บทที่ 11🔥

รุ่งเช้าแสงแดดอ่อนๆ แยงตาจน โคกิยะ สะดุ้งตื่นขึ้นมาในสภาพที่ร่างกายปวดร้าวไปทั้งตัว เขาพบว่าตัวเองนอนอยู่บนกองฟางสะอาดในเขตวัวนมที่คุ้นเคย กลิ่นอายของธรรมชาติกลบกลิ่นคาวกามที่ติดตัวมาเมื่อคืนไปจนเกือบหมด แต่ความรู้สึกหน่วงตึงที่ช่องทางรักยังคงย้ำเตือนให้รู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนไม่ใช่ความฝัน

โคกิยะค่อยๆ ยันกายลุกขึ้นอย่างทุลักทุเล ก่อนจะหันไปเห็น ลูกวัวตัวแสบ ที่วิ่งวนไปมาและตอนนี้มันกำลังเดินนวยนาดกลับมาหาหน้าแป้นแล้นไม่ทุกข์ร้อนและปลอดภัยดี ไม่ได้รับบาดเจ็บหรือมีรอยขีดข่วนใดๆ ราวกับว่าพี่น้องวัวชนพวกนั้นแค่ขู่..

จงใจปล่อยมันกลับมาโดยไม่แตะต้องแม้แต่เส้นขนคืออะไร?

เรื่องที่จะกินมันคือ…เรื่องล้อเล่นสินะ!

“กลับมา…ได้ยังไงนะ นึกไม่ออกเลย”

โคกิยะเหม่อมองลูกวัวที่เดินมาคลอเคลียข้างกาย ความรู้สึกภายในตัวเขามันเปลี่ยนไป ร่างกายที่ถูกเติมเต็มในฤดูผสมพันธุ์อิ่มเอมเพราะถูกเติมเต็มจนล้นปรี่ด้วยน้ำกามของสามพี่น้องวัวชนทิ้งร่องรอยความรู้สึกเอาไว้ในที่ที่ลึกที่สุด

วัวนมที่เคยใสซื่อและหวาดกลัวต่อพละกำลังที่ป่าเถื่อน บัดนี้ความรู้สึกนั้นถูกอาการติดสัดทำก้าวข้ามเส้นแบ่งบางอย่างไปเสียแล้ว

ไม่ใช่แค่วัวหนุ่มไร้เดียงสาอีกต่อไป แต่เป็นผู้ที่ผ่านการสั่งสอนให้เป็นผู้ใหญ่อย่างโชกโชนเพียงคืนเดียวสัญชาตญาณบางอย่างที่หลับไหลถูกปลุกให้ตื่นขึ้นจนได้

ขณะที่ยืนมองลูกวัวน้อยกินหญ้าอย่างสงบในท้องที่ยังคงร้อนระอุจากภายใน มันนึกถึงรูปร่างกลิ่นกายรสชาติน้ำกามแสนจะลามกยังคงชัดเจนพอนึกถึงใบหน้าขาวใสก็พลันเปลี่ยนสีเป็นแดงเรื่อลึกๆ ในใจรู้ว่าต่อให้จะกลับมาอยู่ในเขตที่ปลอดภัยแค่ไหน แต่ร่างกายนี้ก็ได้เปลี่ยนไปแล้ว

…

หลายวันต่อมาทุกค่ำคืนความรู้สึกร้อนวูบวาบร่องรักขับน้ำหวานออกมาไม่หยุด

“อืออ ทำไมนอนไม่หลับเลย..”

ฟึ่บบบ~

“หน้าอกคัดชะมัด เต่งจนบวมไปหมดตรงนั้นก็..”

ฟื้บบ~ “แฉะจัง”

ท่ามกลางความมืดรูรักทั้งเสียวซ่านเปียกปอนน้ำเงี่ยน ควยขาวอวบกลางหว่างขาบดเบียดเสียดสีกับท่อนขาไปมา

“อือออ ซี้ดดดด”

ร่องรักส่ายไปมาเอาแต่คิดถึง ควยใหญ่ที่เคย ทะลวงเข้ามามิดด้าม ความร้อนแรงที่ลืมไม่ลงนั้นทำให้ปลายนิ้วของชูจิคว้านลึกเข้าไปในร่องหลังฝ่ามือหนึ่งขยำขยี้อกอวบปลิ้น

หมั่บบ!

