홈 / รักโบราณ / นางร้ายไร้รักทวงแค้นสามีเก่า / บทที่ 2 อยากจะถูกข้ารักถนอมหรือไม่ 1/2

공유

บทที่ 2 อยากจะถูกข้ารักถนอมหรือไม่ 1/2

last update 게시일: 2026-11-18 12:13:11

บทที่ 2

อยากจะถูกข้ารักถนอมหรือไม่

เจ้าภาพของงานเลี้ยงในค่ำคืนนี้ได้ปรากฏสู่สายตาของทุกคน ราชครูเหอผู้ที่ฮ่องเต้ให้ความไว้วางพระทัยเดินเข้ามาเคียงคู่กับฮูหยินเอกของตน ด้านหลังคือบุตรสาวคนโต 'เหอไห่ถัง' ยอดพธูอันดับหนึ่งแห่งเมืองหลวง สตรีที่งดงามทั้งกายและใจ ความรอบรู้ของนางล้วนเป็นหนึ่งมิมีผู้ใดกล้าเทียบเคียง

"เป็นเกียรติอย่างมากที่ทุกท่านมาร่วมงานเลี้ยงคล้ายวันเกิดปีที่ 18 ของบุตรสาวของข้า ขอให้ทุกท่านเชิญดื่มกินให้สำราญใจเถิด" ราชครูเหอกล่าวด้วยรอยยิ้มกว้าง

"ข้าน้อยเหอไห่ถังรู้สึกเป็นเกียรติอย่างมากเลยเจ้าค่ะ ขอบคุณทุกท่านที่มาร่วมอวยพรในวันเกิดของข้าน้อยเจ้าค่ะ"

สตรีบอบบางในอาภรณ์ล้ำค่าสีชมพูกลีบบัวเอ่ยด้วยน้ำเสียงดังฟังชัด ใบหน้าหวานของนางประดับด้วยรอยยิ้มหวานละมุนที่ทำให้เหล่าบุรุษมองด้วยความเคลิบเคลิ้ม

"เช่นนั้นข้าขอประกาศเริ่มงานเลี้ยงได้"

ราชครูเหอหันไปยิ้มให้กับบุตรสาวคนโปรดด้วยความภาคภูมิใจ หลังจากคำพูดของเขาจบลงนางระบำก็ได้เดินกรีดกรายกันออกมาร่ายรำอย่างอ่อนช้อย เสียงดนตรีบรรเลงขึ้นเพื่อสร้างความสนุกสนานให้กับทุกคน

"วันนี้พี่หญิงใหญ่ของข้างดงามมากเลยใช่หรือไม่อาหมิ่น งามเสียจนเหล่าบุรุษต่างมองกันตาค้างเลย ความงามของพี่หญิงใหญ่เปล่งประกายมากเกินไปเสียจนพวกเราหม่นแสงไปเลย"

เหอฝูหรงเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มหวาน กว่าที่นางจะสงบสติอารมณ์แล้วกลับมานั่งข้างเสวียนหมิ่นนั้นต้องใช้เวลาไม่น้อยเลย และตอนนี้นางก็กำลังเฝ้ารอที่จะได้เห็นเรื่องสนุก เพราะตัวนางรู้ดีว่าสหายผู้นี้ไม่ชอบพี่หญิงใหญ่ของตนนัก

"เหอไห่ถังงดงามมากจริง ๆ นั่นแหละ ไม่แปลกที่จะเป็นที่หมายปองของเหล่าบุรุษ"

เสวียนหมิ่นเอ่ยตอบเสียงเรียบ นางจ้องมองไปยังเหอไห่ถังที่พูดคุยกับสหายข้างกายแล้วหัวเราะด้วยความเบิกบานใจ พลางคิดในใจว่านางเอกในนิยายผู้นี้งดงามมิน้อยเลย ทั้งท่วงท่าและกิริยามารยาทก็น่ามองไปหมด มองแล้วให้ความรู้สึกสบายตายิ่งนัก

