LOGINShare
บทที่ 1 จิตใต้สำนึก
publish date:
2026-09-27 12:55:13จิตใต้สำนึกร้องเตือน เสมือนกำลังสูญเสียบางสิ่ง ฝ่าเท้าบอบบางพยายามก้าวตาม หากแต่เจ้าของเรือนร่างกำยำกลับก้าวหนีไม่ลดละ แผ่นหลังกว้างที่ห่างไกลจากระยะสายตา พาลให้ก้อนเนื้อข้างซ้ายรวดร้าว ราวกับจะแหลกสลาย
“รอก่อนค่ะ...”
เด็กสาวกล่าวพึมพำแผ่วเบา ใบหน้าเนียนส่ายสะบัดไปมา ทำให้ชายหนุ่มที่นั่งอยู่ข้างเตียงคนป่วย รีบขยับลุกตรงมาหา แม้จะโกรธเกลียด แต่ยังมีคุณธรรม
เปลือกตาที่ปิดสนิท ลืมขึ้นอย่างช้าๆ ดวงตากลมโตกะพริบถี่ ภาพแรกที่เห็นคือใบหน้าหล่อเหลาของชายคนหนึ่ง นัยน์ตาคู่คมดุดัน หากแต่ทำให้หัวใจสาวเต้นผิดจังหวะ
“ฟื้นได้เสียทีนะ นารา”
ถ้อยคำน้ำเสียงที่ใช้ ห่างไกลจากคำว่าห่วงใยลิบลับ
“นารา...”
เด็กสาววัยสิบแปดกล่าวทวนสิ่งที่ได้ยินซ้ำสอง คิ้วเรียวสวยขมวดมุ่น
“คุณเป็นใครหรือคะ”
ดวงตากลมโตไม่ต่างไปจากสมันน้อย ยิ่งทำให้นายหัวคชาขบกรามแน่น สะอิดสะเอียนเด็กสาวตรงหน้า
“นายหัวคชา เป็นผัวของเธอไงล่ะนารา ! ผัวที่ถูกเธอสวมเขา”
เด็กสาวเผยอริมฝีปากค้างเติ่ง พยายามลำดับความคิด สิ่งที่ล่วงรู้ทำให้สับสนไม่น้อย
นารา ? คือชื่อของเธอ แล้วคนตัวโต รูปร่างกำยำสูงใหญ่ หน้าหล่อ ผิวสีแทน นัยน์ตาแข็งกร้าวตรงหน้า คือ...ผัวของเธอหรือ
“ชื่อนารา แล้วคุณคือ เอ่อ...เป็นผัวของฉัน หรือคะ”
แม้จะสับสน หากแต่หัวใจสาวกลับเต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะ ร่างกายร้อนวูบ ขานรับสายตาคู่คมที่มองอย่างดุดัน พยายามนึกตาม นอกจากจำอะไรไม่ได้แล้ว...
“โอ๊ย...ปวดหัวค่ะ”
มือบางยกขึ้นกุมศีรษะ
นายหัวคชา หรี่ตาแคบมองเด็กสาวตรงหน้าที่กำลังแสดงละคร เขาไม่มีทางหลงเชื่อเป็นแน่
"เลิกเสแสร้งเล่นละครได้แล้ว รู้ไหมว่ามัน น่าสมเพช ! มากแค่ไหน"
ไม่เพียงตวาด แต่มือหนาคว้าข้อแขนบอบบาง กระชากรั้งร่างเล็กที่แทบจะปลิวติดมือจากเตียงผู้ป่วย
ใบหน้าเนียนยังคงเหยเก มือบางอีกข้างกุมศีรษะที่บีบรัดทรมาน
"ปวดหัวค่ะ ปวดมาก..."
ใบหน้าเนียนซีดเผือด ประกอบกับสติที่วูบดับลง ทำให้นายหัวคชา สบถอย่างหัวเสีย
"บ้าเอ๊ย !"
