Mag-log in“อื้ออออ”
ซีเดย์นอนหลับอยู่ตรงที่โซฟาตัวเล็กหน้าห้องนอน โซฟานั้นเล็กจนเธอต้องขดตัวนอนทำให้นอนหลับไม่สบายแทบทั้งคืน เพียงเพราะไม่กล้าเข้าไปนอนในห้องกับเขาด้วยไม่รู้ว่าเขาหายไม่พอใจเธอหรือยัง
พอรุ่งสางที่เธอตั้งนาฬิกาปลุกเอาไว้ที่ตอนตีห้า เธอก็รีบตื่นขึ้นมาและก็เดินไปยังบ้านหลังใหญ่เพื่อไปเข้าครัวเพื่อให้แม่ครัวสอนเธอทำอาหาร ก่อนจะรีบเอาอาหารเช้านั้นกลับมาที่บ้านหลังเล็กเพื่อตั้งโต๊ะ
“มื้อเช้าเสร็จเรียบร้อยแล้วนะคะ พี่แมกซ์จะทานเลยไหม”
หญิงสาวที่สภาพหน้าตาอิดโรยอย่างเห็นได้ชัดเดินไปหาผู้เป็นสามีที่เพิ่งเดินออกมาจากภายในห้องด้วยรอยยิ้มกลบเกลื่อนอาการเหนื่อยล้าทั้งหมดของเธอเพื่อเสนออาหารเช้าที่ไปตั้งใจทำมาด้วยตัวเองให้กับเขา
“ไม่”
เสียงหนาปฏิเสธโดยไม่ฉุกคิดแม้แต่นิดเดียว ก่อนจะรีบเดินออกจากบ้านไปเพราะมีเรื่องเร่งด่วนให้ต้องทำ และต้องแวะเข้าไปที่บริษัทด้วยเพราะยังมีงานอีกหลายอย่างที่ต้องยกให้ผู้ช่วยเป็นคนทำแทนในระหว่างที่เขาหันหน้าเข้าวงการมาเฟีย
“ขับรถดีๆนะคะ”
ซีเดย์ยิ้มส่งเขาตรงหน้าประตูบานที่เป็นเพียงประตูบานเล็กๆ โบกไม้โบกมือให้เขาทั้งที่เขาไม่ได้หันหลังกลับมามองเธอเลยก็ตาม ก่อนจะปิดประตูบ้านลงแล้วเดินกลับเข้าบ้านด้วยอาการคอตกหมดแรง
“น่ากินทั้งนั้นเลย เดี๋ยวซีเดย์จัดการเองก็แล้วกัน”
แล้วเธอก็กลับมานั่งลงที่โต๊ะอาหารที่มันมีที่นั่งเพียงสองที่เท่านั้นแต่ก็กลับมีเธอมานั่งเพียงคนเดียว ลงมือกินมื้อเช้าฝีมือตัวเองพร้อมกับน้ำตาที่ปริ่มอยู่ตรงขอบตาเตรียมจะไหลออกมาจนอิ่ม
เธอเก็บอาหารส่วนที่เหลือลงถังขยะและล้างจานด้วยตัวเธอเองทั้งที่ปกติแล้วมีคนล้างให้ตลอดไม่เคยทำอะไรแบบนี้เองเลย
ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องนอนเพื่อเก็บเตียงนอนให้กับเขา และออกมาทำความสะอาดตัวบ้านเพื่อรอต้อนรับเขากลับมาบ้านในตอนเย็นอีกครั้ง
“เอ๊ะ ต้องซักผ้ารีดผ้าอีกใช่ไหม ยังนอนไม่ได้ซินะ”
ซีเดย์เธอกำลังจะเอนหลังลงนอนเพื่อพักสายตาสักหน่อยก่อนจะไปเรียนทำอาหารเย็นกับแม่ครัวที่บ้านใหญ่
แต่เธอกลับนึกขึ้นได้ว่าในฐานะภรรยาเธอจำต้องซักผ้ารีดผ้าให้สามีของเธอด้วย ร่างเล็กรีบเด้งตัวขึ้นจากโซฟาในทันที แล้วเดินตรงไปที่ตะกร้าผ้าเพื่อเก็บเสื้อผ้าที่เขาใส่แล้วรวมไปถึงของเธอออกไปซัก
โชคดีที่บ้านหลังเล็กนี้มีเครื่องซักผ้าแถมด้วยเครื่องอบผ้า ทำให้เธอไม่ต้องลงแรงด้วยตัวเองมากนัก แต่เครื่องรีดผ้ากลับไม่มีและเธอก็เริ่มต้องพยายามด้วยตัวเอง
“โอ๊ย”