"ชะ ใช่แล้ว แต่เจ้าเองก็งดงามมากไม่น้อยไปกว่าพี่หญิงใหญ่ของข้าเลยนะ ข้าแปลกใจนักว่าทำไมไม่มีบุรุษใดมาชอบเจ้าเหมือนที่ชอบพี่หญิงใหญ่ของข้าเลย เจ้ารู้หรือยังว่าองค์รัชทายาทก็ยังทรงหมายตาพี่หญิงใหญ่ของข้าเชียวนะ"

เสวียนหมิ่นหันมายิ้มหวานให้กับสหายข้างกาย นางมองดูอีกฝ่ายที่พยายามจะเสี้ยมให้นางเกลียดชังพี่สาวของตนก็รู้สึกขันนัก เหอฝูหรงเกลียดชังเหอไห่ถังแต่มิอาจทำอะไรโจ่งแจ้งได้จึงได้คิดอยากยืมมือนางให้จัดการพี่สาวสินะ ก็นับว่าฉลาดไม่น้อยเลย... เพียงแต่ไม่มากพอ

"ที่เจ้าพูดมาก็ถูก ตัวข้างดงามมากถึงเพียงนี้ไยต้องรอให้บุรุษมาชอบด้วยเล่า มิสู้ข้าเป็นฝ่ายเข้าหาบุรุษก่อนเลยมิดีกว่าหรือ"

"อาหมิ่น! เราเป็นสตรีจะไปเกี้ยวบุรุษก่อนได้อย่างไรกัน"

"มิใช่ว่าก่อนหน้านี้เจ้าเองยังคิดจะให้ข้าไปเกี้ยวคุณชายหวงผู้นั้นหรือ"

เหอฝูหรงรีบร้อนปฏิเสธ นางพยายามโน้มน้าวใจของเสวียนหมิ่นอีกครั้งอย่างไม่ลดละ

"มะ ไม่ใช่สิ ข้าก็แค่อยากให้เจ้ากับคุณชายหวงได้ลองสนทนากันก็เท่านั้นเอง เมื่อครู่นี้ข้าได้พบกับคุณชายหวงที่สวนมาด้วย เขาบอกว่าเสียใจที่ทำให้เจ้าต้องรู้สึกเช่นนั้น ความจริงแล้วเขาชอบเจ้ามากเลยนะอาหมิ่น เขายังบอกอีกว่า..."

"เจ้าไปบอกคุณชายหวงผู้นั้นว่าไม่ต้องใส่ใจไป เพราะตัวข้าเองก็หาได้ใส่ใจเขาไม่"

เสวียนหมิ่นเอ่ยตัดบทแล้วขอตัวออกไปเดินรับลมเล่นที่สวน นางรู้สึกอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก เมื่อต้องพูดคุยเรื่องของอดีตสามีเก่ากับสหายอสรพิษผู้นี้ แม้ภายนอกจะพยายามทำเป็นไม่รู้สึกอะไรเลยก็ตาม

"เดี๋ยวสิอาหมิ่น!"

เหอฝูหรงพยายามเอ่ยรั้งแต่ก็มิอาจทำได้ นางเก็บมือของตนแล้วนั่งนิ่งอย่างใช้ความคิด เสวียนหมิ่นที่นางรู้จักเปลี่ยนไปจนน่าขนลุก ไม่ว่านางจะพูดอะไรก็ไม่มีความหมายเลย สายตาพลันเหลือบมองไปยังคุณชายหวงที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ทั้งสองสบตากันเล็กน้อยก่อนที่เขาจะลุกขึ้นแล้วเดินไปยังทิศทางของเสวียนหมิ่น

เสวียนหมิ่นเดินออกมาที่สวนหินซึ่งถูกจัดตกแต่งขึ้นอย่างสวยงาม นางเดินไปเรื่อย ๆ อย่างไร้จุดหมาย ก่อนที่จะไปสะดุดอะไรเข้าอย่างไม่ทันระวัง

"อ๊ะ!"

