홈 / รักโบราณ / นางร้ายไร้รักทวงแค้นสามีเก่า / บทที่ 3 มีหอคณิกาชายหรือไม่ 1/2

공유

บทที่ 3 มีหอคณิกาชายหรือไม่ 1/2

last update 게시일: 2026-11-18 12:13:27

บทที่ 3

มีหอคณิกาชายหรือไม่

หลังกลับมาจากงานเลี้ยงจวนตระกูลเหอ เสวียนหมิ่นก็เก็บตัวอยู่แต่ในจวนของตน นางเขียนเรื่องราวในนิยายที่รู้ทั้งหมดลงบนกระดาษเป็นภาษาที่มีแค่นางอ่านออกเท่านั้น ก่อนจะไล่เรียงเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่สำคัญออกมา เพราะตั้งแต่ที่นางทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของเสวียนหมิ่น เรื่องราวทุกอย่างก็ได้เริ่มเปลี่ยนไปแล้ว

'งานเลี้ยงเมื่อคืนข้าไม่ได้ปะทะฝีปากอย่างรุนแรงจนถึงขั้นตบตีกับเหอไห่ถังผู้เป็นนางเอก เช่นนั้นข้าก็จะไม่ถูกองค์รัชทายาทผู้เป็นพระเอกหมายหัว ถ้าอย่างนั้นข้าก็พอยังมีทางรอดจากความตายหากไม่ไปยุ่งกับนางเอกและพระเอก รวมถึงตัวร้ายตัวจริงอย่างองค์หญิงต่างแคว้นผู้นั้นด้วย หากข้าไม่ไปร่วมมือกับนางทำร้ายเหอไห่ถังข้าก็จะไม่ถูกองค์รัชทายาทฆ่าตาย เช่นนั้นข้าจะสามารถใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ได้อย่างสงบสุข แล้วสามีเก่ากับสหายรักเล่า ข้าจะจัดการยังไงดีนะ'

เสวียนหมิ่นจมอยู่กับความคิดของตนเองอยู่หลายวัน จนกระทั่งนางคิดว่าจะลองให้โอกาสทั้งสองสักครั้งหนึ่ง ด้วยถือว่าตนเองไม่ใช่เสวียนหมิ่นตัวจริง อีกทั้งตอนนี้ก็ยังไม่ได้เกิดเรื่องร้ายใด ๆ ขึ้นกับนาง แต่หากพวกเขาไม่หยุดและยังสร้างเรื่องทำร้ายนางเหมือนในนิยายแล้วละก็

'พวกเจ้าก็เตรียมรับมือข้าคนนี้เอาไว้ได้เลย!'

เช้าวันใหม่มาเยือนด้วยความคึกคักของผู้คน เนื่องจากวันนี้คือเทศกาลซีซีที่หนึ่งปีจะมีสักครั้ง เหล่าบ่าวไพร่ในจวนช่วยกันจัดเตรียมของไหว้พระจันทร์ตั้งแต่หลายวันก่อน แม่นมจิ้งจัดแจงกำชับบ่าวไพร่อย่างเข้มงวด

"คุณหนูเจ้าคะ หากทำไม่ได้ก็ให้พวกบ่าวมันทำเถิดเจ้าค่ะ"

จิ้งหลิงเอ่ยขึ้นอย่างใส่ใจ ด้วยนางรู้ดีว่าคุณหนูนั้นไม่มีความถนัดใดเลย แม้จะทำได้ดีแต่ก็ไม่ได้เป็นเลิศจนถึงขั้นเอาไปอวดผู้ใดได้ สิ่งที่ทำได้ดีที่สุดก็คือการคัดตัวอักษร

"ข้าอยากลองทำขนมเฉียวกั่วสักครั้ง ครั้งนี้จะต้องเป็นรูปดอกเหมยแน่"

ใบหน้างามปรากฏเม็ดเหงื่อขึ้นมาหลายเม็ด สีหน้าของนางตั้งใจและแน่วแน่เป็นอย่างมาก มือเล็กทั้งสองพยายามบีบนวดปั้นแป้งในมือให้เป็นรูปดอกเหมยที่มีห้ากลีบ เวลาผ่านไปพักใหญ่ในที่สุดนางก็สามารถปั้นได้หนึ่งอัน

