พายุที่กำลังย้อนกลับ

 

ในขณะเดียวกัน ณ ตำหนักทรงพระอักษร บรรยากาศกลับคุกรุ่นไปด้วยความตึงเครียด เซียวจิ่งเหิง ประทับนิ่งอยู่บนพระเก้าอี้ พระเนตรคมกริบทอดมองรายงานฉบับเร่งด่วนที่เพิ่งถูกส่งตรงมาจากห้องเครื่อง เนื้อความในรายงานระบุว่าจากการตรวจสอบไหผักดองในเรือนท้ายวัง พบจำนวนไหมากกว่าที่หลินอวี้เหนียงบันทึกไว้ในบัญชีอย่างชัดเจน อีกทั้งยังมีไหบางใบที่ไม่สามารถตรวจสอบที่มาได้ ขณะนี้นางและผู้ช่วยถูกเรียกตัวไปชี้แจงข้อเท็จจริงที่ห้องเครื่องแล้ว

“ฝ่าบาท...” หลี่กงกง คุกเข่าหมอบกราบอยู่แทบเบื้องพระบาท ก่อนจะกราบทูลด้วยน้ำเสียงระมัดระวัง

“ทางห้องเครื่องรายงานว่า เมื่อตรวจนับไหผักดองจากเรือนท้ายวัง พบว่ามีจำนวนมากกว่าที่ระบุไว้ในบัญชีพ่ะย่ะค่ะ เจ้าหน้าที่จึงสงสัยว่าอาจมีการลักลอบจัดทำหรือเคลื่อนย้ายสิ่งของโดยไม่ได้รับอนุญาต บัดนี้แม่นางหลินกับผู้ช่วยถูกเรียกตัวไปชี้แจงแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

เปรี้ยง!

เสียงกำปั้นขององค์เหนือหัวกระแทกลงบนโต๊ะพระอักษรไม้กฤษณาอย่างแรง จนถ้วยน้ำชาสั่นสะเทือน น้ำชาภายในกระฉอกออกมาเปรอะเปื้อนเอกสาร

“บังอาจนัก!”

พระสุรเสียงทรงอำนาจตวาดก้องไปทั่วห้องทรงพระอักษร จนหลี่กงกงและเหล่าขันทีต้องรีบหมอบราบลงกับพื้นด้วยความหวาดกลัวเซียวจิ่งเหิง ทรงลุกขึ้นยืนเต็มความสูง พระพักตร์หล่อเหลาตึงเครียด ดวงเนตรฉายแววไม่พอพระทัยอย่างชัดเจน

พระองค์ทรงรู้จัก หลินอวี้เหนียง ดีพอสมควร หญิงสาวผู้นั้นเป็นคนละเอียดรอบคอบ ทุกครั้งที่จัดเตรียมผักหรือทำผักดอง นางมักบันทึกจำนวนวัตถุดิบและผลผลิตอย่างเป็นระเบียบ แม้แต่ไหที่ทดลองสูตรใหม่ก็ยังมีป้ายกำกับแยกไว้อย่างชัดเจน คนเช่นนางจะจงใจจัดทำไหผักดองเกินจำนวน หรือปล่อยให้บัญชีคลาดเคลื่อนโดยไม่มีเหตุผลได้อย่างไร

ยิ่งไปกว่านั้น ก่อนหน้านี้นางเพิ่งถูกกล่าวหาว่าทำงานผิดระเบียบ ป้ายกำกับบนไหผักดองก็ถูกสับเปลี่ยน สมุดบันทึกสูตรอาหารยังหายไปอย่างไร้ร่องรอย บัดนี้กลับมีไหผักดองจำนวนมากกว่าที่บันทึกไว้อีก เหตุการณ์เหล่านี้เกิดขึ้นต่อเนื่องกันอย่างน่าสงสัย

พระองค์ไม่เชื่อว่านี่เป็นเพียงความผิดพลาดจากความสะเพร่าของนาง แต่กลับสงสัยว่ามีผู้จงใจนำไหผักดองมาเพิ่ม หรือเคลื่อนย้ายสิ่งของเข้าไปในเรือนท้ายวังเพื่อทำให้บัญชีคลาดเคลื่อน แล้วโยนความผิดทั้งหมดให้หลินอวี้เหนียงรับผิดชอบ หากเป็นเช่นนั้นจริง ผู้ที่อยู่เบื้องหลังย่อมไม่ได้ต้องการเพียงทำลายสวนผักเล็ก ๆ ของนาง แต่กำลังพยายามทำลายความน่าเชื่อถือและชื่อเสียงของนางอย่างเป็นขั้นเป็นตอน!