ร่างของเสวียนหมิ่นเสียหลักเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ล้มลงไป เมื่อตั้งหลักดีแล้วจึงก้มมองตรงพื้นว่านางสะดุดอะไร สายตาพลันเห็นเรียวขายาวที่โผล่ออกมาจากพุ่มไม้สูง เสวียนหมิ่นนิ่งไปครู่ก่อนที่เจ้าของขาเรียวยาวนั้นจะโผล่ใบหน้าขึ้นมามองนางด้วยสีหน้างัวเงีย

"ฮ้าววว เป็นอะไรหรือไม่"

ใบหน้าอันคมเข้มโผล่พ้นออกมาจากพุ่มไม้ด้วยสีหน้างัวเงีย ดวงตาคู่คมหรี่มองเสวียนหมิ่นเล็กน้อยก่อนจะผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูงของตน เมื่อเทียบกันแล้วนางสูงเพียงหน้าอกของเขาเท่านั้นเอง คิ้วกระบี่เลิกขึ้นเล็กน้อย ขณะที่ริมฝีปากหยักลึกปรากฏรอยยิ้มที่อ่านไม่ออก แววตาของเขาฉายแววซุกซนขี้เล่นเฉกเช่นท่าทางสบาย ๆ ของตน

"คารวะซื่อจื่อเจ้าค่ะ ข้าเดินไม่ดูทางเองรบกวนซื่อจื่อแล้ว"

'หวงเจิ้นถิง' ซื่อจื่อหนุ่มผู้เป็นบุตรชายคนโตของชินอ๋อง เขาถือกำเนิดจากพระชายาเอกที่มาจากตระกูลหม่าแห่งแดนใต้ ฐานะของเขาในจวนชินอ๋องถือว่าสูงส่งเป็นอย่างมาก ทว่าตัวเขากลับมีนิสัยรักสนุก ชอบการละเล่นมากกว่าจะลงมือทำการทำงาน แม้จะอายุ 25 แล้วแต่เขาก็ยังไม่ได้แต่งภรรยาสักคนเดียว ทุกวันนี้เขาวนเวียนอยู่แค่เหลาสุราและหอคณิกาเท่านั้น

이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요

최신 챕터

  • นางร้ายไร้รักทวงแค้นสามีเก่า   บทที่ 5 โอกาสสุดท้าย 2/2

    งานเทศกาลซีซีจัดขึ้นสามวันสามคืน เสวียนหมิ่นตั้งใจว่าจะไปแค่คืนแรกก็พอแล้ว ทว่าเหอฝูหรงกลับส่งจดหมายนัดเจอกันที่โรงน้ำชาข้างสะพานเจียเล่อ สถานที่ที่เหล่าหนุ่มสาวต่างชอบจูงมือกันมาเดินข้ามสะพานนี้ โดยเชื่อว่าสะพานเจียเล่อจะช่วยอำนวยพรให้พวกเขาได้สมหวังในรักเสวียนหมิ่นจดจำได้ดีว่าที่สะพานนี้ได้เกิดเหตุการณ์สำคัญขึ้น นั่นก็คือหวงหยุนซูได้มาขอโทษนางและสารภาพรัก ตอนนั้นเสวียนหมิ่นดีใจยิ่งนัก ทว่าหารู้ไม่ว่าทั้งหมดคือกับดักที่สองชั่วนั่นวางเอาไว้เมื่อเสวียนหมิ่นมาถึงยังโรงน้ำชา เหอฝูหรงที่มาถึงก่อนก็รีบลุกขึ้นต้อนรับด้วยความยินดี"อาหมิ่น เจ้ามาสายนะเนี่ย ข้ายังคิดว่าเกิดเรื่องร้ายกับเจ้าเสียอีก""รถม้าของข้าติดหล่มจึงทำให้มาสาย ขออภัยเจ้าด้วยนะ แต่ว่า…" สายตาของนางพลันเหลือบมองบุรุษที่นั่งอยู่ที่โต๊ะด้วยหวงหยุนซูส่งยิ้มละมุนที่คิดว่าจะสามารถทำให้เสวียนหมิ่นประทับใจ เขาลุกขึ้นยืนด้วยท่าทางสง่างาม ก่อนจะก้มศีรษะให้กับหญิงสาวที่มองเขาด้วยความเฉยชา"คุณหนูเสวียน ข้าต้องขออภัยที่เสียมารยาทมาร่วมโต๊ะกับพวกท่านโดยไม่แจ้งก่อน คือข้า… ข้าอยากจะมาขอโทษท่านที่ได้แสดงกิริยาไม่ดีออกไปในวันก่อน ความจ