"คุณหนูปั้นได้งดงามมากเลยเจ้าค่ะ หากนำไปทอดจนกลายเป็นสีเหลืองทองคงน่าทานมาก ๆ แน่เลยเจ้าค่ะ"

จิ้งอีหลานสาวของแม่นมเอ่ยด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น นางมองดูขนมเฉียวกั่วที่เสวียนหมิ่นปั้นด้วยความสนใจ

"เจ้าพูดจริงหรือ" เสวียนหมิ่นรู้สึกเขินเล็กน้อยที่ถูกชมซึ่งหน้า

"จริงสิเจ้าคะ บ่าวไม่กล้าพูดปดคุณหนูหรอกเจ้าค่ะ"

จิ้งอีเป็นเด็กสาวร่าเริงที่อายุเท่ากับเสวียนเย่ เสวียนหมิ่นจึงอดจะรู้สึกเอ็นดูสาวใช้ตัวน้อยไม่ได้ ราวกับมีน้องสาวอีกคนอย่างนั้นแหละ

"ปากหวานนักนะ"

เสวียนหมิ่นอมยิ้มแล้วเริ่มปั้นแป้งให้เป็นรูปดอกเหมยอีกครั้ง นางนั่งปั้นอยู่เช่นนั้นเป็นเวลานานจนในที่สุดก็ปั้นได้ถึง 10 อัน จิ้งหลิงที่กลับมาดูถึงกลับประหลาดใจที่เห็นขนมเฉียวกั่วฝีมือคุณหนูวางเรียงรายอยู่บนถาดไม้ หญิงชราพลันรู้สึกตื้นตันในอกด้วยความดีใจที่เห็นการเปลี่ยนแปลงที่ดีของหญิงสาวตรงหน้า

"คุณหนูทำออกมาได้สวยงามมากเลยเจ้าค่ะ เช่นนั้นบ่าวจะลงมือทอดด้วยตนเองนะเจ้าคะ"

"ข้าฝากแม่นมด้วยนะ ข้าคงต้องไปอาบน้ำเตรียมตัวเพื่อไหว้พระจันทร์คืนนี้แล้วแหละ"

"เช่นนั้นบ่าวจะไปช่วยคุณหนูอาบน้ำแต่งตัวเองเจ้าค่ะ"

จิ้งอีขันอาสา เมื่อนั้นสองคนนายบ่าวจึงได้ไปช่วยกันแต่งตัวเพื่อเตรียมตัวออกมาไหว้พระจันทร์ในค่ำคืนนี้พร้อมกับครอบครัว

ค่ำคืนหลานเย่ (ราตรีกล้วยไม้) มาเยือน บนท้องฟ้าอันดำมืดปรากฏพระจันทร์ดวงใหญ่เหลืองอร่ามที่ให้ความสว่างบนฟากฟ้า เหล่าดวงดาราต่างโอบล้อมรอบดวงจันทร์เปล่งประกายระยิบระยับ บังเกิดภาพสวยงามที่ทุกคนต่างแหงนมอง

ตรงกลางลานบ้านของจวนตระกูลเสวียนมีโต๊ะตัวใหญ่ตั้งเด่นเป็นสง่า บนโต๊ะมีของเซ่นไหว้พระจันทร์ตั้งอยู่เรียงรายมากมาย คนในจวนต่างออกมาจุดธูปไหว้พระจันทร์ในค่ำคืนนี้ โดยเสวียนซือเป็นผู้ไหว้เป็นคนแรก ตามด้วยเสวียนหมิ่นและเสวียนเย่ หลังจากไหว้พระจันทร์เสร็จแล้วเสวียนซือก็หันมามองบุตรทั้งสอง

"หากพวกเจ้าจะไปเที่ยวเล่นในเทศกาลซีซีก็เอาคนไปเยอะ ๆ หน่อย"

"เจ้าค่ะท่านพ่อ ลูกสัญญาว่าจะดูแลตัวเองให้ดีและจะไม่กลับดึกมากนักเจ้าค่ะ"

"ลูกเองก็จะรีบกลับขอรับ"