โคกิยะขยับก้นงอนอวบถ่างขาออกกว้างรูแคบสีชมพูเปิดอ้าชอนไชนิ้วยาวของตัวเองแทรกผ่าน รูหีรักที่ชุ่มแฉะ กดเข้าออกเป็นจังหวะ

ฟุ่บบๆๆ

​ร่างขาวอวบนอนพลิกตัวไปมาอยู่บนทีกระสับกระส่ายด้วยความทรมาน ความร้อนในช่องท้องเดือดพล่านหลับไม่ลง ยอดอกตั้งตึงชูชันขึ้นมาจนแข็งเป็นไต โคกิยะพยายามเอื้อมมือมาแตะเบาๆ แค่ปลายนิ้วสัมผัส ความเสียวซ่านก็แล่นปราดจากยอดอกลงไปถึงร่องที่เปียกแฉะจนโคกิยะต้องสะดุ้งเฮือก

​"อึก... แค่จับก็เสียวแล้วเหรอ...ร่างกายไวสัมผัสเกินไปแล้ว อาาา"

​โคกิยะนอนหอบหายใจแรง พลิกตัวนอนหงายแล้วอ้าขาแยกออกกว้าง ขยับก้นถูไถไปมากับที่นอนเพื่อบรรเทาความคันคะเยอที่ข้างใน ยกมือขึ้นบีบขยำเต้าอวบของตัวเองอย่างแรงจนน้ำนมสีขาวเริ่มซึมออกมาเป็นหยดๆ เลอะไปทั่วอกขาวเนียน

​ไม่รอช้า โคกิยะจัดการใช้นิ้วเรียวแหย่แทรกเข้าไปใน รูหีที่บานเยิ้มทันที จังหวะแรกที่นิ้วมุดเข้าไป โคกิยะก็เด้งสะโพกรับนิ้วแรงๆ ราวกับกำลังโดน ควย เย็ด

​แจ่ะ... สวบ... แจ่ะ...

​"อ๊า... เสียวรูจัง...อ้ะ อ๊าาาา"

​โคกิยะร่อนเอวเด้าขย่มใส่นิ้วตัวเองอย่างลามก ท่าทางร่านเร่าไม่เหลือคราบวัวนมใสซื่อแม้แต่น้อย

“อ่ะ อื๊อออ สะ เสียว ซี้ดดดด แต่ไม่พอ อูยยย แค่นิ้วไม่พอ”

สวบๆๆๆๆ

โคกิยะกระแทกนิ้วเข้าออกจนสุดโคน รัวจังหวะรวดเร็วเหมือนคนบ้า มือที่ว่างอยู่ก็รูดดึงแกนกลางของตัวเองไปมาจนน้ำเงี่ยนยืดเป็นสายน้ำนมที่ไหลซึมจากหน้าอกหยดลงมาผสมกับน้ำรักที่เยิ้มออกมาจากร่องแคบจนที่นอนเปียกแฉะไปหมด

ปั่บๆๆๆๆ

“อู้วววว ตรงนี้มัน ส เสียวจัง”

​โคกิยะบิดเร้าก้นงอนไปมา เด้งรับนิ้วที่กระแทกเข้าออกรัวๆ จนเนื้อปลิ้นออกมาตามจังหวะ ปากบางอ้าค้างครวญครางน้ำลายยืดย้อย ดวงตาปรือปรอยมองร่างอวบขาวของตัวเองที่กำลังร่อนเอวเด้าใส่นิ้วอย่างหิวโหยราวกับไม่ใช่วัวขี้อานตัวเดิม

​"ฮืออ... เสียว อยากได้ ควยใหญ่ๆ เข้ามารูนี้ เข้ามาลึกๆ เลย... อ๊าาาา...!"