  • นางร้ายไร้รักทวงแค้นสามีเก่า   บทที่ 5 โอกาสสุดท้าย 1/2

    บทที่ 5โอกาสสุดท้ายจวนชินอ๋องหลังจากส่งเสวียนหมิ่นถึงรถม้าแล้ว เขาก็ตรงกลับจวนชินอ๋องแล้วไปยังเรือนเมฆาของตนทันที ใบหน้าคมยังคงมีรอยยิ้มจาง ๆ ไม่เลือนหายไป ก้มมองดูถุงขนมที่ภายในมีขนมเฉียวกั่วรูปดอกเหมยฝีมือของเสวียนหมิ่น รอยยิ้มเขาก็ยิ่งกว้างมากขึ้นอีกเมื่อนึกถึงบทสนทนาระหว่างเขากับนาง"ขอบคุณซื่อจื่อที่มาส่งถึงรถม้านะเจ้าคะ ส่วนเงินที่ข้าใช้ไปจะนำมาคืนให้วันอื่นนะเจ้าคะ""ก็แค่เศษเงินไม่ทำให้ข้าจนลงนักหรอก ถือเสียว่าข้าให้เจ้ามาเป็นเพื่อนเที่ยวหนึ่งวันก็แล้วกัน""เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ" เสวียนหมิ่นยิ้มรับ นางเดินขึ้นรถม้าของตนโดยที่สายตาเหลือบไปเห็นถุงขนมที่ตนเอามาด้วย หญิงสาวเกิดความลังเลเล็กน้อย ก่อนจะหยิบถุงขนมแล้วยื่นให้กับชายหนุ่มที่ยังไม่ไปไหน "ขนมเฉียวกั่วเจ้าค่ะ รสชาติไม่หวานมากนักคิดว่าซื่อจื่อน่าจะทานได้นะเจ้าคะ""ข้าไม่ชอบทานขนม เจ้าเก็บไว้ทานเองเถิด""คิดไว้แล้วว่าขนมที่ข้าทำเองคงจะไม่ถูกใจซื่อจื่อจริง ๆ ด้วย""เจ้าว่าอย่างไรนะ! เจ้าเป็นคนทำขนมเองหรือ""เจ้าค่ะ แต่ในเมื่อซื่อจื่อไม่ชอบ เช่นนั้นข้า..."หมับ! เขารีบคว้าถุงขนมมาถือไว้ที่ตัวทันที "ข้าจะทาน! ในเมื่อเป็นฝีมือขอ

  • นางร้ายไร้รักทวงแค้นสามีเก่า   บทที่ 4 เผชิญหน้ากับสามีเก่า 2/2

    "ข้าชอบการแสดงของพวกเจ้ามาก หากวันหน้าข้ามาอีกพวกเจ้าต้องมาแสดงให้ข้าดูอีกนะ""ขอบคุณนายหญิง!"อาอู่และอาเหวินฉีกยิ้มกว้างด้วยความยินดียิ่งทางด้านเสวียนหมิ่นก็ไม่ได้มอบเงินให้แค่สองคน นางยังหยิบเงินอีกสามตำลึงทองแล้วมอบให้กับสามคนที่เหลือให้ไปแบ่งกัน หวงเจิ้นถิงมองนางใช้เงินมือเติบหัวคิ้วพลันกระตุกไม่หยุด เวลาแค่ไม่กี่ลมหายใจนางก็ถึงกับใช้เงินของเขาไปห้าตำลึงทองเชียวนับว่าเป็นสตรีที่ใช้เงินมือเติบยิ่งนัก!เสวียนหมิ่นดื่มสุราพลางฟังเรื่องตลกของพวกเขาไปด้วย นางดื่มกินอย่างสำราญจนเวลาล่วงเลยผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วยาม สมควรแก่เวลาที่จะต้องกลับจวนได้แล้ว"ดูเหมือนว่าเวลาช่างผ่านไปรวดเร็วนัก ช่างน่าเสียดายที่ข้าคงต้องกลับเสียแล้ว ไว้ครั้งหน้าข้าจะมาเยือนที่นี่อีก""พวกเราจะรอต้อนรับนายหญิงนะขอรับ"เหล่าคณิกาชายต่างลุกไปส่งเสวียนหมิ่นถึงด้านหน้า มีไม่บ่อยนักที่พวกเขาจะได้รับรองแขกที่มีอารมณ์สุนทรีย์และไม่ได้ชวนทำเรื่องอย่างว่า ดังนั้นพวกเขาจึงอดจะรู้สึกดีกับนายหญิงผู้นี้ไม่ได้ทั้งสองเดินออกมาด้วยกันโดยมีอาการมึนเมาเล็กน้อย หวงเจิ้นถิงรู้สึกแปลกใจยิ่งนักที่รู้ว่าเสวียนหมิ่นสามารถดื่มสุราได้เก่