"ฮึ! มิใช่ว่าเจ้าจะไปเที่ยวเล่นกับสหายที่ตรอกรื่นรมย์หรือไร อายุเพียงแค่นี้ริอ่านจะไปหอคณิกาเสียแล้วหรือ"

เสวียนเย่ตาโตที่ท่านพ่อรู้ว่าเขามีนัดกับสหายที่โรงน้ำชาแถวนั้น ใบหน้าของเด็กหนุ่มพลันแดงซ่านด้วยความเขินอาย ยิ่งอยู่ต่อหน้าพี่สาวด้วยแล้วเขายิ่งรู้สึกร้อนรน รีบร้อนเอ่ยปฏิเสธเสียงแข็งทันที

"ท่านพ่อเข้าใจลูกผิดแล้ว ลูกกับสหายนัดพบกันที่โรงน้ำชาต่างหากเล่าขอรับ ด้วยคืนนี้ที่นั่นจะมีการจุดพลุดอกไม้ไฟถึง 100 ดอกเชียวนะขอรับ ลูกก็แค่อยากจะไปชมเท่านั้นเอง หาได้คิดจะเข้าไปยังหอคณิกาเลยไม่"

"ให้เป็นจริงดังนั้นเถิด ถ้าหากเจ้าคิดอยากจะไปเที่ยวเช่นนั้นจริง ๆ พ่อจะเป็นคนพาเจ้าไปเอง อย่าได้ไปเที่ยวสุ่มสี่สุ่มห้าเป็นอันขาด"

"เข้าใจแล้วขอรับ"

เสวียนหมิ่นอมยิ้ม "ท่านพ่อโปรดวางใจ ลูกจะเป็นคนไปส่งอาเย่ที่โรงน้ำชาเองเจ้าค่ะ หากเขาคิดเข้าหอคณิกาลูกจะดึงหูเขาให้ยานเลย"

"ท่านพี่!" เสวียนเย่มีใบหน้าง้อง้ำ

"ดี ๆ"

เสวียนซือหัวเราะอย่างชอบใจ จากนั้นสองพี่น้องจึงได้เดินไปขึ้นรถม้าของตนเพื่อมุ่งหน้าไปเที่ยวเทศกาลซีซี

이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요

최신 챕터

  • นางร้ายไร้รักทวงแค้นสามีเก่า   บทที่ 5 โอกาสสุดท้าย 2/2

    งานเทศกาลซีซีจัดขึ้นสามวันสามคืน เสวียนหมิ่นตั้งใจว่าจะไปแค่คืนแรกก็พอแล้ว ทว่าเหอฝูหรงกลับส่งจดหมายนัดเจอกันที่โรงน้ำชาข้างสะพานเจียเล่อ สถานที่ที่เหล่าหนุ่มสาวต่างชอบจูงมือกันมาเดินข้ามสะพานนี้ โดยเชื่อว่าสะพานเจียเล่อจะช่วยอำนวยพรให้พวกเขาได้สมหวังในรักเสวียนหมิ่นจดจำได้ดีว่าที่สะพานนี้ได้เกิดเหตุการณ์สำคัญขึ้น นั่นก็คือหวงหยุนซูได้มาขอโทษนางและสารภาพรัก ตอนนั้นเสวียนหมิ่นดีใจยิ่งนัก ทว่าหารู้ไม่ว่าทั้งหมดคือกับดักที่สองชั่วนั่นวางเอาไว้เมื่อเสวียนหมิ่นมาถึงยังโรงน้ำชา เหอฝูหรงที่มาถึงก่อนก็รีบลุกขึ้นต้อนรับด้วยความยินดี"อาหมิ่น เจ้ามาสายนะเนี่ย ข้ายังคิดว่าเกิดเรื่องร้ายกับเจ้าเสียอีก""รถม้าของข้าติดหล่มจึงทำให้มาสาย ขออภัยเจ้าด้วยนะ แต่ว่า…" สายตาของนางพลันเหลือบมองบุรุษที่นั่งอยู่ที่โต๊ะด้วยหวงหยุนซูส่งยิ้มละมุนที่คิดว่าจะสามารถทำให้เสวียนหมิ่นประทับใจ เขาลุกขึ้นยืนด้วยท่าทางสง่างาม ก่อนจะก้มศีรษะให้กับหญิงสาวที่มองเขาด้วยความเฉยชา"คุณหนูเสวียน ข้าต้องขออภัยที่เสียมารยาทมาร่วมโต๊ะกับพวกท่านโดยไม่แจ้งก่อน คือข้า… ข้าอยากจะมาขอโทษท่านที่ได้แสดงกิริยาไม่ดีออกไปในวันก่อน ความจ

