LOGINเธอคือน้องสาวสุดรักสุดสวาทของเขา แอบรัก แอบหวง แอบห่วงใย ทั้งยังห่วงหาคอยดูแลไม่ให้ห่างกาย
View Moreพิมพ์สุดาหน้างอเมื่อโดนมารดาดุเสียงเขียวเรื่องที่เธอไปกินไอศกรีมกับเพื่อนๆ
สมัยก่อนมารดาไม่เคยเป็นแบบนี้นี่นา แต่ท่านเปลี่ยนไปตั้งแต่เธอมีพี่ชายต่างสายเลือดมาร่วมบ้านด้วย
“วันหลังหนูต้องกลับบ้านพร้อมพี่ธีเขานะลูก แม่ฝากหนูกับพี่เขาเอาไว้แล้ว เพราะแม่กับลุงธามต้องเดินทางบ่อย คนที่จะฝากฝังหนูได้คือพี่ธี”
“ค่ะคุณแม่” เธอไม่อยากขัดใจมารดา เพราะถึงพูดอะไรไป ธีรัชก็ต้องออดอ้อนฟ้องมารดาอีกจนได้ หากเธอดื้อหรือขัดใจเขา บางทีพิมพ์สุดาก็นึกน้อยใจที่มารดาดูรักลูกชายคนใหม่มากกว่าเธอเสียอีก
อีกฝ่ายชอบออดอ้อนและทำให้ท่านไว้เนื้อเชื้อใจ มารดาจึงบอกว่าให้เธอเชื่อฟังพี่ชายอย่างธีรัช
“คุณแม่กลับมาเหนื่อยๆ ดื่มน้ำก่อนนะครับ” ธีรัชหยิบน้ำเย็นมาให้มารดา เข้าไปกอดรัดประจบประแจงทุกครั้งที่เจอหน้ากัน เขาทำแบบนี้แหละ มารดาเลยรักเขาหนักหนา
“น่ารักจริงเชียว”
“คุณแม่รักคนอื่นมากกว่าลูกตัวเอง”
“อะไรกัน เรานี่ขี้อิจฉาจริงเชียว เดี๋ยววันนี้แม่ต้องออกไปงานเลี้ยงกลับมาดึกๆ ธีฝากน้องด้วยนะจ๊ะ ให้น้องทำการบ้านให้เรียบร้อย อย่าขี้เกียจล่ะเรา”
“เจ้าค่ะคุณแม่” พิมพ์สุดารับคำ มารดาของเธอเป็นนักธุรกิจและเป็นสาวสังคม ท่านไม่ค่อยมีเวลาให้เธอหรอก พอสมรสใหม่กับคุณธามบิดาของธีรัชซึ่งอีกฝ่ายก็เป็นนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จเช่นกัน คนบ้างานกับคนบ้างานมาเจอกันเลยยิ่งไม่มีเวลาให้ลูกๆ
บิดาเลี้ยงกับมารดาของเธอเจอกันก็พูดแต่เรื่องทำธุรกิจ เรื่องลงทุน เรื่องเงินที่จะหามาให้ได้เยอะกว่าที่เป็นอยู่ พิมพ์สุดาคิดว่าพวกท่านรวยมากอยู่แล้ว บางทีควรจะมีเวลาให้ลูกๆ บ้าง
พิมพ์สุดาขอตัวขึ้นไปอาบน้ำอาบท่า ไม่นานก็ได้ยินเสียงรถยนต์แล่นออกไปจากบ้าน เธอเปิดม่านหน้าต่างออกดูก็เห็นมารดาออกไปงานเลี้ยงเสียแล้ว เพิ่งกลับมาแท้ๆ ก็ออกไปอีกแล้ว เธอถอนใจก่อนที่เสียงประตูห้องจะถูกเคาะ
ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใคร เธอเดินไปเปิดประตูห้อง ก่อนจะเดินไปนั่งที่เตียง
“ทำการบ้านหรือยัง” เขาเอ่ยถามเขยิบเข้าไปนั่งบนเตียงกับเธอ พิมพ์สุดาส่ายหน้าไปมา เธอเพิ่งกลับจากเรียนยังเหนื่อยอยู่เลย
“ไม่มีอารมณ์เหรอ” เขาขยับเข้ามาใกล้คนที่ทิ้งตัวลงนอนอยู่บนเตียงกว้าง
“ขอนอนพักก่อนนะคะ เดี๋ยวค่อยทำ” สาวน้อยวัยสิบแปดพูดเสียงบางเบา ท่าทีง่วงงุน
“หิวไหม”
“ก่อนถึงบ้านแวะกินของว่างกับเพื่อนแล้วค่ะ”