“หลี่กงกง!”

“กระหม่อมรับด้วยเกล้าพ่ะย่ะค่ะ!”

“เตรียมราชรถ เราจะไปตรวจสอบห้องเครื่องด้วยตนเองเดี๋ยวนี้!” หลี่กงกงชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะรีบก้มหน้ารับคำสั่ง

“พ่ะย่ะค่ะ! กระหม่อมจะไปจัดเตรียมทันที!” เขาลนลานถอยออกไปจัดเตรียมขบวนเสด็จ ในใจอดหวาดหวั่นแทนผู้ที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ไม่ได้

เพียงแค่จำนวนไหผักดองไม่ตรงกับบัญชี กลับทำให้หลินอวี้เหนียงต้องตกเป็นผู้ต้องสงสัย ทั้งที่ก่อนหน้านี้นางก็พยายามทำทุกอย่างตามระเบียบมาโดยตลอด และสิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือ องค์เหนือหัวทรงตัดสินพระทัยจะเสด็จไปตรวจสอบด้วยพระองค์เองแล้ว ดูท่าว่าครั้งนี้ ผู้ที่คิดจะเล่นงานนางกำนัลตัวเล็ก ๆ คงประเมินความสำคัญของนางในพระทัยฮ่องเต้ต่ำเกินไปเสียแล้ว

ภายในเรือนท้ายวัง แสงไฟจากตะเกียงส่องกระทบสมุดบันทึกเล่มใหม่ที่วางอยู่บนโต๊ะไม้ หลินอวี้เหนียงนั่งพิจารณารายการบัญชีที่ตนเขียนขึ้นใหม่อีกครั้ง นางไล่ตรวจนับจำนวนไหตามรายการทีละบรรทัด ก่อนจะหยุดสายตาลงตรงตัวเลขที่จดไว้ในวันที่มีการจัดเก็บผักดองชุดล่าสุด จำนวนทั้งหมดตรงกับบันทึกเดิม แต่ไหที่เจ้าหน้าที่ตรวจพบกลับมีมากกว่านั้น อวี้เหนียงหยิบกระดาษแผ่นเล็กที่เสี่ยวชุนพบใต้ขาโต๊ะขึ้นมาพิจารณาอีกครั้ง บนเศษกระดาษมีข้อความเพียงครึ่งบรรทัด

‘...ก่อนนำออกจากเรือน ต้องตรวจให้ตรงกับบัญชีเดิม’

นางอ่านซ้ำอยู่หลายรอบ ก่อนจะค่อย ๆ วางกระดาษลงในซองผ้า ข้อความนี้ไม่ได้บอกว่าใครเป็นคนเขียน แต่กลับทำให้นางนึกถึงความผิดปกติที่เกิดขึ้นในช่วงหลายวันที่ผ่านมา ใครบางคนกำลังสนใจบัญชีของนาง และคนผู้นั้นอาจรู้ด้วยว่าควรตรวจสอบสิ่งใดเพื่อทำให้นางตกเป็นผู้ต้องสงสัย เสี่ยวชุนเดินเข้ามาในห้อง เมื่อเห็นสหายยังคงนั่งอยู่หน้าโต๊ะก็อดถอนหายใจไม่ได้

“อวี้เหนียง... เจ้าตรวจบัญชีมาหลายรอบแล้ว พักสายตาบ้างเถิด”

“ข้ารู้แล้วเสี่ยวชุน”

“เจ้าอย่าคิดมากเลยนะ ข้าเชื่อว่าเจ้าต้องพิสูจน์ตัวเองได้” อวี้เหนียงแย้มรอยยิ้มบางเบา

“ขอบใจเจ้า”