  • นางร้ายไร้รักทวงแค้นสามีเก่า   บทที่ 5 โอกาสสุดท้าย 1/2

    บทที่ 5โอกาสสุดท้ายจวนชินอ๋องหลังจากส่งเสวียนหมิ่นถึงรถม้าแล้ว เขาก็ตรงกลับจวนชินอ๋องแล้วไปยังเรือนเมฆาของตนทันที ใบหน้าคมยังคงมีรอยยิ้มจาง ๆ ไม่เลือนหายไป ก้มมองดูถุงขนมที่ภายในมีขนมเฉียวกั่วรูปดอกเหมยฝีมือของเสวียนหมิ่น รอยยิ้มเขาก็ยิ่งกว้างมากขึ้นอีกเมื่อนึกถึงบทสนทนาระหว่างเขากับนาง"ขอบคุณซื่อจื่อที่มาส่งถึงรถม้านะเจ้าคะ ส่วนเงินที่ข้าใช้ไปจะนำมาคืนให้วันอื่นนะเจ้าคะ""ก็แค่เศษเงินไม่ทำให้ข้าจนลงนักหรอก ถือเสียว่าข้าให้เจ้ามาเป็นเพื่อนเที่ยวหนึ่งวันก็แล้วกัน""เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ" เสวียนหมิ่นยิ้มรับ นางเดินขึ้นรถม้าของตนโดยที่สายตาเหลือบไปเห็นถุงขนมที่ตนเอามาด้วย หญิงสาวเกิดความลังเลเล็กน้อย ก่อนจะหยิบถุงขนมแล้วยื่นให้กับชายหนุ่มที่ยังไม่ไปไหน "ขนมเฉียวกั่วเจ้าค่ะ รสชาติไม่หวานมากนักคิดว่าซื่อจื่อน่าจะทานได้นะเจ้าคะ""ข้าไม่ชอบทานขนม เจ้าเก็บไว้ทานเองเถิด""คิดไว้แล้วว่าขนมที่ข้าทำเองคงจะไม่ถูกใจซื่อจื่อจริง ๆ ด้วย""เจ้าว่าอย่างไรนะ! เจ้าเป็นคนทำขนมเองหรือ""เจ้าค่ะ แต่ในเมื่อซื่อจื่อไม่ชอบ เช่นนั้นข้า..."หมับ! เขารีบคว้าถุงขนมมาถือไว้ที่ตัวทันที "ข้าจะทาน! ในเมื่อเป็นฝีมือขอ

