงลี่ช้าๆ เขารู้ว่าแม้นางจะร่านร้อนถูกอกถูกใจเขาเหลือเกิน แต่นางยังไม่เคยชาย ร่องอวบของนางนั้นยังคับแน่นจนมันตอดรัดนิ้วแกร่งของเขาจนเจ็บ แต่เขาก็ทนต่อไปไม่ไหวแล้ว อยากจะรักนางแทบจะขาดใจ หากวันนี้เขาไม่ได้กระแทกนางเขาต้องขาดใจอย่างแน่นอน อ๋องหนุ่มไม่สนใจแล้วว่านางจะร้ายกาจ หรือเขาจะรังเกียจไม่อยากจะได้นางเป็นชายา เขารู้ดีว่าหากเขากระแทกนางจนสมใจของเขาในวันนี้แล้วจะต้องรับนางเป็นเมียอย่างแน่นอนคงจะหล
Read More
บทที่ 5 จะรับเจ้าเป็นอนุ
เมื่อเดินมาถึงด้านหน้า พบมีบ่าวไพร่อีกไม่กี่คนกำลังช่วยเก็บกวาดข้าวของที่เกือบจะเสร็จเรียบร้อยแล้ว อ๋องหนุ่มจึงได้เดินออกไปที่ประตูจวนแล้วเดินออกไปมองหารถม้าของตนเองที่จอดหลบมุมอยู่ องครักษ์ที่รีรอนายของตนอยู่ไม่ไกลรีบวิ่งมาหา “ ท่านอ๋องหายไปไหนมาพะยะคะ ทั้งงานวุ่นวายตามหาบุตรีของเสนาบดีหยูเห็นว่านางหายไป และพอดีท่านอ๋องก็หายไปด้วย แต่ท่านเสนาบดีเกิดนึกขึ้นมาได้ว่าบุตรสาวขออนุญาติออกไปเดินเล่นเพราะนางรู้สึกไม่ค่อยสบายจึงคิดว่านางอาจจะกลับไปกับสหายคนใดของนางก็เป็นได้ จึงได้รีบกลับจวนไปตามหานางพะยะคะ ส่วนท่านอ๋องที่หายไปเหมือนกันแต่องค์ชายสามบอกว่าท่านอ๋องติดราชกิจด่วนเพิ่งจะออกไป จึงได้รอดพ้นข้อสงสัยว่าท่านอ๋องจะหายไปกับคุณหนูหยู แต่.. ” องครักษ์หนุ่มชะงักไป เขาหยุดวาจาที่กำลังรายงานนายของตนแล้วก้มลงมองร่างอวบของคุณหนูหยูที่อยู่ในอ้อมแขนของเจ้านายของเขา คล้ายดังกับว่านางและท่านอ๋องหายไปด้วยกันสองต่อสองเกือบสองชั่วยาม องครักษ์หนุ่มไม่อยากจะคิดเรื่องต่อจากนี้ จึงได้แต่ทำหน้าอิหลักอิเหลื่อแต่ไม่กล้าปริปากออกไปอย่างที่ใจคิด “ ไม่ต้องพูดมาก รีบกลับตำหนักกันก่อนดึกมากแล้ว ” เขาเอ่ยขัดจัง
Read More
บทที่ 6 ชีวิตใหม่ที่ไม่มีเขา
อ๋องหนุ่มตกตะลึงกับวาจาของหยูหงลี่ เมื่อครู่นางบอกว่าอะไรนะ นางบอกว่านางไม่ได้เรียกร้องให้เขารับผิดชอบ นางไม่ต้องการมีพันธะ และจะรีบมีสามีไปทำไม ไม่สู้มีสามีไปเรื่อย ๆเช่นนี้สนุกดี นางหมายความว่าไม่ต้องการให้เขารับนางเป็นอนุและนางยินดีที่จะอยู่แบบไม่มีพันธะและจะหาสามีไปเรื่อย ๆ มันเรื่องบ้าอะไรกันอ๋องหนุ่มทั้งงุนงงและหัวเสียไม่น้อย เขาหงุดหงุิดกรุ่นขึ้นมาที่นางไม่ร้องไห้ ไม่โวยวายให้เขารับผิดชอบนาง เมื่อคืนเขาแน่ใจว่าเป็นชายคนแรกของนาง ได้นางเป็นเมียคนแรก และเมื่อคืนนางร้องครวญครางปานจะขาดใจอยู่ใต้ร่างเขา และเขาเองก็สุขสมถึงห้าครั้ง ไม่เคยมาก่อนเลยที่เขาจะเริงรักกับสตรียาวนานเช่่นนี้และนับครั้งไม่ถ้วนเช่นนี้ อ๋องหนุ่มแม้ขณะนี้จะโมโหกรุ่นไม่น้อย แต่เจ้าลูกชายที่ผงาดง้ำขึ้นมาเมื่อเห็นร่างอวบที่กำลังสวมอาภรณ์อยู่ตรงหน้า เหมือนมันจดจำนางได้ว่าเมื่อคืนสุขสมกันแค่ไหน อ๋องหนุ่มพยายามปรามเจ้าลูกชายของเขาให้สงบลงเพื่อรักษาหน้าของตนเอง ไม่อยากให้นางได้ใจว่าร่างกายของเขานั้นมันกำลังติดใจนางมากเพียงไหน เมื่อหงลี่แต่งกายเรียบร้อยแล้ว นางก็เดินออกไปจากห้องนอนเขาทันที โดยไม่หันมามองเขาเลยด้วยซ้ำ ม
