Italia...Ti amo หลุมพรางรัก นักวางแผน

ยืนรอคนมารับเฉย ๆ ก็ดูจะไม่ใช่พริมา หญิงสาวจึงควานหากล้องคู่หูของเธอออกจากกระเป๋าเป้ กล้องตัวเก่งที่เธอใช้มาตั้งแต่สมัยเป็นช่างภาพฝึกหัดหญิงสาวยกกล้องขึ้นแล้วโฟกัสไปยังเหล่านักท่องเที่ยวที่เดินสวนกันขวักไขว่ ผู้คนหลายเชื้อชาติ คู่รัก ครอบครัวใหญ่ ที่ตั้งใจมาเที่ยวมิลาน ก่อนจะเริ่มกดชัตเตอร์ เก็บภาพบริเวณรอบ ๆ ตัวอย่างใจเย็น ผู้คนส่วนมากแต่งกายนําแฟชั่นไม่มีใครน้อยหน้าใคร หญิงสาวแย้มยิ้มน้อย ๆ อย่างพอใจเมื่อได้รูปครอบครัวเล็ก ๆ ครอบครัวหนึ่งที่มีพ่อ แม่ ลูกเดินจูงมือกันลากกระเป๋าเดินทางผ่านด้านหน้า ใบหน้าเปื้อนยิ้มของพวกเขาดูอบอุ่นและมีความสุขเมื่อถ่ายภาพได้หลายรูปจนพอใจ หญิงสาวก็ยกแขนขวาที่สวมนาฬิกาอยู่ดูเวลาแล้วหยิบโทรศัพท์มือถือกดโทรออกเพื่อส่งข่าวหาพ่อที่อยู่เมืองไทยพริมาฟังเสียงรอสายไม่นาน เสียงห้วน ๆ ตามแบบฉบับของพ่อเลี้ยงสนิท ธนกิจ เจ้าของสวนผลไม้ส่งออกหลายร้อยไร่ของเมืองลําพูนก็ดังขึ้น“ฮัลโหล ใครวะ โทรมาตอนข้ากําลังจะนอนกลางวัน”“โห พ่อจ๋า อย่าตะคอกเสียงดังสิ” พริมาเอาหูออกห่างโทรศัพท์เมื่อได้ยินเสียงปลายสาย น้ำเสียงแข็งแถมยังพูดตะคอกเสียงดัง “พริมาจะโทรมาบอกว่าตอนนี้ถึงอิต

เขามองเธอสติแตกด้วยสีหน้าไร้อารมณ์“ถ้าคุณว่าไม่ใช่ก็ไม่ใช่ แต่ถ้ารูปผมกับลูกหลุดไปแม้แต่ภาพเดียวถึงคุณจะอยู่ในซอกหลืบไหนในอิตาลีนี้ผมก็จะลากตัวคุณมา” เขาบอกเสียงเหี้ยม แววตาข่มขู่ ก่อนจะก้มบอกลูกชาย “ไปเซโล่เราต้องหาเพื่อนน้าเราให้เจอก่อน อย่ามาเสียเวลากับยายผู้หญิงสติแตกคนนี้เลย”เยี่ยม! พอเธอบอกว่าเป็นช่างภาพและดูเหมือนตัวเองอาจจะเข้าใจผิดจริง ๆ ก็แก้อาการหน้าแหกด้วยการขู่ก่อนจะพากันเดินหนีไป เจอหน้ายายจีด้าเมื่อไรแม่จะต่อว่าให้หูชาเอาปีศาจมารับเธอแทนแองจี้ (นางฟ้า) ได้ยังไงกัน!“เออ ไปไหนก็ไปเลย” เธอพูดไล่ตามหลัง ก่อนจะบอกกับตัวเอง “จีด้านะจีด้าให้อีตาปีศาจนี่มารับได้ยังไง ช่างเถอะแม่จะปล่อยให้เดินหาจนทั่วสนามบินเลย หายังไงก็ไม่เจอ เพราะฉันจะนั่งรถไปเอง..."ทีนี้จะเดินหาจนขาลากก็ไม่เจอเธอหรอกอีตายักษ์ปีศาจ!***********************แองเจโล่เดินจูงมือลูกชายจากมาด้วยอาการหัวเสีย ผู้หญิงตัวเล็กท่าทางก๋ากั่นช่างปากคอเราะราย ถ้าเขาไม่กลัวนักข่าวจะตามกลิ่นมาคงจะจัดการสั่งสอนไปสักยก ให้รู้เสียบ้างว่าคนอย่างแองเจโล่ เจ้าพ่อวงการเรือสําราญไม่ใช่คนที่จะให้ใครมาด่าง่าย ๆ!ท่าทางไม่เกรงกลัว ป