มั่นใจว่าไม่ใช่การแสดง รีบกดปุ่มบริเวณหัวเตียง เพื่อเรียกหมอให้มาดูอาการคนป่วย แต่หากเป็นการแสดงละก็ สาบานได้ว่า จะใช้มือคู่นี้หักคอเธอทิ้งเสีย
รถกระบะโฟวิลแล่นด้วยความเร็วเต็มพิกัด เด็กสาวที่นั่งอยู่เบาะด้านข้างหน้าตาตื่น หวาดกลัว แต่ไม่กล้าปริปากบ่น เกรงว่าจะยิ่งทำให้เขาไม่สบอารมณ์มากไปกว่าเก่า
ถนนหนทางเบื้องหน้าเป็นหลุม เป็นบ่อ คนขับไม่มีแม้แต่ชะลอ เด็กสาวหัวสั่นคลอน ก่อนที่จะเบรกกะทันหัน ล้อรถบดเบียดกับพื้นลาดยาง จนเสียงดังสนั่น
เอี๊ยด !
ร่างเล็กถลาไปชนกับคอนโทรลด้านหน้า หัวเข่ากระแทกจนแดงแจ๋
“โอ๊ย…”
สายตาคู่คมตวัดมอง ไร้ความเมตตา พยายามอย่างยิ่งที่จะข่มโทสะร้ายกาจ
“เลิกทำตัวสำออย เรียกร้องความสนใจเสียทีจะได้ไหม เห็นแล้วมันรำคาญ”
“นาราไม่ได้ทำนะคะ แค่…”
“แค่โง่ ลืมคาดเข็มขัดนิรภัย จนหน้าเกือบกระแทกคอนโทรลรถด้านหน้าสินะ”
เด็กสาวเม้มปากแน่น ก้มหน้าหลบสายตาดุดัน หัวใจดวงน้อยเต็มไปด้วยความสับสน ระคนรวดร้าว
แพทย์ที่รักษาแจ้งว่าอุบัติเหตุรถชนที่เกิดขึ้น ศีรษะได้รับการกระทบกระเทือน มีผลให้ความทรงจำหายไป อาจต้องใช้เวลาสักหน่อยเพื่อรื้อฟื้น
“นายหัวคะ คือว่า…เกิดอะไรขึ้นกับนารา ช่วยเล่าให้ฟังจะได้ไหมคะ”
มือบางประสานบนตัก รวบรวมความกล้า หันมาถามคนเป็นสามี ที่แสดงออกชัดเจนว่าเกลียดเธอเข้าไส้
“แล้วนารามีครอบครัวไหมคะ แล้ว…เราสองคน”
ปริ๊น !!
กำปั้นหนาหนักทุบลงพวงมาลัยรถ เสียงแตรดังสนั่น เด็กสาวสะดุ้งหน้าซีดเผือด กระบอกตาร้อนผ่าว สับสนไปหมด
นายหัวคชาตวัดสายตาที่ไม่ต่างไปจากแส้ หันมามองเด็กสาวข้างกาย ดวงตากลมโตเจือไปด้วยหยาดน้ำใส ยิ่งทำให้ไฟโทสะคุกรุ่น ตวาดเสียงกร้าว
“สิ่งที่ควรจำใส่สมองคือ เธอมันร่าน ไร้ยางอาย แอบคบชู้กับคนงานในไร่ !”
เด็กสาวน้ำตาไหลพราก อาบแก้มเนียน เนื้อตัวสั่นเทา มือหนาตะปบลงบนต้นแขนทั้งสองข้าง ออกแรงขยุ้มไร้ซึ่งปรานี
“นายหัวคะ นาราเจ็บ…”
กล่าวเสียงเจือสะอื้น ไม่อาจจดจำการกระทำของตนเองได้ ไม่รู้ว่าควรทำเช่นไรกับความผิดนี้
“ดี ฉันอยากให้เธอเจ็บ แต่อย่าเข้าใจผิดว่าฉันอาลัยอาวรณ์เด็กแพศยาอย่างเธอ ฉันก็แค่เกลียด และขยะเเขยง เข้าใจไหม”
มือหนาผลักร่างเล็กเต็มแรง แผ่นหลังบอบบางปะทะกับประตูรถ เจ็บแต่ไม่กล้าแม้แต่อุทาน
“นาราขอโทษค่ะ ขอโทษ…ฮือ”
“ฉันไม่ต้องการคำขอโทษ พรุ่งนี้เก็บข้าวของให้เรียบร้อย แล้วไปจากไร่นี้ อย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีก”
“แล้วนารา จะไปอยู่ที่ไหนละคะ”
ในเมื่อเธอคือเมียของเขา…
“ไม่ใช่เรื่องของฉัน !”