ซีเดย์ที่เพิ่งจะเคยรีดผ้าครั้งแรกกำลังดูคลิปสอนรีดผ้าไปด้วยและลงมือทำไปด้วย แต่แล้วนิ้วของเธอก็ถูกเตารีดร้อนๆนาบเข้าให้แทนเนื้อผ้า ทำเอาเธอร้องเสียงดังออกมาด้วยความเจ็บปวด ก่อนจะเผลอปล่อยเตารีดลงไปบนผ้าแล้วลืมทิ้งเอาไว้
“ตายแล้ว”
กลิ่นผ้าไหม้คละคลุ้งไปทั่วบ้านจนเธอต้องก้มลงมาดูแล้วปล่อยนิ้วนั้นให้เจ็บล่วงหน้าไปก่อน เมื่อเสื้อเชิ้ตสีขาวของเขากำลังไหม้เพราะความร้อนจากเตารีด
“ทำยังไงดีล่ะ เสื้อตัวนี้ยังใหม่ๆอยู่เลยด้วย”
เธอรีบยกเตารีดออกจากเสื้อเชิ้ตนั้นในทันที ก่อนจะสำรวจความเสียหายที่เห็นว่ามันเป็นรูไหม้ขนาดใหญ่เท่ากับเตารีด
ถึงกับคิดหนักเมื่อนึกถึงหน้าเจ้าของเสื้อว่าถ้าเขามาเห็นสภาพเสื้อผ้าของเขาเป็นแบบนี้คงได้ดุเธอดังลั่นบ้านแน่ๆเลย
“ออกไปหาซื้อใหม่ดีกว่า”
เมื่อคิดได้แบบนั้น ซีเดย์ก็รีบหยิบกระเป๋าสะพายเดินออกจากบ้านหลังเล็กในทันทีเพราะเธอรู้จักร้านเสื้อยี่ห้อนี้เป็นอย่างดีว่าตั้งอยู่ที่ไหน พร้อมกับโทรหาคนขับรถส่วนตัวไปด้วยเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา ด้วยทุกอย่างต้องเรียบร้อยก่อนมืดค่ำที่เขาจะกลับเข้าบ้าน
“จะไปไหนเหรอซีเดย์”
เพียงพอใจผู้เป็นแม่เลี้ยงเห็นว่าลูกสาวกำลังรีบร้อนเดินไปจะขึ้นรถที่มาจอดรออยู่ อดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง
“ไปห้างนะคะ แม่ไปด้วยกันไหมคะ”
“ไม่จ๊ะ ว่าแต่ลูกมีธุระอะไรด่วนหรือเปล่าถึงได้ดูรีบร้อนขนาดนี้”
“นิดหน่อยนะคะ เดี๋ยวหนูรีบกลับมานะคะ”
ซีเดย์ไม่บอกเรื่องที่เธอทำเสื้อของสามีพังไปแล้วกับใครทั้งนั้นเพราะกลัวว่าเรื่องจะไปถึงหูเขาได้ เธอจำต้องเก็บทุกอย่างเป็นความลับและก็รีบออกไปซื้อเสื้อตัวใหม่ทันที
เธอค่อนข้างรู้ดีว่าร้านเสื้อยี่ห้อโปรดของแมกซ์นั้นอยู่ตรงไหนของห้าง และเธอก็เป็นลูกค้าขาประจำของร้านซะด้วยเพราะมาซื้อเสื้อให้เขาบ่อย แต่เขาไม่เคยรู้เพราะส่วนมากเธอก็ใช้ชื่อแม่เลี้ยงแอบอ้างออกไปเพื่อให้เขารับของเธอและใส่เสื้อผ้านั้น
หลังจากซื้อเสื้อเสร็จเธอก็เดินไปหาซื้อมื้อเย็นกลับไปด้วยเพราะนี่ก็ใกล้ได้เวลาอาหารเย็นแล้วถ้าจะกลับไปเรียนทำอาหารตอนนี้ก็เกรงว่าจะไม่ทันการณ์
และแน่นอนว่าเธอเลือกซื้อเป็นอาหารไทยรสจัดจ้านอย่างเช่นอาหารใต้ร้านประจำของเขากลับไป แม้เธอจะกินแทบไม่ได้เพราะมันเผ็ดมากก็ตาม แต่เพื่อเอาใจเขาคนอย่างเธอก็จำยอมต้องกินเผ็ดให้ได้
แถมด้วยการแวะซื้อขนมติดไม้ติดมือไปฝากเขาด้วยอีก เพราะพรุ่งนี้กะว่าจะห่อพวกกาแฟกับขนมเล็กๆน้อยๆให้เขาไปกินที่บริษัทเพื่อว่าจะหิวระหว่างวันจะได้มีรองท้องเอาไว้