  • นางร้ายไร้รักทวงแค้นสามีเก่า   บทที่ 4 เผชิญหน้ากับสามีเก่า 1/2

    บทที่ 4เผชิญหน้ากับสามีเก่าทั้งสองเดินเข้าไปยังอาคารขนาดใหญ่ที่มีสามชั้น เมื่อเหล่าบุรุษรูปงามเห็นซื่อจื่อหนุ่มมาเยือนก็รีบออกมาต้อนรับด้วยความยินดียิ่ง เสวียนหมิ่นมองดูเหล่าชายหนุ่มที่แต่งกายทั้งมิดชิดและเปิดเผยด้วยความสนใจ"อาเฟิงคารวะซื่อจื่อขอรับ มิทราบว่าซื่อจื่ออยากจะให้อาเฟิงดูแล หรือจะให้คนอื่นดูแลดีขอรับ ตอนนี้ทางหอของเรามีเด็กหนุ่มเพิ่งมาใหม่ด้วยนะขอรับ"ชายหนุ่มผู้มีใบหน้าเนียนใส ปากแดงก่ำเข้ามายิ้มแย้มทักทายอย่างเป็นกันเอง ดูเหมือนว่านี่จะไม่ใช่ครั้งแรกที่ซื่อจื่อหนุ่มมาเยือนสถานที่แห่งนี้ 'หรือว่าเขาจะมีรสนิยมชอบทั้งหญิงและชาย!'"ข้าพาสหายมาด้วย นางอยากจะเปิดหูเปิดตาเสียหน่อย คิดว่าหากได้เด็กหนุ่มที่ไม่เคยผ่านมือใครมาเลยก็คงจะดีไม่น้อย""อาเฟิงเข้าใจแล้วขอรับ เช่นนั้นขอเชิญซื่อจื่อและแม่นางท่านนี้ไปยังห้องรับรองพิเศษนะขอรับ""รบกวนแล้ว"หวงเจิ้นถิงหยิบถุงเงินที่มีน้ำหนักไม่น้อยยื่นให้กับอาเฟิง อีกฝ่ายรับมาถือไว้ด้วยความยินดี ก่อนจะเดินแยกไปอีกทางแล้วให้บ่าวมานำทางพวกเขาไป เสวียนหมิ่นเดินตามพลางหันมองบรรยากาศโดยรอบ ตรงกลางลานมีเวทีให้เหล่าชายหนุ่มได้แสดงความสามารถของตน