วิลล่าส่วนตัวของเซซาโน่อยู่ติดกับริมทะเลสาบโคโม ดูภายนอกใหญ่โตอลังการ คฤหาสน์หลังงามตกแต่งด้วยสถาปัตยกรรมเก่าแก่ ดูงดงามและหรูหรา ตัวคฤหาสน์มีพื้นที่กว้างขวาง สองข้างทางล้อมรอบไปด้วยต้นไม้น้อยใหญ่เรียงราย ให้บรรยากาศถึงความเป็นธรรมชาติ แม้ยังไม่ได้ลงจากรถไปสัมผัสก็รู้ว่าอากาศดี วิวทิวทัศน์เยี่ยมขนาดไหนพริมานั่งตัวลีบอยู่ในรถลีมูซีนที่กําลังเคลื่อนตัวเข้าในบริเวณวิลล่า หญิงสาวเผลออ้าปากค้างและนึกอยู่ในใจ เธอไม่นึกว่าเพื่อนจะรวยขนาดนี้ ด้วยรู้แต่เพียงว่าจีด้าเป็นลูกสาวเจ้าของร้านเครื่องประดับในอิตาลี และที่มาเรียนต่อด้านการออกแบบอัญมณีก็เพราะจะกลับมาบริหารกิจการของครอบครัว แต่เมื่อได้ฟังจากเจ้าเด็กตัวกลมช่างพูด จีด้า เซซาโน่ คือทายาทคนเดียวของ เจราล เซซาโน่ นักธุรกิจอัญมณีที่มีร้านเครื่องประดับหลายสาขาทั่วยุโรปตลอดเวลาที่คบกัน จีด้าเป็นเพื่อนที่ดีกับเธอเสมอมา เพื่อนสาวไม่เคยโอ้อวดว่ามีฐานะร่ำรวยขนาดไหน ถึงแม้นิสัยจะแตกต่างกันสุดขั้วแต่จีด้าคือเพื่อนที่พริมาคบได้นานที่สุด เพราะเธอเป็นคนที่ทำอะไรตามอารมณ์และความรู้สึกตัวเอง ไม่ค่อยจะแคร์คนรอบข้างเท่าไรจนเพื่อนสาวบอกบ่อย ๆ ว่าเป็นผู้หญิง