“เพื่อนผู้หญิงหรือผู้ชาย” คนขี้หวงเอ่ยถาม เขาสอดมือเข้าไปในเสื้อยืดสีขาวของเธอเพื่อขยำนมอวบๆ ของเด็กสาว เธอครางเบาๆ ไม่ได้ปัดป้องเพราะเคยชินกับสัมผัสวาบหวามของธีรัชตั้งแต่ย้ายมาอยู่บ้านหลังเดียวกัน
“ผู้หญิงค่ะ” เธอสะบัดเสียงหน่อยๆ ก็เขานั่นแหละคอยฟ้องมารดาว่าเธอคบเพื่อนผู้ชาย ท่านเลยบ่นว่าเธอริรักในวัยเรียน แถมคนขี้ฟ้องยังใส่สีตีไข่ว่าเธอแอบหนีเรียนไปเที่ยวกับผู้ชายด้วย นั่นทำให้เธอโดนมารดาบ่นจนหูชา
“อื้อ...” เธอครางแผ่วๆ เมื่อเขาบี๋หัวนมของเธอไปมา สัมผัสนั้นทำให้ฮอร์โมนของวัยสาวพลุกพล่านขึ้นมาอย่างรุนแรง
“ไม่มีอารมณ์ทำการบ้าน พี่บิ้วอารมณ์ให้เอาไหม”
“อ๊า...” เธอครางเสียวๆ เขาดึงกางเกงขาสั้นท่อนล่างออกจากสะโพก มองหว่างขาที่กางเกงในเปื้อนเยิ้มไปด้วยหยาดน้ำรักไม่วางตา
“มีอารมณ์เหรอหนูพิมพ์”
“อื้อ...” เขาแยกหว่างขาของเธอออก ก้มลงไปเลียเป้ากางเกงในเยิ้มน้ำหวานของเธอ
“อ๊า...” เธอส่ายหน้าไปมาด้วยความเสียวซ่าน ผงกศีรษะขึ้นมองร่างสะท้าน
“ให้พี่ช่วยนะ จะได้มีอารมณ์” เขาดึงกางเกงในของเด็กสาวออก แล้วมองร่องสีชมพูจัดของเธอ ก่อนจะเริ่มเลีย
“อ๊า...” เธอมองลิ้นสากร้อนที่ลากขึ้นลงกับเนินสวาทจนเปียกชุ่ม ก่อนจะหลับตาซูดปากด้วยความเสียวสุดกำลัง
“อิ๊!” พิมพ์สุดาส่ายหน้าไปมากับหมอนใบโตเมื่อโดนเลียหนักหน่วงขึ้น เขาเร่งเร้าลิ้นไปมา ขบเม้มติ่งเสียวจนร่างบางสั่นระริก
“พี่ธี”
“พี่หวงรู้ไหม ห้ามไปยิ้มหวานให้เพื่อนผู้ชายอีก”
“ใครมาฟ้องอีกล่ะคะ” เธอเรียนอยู่มัธยมปลายของโรงเรียนชื่อดังแห่งหนึ่ง ในขณะที่ธีรัชเรียนอยู่มหาวิทยาลัยปีสุดท้าย โรงเรียนของเธอเป็นทางผ่าน เขาจึงไปรับไปส่งเธอทุกวัน แต่บางทีเธอก็แอบหนีไปเที่ยวกับเพื่อนๆ ถ้าเธอทำแบบนั้นก็จะโดนเขาทำโทษจนแทบคลานลงจากเตียง แต่เธอก็ไม่เคยหลาบจำ ยิ่งเธอดื้อเขายิ่งลงโทษ
ธีรัชค่อนข้างหวงเธอ แต่เขาก็ห่วงใยใส่ใจกว่ามารดาของเธอเสียอีก
“พี่หวงรอยยิ้มของหนูพิมพ์” เขาขยับนิ้วเข้าไปในร่องสาว ธีรัชจำได้ว่าครั้งแรกที่เขาหลอกล่อเธอให้ตกเป็นของเขา เขาต้องพยายามอย่างหนัก คิดแผนการจนเธอแพ้พนันเขา แต่หลังจากนั้นเธอก็สมยอมเอง วันไหนไม่โดนเขาเอาก็จะมาอ่อยแบบเนียนๆ ให้เขากระแทกจนจมเตียง
“หวงไปทั้งเนื้อทั้งตัวเลยรู้ไหม” เขาลูบมือไปกับช่วงขาเพรียวงามของเธอ พิมพ์สุดาเป็นคนผิวเนียนละเอียด ช่วงขาเพรียวงาม
ธีรัชตวัดลิ้นเลียไปทั่วซอกขาด้านใน เด็กสาวแหวกขาให้เขาอย่างยินยอมพร้อมใจ มือหนาก็เลื่อนลูบไปกับสะโพกผายวนๆ อยู่สักครู่ก่อนจะแทรกนิ้วกลางเข้าไปซอยในร่องสวาทของเธอ
“อ๊า...” เธอครางยาว หยัดรับอย่างกระตือรือร้น ร่อนสะโพกให้เขาซอยเข้าออกหนักหน่วง
“อ๊ะ อ๊า....”