“ข้าเพียงแต่ไม่เข้าใจว่าเหตุใดต้องมีคนพยายามทำให้เรื่องเล็กน้อยกลายเป็นเรื่องใหญ่ถึงเพียงนี้ ทั้งเปลี่ยนป้าย ทั้งขโมยสมุดสูตร แล้วยังมีไหผักดองเพิ่มขึ้นมาอีก”

“เพราะคนผู้นั้นอาจไม่ได้ต้องการไหผักดองเหล่านั้นตั้งแต่แรก” เสี่ยวชุนขมวดคิ้ว

“หมายความว่าอย่างไร”

“ข้ายังไม่แน่ใจ แต่หากมีผู้ใดจงใจนำไหเข้ามาเพิ่ม เพื่อให้บัญชีของเราคลาดเคลื่อน สิ่งที่เขาต้องการก็คงเป็นการทำให้คนอื่นเชื่อว่าข้าเป็นคนทุจริต” อวี้เหนียงมองสมุดบัญชีตรงหน้า

“ดังนั้น เราต้องหาหลักฐานให้ได้ว่าไหเหล่านั้นเข้ามาอยู่ในเรือนตั้งแต่เมื่อใด” เสี่ยวชุนพยักหน้า แม้จะยังมีความกังวลอยู่เต็มหัวใจ

“ข้าจะช่วยเจ้าตรวจสอบเอง”

“ขอบใจมาก”

อวี้เหนียงเก็บเศษกระดาษลงในซองผ้า ก่อนจะปิดสมุดบัญชีอย่างระมัดระวัง นางไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะต้องเผชิญกับเรื่องใดอีก แต่จะไม่ยอมให้ใครใช้ความเงียบของนางเป็นข้ออ้างในการกล่าวหาว่านางเป็นคนผิด

ณ ตำหนักกู้หว่านหรู แสงจากโคมหยกส่องประกายเรืองรองไปทั่วห้องบรรทม พระสนมกู้หว่านหรูประทับนั่งพิงพระแท่นอย่างสบายอารมณ์ ในมือเรียวบางถือถ้วยชาสมุนไพร ขณะรอรายงานจากนางกำนัลคนสนิท ไม่นานนัก อวี้ถิง ก็เดินเข้ามาคุกเข่าถวายรายงานด้วยความกระตือรือร้น

“เรียนพระสนมเพคะ แผนการขั้นแรกของเราสัมฤทธิผลอย่างงดงามแล้วเพคะ”กู้หว่านหรูยกถ้วยชาขึ้นจิบ ก่อนเอ่ยถามโดยไม่รีบร้อน

“ว่ามา”

“ตอนนี้ทั้งจ้าวเหวินและคนในห้องเครื่องต่างพากันสงสัยหลินอวี้เหนียงแล้วเพคะ เมื่อเช้านี้เจ้าหน้าที่เข้าไปตรวจนับไหผักดองในเรือนท้ายวัง พบว่ามีจำนวนมากกว่าที่ระบุไว้ในบัญชีจริง ๆ ทั้งยังมีไหบางใบที่ไม่สามารถตรวจสอบที่มาได้ด้วยเพคะ” รอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของกู้หว่านหรู

“แล้วนางว่าอย่างไร”

“นางยืนยันว่าไม่ทราบว่าไหเหล่านั้นมาจากที่ใด และขอให้ตรวจสอบเพิ่มเติมเพคะ แต่ทางห้องเครื่องได้สั่งพักการส่งมอบผลผลิตจากสวนท้ายวังไว้ชั่วคราวแล้ว” กู้หว่านหรูหัวเราะเบา ๆ

“หึ... ช่างเป็นวิธีที่ง่ายดายเสียจริง”

“พระสนมทรงปรีชาสามารถยิ่งนักเพคะ เพียงแค่ทำให้บัญชีของนางไม่ตรงกับจำนวนไหที่ตรวจพบ ก็ทำให้คนทั้งห้องเครื่องหันไปสงสัยนางได้แล้ว” อวี้ถิงรีบเอ่ยประจบ กู้หว่านหรูวางถ้วยชาลง ก่อนทอดสายตามองนางกำนัลคนสนิท

“อย่าเพิ่งได้ใจไป เรื่องนี้ยังไม่จบ”