โคกิยะนอนหงายกางขาแบะกว้างขาทั้งสองข้างถ่างกว้างจนสุด เผยให้เห็นรอยแยกที่แฉะชุ่มไปด้วยน้ำหล่อลื่นจนเยิ้มออกมาตามง่ามขา รูรักกำลังขมิบตอดรัวๆ อย่างหิวโหย อกอวบอิ่มตั้งเต้าเด้งดึ๋งจากกสั่นไหวตามจังหวะหอบหายใจแรง

“มะ ไม่ไหวแล้ว”

พร้วดดด!!

“อ๊าาาาา!!”

…

สามวันผ่านไป...

ในเขตของวัวเนื้อ ค่ำคืนนี้คึกคักไปด้วยงานปาร์ตี้สวิงกิ้งที่จัดขึ้นเพื่อระบายความใคร่ บรรยากาศเต็มไปด้วยกลิ่นคาวกามและเสียงครางระงม

คานะโอะ โทมะ และชูจิ ต่างอยู่ในสภาวะงุ่นง่านหงุดหงิด พวกมันพยายามจะหาที่ระบายกับวัวเนื้อตัวเล็กตัวน้อยที่แก้ผ้าคอยท่าอยู่ แต่ทันทีที่เห็นร่างของวัวเนื้อเหล่านั้น ความกระหายที่เคยมีกลับมอดดับลงสนิท

"แม่งเอ๊ย! ทำไมมันไม่ได้เรื่องแบบนี้วะ?"

ชูจิสบถลั่น มือที่บีบเค้นเต้านมของวัวเนื้อตรงหน้ากลับไม่รู้สึกถึงความฟินแม้แต่นิด

แก่นกายที่ควรจะผงาดยังคงอ่อนปวกเปียกไม่ตอบสนองต่อแรงยั่วยวนเลยสักนิด

"มึงก็ด้วยเหรอ?" โทมะหงุดหงิดจนพาลเตะโต๊ะเหล้าที่ตั้งอยู่ข้างๆ "กูให้มันอมจนน้ำลายยืดแล้วเนี่ย ควยกูยังไม่กระดิกเลยสักนิด! แม่ง... ทำไมจืดชืดอย่างงี้วะ?"

คานะโอะนั่งกระดกเหล้าเข้าปากด้วยใบหน้าที่บูดบึ้ง ดวงตาคมกริบของเขากวาดมองไปรอบวงด้วยความรู้สึกงุ่นง่านอย่างประหลาด

ภาพวัวเนื้อพวกนี้ดูไร้รสชาติไปหมดเมื่อเทียบกับความร้อนแรงและร่องรักที่บานอ้าตอดรัดของวัวนมตัวนั้น ความหงุดหงิดพุ่งพล่านจนพาลไปทั่ว ตวาดไล่วัวเนื้อที่เข้ามาใกล้จนทุกคนต้องเผ่นหนีออกจากโรงนาไป

"กูหงุดหงิดโว้ย! ควยกูไม่มีอารมณ์ แม่งไม่แข็งได้ไงวะ!"

คานะโอะตะคอกใส่ความว่างเปล่า หัวใจของมันเต้นผิดจังหวะเมื่อนึกถึงกลิ่นหอมอ่อนๆ ของโคกิยะที่ไม่มีทางหาได้จากวัวเนื้อพวกนี้ ความอยากที่พุ่งสูงขึ้นกลายเป็นความงุ่นง่านจนพวกมันแทบคลั่ง ยิ่งพยายามระบายเท่าไหร่ก็ยิ่งไร้ผล สภาพพวกมันตอนนี้เหมือนสัตว์ป่าที่ถูกขังในกรงแห่งความต้องการของตัวเอง... ความต้องการที่มีเพียงวัวนมซื่อบื้อตัวนั้นเท่านั้นที่จะตอบสนองได้

ความหงุดหงิดที่อัดอั้นมาสามวันเปลี่ยนเป็นแผนการร้ายในหัวของคานะโอะทันที ในเมื่อร่างกายของพวกมันปฏิเสธวัวชนทุกคนและโหยหาแต่วัวนมซื่อบื้อตัวนั้น พวกมันจึงไม่คิดจะทนอยู่อย่างหงุดหงิดงุ่นง่านอีกต่อไป