Read More
บทที่ 7 งานวันคัดเลือกพระชายา
เมื่อถึงวันงานคัดเลือกพระชายา คุณหนูทั้งหลายก็ต่างพากันเตรียมตัวแต่เช้าด้วยอาภรณ์ที่งดงามและเป็นการแต่งกายที่ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้และให้เป็นจุดเด่นที่สุดเพื่อเรียกร้องความสนใจจากท่านอ๋องแปด และนั่งรถม้ามุ่งตรงไปยังวังหลวงที่มีการจัดพิธีคัดเลือกพระชายาในครั้งนี้ เมื่อไปถึงก็ต่างเข้าไปรายงานตัวต่อหมัวมัวที่มีรายชื่อของบรรดาหญิงงามที่คุณสมบัติเข้าเกณฑ์อยู่ในมือ เมื่อรายงานตัวแล้วหมัวมัวก็จะให้ไปยืนเรียงแถวสองข้างทางเดินในบริเวณอุทยานหลวง การคัดเลือกนั้นทำที่บริเวณศาลากลางสวนหลังใหญ่ที่มีเหล่าหมัวมัวและขันทีที่เเป็นผู้จัดเตรียมพิธีการนี้ ในงานนี้มีเหล่าขุนนางลำดับต่างๆเข้าร่วมพิธีกันเป็นจำนวนมาก ส่วนมากล้วนแต่ส่งบุตรีเข้าร่วมการคัดเลือก และยังมีบุตรีของคหบดีใหญ่ๆอีกหลายจวนที่มาร่วมการคัดเลือกพระชายาในครั้งนี้ด้วย เมื่อใกล้ถึงเวลาเหล่าคุณหนูก็ยืนเรียงรายกันเป็นสองแถวโดยหันหน้าเข้าหากันและเว้นทางเดินตรงกลางเอาไว้ เพื่อให้ท่านอ๋องแปดว่าที่เจ้าบ่าวมาเป็นผู้คัดเลือกพระชายาด้วยตนเอง หมัวมัวอาวุโสเพียงทำหน้าที่คัดเลือกคุณสมบัติเบื้องต้นให้เพียงเท่านั้นเมื่อถึงเวลาท่านอ๋องแปดซีเฉินอี้ก็เดินทาง
Read More
บทที่ 8 ที่หมายใหม่
“ ข้าไม่มีอารมณ์จะเลือกหญิงใดทั้งนั้น ข้าอยากจะเมาอยากจะร่ำสุรา เสด็จพี่ดื่มเป็นเพื่อนข้านะ วันนี้ไม่เมาไม่กลับ ข้าสั่งรถม้าให้รอรับอยู่ด้านล่าง ท่านไม่ต้องกังวล ” เขาเอ่ยบอกพี่ชายแล้วยกจอกสุราขึ้นดื่มรวดเดียวจนองค์ชายสามมองตาค้าง “ เจ้าแปด มีหญิงงามมากมายมาให้เลือกเป็นเมียแทนที่จะดีใจ กลับทำท่าเหมือนคนกลุ้มอกกลุ้มใจเพราะเมียหนีอย่างนั้นแหละ ” องค์ชายสามตั้งข้อสังเกตุ อ๋องแปดเมื่อได้ยินพูดของพี่ชายเขาแทบจะสำลักสุราท่ี่กำลังยกขึ้นดื่ม แล้วไอออกมาอย่างแรง “ เจ้าแปด เป็นอะไรกัน แค่เพียงสุราเจ้าก็สำลัก อย่าบอกข้านะว่าที่ข้าพูดเมื่อกี้มันคือเรื่องจริง “ องค์ชายสามจ้องใบหน้าของน้องชายตาเขม็ง เขารู้สึกว่าอาการของเจ้าแปดนี่มันคุ้นๆเหลือเกิน มันเหมือนเคยเห็นที่ไหน เขาครุ่นคิด ขณะที่อ๋องแปดยกผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาเช็ดใบหน้าและปากของตนเอง ” ข้านึกออกแล้วว่าอาการของเจ้ามันเหมือนใคร มันเหมือนเจ้าห้าไม่มีผิด เจ้าห้าตอนที่มันไม่ยอมรับว่ามันหลงรักสตรีที่มันได้เป็นเมียแล้ว แต่หญิงผู้นั้นกลับจะหนีไปคบหาชายอื่น เจ้าจำได้ไหมตอนที่เจ้าห้ากับเมียมันได้กันแล้ว แต่เมียไม่ยอมแต่งงานกับมัน แต่หันไปคบหาชายอื่น เจ้