“พระสนมหมายความว่าอย่างไรเพคะ”

“ข้าต้องการให้ทุกคนเชื่อว่านางเป็นคนไม่ซื่อสัตย์ ไม่ใช่เพียงคนสะเพร่าที่ทำบัญชีผิดพลาด” แววตาของพระสนมกู้เย็นเยียบลง

“ป้ายไหดองที่ถูกสับเปลี่ยน สมุดบันทึกสูตรที่หายไป และไหส่วนเกินที่ปรากฏขึ้นในเรือนของนาง ล้วนเป็นสิ่งที่จะทำให้คนอื่นมองนางด้วยความระแวง หากเรื่องทั้งหมดถูกร้อยเรียงเข้าด้วยกัน ต่อให้นางอธิบายอย่างไรก็ยากจะทำให้ผู้คนเชื่อได้”

“บ่าวชื่นชมในความปราดเปรื่องของพระสนมยิ่งนักเพคะ”

“สูตรอาหารหรือไหดองพวกนั้น ข้าไม่ได้ใส่ใจแม้แต่น้อย สิ่งที่ข้าต้องการมิใช่แค่การทำลายสวนผักกระจ้อยร่อยนั่นหรอกอวี้ถิง” กู้หว่านหรูยกมุมปากเป็นรอยยิ้มเย็นชา

“สิ่งที่ข้าต้องการคือการกระชากหน้ากากของนางกำนัลสามัญชนผู้นั้น ให้ฝ่าบาทได้ทอดพระเนตรเห็นด้วยพระองค์เอง ว่าสตรีที่พระองค์ทรงมีใจโปรดปรานและออกพระโอษฐ์ปกป้องนักหนา แท้จริงแล้วก็เป็นคนที่สร้างความเสื่อมเสียให้แก่เบื้องสูงได้เช่นกัน”

“เมื่อถึงยามที่ฝ่าบาททรงเห็นว่านางมีความผิดจริง พระองค์ก็จะทรงละอายพระทัยและตัดเยื่อใยจากนางไปเอง ถึงเวลานั้น จะไม่มีใครกล้าอาจหาญมาแย่งชิงความโปรดปรานไปจากตำหนักกู้หว่านหรูของเราได้อีก!” อวี้ถิงก้มศีรษะลงแนบพื้น

“พระสนมทรงปรีชาสามารถยิ่งเพคะ แล้วขั้นต่อไปจะให้บ่าวดำเนินการอย่างไรต่อหรือไม่เพคะ” กู้หว่านหรูโบกพระหัตถ์ปฏิเสธอย่างไม่รีบร้อน

“ใจเย็นไปก่อน ปล่อยให้นางรับมือกับข้อครหาเหล่านั้นไปสักพักเถิด ยิ่งนางพยายามอธิบายแต่ไม่มีใครเชื่อ ความอัดอั้นก็ยิ่งกัดกินจิตใจนาง”

“เพคะ”

“แต่จงกำชับคนของเราให้ระมัดระวัง อย่าให้มีผู้ใดสาวมาถึงตำหนักกู้หว่านหรูได้”

“บ่าวรับทราบเพคะ”

กู้หว่านหรูยกถ้วยชาขึ้นจิบอีกครั้งอย่างสบายอารมณ์ นางมั่นใจว่าแผนการของตนกำลังดำเนินไปอย่างราบรื่น และหลินอวี้เหนียงคงไม่มีทางหาหลักฐานมาพลิกสถานการณ์ได้ในเร็ววัน

ทว่า... พระสนมกู้หว่านหรูผู้มั่นใจในแผนการอันแยบยลของตนเอง หาได้ล่วงรู้เลยแม้แต่น้อยว่า ในยามนี้คลื่นพายุลูกใหญ่ที่นางเป็นผู้ก่อขึ้นกำลังย้อนกลับมาตั้งเค้าความวิบัติใส่ตัวนางเองแล้ว เพราะองค์เหนือหัวผู้ทรงกริ้วโกรธกำลังมีพระบัญชาให้เตรียมราชรถ เพื่อเสด็จตรงไปยังห้องเครื่องด้วยพระองค์เอง