เมืองโคโมนั้นเป็นเมืองที่งดงาม บ้านเรือนปลูกสร้างในสไตล์วิลล่าและบ้านพักตากอากาศของผู้มีอันจะกิน สิ่งที่ดึงดูดผู้คนให้มาเที่ยวยังสถานที่นี้ก็คือ อากาศที่บริสุทธิ์และตัวทะเลสาบที่เรียกว่าเป็นหนึ่งในทะเทสาบที่งดงามของยุโรปและใหญ่เป็นอันดับสามของอิตาลีเมื่อเรือจอดเทียบท่า เมืองที่สองสาวแวะหลังจากล่องเรือก็คือเมืองเบลลาโจ้ (Bellajo) เบลลาโจ้เป็นเมืองเล็ก ๆ อีกเมืองหนึ่งที่อยู่ติดทะเลสาบโคโม ไม่ไกลจากพรมแดนสวิตเซอร์แลนด์พริมาเก็บภาพเมืองฝั่งตรงข้ามที่ถูกขวางกั้นด้วยทะเลสาบสีสวย ริมฝั่งแม่น้ำมีหมู่บ้านเล็ก ๆ บ้านเรือนสีสันสดใสที่ปลูกสร้างเรียงรายแต่กลับดูเข้ากันและกลมกลืนกับทะเทสาบสีน้ำเงินเข้ม ป่าสีเขียวได้อย่างประหลาดทัศนียภาพที่เธอเพิ่งเคยเห็นทำให้รู้สึกตื่นตาตื่นใจ จึงไม่แปลกใจที่เพื่อนสาวอย่างจีด้าถึงมีบ้านพักตากอากาศที่โคโม ด้วยบรรยากาศดี เงียบสงบ ไหนจะความสวยงามของเทือกเขาสลับซับซ้อนที่โอบล้อมทะเลสาบเอาไว้ เมืองนี้ถือเป็นเมืองสําหรับพักผ่อน เพราะแค่เดินเล่นรอบเมือง ถ่ายรูปริมทะเลสาบก็ถือว่าเป็นการท่องเที่ยวอย่างหนึ่งเบลลาโจ้เป็นเมืองที่ต้องเดินขึ้นไปตามถนนเล็ก ๆ ที่สองฝั่งเป็นตึก

จ๋อม...เสียงวัตถุที่ตกกระทบผืนน้ำ ทำให้พริมายืนตัวแข็งและอ้าปากค้างอย่างนึกไม่ถึง ส่วนคนโยนมีสีหน้าไม่ยินดียินร้ายจีด้ายกมือขึ้นตบหน้าผากเบา ๆ ก่อนจะต่อว่าญาติผู้พี่ด้วยน้ำเสียงกรุ่นโกรธ “แองจี้! พี่ทำเกินไปแล้วนะ”แองเจโล่ตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจ “ก็แค่ซื้อใหม่ จะเอาตัวที่ดีที่สุดเลยก็ได้ พี่ไม่ต้องการให้ลบเพราะถ้าตุกติกทีหลังจะทำยังไง ทำลายไปเลยง่ายกว่า จีด้าถามเพื่อนตัวเองก็แล้วกันว่าต้องการเท่าไร จะเพิ่มค่าเสียเวลาสักนิดพี่ก็ไม่มีปัญหา...”“พี่นี่มัน...” จีด้าเหลือทนตั้งท่าจะต่อว่าชุดใหญ่ ทว่าเจ้าของกล้องที่ยืนช็อกตัวแข็งบัดนี้เดินเข้ามาใกล้ก่อนจะ จับข้อมือเธอบอกเป็นเชิงให้หยุดต่อเถียงกัน“ไม่เป็นไรจีด้า”“เห็นไหม เจ้าตัวเขายังบอกว่าไม่เป็นไร” ชายหนุ่มบอกด้วยน้ำเสียงของผู้ชนะ ก่อนจะหันไปเอ่ยถามผู้หญิงปากจัดที่ตอนนี้ยืนหน้าซีด สีหน้าราบเรียบไร้อารมณ์ข้างญาติสาว “แล้วจะเอาค่าเสียหายเท่าไรก็รีบบอกมา...”“ฉันไม่ต้องการเงิน” เธอบอกใบหน้าที่ซีดขาวเพราะตกใจและเสียใจที่กล้องแสนรักถูกโยนไปต่อหน้าต่อตาเชิดขึ้น สองมือกําหมัดแน่นเพราะอารมณ์คุกกรุ่นที่อยู่ในอก“ไม่เอาเงิน?” เขาเลิกคิ้วอย่างสงสัย