  • นางร้ายไร้รักทวงแค้นสามีเก่า   บทที่ 3 มีหอคณิกาชายหรือไม่ 2/2

    ใช้เวลาไม่นานนักรถม้าของทั้งสองจึงได้เข้าไปจอดเทียบตรงทางเข้า ด้วยวันนี้คือเทศกาลซีซีจึงไม่ให้รถม้าเข้าไปยังส่วนที่จัดงานไว้ สองพี่น้องจึงต้องลงเดินไปยังโรงน้ำชาที่อยู่ในตรอกรื่นรมย์ ระหว่างทางทั้งสองพบคนรู้จักอยู่บ้าง"พี่หญิงคิดว่าข้าจะเที่ยวหอคณิกาจริง ๆ หรือขอรับ" เสวียนเย่ยังคงติดใจเรื่องนี้ ด้วยเขาไม่อยากให้พี่หญิงมองตนผิดไป"เจ้าเด็กแสบอย่างเจ้าก็โตเป็นหนุ่มแล้ว หากจะเที่ยวหอคณิกาจริง ๆ ก็ใช่ว่าไม่ได้ พี่ไม่คิดว่านี่เป็นเรื่องผิดที่อาเย่ของเราจะอยากรู้อยากลอง และที่ท่านพ่อเอ่ยเตือนก็เพราะเป็นห่วงกลัวว่าเจ้าจะถูกผู้อื่นหลอกก็เท่านั้นเอง หากเจ้าเกิดติดโรคร้ายหรือพลาดท่าเสียทีถูกคนมุ่งหวังใช้ประโยชน์คงจะแย่เอาแน่""พี่หญิงคิดอย่างนั้นจริง ๆ หรือขอรับ" เขาตาโตด้วยความประหลาดใจ"จริงสิ! เจ้าโตแล้วนะอาเย่ เพียงแต่บางเรื่องอาจจะขาดความรอบคอบและไม่เท่าทันเล่ห์เหลี่ยมของผู้ที่ผ่านโลกมามากกว่าก็เท่านั้นเอง ฉะนั้นจะทำอะไรขอให้คิดอย่างรอบคอบและคำนึงถึงผลได้ผลเสียให้ดีเสียก่อน หรือถ้าไม่มั่นใจก็สามารถมาปรึกษาพี่หรือท่านพ่อก็ได้""พี่หญิงของข้าประเสริฐยิ่งนัก ข้ารักพี่หญิงที่สุดเลยขอรับ"สาย

  • นางร้ายไร้รักทวงแค้นสามีเก่า   บทที่ 3 มีหอคณิกาชายหรือไม่ 1/2

    บทที่ 3มีหอคณิกาชายหรือไม่หลังกลับมาจากงานเลี้ยงจวนตระกูลเหอ เสวียนหมิ่นก็เก็บตัวอยู่แต่ในจวนของตน นางเขียนเรื่องราวในนิยายที่รู้ทั้งหมดลงบนกระดาษเป็นภาษาที่มีแค่นางอ่านออกเท่านั้น ก่อนจะไล่เรียงเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่สำคัญออกมา เพราะตั้งแต่ที่นางทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของเสวียนหมิ่น เรื่องราวทุกอย่างก็ได้เริ่มเปลี่ยนไปแล้ว'งานเลี้ยงเมื่อคืนข้าไม่ได้ปะทะฝีปากอย่างรุนแรงจนถึงขั้นตบตีกับเหอไห่ถังผู้เป็นนางเอก เช่นนั้นข้าก็จะไม่ถูกองค์รัชทายาทผู้เป็นพระเอกหมายหัว ถ้าอย่างนั้นข้าก็พอยังมีทางรอดจากความตายหากไม่ไปยุ่งกับนางเอกและพระเอก รวมถึงตัวร้ายตัวจริงอย่างองค์หญิงต่างแคว้นผู้นั้นด้วย หากข้าไม่ไปร่วมมือกับนางทำร้ายเหอไห่ถังข้าก็จะไม่ถูกองค์รัชทายาทฆ่าตาย เช่นนั้นข้าจะสามารถใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ได้อย่างสงบสุข แล้วสามีเก่ากับสหายรักเล่า ข้าจะจัดการยังไงดีนะ'เสวียนหมิ่นจมอยู่กับความคิดของตนเองอยู่หลายวัน จนกระทั่งนางคิดว่าจะลองให้โอกาสทั้งสองสักครั้งหนึ่ง ด้วยถือว่าตนเองไม่ใช่เสวียนหมิ่นตัวจริง อีกทั้งตอนนี้ก็ยังไม่ได้เกิดเรื่องร้ายใด ๆ ขึ้นกับนาง แต่หากพวกเขาไม่หยุดและยังสร้างเรื่องทำร้ายนา

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status