เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 132 จะมาไม้ไหน
วันที่เผยแพร่:
2026-09-02 13:47:44
บทล่าสุด
ท่านอ๋องเย็นชากับชายาแสนซน ตอนที่ 209 ฮองเฮาจอมเผด็จการ
ยามนั้นเอง องค์หญิงเพ่ยเพ่ยที่นั่งเงียบอยู่นานก็ค่อยๆ วางจอกชาในมือลงบนโต๊ะเบาๆ พลางทอดถอนหายใจออกมาด้วยรอยยิ้มกวนๆ"เสด็จแม่ทรงอย่าได้ทรมานตนเองไปเลยเพคะ... ลูกว่าเรื่องนี้จบลงเช่นนี้ก็นับว่าเสด็จพี่ทรงถนอมน้ำพระทัยเสด็จแม่มากแล้วนะเพคะ หากเสด็จพี่คิดจะรับชายารองหรือยัดเยียดใครเข้าตำหนักบูรพาได้จริงๆ คงยอมรับสตรีอื่นไปนานแล้ว ตั้งแต่ยามที่พี่สะใภ้หนีหายไปในตอนนั้นแล้ว"องค์หญิงเพ่ยเพ่ยเอ่ยพลางยักไหล่น้อยๆ ยิ่งเพิ่มความขุ่นเคืองให้ฮองเฮาเข้าไปอีก"เพ่ยเพ่ย! เจ้าเป็นลูกข้า หรือเป็นพวกของรัชทายาทกันแน่""ลูกย่อมเป็นลูกของเสด็จแม่สิเพคะ เพียงแต่... ลูกแค่รู้จักเสด็จพี่ดีเกินกว่าจะหาเรื่องใส่ตัวก็เท่านั้นเอง" องค์หญิงใหญ่ระบายยิ้มบางๆ พลางยกจอกชาขึ้นจิบต่ออย่างไม่แยแสฮองเฮาสูดหายใจเข้าลึกเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์ แววตาขุ่นเคืองแปรเปลี่ยนเป็นความลึกล้ำยากคาดเดา"ในเมื่อข้ากดดันเจ้าไม่ได้... ย่อมต้องมีวิธีอื่น"พระนางหันไปสั่งการขันทีคนสนิทด้วยสุรเสียงเรียบนิ่ง ทว่าเย็นเยียบ"ไปตามตัวพระชายารัชทายาทมาพบข้าที่นี่... เดี๋ยวนี้!"&ld
ท่านอ๋องเย็นชากับชายาแสนซน ตอนที่ 208 นี่คือวิบากกรรมของรุ่ยอ๋อง
การใช้พิษไร้รูป ไร้กลิ่นลอบปองร้ายองค์รัชทายาท พระชายารวมไปถึงหลานรักของพระองค์ในครานี้จึงเป็นสิ่งทำลายความอดทนสุดท้าย และทำให้ฮ่องเต้ทรงตัดสินพระทัยลงทัณฑ์อย่างเด็ดขาดโดยไร้ซึ่งความปรานีแม้ว่าพิษร้ายนี้จะย้อนกลับเข้าตัวของผู้คิดร้ายด้วยฝีมือขององค์รัชทายาท ทว่ากับฮ่องเต้แล้วสิ่งนี้กลับเป็นจุดจบที่เขาสมควรได้รับโทษฐานที่คิดทรยศแผ่นดินโดยแท้จริงที่สำคัญ ‘เว่ยอวิ๋นเซียน’ พระชายาข้างกายของเขาก็สิ้นใจลงด้วยโรคประหลาด ซึ่งพวกเขามาทราบในภายหลังว่าอาการของนางช่างคล้ายคลึงกับรุ่ยอ๋องในเวลานี้ไม่มีผิดเพี้ยนเว่ยอวิ๋นเซียนผู้ไร้วรยุทธ์ย่อมจบชีวิตลงอย่างง่ายดาย ทว่าในครั้งนี้ผู้ที่เคยประทานยาพิษร้ายให้นาง กลับต้องมาทุรนทุรายใกล้ตายด้วยพิษของตนเองเสียอย่างนั้น"ฝ่าบาท… รุ่ยอ๋องสวรรคตอย่างปริศนา อาการป่วยสอดคล้องกับข่าวลือเรื่องพิษในตำหนักบูรพา เช่นนี้มิใช่ความอำมหิตขององค์รัชทายาทหรอกหรือพ่ะย่ะค่ะ! โปรดทรงลงอาญาเพื่อคืนความยุติธรรมให้แก่รุ่ยอ๋องด้วยพ่ะย่ะค่ะ"เสนาบดีฝ่ายซ้ายก้าวออกมาคุกเข่ากราบบังคมทูลด้วยน้ำเสียงดุดันสั่นเครือ คว
ท่านอ๋องเย็นชากับชายาแสนซน ตอนที่ 207 พิษร้ายออกฤทธิ์แล้ว