  • นางร้ายไร้รักทวงแค้นสามีเก่า   บทที่ 4 เผชิญหน้ากับสามีเก่า 2/2

    "ข้าชอบการแสดงของพวกเจ้ามาก หากวันหน้าข้ามาอีกพวกเจ้าต้องมาแสดงให้ข้าดูอีกนะ""ขอบคุณนายหญิง!"อาอู่และอาเหวินฉีกยิ้มกว้างด้วยความยินดียิ่งทางด้านเสวียนหมิ่นก็ไม่ได้มอบเงินให้แค่สองคน นางยังหยิบเงินอีกสามตำลึงทองแล้วมอบให้กับสามคนที่เหลือให้ไปแบ่งกัน หวงเจิ้นถิงมองนางใช้เงินมือเติบหัวคิ้วพลันกระตุกไม่หยุด เวลาแค่ไม่กี่ลมหายใจนางก็ถึงกับใช้เงินของเขาไปห้าตำลึงทองเชียวนับว่าเป็นสตรีที่ใช้เงินมือเติบยิ่งนัก!เสวียนหมิ่นดื่มสุราพลางฟังเรื่องตลกของพวกเขาไปด้วย นางดื่มกินอย่างสำราญจนเวลาล่วงเลยผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วยาม สมควรแก่เวลาที่จะต้องกลับจวนได้แล้ว"ดูเหมือนว่าเวลาช่างผ่านไปรวดเร็วนัก ช่างน่าเสียดายที่ข้าคงต้องกลับเสียแล้ว ไว้ครั้งหน้าข้าจะมาเยือนที่นี่อีก""พวกเราจะรอต้อนรับนายหญิงนะขอรับ"เหล่าคณิกาชายต่างลุกไปส่งเสวียนหมิ่นถึงด้านหน้า มีไม่บ่อยนักที่พวกเขาจะได้รับรองแขกที่มีอารมณ์สุนทรีย์และไม่ได้ชวนทำเรื่องอย่างว่า ดังนั้นพวกเขาจึงอดจะรู้สึกดีกับนายหญิงผู้นี้ไม่ได้ทั้งสองเดินออกมาด้วยกันโดยมีอาการมึนเมาเล็กน้อย หวงเจิ้นถิงรู้สึกแปลกใจยิ่งนักที่รู้ว่าเสวียนหมิ่นสามารถดื่มสุราได้เก่

  • นางร้ายไร้รักทวงแค้นสามีเก่า   บทที่ 4 เผชิญหน้ากับสามีเก่า 1/2

    บทที่ 4เผชิญหน้ากับสามีเก่าทั้งสองเดินเข้าไปยังอาคารขนาดใหญ่ที่มีสามชั้น เมื่อเหล่าบุรุษรูปงามเห็นซื่อจื่อหนุ่มมาเยือนก็รีบออกมาต้อนรับด้วยความยินดียิ่ง เสวียนหมิ่นมองดูเหล่าชายหนุ่มที่แต่งกายทั้งมิดชิดและเปิดเผยด้วยความสนใจ"อาเฟิงคารวะซื่อจื่อขอรับ มิทราบว่าซื่อจื่ออยากจะให้อาเฟิงดูแล หรือจะให้คนอื่นดูแลดีขอรับ ตอนนี้ทางหอของเรามีเด็กหนุ่มเพิ่งมาใหม่ด้วยนะขอรับ"ชายหนุ่มผู้มีใบหน้าเนียนใส ปากแดงก่ำเข้ามายิ้มแย้มทักทายอย่างเป็นกันเอง ดูเหมือนว่านี่จะไม่ใช่ครั้งแรกที่ซื่อจื่อหนุ่มมาเยือนสถานที่แห่งนี้ 'หรือว่าเขาจะมีรสนิยมชอบทั้งหญิงและชาย!'"ข้าพาสหายมาด้วย นางอยากจะเปิดหูเปิดตาเสียหน่อย คิดว่าหากได้เด็กหนุ่มที่ไม่เคยผ่านมือใครมาเลยก็คงจะดีไม่น้อย""อาเฟิงเข้าใจแล้วขอรับ เช่นนั้นขอเชิญซื่อจื่อและแม่นางท่านนี้ไปยังห้องรับรองพิเศษนะขอรับ""รบกวนแล้ว"หวงเจิ้นถิงหยิบถุงเงินที่มีน้ำหนักไม่น้อยยื่นให้กับอาเฟิง อีกฝ่ายรับมาถือไว้ด้วยความยินดี ก่อนจะเดินแยกไปอีกทางแล้วให้บ่าวมานำทางพวกเขาไป เสวียนหมิ่นเดินตามพลางหันมองบรรยากาศโดยรอบ ตรงกลางลานมีเวทีให้เหล่าชายหนุ่มได้แสดงความสามารถของตน