Latest chapter
นายหัวคชา (NC 20+) บทที่ 5 ช่วยตัวเอง
“อ๊ะ...โอ๊ย นายหัว” สะโพกผายกระแทกกับพื้นจนเจ็บแปลบ เด็กสาวเพิ่งตื่นมองอย่างสับสนไม่เข้าใจ “พรุ่งนี้เช้า รีบไสหัวไปจากที่นี่ ไม่อย่างนั้น เธออาจได้เป็นปุ๋ยอยู่ท้ายไร่” “ไม่ค่ะ นาราไม่ไปไหนทั้งนั้น นาราจะอยู่ที่นี่” นายหัวคชาที่กำลังก้าวเดิน หยุดชะงัก หมุนกายหันมามองเด็กสาว ที่ตอนนี้หยัดกายลุกขึ้นยืน “ฉันไม่อนุญาต !” ตวาดกร้าวด้วยโทสะ ทั้งที่ความจำเสื่อม แต่ยังเรียกหาชายอื่นไม่เลิกรา “หน้าไม่อาย เล่นชู้กลางวันแสกๆ ชาวบ้านชาวช่องเขารู้กันทั่ว ยังมีหน้าจะขออยู่ที่นี่อีก” กรามแกร่งขบกันแน่น ลมหายใจร้อนจัด โทสะที่ลุกโชนส่งผลให้เลือดในกายพลุ่งพล่าน สืบเท้าก้าวเดินประชิด “นายหัวฟังก่อนคะ...” กล่าวเสียงสั่น ก้าวถดถอย หายใจไม่ทั่วท้อง เนื้อตัวกรีดร้องขานรับกระแสโทสะ อย่างน่าสมเพช “นาราจำไม่ได้ก็จริง แต่...นารามั่นใจว่า ไม่มีทางนอกใจนายหัวแน่นอน มันต้องมีการเข้าใจผิด” “เอาอะไรมามั่นใจแบบนั้น ทั้งที่ฉันเห็นกับตาว่าเธออยู่บนเตียงกับไอ้ขวาน” มื
นายหัวคชา (NC 20+) บทที่ 4 ยังคงเข้าใจผิด
นายหัวคชาผุดลุกขึ้นยืน ป้าเเม่บ้านรีบเอ่ยสิ่งที่คิด“ถ้านายหัวรักชอบหนูนารา ป้าว่านายหัวน่าจะให้โอกาสเธอนะคะ”ยังคงเชื่อว่าเด็กสาวตรงหน้าไม่ได้คบชู้กับคนงานในไร่ แม้ว่านายหัวจะเห็นกับตาก็ตาม“ป้าเข้าใจผิดแล้ว ผมเป็นผู้ชายคนหนึ่งที่มีความต้องการ ฉะนั้นแล้วมันก็แค่เรื่องอย่างว่าก็เท่านั้น”“แต่ว่า…”ไอ้เรื่องอย่างว่านายหัวคชาไม่เคยขาด ออกเที่ยวทุกคืนของสุดสัปดาห์ นิยมซื้อกิน ไม่เคยให้ใครมาวุ่นวายในพื้นที่ส่วนตัว“พรุ่งนี้ผมบอกลุงสามารถไว้แล้ว ให้ไปส่งเด็กนี่ที่ท่ารถในเมือง”“ค่ะ นายหัว”ไม่คิดเซ้าซี้ รู้อุปนิสัยของเจ้านาย แต่มั่นใจว่าสิ่งที่พูดมาเมื่อครู่ มีหลายสิ่งที่ไม่ตรงกับใจไอยรา โฮมสเตย์ คือที่พักที่อยู่ท่ามกลางธรรมชาติหุบเขา ลำธาร อีกทั้งยังติดอยู่กับไร่กาแฟไอยรา ซึ่งอยู่ภายใต้การดูแลของนายหัวคชาชายหนุ่มเปิดหน้าต่างห้องเพื่อรับลม สูดลมหายใจเข้าเต็มปอด นัยน์ตาคมกริบวูบไหว หวนนึกถึงวันแรกของการได้พบเจอเด็กสาว“สวัสดีค่ะนายหัวคชา…”เธอทักทายเขาด้วยความประหม่า ระบายยิ้มด้วยท่าทีขัดเขิน ดวงตากลมโตฉายชัดถึงความไร้เดียงสาจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเอ่ยทักกลับไปตอนไหน เมื่อรอยยิ้มสดใสที่ส่งมา