ความเจ็บปวดลึกในช่องท้องที่เคยทนได้ เวลานี้แปรเปลี่ยนเป็นความแสบแผดเผาราวกับถูกน้ำกรดสาดซัด อวัยวะภายในทั้งห้าบิดม้วนจนแทบกระอัก โลหิตสีคล้ำข้นคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวเริ่มหลุดรอดออกมาตามไรฟันและมุมปากร่างกายที่เคยสง่างามซูบผอมลงอย่างรวดเร็ว ผิวพรรณเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเขียวคล้ำและเน่าเปื่อยจากภายใน ทำเอาเหล่าข้ารับใช้และสายลับต่างตื่นตระหนกตกใจกับภาพตรงหน้ารุ่ยอ๋องเงยหน้าจ้องมองข้ารับใช้ที่เขาคิดว่าซื่อสัตย์ ทว่าเวลานี้กลับไม่มีผู้ใดกล้าเข้ามาใกล้หรือคิดจะประคองเขาแม้แต่เพียงคนเดียวสายตาของเขาพร่ามัว เรี่ยวแรงทั้งหมดหดหายไปจนแทบประคองกายไว้ไม่อยู่ ยามนี้เองที่ความหวาดกลัวอันแท้จริงคืบคลานเข้ามาเกาะกุมจิตใจอย่างถึงที่สุดในชั่วขณะหนึ่งที่สติเริ่มหลุดลอย เขามองเห็นเงาร่างของใครบางคนก้าวเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆ สายตาที่พร่ามัวมิอาจมองภาพตรงหน้าได้ชัดเจน ทว่าเมื่อร่างนั้นมาหยุดยืนอยู่เบื้องหน้า... เขาถึงได้รู้ว่าคนผู้นี้คือใคร"เว่ยอวิ๋นเซียน..."เขาพึมพำชื่อนั้นออกมาเบาๆ อย่างไร้เรี่ยวแรง หญิงสาวตรงหน้าคลี่ยิ้มบาง พลางยื่นมือเรียวเย็นชืดขึ้นมาแตะใบ
ท่านอ๋องเย็นชากับชายาแสนซน ตอนที่ 206 เบื้องหลังห้องบรรทม
บรรยากาศภายนอกตำหนักบูรพาเวลานี้เต็มไปด้วยความโกลาหลวุ่นวายไม่รู้จบ เสียงฝีเท้าของนางกำนัลและขันทีวิ่งพล่านกันให้วุ่น หมอหลวงคนแล้วคนเล่าถูกตามตัวด่วนจนแทบสะดุดชายเสื้อตัวเอง เสียงสะอื้นไห้กระซิบกระซาบเรื่องอาการประชวรปางตายของพระชายาดังแว่วมาตามสายลมละครฉากใหญ่ที่องค์รัชทายาทจัดฉากไว้กำลังดำเนินไปอย่างสมบูรณ์แบบทว่าทันทีที่เขาผลักบานประตูหนาหนักเข้าสู่ห้องบรรทมชั้นใน ความวุ่นวายทั้งหมดก็ถูกตัดขาดลงอย่างสิ้นเชิง กลิ่นเครื่องหอมละมุนโชยมาแตะจมูก ภาพที่ปรากฏตรงหน้าทำให้หัวใจที่ตึงเครียดของพระองค์ค่อยๆ ผ่อนคลายลงหลิวหรงผิงกำลังนั่งอยู่บนเตียง ในมือถือม้วนตำราโบราณพลางเปิดอ่านด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลและจังหวะเนิบนาบชวนฟัง โดยมีอาเฟยนอนหนุนตักนาง ดวงตาปรือคล้ายกำลังจะเคลิ้มหลับตามเนื้อหาในหนังสือ ทั้งสองคนดูราวกับหลุดเข้าไปอยู่ในโลกส่วนตัวอันแสนสงบเสียงฝีเท้าที่ก้าวเข้ามาทำให้หลิวหรงผิงสะดุ้งสุดตัว ทว่าเมื่อหันไปมองแล้วพบว่าเป็นผู้ใด นางก็ลอบถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก"กลับมาแล้วหรือเพคะ" หลิวหรงผิงเงยหน้าขึ้นคลี่ยิ้มบางเบาพลางเอ่ยทักทายองค์รัชทายาทถอนหายใจยาว ก้าวเดินเข้าไปหาแล้วทิ้งตัวลงนั
ท่านอ๋องเย็นชากับชายาแสนซน ตอนที่ 205 เหยื่อติดเบ็ดแล้ว