“แบบนี้เสียวไหม”
“สะ... เสียวค่ะ”
“มีอารมณ์หรือยัง”
“มะ... มีแล้วค่ะ”
“พี่ธี อ๊า... สะ... เสียวจังค่ะ” เธอกัดนิ้วตัวเอง ขย่มตอเนื้อของปลอมด้วยความเสียว ร้องครางเสียงหลง นิ่วหน้าด้วยความกระสันสุดใจ“เร็วอีกสิครับ”“อื้อ...”“เสียวมากไหม”“มากค่ะ”“เสียวตรงไหนครับ”“ตรงร่องค่ะ”“ร่องหนูพิมพ์เยิ้มจังครับ ดูสิน้ำออกมาเต็มเลย”ธีรัชนอนมองท่อนเนื้อปลอมที่ผลุบเข้าผลุบออกในร่องเสียวไม่วางตา น้ำหวานจากร่องของเธอไหลเยิ้มออกมาจนหยดย้อยไปหมด สีหน้าของเธอเสียวซ่านสุดใจ ปากร้องซี้ด ครวญครางด้วยความรัญจวน ไม่นานก็น้ำแตกเบียดอัดสะโพกเข้าไปสุดแรง ตัวสั่นกระตุกอยู่ตรงหน้าเขา“ซี้ด...” เธอซี้ดปากอีกครั้งคุกเข่าหมดเรี่ยวหมดแรงเพราะน้ำแตกอย่างรุนแรง“หนูพิมพ์น่ะเสร็จง่าย มาครับ มาขย่มบนดุ้นของพี่รับรองว่าเสียวไม่แพ้เมื่อกี้เลย” เขารูดท่อนเนื้อไปมา รอคอยให้เธอเข้ามาเติมเต็มเชื่อมประสาน สองร่างโยกโย้สอดแทรกเสียบกายครวญครางไม่นานก็เสร็จสมอารมณ์หมายธีรัชถอนกายออกจากร่องเมียรักด้วยความรัญจวนใจ หลังจากเล่าเรื่องราวความรักของเขากับภรรยาให้บุตรสาวตัวน้อยฟังจนหลับไป อารมณ์พิศวาสก็ก่อเกิด เขาเล่าแต่สิ่งดีๆ น่ารักๆ และการจีบกันที่ก่อให้เกิดความประทับใจให้พิมพ์อัปสรฟังเพียงเท่านั้น แต
“พี่ขออีกนิดนะ ยังไม่เสร็จเลย” เขาบอกเสียงแหบพร่าก่อนจะเริ่มขยับกายรุกเร้าเข้าไปอีกครั้ง สะโพกสอบที่อัดสวนเข้าไปในร่องเสียวไม่นานก็ส่งเธอไปถึงจุดหมายปลายทาง ธีรัชพลิกร่างของเขาลงจากร่างของเธอ ก่อนจะหอบหายใจแรงๆ เธอขยับไปซุกหน้าที่อกกว้าง ลูบไล้แผงอกชื้นเหงื่อไปมา“พี่ธี”“ครับ”“เอาอีกได้ไหมคะ” คนติดใจกระซิบบอก ไล้หัวนมสีเข้มเขาเล่น“ได้สิ แต่หนูพิมพ์อย่าประท้วงแล้วกันนะครับ ถ้าพี่เอาแต่ใจไม่ยอมปล่อยง่ายๆ” เธอไม่ตอบแต่ช้อนสายตาขึ้นมองเขาแล้วจุมพิตปลายคางสากของเขาเบาๆ เป็นการตอบรับว่าเธอไหวพิมพ์สุดาร้องครางเสียงหลงหลังจากนั้น รสรักที่เขามอบให้มันแปลกใหม่ และเข้าใจแล้วว่าทำไมมารดาถึงได้ร้องครางไม่หยุดปากเช่นนั้นหลังจากนั้นอีกหนึ่งเดือน...ธามก็เข้าพิธีแต่งงานกับพิมพ์พรรณ ทั้งสองไปฮันนีมูนด้วยกันที่ต่างประเทศ พิมพ์สุดาจึงอยู่ในการดูแลของธีรัชตลอดอาทิตย์“พี่ธีขา... พอก่อนนะคะ หนูพิมพ์เมื่อยก้น” เขาใช้แรงงานเธออย่างหนักเพราะกระแทกเข้ามาจนเธอน้ำแตกแล้วแตกอีก เยิ้มไปหมดทั้งซอกขาแล้ว“เด็กดื้อ” ตั้งแต่ย้ายมาอยู่ด้วยกัน ธีรัชขี้หึงและขี้หวงมากขึ้น บางครั้งเธอก็งอนเขาที่เขาชอบฟ้องมารดาว่ามีผ