นายหัวคชา (NC 20+) บทที่ 3 หาเรื่อง
“อ๊ะ…นายหัว นาราเจ็บค่ะ”“ที่สะดีดสะดิ้งแบบนี้ เพราะฉันไม่ใช่ไอ้ขวานสินะ”สายตาคู่คมกวาดมองตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า มุมปากยกหยัด ยิ้มเยาะหยัน มองดูแคลน“ไม่ใช่นะคะ นาราไม่ได้สะดีดสะดิ้ง แต่นายหัวมือใหญ่บะเร่อ แถมยังบีบแขนแบบนี้ จะไม่เจ็บได้ยังไงคะ”ดวงตากลมโตมองตัดพ้อ ก่อนจะหลุบสายตามองทางอื่น แววตาดุดันทำให้หวาดกลัว เนื้อตัวสั่นเทิ้ม“ปากดีเหลือเกินนะนารา”ลมหายใจร้อนจัด ไม่ต่างจากเลือดในกาย อารมณ์ปรารถนาพลุ่งพล่าน กรามแกร่งขบกันแน่น ภาพที่เห็นเธอนอนอยู่บนเตียงกับคนงาน หวนย้อนกลับมา ตอกย้ำให้โทสะลุกโชน“ร่าน !”เด็กสาวน้ำตาซึม สะบัดข้อแขนออกจากการจับกุม มือบางผลักแผงอกกว้างเต็มแรง เขาเซเล็กน้อย“นายหัวเลิกว่านาราแบบนี้เสียทีเถอะค่ะ”ไม่อยากเชื่อว่าตนเองจะเป็นคนแบบนั้น หัวใจ และร่างกาย เรรวนรวดร้าวไปหมด“นี่เธอกล้าผลักฉันหรือนารา”เค้นน้ำเสียงดุดันผ่านไรฟัน กรามแกร่งขบกันเเน่น จ้องเขม็ง“ก็นายหัวว่านารา”“ถ้าไม่อยากโดนฉันด่า ก็รีบไสหัวไปจากไร่นี้ซ่ะที”ปากอิ่มเม้มแน่น ข่มความน้อยเนื้อต่ำใจ“ค่ะ พรุ่งนี้นาราจะไปจากที่นี่”“พูดให้จริงละกัน อย่ากลับคำ”“นาราไม่อยากอยู่กับคนใจร้าย แบบนายหั
นายหัวคชา (NC 20+) บทที่ 2 สับสน
นายหัวคชากล่าวอย่างเลือดเย็น ไม่เคยโกรธใครมากเท่านี้ ยามปกติฉุนเฉียวเป็นวิสัย แต่กับเด็กสาวมันมีความรู้สึกบางอย่างที่แทรกซึม มันคือความผิดหวัง…ก้าวลงจากรถปิดประตูเต็มแรง สะเทือนไปทั้งคัน เด็กสาวสะดุ้งโหยง ก้มหน้าสะอื้นด้วยความสับสน นอกจากจำอะไรไม่ได้แล้ว ยังถูกตราหน้าว่าคบชู้ชายหนุ่มก้าวเดินหายเข้าไปในบ้านไม้สักหลังใหญ่ยกสูง โดยไม่คิดจะเหลียวหันมองเด็กสาวที่ความจำเสื่อมประตูรถฝั่งที่นั่งอยู่ถูกเปิดออก ทำให้นาราที่นั่งร่ำไห้ หันมามอง รีบปาดน้ำตาทิ้ง“หนูนารา เป็นยังไงบ้างคะ”เด็กสาวสะอื้นไห้ มองหญิงสาวสูงวัยร่างท้วม แม้จะไม่รู้ว่าเป็นใคร เพราะจำไม่ได้ แต่แววตาที่เจือไปด้วยความอาทร