‘… หากข้าแย่งชิงตัดหน้ามาได้ท่านอ๋องต้องตกรางวัลให้ข้าอย่างงามเป็นแน่’ด้วยความโลภของเขาจึงไม่รีรอช้ารีบย่องเข้าไปฉกกล่องไม้จันทน์หอมนั้นมาซุกซ่อนในแขนเสื้ออย่างรวดเร็ว โดยไม่ได้เอะใจเลยว่า เหตุใดกล่องชาล้ำค่าขนาดนี้ถึงถูกวางทิ้งไว้ล่อตาล่อใจในจังหวะที่พอดิบพอดีเช่นนี้กงกงชรารีบสับฝีเท้าหลบหนีออกจากตำหนักบูรพา มุ่งตรงกลับจวนรุ่ยอ๋องพร้อมกับความภาคภูมิใจว่าตนเองได้ขโมยของดีของศัตรูมาได้สำเร็จโดยหารู้ไม่ว่าหลังบานประตูห้องเครื่อง นางกำนัลของมู่อิงเถาที่เพิ่งเดินคล้อยหลังไปเมื่อครู่ ค่อยๆ เผยใบหน้าออกมาจากมืด รอยยิ้มตื่นตระหนกแปรเปลี่ยนเป็นยิ้มเย็นเยือก สายตาจ้องมองตามหลังเงาร่างของสายลับผู้นั้นไปราวกับมองคนตาย"ปลาฮุบเหยื่อแล้วเพคะ" นางกระซิบส่งสัญญาณผ่านเงามืด ให้แผนการขั้นต่อไปเริ่มต้นขึ้นในทันทีภายในจวนรุ่ยอ๋อง บรรยากาศอบอวลไปด้วยความรื่นรมย์ เสียงหัวเราะอย่างผู้ชนะดังแว่วมาจากห้องโถงส่วนตัว บุรุษในชุดสีน้ำเงินเข้มนั่งเอนกายอยู่บนตั่งนุ่มอย่างสำราญอุรา ในมือคลึงสาส์นลับที่องครักษ์เงาเพิ่งส่งตรงมาจากตำหนักบูรพาอย่างอารมณ์ดี"ฮ่าๆๆ ดี! ช่างล้ำเลิศยิ่งนัก"รุ่ยอ๋องตบโต๊ะเสียงดังด้วยค
ท่านอ๋องเย็นชากับชายาแสนซน ตอนที่ 204 จิ้งจอกเจ้าเล่ห์กับงูพิษร้อยเล่มเกวียน
บรรยากาศภายในตำหนักบูรพาพลันมืดครึ้มลงทันตา เมื่อข่าวการประชวรอย่างกะทันหันของพระชายารัชทายาทแพร่กระจายออกไปดั่งไฟลามทุ่งบนเตียงกว้าง หลิวหรงผิงนอนทอดกายอยู่ใต้ผ้าห่มแพรผืนหนา ใบหน้าของนางที่เคยมีสีเลือดฝาดบัดนี้ถูกแต่งแต้มด้วยผงแป้งจนขาวซีดไร้สีสัน ริมฝีปากบางแห้งผากถูกย้อมด้วยน้ำชาสมุนไพรสูตรพิเศษจนดูคล้ำม่วง ราวกับผู้ที่เส้นลมปราณกำลังถูกพิษร้ายกัดกร่อน นางแสร้งส่งเสียงไอระรัวกระเส่า ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อยดูอ่อนแอจนน่าเวทนา"ผิงเอ๋อ! เจ้าต้องอดทนไว้ หมอหลวงกำลังเร่งมือช่วยเจ้าอยู่!"เสียงตวาดกร้าวระคนตื่นตระหนกขององค์รัชทายาทดังทะลุออกไปถึงนอกตำหนัก ชายหนุ่มทรุดกายลงข้างเตียง คว้ามือเรียวบางที่แช่น้ำเย็นจัดจนเย็นเฉียบขึ้นมาแนบแก้ม สองตาของเขาแดงก่ำ เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนด้วยความโกรธและโศกเศร้าอย่างถึงที่สุด ดวงตาคมกริบที่เคยนิ่งสนิทดุจผิวน้ำ บัดนี้สั่นระริกคล้ายบุรุษผู้เป็นดั่งเสาหลักของแผ่นดินกำลังจะพังทลายลงตรงหน้า‘ช่างแสดงได้สมบทบาทจนข้าเกือบหลงเชื่อว่าตนเองกำลังจะสิ้นลมจริงๆ เสียแล้ว’ หลิวหรงผิงค่อนขอดเขาอยู่ในใจ"หมอหลวง! พวกเจ้ามัวทำอะไรกันอยู่ เหตุใดจนป่านนี้จึงยังไม่รู้ว่
บางทีคุณอาจจะชอบ
ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา
กานเฟย851.3K viewsสนมร้างรักขอทวงบัลลังก์
ม่อเยี่ยน714.6K viewsท่านแม่ทัพได้โปรดปล่อยข้าไป
ดอกท้อในสายลม37.4K viewsท่านอ๋องอ่านใจกับชายาแพทย์ทะลุมิติ
สกุลหยางมีบุตรสาว408.0K viewsตัวประกอบอย่างข้า ขอลาออกจากการเป็นภรรยาของท่านโหว
ซูเล่อเหยียน637 viewsทะลุมิติไปเลี้ยงดูสามีสติไม่ดี พร้อมระบบซูเปอร์มาร์เก็ต
ดอกไม้หนาม230 viewsย้อนอดีตมาครั้งนี้ข้าจะเป็นเถ้าแก่เนี้ยผู้ร่ำรวย
sanvittayam101 viewsลูกอนุเช่นข้า ขอตัดใจ
แคลร์ออสติน418 views