“ให้พี่กินก็พอแล้วครับ” เขาโอบกอดร่างเล็กประคองเธอไปยังเตียงนอนกว้าง ก่อนจะไล้แก้มสาวไปมาเบาๆเขาอยากเอาเธอจะแย่อยู่แล้ว รอเวลานี้มานานหลายปี วันที่จะได้หลอมรวมร่างกับเธอเป็นหนุ่ม มองเธอครางอยู่ใต้ร่าง โดนเขาเอาทุกวันจนน้ำแตก ครางว่ารักเขาสุดหัวใจ“กิน...” เธอทวนคำของเขาสีหน้าอยากรู้อยากเห็น“รับรองว่าจะติดใจ” เขากดเธอนอนลงบนเตียงหนานุ่มในห้องพักกว้างขวาง เสียงของเขาแหบพร่า สติของสาวน้อยกระเจิดกระเจิงก็ตอนที่มือหนาล้วงเข้ามาในชุดนอนของเธอ เบื้องล่างของเธอภายในไร้แพนตี้ตัวน้อยติดกาย เขาแทรกมือเข้าลูบไล้เบาๆ เกลี่ยกลีบดอกไม้หอมกรุ่นของเธอด้วยความรัญจวนใจ“อื้อ...” สาวน้อยร้องครางเสียงสั่นพร่าเมื่อเขาแทรกมือเข้ามาบดบี๋เนื้อกายส่วนนั้นมากขึ้น ความฉ่ำเยิ้มที่ไหลรินออกมาต้อนรับการรุกรานทำให้เขาครางเสียงแหบพร่า“ให้พี่เลียนะ” เขาขยับใบหน้าลงไปแนบชิดที่เนินสวาทของเธอ พิมพ์สุดาแยกขาให้เขาอย่างว่าง่าย เธอรับรู้ได้ถึงความเปียกชุ่ม เขาตวัดลิ้นอย่างชำนาญการจนทำให้เธอแตกพร่าด้วยความเสียวซ่านอีกครั้งเธอหยัดสะโพกขึ้นรับ หลับตาหอบหายใจสะท้าน แล้วรับรู้ได้ถึงอะไรบางอย่างที่ถูกป้ายมาที่เนินสาว“พี่ธีทำ
มารดาของเธอนอนอีกห้อง และลุงธามก็นอนอีกห้อง แต่เธอรู้ดีว่าคืนนี้ไม่มารดาก็ลุงธามจะต้องย้ายห้องแน่ ๆแค่คิดเรื่องนี้ท้องไส้ของเธอก็ปั่นป่วนไปหมด ใจหนึ่งก็อยากจะไปแอบดู อีกใจก็พยายามหักห้ามคิดว่าไม่สมควรเป็นอย่างยิ่ง“คืนนี้หนูพิมพ์คิดว่าคุณพ่อของพี่จะย้ายห้องหรือคุณแม่ของหนูพิมพ์จะย้ายห้อง”“คะ?” เธอยืนรอทุกคนอยู่หน้าบ้านพักเพราะว่าอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก่อนใคร สะดุ้งหันขวับไปมองคนที่มากระซิบถาม ลมหายใจของเขาเป่ารดอยู่ตรงซอกคอของเธอ ทำเอาคนถูกสัมผัสขนลุกเกรียวกราว“พี่ธีน่ะ ตกใจหมดเลย”“เมื่อกี้พี่ถามยังไม่ตอบเลย”“จะไปรู้เหรอคะ”“มาพนันกันไหม” เขายื่นหน้าเข้ามาหาเด็กสาว เธอขยับหน้าถอยห่าง แก้มสาวแดงปลั่ง“พนันทำไมคะ”“ถ้าใครชนะพนัน คนนั้นมีสิทธิ์ขออะไรก็ได้หนึ่งอย่าง”“แล้วถ้าแพ้ล่ะคะ”“คนแพ้ก็ต้องให้ในสิ่งที่คนชนะขอหนึ่งอย่างครับ” เขาพูดด้วยใบหน้าเกลื่อนยิ้ม พิมพ์สุดาครุ่นคิด กำลังชั่งใจว่าจะรับคำท้าพนันของเขาดีไหม“หรือหนูพิมพ์กลัวแพ้พนันพี่” ได้ผลตามคาดคนไม่ยอมแพ้ ไม่อยากให้ใครมาว่ารีบตกปากรับคำในทันที“ก็ได้ค่ะ”“งั้นพี่ให้หนูพิมพ์เลือกก่อน”“ให้หนูพิมพ์เลือกก่อนเหรอคะ” เธอขบคิด ปกติเ





