คุณหนู

หลายชั่วโมงต่อมา..รถกระบะสี่ประตูเคลื่อนตัวไปข้างหน้าช้าๆ มุ่งหน้าลงใต้ หิรัญไม่แวะที่ไหนเพราะเติมน้ำมันมาเต็มถัง ส่วนคนที่นั่งอยู่ตรงเบาะหลังนั่งทำหน้างอง้ำอยู่ได้สักพักใหญ่ๆ ก็ผล็อยหลับไปในที่สุด ทั้งคู่ไม่พูดอะไรกันสักคำ ชายหนุ่มทำหน้าที่พลขับได้เป็นอย่างดี เขาหรี่แอร์ลงเมื่อมองเห็นอาการขนลุกซู่ของยัยเด็กเอาแต่ใจ ชายหนุ่มขับรถต่อไปเรื่อยๆ จนถึงประจวบคีรีขันธ์ ภาพใบหน้าหวานในยามหลับก็ดูน่ารักอยู่หรอก แต่ถ้าตื่นขึ้นมาไม่รู้ว่าหล่อนจะแผลงฤทธิ์อะไรใส่เขาอีก เขาคิดพลันกระตุกยิ้มตรงมุมปาก หิรัญพาเธอมาถึงบ้านที่ประจวบคีรีขันธ์ เขาดับเครื่องยนต์ปลดเข็มขัดนิรภัย  ก่อนจะหันไปมองสาวสวยที่นั่งหลับคอพับศีรษะเอนพิงพนักไปทางด้านซ้าย หิรัญถึงกับถอนหายใจ

"นี่หลับหรือตาย"

เขาถอนหายใจหนักๆ อีกครั้งก่อนจะเปิดประตูรถแล้วเดินลงไปทันที อันที่จริงยุวดาตื่นนานแล้วแต่แกล้งหลับต่อ เพราะไม่อยากเผชิญหน้ากับคนตัวโตในขณะนี้ ทันทีที่รถจอดสนิทหญิงสาวแอบแย้มเปลือกตาเปิดออกนิดๆ เพื่อดูว่าตอนนี้เธออยู่ที่ไหน ปรากฏว่าเธอกำลังอยู่ในบ้านหลังใหญ่ที่อยู่ใกล้ทะเลสาบ

หิรัญเดินอาดๆ มาทางคนหลับ หญิงสาวรีบปิดเปลือกตาลงฉับเมื่อเห็นว่าหิรัญกำลังเปิดประตูออก เขาปลดเข็มขัดนิรภัยที่รัดลำตัวของหญิงสาวออกให้อย่างเบาที่สุด ยุวดาถึงกับลมหายใจสะดุดเมื่อลมหายใจอุ่นๆ ของชายหนุ่มกำลังเป่ารดบริเวณใบหูของเธอ เธอเผลอสูดดมกลิ่นน้ำหอมของเขาเข้าเต็มปอด มันหอมและเป็นกลิ่นที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดี คุณหนูสุดหรูแบรนด์เนมทั้งตัวอย่างเธอย่อมรู้ดี ว่าน้ำหอมกลิ่นนี้ยี่ห้ออะไร เพราะเพื่อนๆ ผู้ชายของเธอชอบใช้ยี่ห้อนี้เหมือนกัน dior sauvage รสนิยมดีเหมือนกันแฮ่ะ ไอ้หนวดเถื่อน เธอคิดในใจ แกล้งทำเป็นหลับต่อไปทั้งที่หัวใจเต้นโครมคราม หญิงสาวพยายามควบคุมอาการไม่ให้เขารู้ว่าเธอรู้สึกตัวแล้ว

หิรัญช้อนอุ้มร่างเล็กที่คิดว่าหลับสนิทเดินเข้าไปในบ้าน เพราะไม่อยากปลุกให้ลุกขึ้นมาอาละวาดอีกครั้ง 

"น้องหลับน่ะครับ"

หิรัญรีบตอบคำถามกับแววตาคาดคั้นของผู้เป็นบิดา "งั้นก็พาน้องไปนอนที่ห้องก่อนนะ แกคงจะเหนื่อยน่ะ"

"ครับ"

เสียงทุ้มต่ำของใครคนนั้นลอยเข้าโสตประสาทการได้ยินของยุวดา (เสียงแบบนี้คงเป็นคุณลุงสินะ พ่อกับแม่บอกว่าคุณลุงสิบทิศเป็นคนใจดี..ท่าจะจริง)

เธอนอนนิ่งๆ ไม่ไหวติง ไม่ขยับเขยื้อนร่างกาย ปล่อยให้หิรัญอุ้มเธอไปจนถึงห้องนอน ทันทีที่แผ่นหลังเนียนปะทะกับที่นอนหิรัญก็เดินออกจากห้องไปแต่ไม่ลืมที่กดล็อคประตูให้ทันที หญิงสาวเองก็เบิกตาโพลงขึ้นทันทีเช่นกัน เมื่อแผ่นหลังทรงพลังพ้นขอบประตูออกไป

"ฮ้าย!!.."