  • นางร้ายไร้รักทวงแค้นสามีเก่า   บทที่ 3 มีหอคณิกาชายหรือไม่ 2/2

    ใช้เวลาไม่นานนักรถม้าของทั้งสองจึงได้เข้าไปจอดเทียบตรงทางเข้า ด้วยวันนี้คือเทศกาลซีซีจึงไม่ให้รถม้าเข้าไปยังส่วนที่จัดงานไว้ สองพี่น้องจึงต้องลงเดินไปยังโรงน้ำชาที่อยู่ในตรอกรื่นรมย์ ระหว่างทางทั้งสองพบคนรู้จักอยู่บ้าง"พี่หญิงคิดว่าข้าจะเที่ยวหอคณิกาจริง ๆ หรือขอรับ" เสวียนเย่ยังคงติดใจเรื่องนี้ ด้วยเขาไม่อยากให้พี่หญิงมองตนผิดไป"เจ้าเด็กแสบอย่างเจ้าก็โตเป็นหนุ่มแล้ว หากจะเที่ยวหอคณิกาจริง ๆ ก็ใช่ว่าไม่ได้ พี่ไม่คิดว่านี่เป็นเรื่องผิดที่อาเย่ของเราจะอยากรู้อยากลอง และที่ท่านพ่อเอ่ยเตือนก็เพราะเป็นห่วงกลัวว่าเจ้าจะถูกผู้อื่นหลอกก็เท่านั้นเอง หากเจ้าเกิดติดโรคร้ายหรือพลาดท่าเสียทีถูกคนมุ่งหวังใช้ประโยชน์คงจะแย่เอาแน่""พี่หญิงคิดอย่างนั้นจริง ๆ หรือขอรับ" เขาตาโตด้วยความประหลาดใจ"จริงสิ! เจ้าโตแล้วนะอาเย่ เพียงแต่บางเรื่องอาจจะขาดความรอบคอบและไม่เท่าทันเล่ห์เหลี่ยมของผู้ที่ผ่านโลกมามากกว่าก็เท่านั้นเอง ฉะนั้นจะทำอะไรขอให้คิดอย่างรอบคอบและคำนึงถึงผลได้ผลเสียให้ดีเสียก่อน หรือถ้าไม่มั่นใจก็สามารถมาปรึกษาพี่หรือท่านพ่อก็ได้""พี่หญิงของข้าประเสริฐยิ่งนัก ข้ารักพี่หญิงที่สุดเลยขอรับ"สาย

  • นางร้ายไร้รักทวงแค้นสามีเก่า   บทที่ 3 มีหอคณิกาชายหรือไม่ 1/2

    บทที่ 3มีหอคณิกาชายหรือไม่หลังกลับมาจากงานเลี้ยงจวนตระกูลเหอ เสวียนหมิ่นก็เก็บตัวอยู่แต่ในจวนของตน นางเขียนเรื่องราวในนิยายที่รู้ทั้งหมดลงบนกระดาษเป็นภาษาที่มีแค่นางอ่านออกเท่านั้น ก่อนจะไล่เรียงเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่สำคัญออกมา เพราะตั้งแต่ที่นางทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของเสวียนหมิ่น เรื่องราวทุกอย่างก็ได้เริ่มเปลี่ยนไปแล้ว'งานเลี้ยงเมื่อคืนข้าไม่ได้ปะทะฝีปากอย่างรุนแรงจนถึงขั้นตบตีกับเหอไห่ถังผู้เป็นนางเอก เช่นนั้นข้าก็จะไม่ถูกองค์รัชทายาทผู้เป็นพระเอกหมายหัว ถ้าอย่างนั้นข้าก็พอยังมีทางรอดจากความตายหากไม่ไปยุ่งกับนางเอกและพระเอก รวมถึงตัวร้ายตัวจริงอย่างองค์หญิงต่างแคว้นผู้นั้นด้วย หากข้าไม่ไปร่วมมือกับนางทำร้ายเหอไห่ถังข้าก็จะไม่ถูกองค์รัชทายาทฆ่าตาย เช่นนั้นข้าจะสามารถใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ได้อย่างสงบสุข แล้วสามีเก่ากับสหายรักเล่า ข้าจะจัดการยังไงดีนะ'เสวียนหมิ่นจมอยู่กับความคิดของตนเองอยู่หลายวัน จนกระทั่งนางคิดว่าจะลองให้โอกาสทั้งสองสักครั้งหนึ่ง ด้วยถือว่าตนเองไม่ใช่เสวียนหมิ่นตัวจริง อีกทั้งตอนนี้ก็ยังไม่ได้เกิดเรื่องร้ายใด ๆ ขึ้นกับนาง แต่หากพวกเขาไม่หยุดและยังสร้างเรื่องทำร้ายนา

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status