Read More
บทที่ 9 นางรังแกตนเองข้าไม่เกี่ยว
อ๋องแปดยกจอกสุราขึ้นดื่มแต่ดวงตาก็เฝ้ามองคนด้านล่างแทบจะไม่คลาดสายตา ยิ่งเห็นสองคนนั่นดูสนิทสนมกันยิ่งนัก ต่างชี้ชวนกันชมข้าวของทั้งสองข้างทางที่พวกเขาเดินผ่าน แล้วหันมาพูดคุยกันหัวเราะกันอย่างเช่นคู่รักที่พากันมาเดินชมตลาดกระนั้น อ๋องหนุ่มยิ่งจ้องมองยิ่งร้อนรุ่ม เมื่อก่อนนางติดตามเขาอย่างกับอะไร เขาแสนจะรำคาญและต่อว่านางไปหลายครั้งแต่นางก็ยังไม่เลิกราที่จะตามตอแยเขา แต่ครั้งนี้เหมือนนางตัดใจจากเขาได้แล้ว นางไม่ติดตามบิดาไปที่ตำหนักของเขาอีกเลย นางไม่ตามตอแยเขา ไม่หาเรื่องมาพบเขา และไม่บังเอิญพบกันตามงานเลี้ยงต่างๆมาเกือบจะหนึ่งเดือนแล้ว ตอนแรกเขาคิดว่านางทำได้ไม่กี่วันหรอก ก็คงจะกลับมาทำตัวเช่นเดิม แต่เขาก็รอแล้วรอเล่านางก็ไม่ปรากฎกายให้เขาเห็นอีก ยิ่งใกล้วันงานคัดเลือกพระชายาของเขา จึงได้คิดว่านางอาจจะกำลังเตรียมตัวดังเช่นคุณหนูจวนอื่นๆเพื่อเข้ารับการคัดเลือกจึงยุ่งไม่มีเวลาติดตามเขา แต่เมื่อไปในงานแล้วมองหานางไม่พบนั้น หัวใจเขามันเหมือนจะขาดรอนๆ เมื่อมองหานางจนทั่วก็ไม่พบ ยิ่งท่านเสนาบดีหยูไม่มาก็แสดงว่านางไม่ได้เข้ารับการคัดเลือก เขาจึงไม่มีกระจิตกระใจจะรับหญิงใดเป็นชายา เพราะใจม
Read More
บทที่ 10 ฉลองอิสรภาพ
“ องค์ชายสามท่านเป็นชายที่ดูมีเหตุผลที่สุด หม่อมฉันจะพูดความจริงกับท่าน แต่ท่านจะเชื่อหรือไม่ก็สุดแล้วแต่ คุณหนูกู้ฟางเซียนนางเดินมาหาหม่อมฉันแล้วเอ่ยถึงเรื่องที่วันงานเลี้ยงนางเหมือนได้รับความโปรดปรานจากท่านอ๋องแปด และเขาพึงใจนางและนางบอกว่าหม่อมฉันหยูหงลี่คงจะไม่มีหวังในตัวท่านอ๋องแปดแล้ว ให้ตัดใจจากเขาเสียเถิด แต่ตัวหม่อมฉันเองก็มิได้สนใจท่านอ๋องแปดแล้ว เพราะมีคนที่กำลังคบหาดูใจอยู่แล้วคือคุณชายจางผู้นี้ ” นางหันไปที่บุรุษที่ยืนอยู่ด้านข้างนาง ทำเอาชายที่ยืนตรงหน้านางทั้งสองหยุดชะงักไปทันใด อ๋องแปดรู้สึกว่าเจ็บแปลบที่กลางอกขึ้นมาทันที เขาจ้องมองใบหน้าหวานที่กำลังเล่าเรื่องราวทั้งหมดอยู่ อกใจของเขามันเจ็บปวดอย่างบอกไม่ถูกขณะที่ฟังนางเล่าเรื่องราวต่อ “ แต่แล้วอยู่นางก็เซล้มไปเอง ทำท่าเหมือนตนเองถูกผลัก ทั้งหม่อมฉันและคุณชายจางต่างไม่ได้แตะต้องตัวนางด้วยซ้ำไป เราทั้งคู่ได้แต่ยืนตกตะลึงอยู่กับที่ แต่นางเมื่อล้มลงไปแล้วก็ร้องไห้รำพันขึ้นมาเอง ทำตัวน่าสงสารเหมือนถูกคนรังแก นี่คือความจริงที่จะบอกกับท่าน องค์ชายสามส่วนท่านจะเชื่อที่หม่อมฉันพูดหรือไม่ก็สุดแล้วแต่ เช่นนั้นหม่อมฉันขอตัวก่อ
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status