เธอถอนหายใจหนักๆ หิรัญรูปร่างสูงใหญ่ยิ่งกว่ายักษ์ปักหลั่น เขาไว้ผมยาวรวบเป็นหางม้าเอาไว้ด้านหลัง แถมไว้หนวดเครารุงรังยังกับโจร นิสัยทั้งดิบ ทั้งเถื่อน ไม่อ่อนโยนเลยสักนิด นี่เธอต้องกลายเป็นเมียไอ้หนวดนี่จริงๆ เหรอเนี่ย ไม่! ไม่มีทาง มันจะไม่มีวันนั้นเด็ดขาด หัวเด็ดตีนขาดยังไงเธอก็ไม่ยอม หล่อนตั้งใจเอาไว้แบบนั้น ถ้าเธอต้องกลายเป็นเมียไอ้หนวดนั่นเธอยอมตาย

บ้านเธอถูกฟ้องล้มละลายเมื่อสองเดือนที่แล้วเพราะบิดาจ่ายเช็คเด้งตลอด ขาดสภาพคล่อง ทางการเงินอย่างรุนแรง ไม่มีเงินทุนมาหมุนเวียนในบริษัท จนพนักงานรวมตัวกันฟ้องเจ้าของกิจการ เพราะไม่ได้รับเงินเดือนหลายเดือนติดต่อกัน คู่ค้าก็ยื่นฟ้องเช่นกันทำให้บริษัทถูกฟ้องล้มละลาย จนกระทั่งพ่อของนายหัวหิรัญยื่นมือเข้าไปช่วย พ่อเธอถึงมีเงินจ่ายให้พนักงาน และบริษัทก็ไม่ต้องปิดกิจการไม่ต้องถูกฟ้องล้มละลาย แต่สิ่งที่ครอบครัวเธอต้องจ่ายคือตัวเธอ เธอต้องมาเป็นเมียของนายหัวหิรัญ ผู้ชายป่าเถื่อนคนนั้นที่อายุห่างกันตั้งยี่สิบเจ็ดปี

เรื่องที่ทางบ้านเป็นหนี้สาเหตุมาจากเธอ เธอเป็นคนเอาแต่ใจตัวเอง ใช้จ่ายเงินเกินตัว สุรุ่ยสุร่าย กระเป๋าแบรนด์เนมออกใหม่ เธอจะต้องมีไว้ทุกสี เรื่องเทรนด์การแต่งตัวไม่ต้องพูดถึง เธอไม่เคยใส่เสื้อผ้าซ้ำ รองเท้าและเครื่องสำอางค์ จะต้องเปลี่ยนใหม่เป็นประจำทุกๆ สัปดาห์ อาหารที่กินก็ต้องหรูหราระดับภัตตาคารมาเอง ครอบครัวพาเธอไปเที่ยวต่างประเทศอยู่เสมอทุกๆ ปิดเทอมใหญ่ เธอใช้ชีวิตแบบนี้ตั้งแต่อายุได้เพียงสิบห้าปีเท่านั้น บิดามารดาไม่เคยห้ามปราม ต่อว่า กลับเฟ้นหามาประเคนให้เธอด้วยซ้ำ ไม่ว่าเธอจะอยากได้อะไรก็ตาม ราคาที่ต้องจ่ายจะแพงแค่ไหนก็ช่าง ขอแค่เธออยากได้พ่อกับแม่ก็จัดให้ตลอด ทั้งสองท่านรักและตามใจเธอตลอด ไม่เคยตักเตือนอะไรเธอเลย ปล่อยตามใจเธอทุกอย่าง จนกระทั่งครอบครัวล้มละลาย ไม่มีเงินใช้ แถมเป็นหนี้นับร้อยล้านบาท เธอต้องรับผิดชอบสินะ แต่เธอคือคุณหนูยิ้มซะอย่างมีหรือจะยอมเสียเปรียบง่ายๆ แม่จะอาละวาดให้บ้านลุกเป็นไฟเลยคอยดู