Secret(ary) Love ขอโทษทีพอดีแค่เผลอใจ

“ขอโทษนะคะกร ฟ้าขอเลื่อนนัดเป็นพรุ่งนี้แทนนะคะ”

“ไม่เป็นไรที่รัก งานคุณยุ่งผมเข้าใจ”

“ขอบคุณที่เข้าใจกันนะ สุขสันต์วันครบรอบ7ปีนะคะ”

“เอ่อ..ฟ้าใหม่”

“คะ?”

“ผมรักคุณนะ”

“ฟ้าก็รักคุณค่ะกร” ใบหน้าเรียวสวยแต้มไปด้วยรอยยิ้มเมื่อได้ยินปลายสายบอกคำหวาน เขาตอบกลับอย่างอ่อนโยนก่อนจะวางสายจากกัน

“ช่อดอกไม้ของคุณผู้หญิงได้แล้วค่ะ” พนักงานร้านดอกไม้เอ่ยขึ้นพร้อมยกช่อดอกลิลลี่สีขาวช่อใหญ่ห่อด้วยกระดาษสีชมพูอ่อนผูกโบด้วยริบบิ้นสีทองอย่างประณีต

“ช่วยเขียนการ์ดให้หน่อยนะคะ เอาเป็นตามโน๊ตนี้เลยค่ะ” เธอยื่นกระดาษโน๊ตที่ถูกพับยู่ยี่ให้พนักงาน

‘Happy Anniversary 7th Always love you naka Korn’

วันนี้เป็นวันครบรอบ 7 ปีของเธอกับแฟนหนุ่ม หญิงสาวที่งานยุ่งอ้างว่าวันนี้ไปตามนัดไม่ได้แล้วเพราะติดงานด่วน แต่ความจริงเธอต้องการไปเซอร์ไพรส์เขาต่างหาก ไหนๆ พรุ่งนี้ก็เป็นวันหยุดเธอจึงตั้งใจจะใช้เวลาช่วงวันหยุดกับคนที่รักเพื่อฉลองช่วงเวลาสำคัญ

:

ไม่นานนักนภาภัสก็เดินมาหยุดอยู่ที่หน้าประตูห้องบนคอนโดหรูตั้งอยู่ในใจกลางเมือง เธอคิดในใจว่าถ้าแอบเข้าไปเงียบๆ คงจะทำอีกฝ่ายรู้สึกแปลกใจไม่น้อยจึงไม่ได้กดกริ่งเรียกและถือวิสาสะใช้คีย์การ์ดที่แฟนหนุ่มให้ไว้แตะประตูเข้ามาก่อนจะค่อยๆ ปิดประตูอย่างเงียบเชียบ

ในห้องมืดสนิทเพราะไฟถูกปิดเอาไว้ มีเพียงแสงสว่างรอดออกมาจากช่องประตูห้องนอนพร้อมเสียงเพลงบรรเลงคลอเป็นสัญญาณว่าเขาน่าจะอยู่ในห้อง นภาภัสก้าวเท้าอย่างระวังเพื่อไม่ให้เกิดเสียง อีกอึดใจนิ้วมือเรียวยาวก็จะเอื้อมไปถึงลูกบิดประตูแต่ก็ต้องชะงักเมื่อมีเสียงดังกลบเสียงเพลงทะลุออกมาเข้าหู เป็นเสียงที่เธอไม่ควรจะได้ยิน

“หนูเสียวค่ะพี่กร.. อ๊ะอื้อ” เสียงร้องครางอย่างมีอารมณ์ดังทะลุประตูที่ปิดกั้นไว้ออกมา

“เจ็บนิดหนึ่งนะคะคนดี” เสียงที่คุ้นหูดังขึ้น ไม่ผิดแน่นี่คือเสียงของคนรัก

“พี่กรขา ยะอย่า..อ๊ะ..”

เสียงที่ได้ยินทำเอาดอกไม้ช่อใหญ่ที่ถืออยู่ก่อนหนักอึ้งขึ้นมาทันที

“เดี๋ยวนะ” เสียงช่อดอกไม้ตกกระทบลงพื้นทำให้คนในห้องนอนหยุดกิจกรรมกันไว้ก่อน ทิวากรรีบลุกมาหยิบผ้าขนหนูพันรอบเอว เขาเปิดประตูห้องออกมาเจอเพียงช่อดอกลิลลี่ที่หล่นอยู่บนพื้น กลีบของมันกระจัดกระจายอยู่บริเวณเดียวกัน เมื่อหยิบขึ้นมาพลิกการ์ดที่มาคู่กันอ่านก็รู้ได้ทันทีว่าใครที่เป็นเจ้าของ

“มีอะไรคะพี่กร” หญิงสาวเจ้าของเสียงครางเมื่อครู่เดินออกมาในขณะที่ใช้เพียงผ้าห่มคลุมร่างกาย

“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ อย่าสนใจเลย” ทิวากรโยนช่อดอกไม้ทิ้งลงข้างเตียงอย่างไม่ไยดีก่อนจะผลักหญิงสาวล้มลงบนเตียงเพื่อสานต่อสิ่งที่ทำค้างไว้

“เรามาสนุกกันต่อเถอะ” เขาค่อยๆ ดึงผ้าห่มออกเผยให้เห็นเรือนร่างอันน่าพิสมัยก่อนจะโน้มตัวลงไปบดซอกคอโดยไม่สนใจว่าสิ่งที่ตัวเองทำอยู่นี้สร้างบาดแผลให้เจ้าของช่อดอกไม้ไว้เจ็บแสบเพียงใด

:

- TBC -

#เลขาของราวิน