ทำให้โผเข้ากอดด้วยอารามอ้างว้าง ระคนสับสน“ฮือ…หนู จำอะไรไม่ได้เลย จำไม่ได้เลยค่ะ”ป้ากุ๊ก คือหัวหน้าแม่บ้าน เลี้ยงดูนายหัวคชาตั้งแต่พ่อแม่เสียในวัยยี่สิบต้นๆ เป็นคนเดียวที่ชายหนุ่มเกรงใจ“ใจเย็นๆ นะคะ ไม่เป็นไร ป้ากุ๊กอยู่ตรงนี้แล้วค่ะ”โอบกอด ลูบแผ่นหลังบอบบางด้วยความเวทนาเอ็นดูเด็กสาวตั้งเเต่คราแรกที่พบเจอ อ่อนน้อมถ่อมตน ขยันหยิบจับช่วยงาน ทั้งที่ได้รับความเมตตาจากนายหัวคชา อย่างที่ไม่เคยมีใครได้รับบรร
นายหัวคชา (NC 20+) บทที่ 1 จิตใต้สำนึก
จิตใต้สำนึกร้องเตือน เสมือนกำลังสูญเสียบางสิ่ง ฝ่าเท้าบอบบางพยายามก้าวตาม หากแต่เจ้าของเรือนร่างกำยำกลับก้าวหนีไม่ลดละ แผ่นหลังกว้างที่ห่างไกลจากระยะสายตา พาลให้ก้อนเนื้อข้างซ้ายรวดร้าว ราวกับจะแหลกสลาย“รอก่อนค่ะ...” เด็กสาวกล่าวพึมพำแผ่วเบา ใบหน้าเนียนส่ายสะบัดไปมา ทำให้ชายหนุ่มที่นั่งอยู่ข้างเตียงคนป่วย รีบขยับลุกตรงมาหา แม้จะโกรธเกลียด แต่ยังมีคุณธรรมเปลือกตาที่ปิดสนิท ลืมขึ้นอย่างช้าๆ ดวงตากลมโตกะพริบถี่ ภาพแรกที่เห็นคือใบหน้าหล่อเหลาของชายคนหนึ่ง นัยน์ตาคู่คมดุดัน หากแต่ทำให้หัวใจสาวเต้นผิดจังหวะ“ฟื้นได้เสียทีนะ นารา”ถ้อยคำน้ำเสียงที่ใช้ ห่างไกลจากคำว่าห่วงใยลิบลับ“นารา...”เด็กสาววัยสิบแปดกล่าวทวนสิ่งที่ได้ยินซ้ำสอง คิ้วเรียวสวยขมวดมุ่น“คุณเป็นใครหรือคะ”ดวงตากลมโตไม่ต่างไปจากสมันน้อย ยิ่งทำให้นายหัวคชาขบกรามแน่น สะอิดสะเอียนเด็กสาวตรงหน้า“นายหัวคชา เป็นผัวของเธอไงล่ะนารา ! ผัวที่ถูกเธอสวมเขา”เด็กสาวเผยอริมฝีปากค้างเติ่ง พยายามลำดับความคิด สิ่งที่ล่วงรู้ทำให้สับสนไม่น้อยนารา ? คือชื่อของเธอ แล้วคนตัวโต รูปร่างกำยำสูงใหญ่ หน้าหล่อ ผิวสีแทน นัยน์ตาแข็งกร้าวตรงห
You May Also Like
Bad Engineer เด็กเทรย์ซิส
มดตัวจี๊ด173.9K viewsพ่ายรักภรรยาที่หย่าแล้ว
เฉียนเสี่ยวซี148.1K viewsรักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว361.2K viewsHow Much รักนี้เท่าไหร่
ณดารินทร์104.3K viewsเซอร์วิส รัก Service Love
เหนือ กว่าความคาดหมาย25 viewsใต้อาณัติแฝดมาเฟีย (3P)
Selenex141 viewsเพลย์บอยร้ายร่ายรัก
ศรีปุรัม มณีปุรัม89 viewsเสือสินลาย Tiger give up
Bambookei98 views