“จะให้พี่พรากผู้เยาว์แล้วติดคุกเลยใช่ไหม”ใช่ว่าเธอจะลำบากมาคนเดียวซะที่ไหนกว่าจะได้รักกันแบบนี้ เขาซิลำบากกว่าเธอมาตั้งแต่แรก เพราะต้องหักห้ามใจมาโดยตลอดไม่ให้ทำอะไรที่มันล้ำเส้น ทั้งความเป็นพี่น้องและก็อายุที่เธอตามหลังเขาอยู่ตั้งสองปี“พี่แมกซ์”“เด็กหนุ่มวัยสิบหกกำลังนั่งอ่านหนังสืออย่างเคร่งเครียดเพราะพรุ่งนี้มีสอบ เด็กสาววัยสิบสี่ดันวิ่งเข้ามาขโมยจูบแรกของเขา”ทุกอย่างมันเริ่มขึ้นในวันที่เขากำลังเป็นเด็กหนุ่มเต็มตัวความรู้สึกนึกคิดมีอย่างเต็มที่หรือมันอาจมีมาก่อนหน้านี้แต่กลับไม่เคยถูกเธอยั่วยวนมาก่อน เขาก็เลยไม่รู้ว่ามันจะรุนแรงถึงกับที่เขาต้องพึ่งพานิ้วมือของตัวเองเป็นครั้งแรกนั้น และมันก็ทำให้เขาจดจำได้ดีว่าเริ่มรักและใคร่ในตัวเธอตั้งแต่วันนั้น แต่ในฐานะพี่ชายคนโตและมีเธอเป็นน้องสาวคนเล็ก เขาก็ทำได้แค่หักห้ามใจเอาไว้และบึ้งตึงใส่เธอ“จูบแรก?”คนตัวเล็กมองใบหน้าหล่อคมที่กำลังเล่าเรื่องนั้นนิ่
@ 3 เดือนต่อมา“ซีเดย์ แช่น้ำตั้งนานแล้วทำไมยังไม่ขึ้นอีกครับ เดี๋ยวก็ไม่สบายหรอก”แมกซ์ยังคงทำตัวเหมือนเดิม ดูแลเมียตัวน้อยกับลูกในท้องเป็นอย่างดี แม้ไม่ได้เข้าใกล้ก็ยังคงดูแลเธออยู่ห่างๆเธออยู่ในห้องน้ำที่ไม่ได้ปิดประตูเพราะเขาไม่อนุญาตให้ปิดด้วยความเป็นห่วงกลัวว่าเธอจะเป็นอะไรและเขาจะมองไม่เห็น ส่วนเขาก็คอยถามเธออยู่ตรงหน้าประตูห้องน้ำไกลๆตรงนู้นเพื่อไม่ให้กลิ่นกายเขาลอยไปถึงเธอได้“พี่แมกซ์”ซีเดย์หันใบหน้าที่แสนสดใสไปมองตามเสียงที่เขามาเรียกเธอด้วยความเป็นห่วง รอยยิ้มสดใสเผยตามไปด้วย“เหม็นพี่เหรอ ได้เดี๋ยวพี่ออกไปก่อนนะ แต่ซีเดย์ต้องขึ้นจากน้ำเลยนะ”แมกซ์พอได้ยินเสียงเมียเรียกก็พาลใจหาย ถึงกับรีบก้มหน้าหันหลังเตรียมจะเดินออกไปนี่เขายังไม่ได้เข้าใกล้เธอเลย ยังเห็นหน้าเธอไม่ชัดเลยด้วยซ้ำไป ลูกน้อยก็กีดกั้นพ่อแสนดีอย่างเขาไม่ให้ได้เจอหน้าแม่ซะแล้ว“เข
“หมอเข้าไปตรวจหรือยัง”ร่างสูงยืนเด่นอยู่หน้าห้องฉุกเฉินของทางโรงพยาบาลที่เป็นหนึ่งในธุรกิจของตระกูล เรียกเอาสายตาของพยาบาลสาวๆหลายๆคู่ที่ทำงานกันอยู่ตรงนั้นให้หันไปมอง แต่เขากลับไม่สนใจใคร กลับตะคอกเสียงดังออกไปเพื่อถามอาการเมียของเขากับลูกน้องที่ยืนอยู่ตรงนั้น“เข้าไปแล้วครับ”วินรีบรายงานออกไปก่อนที่เจ้านายจะโมโหด้วยความไม่ได้ดั่งใจมากไปกว่านี้“อืม”แมกซ์พยักหน้าอย่างรับรู้ว่ามีหมอรักษาเมียของเขาแล้ว ก่อนมือหน้าจะผลักประตูห้องฉุกเฉินให้เปิดออกเพื่อจะเข้าไปดูเธอใกล้ๆที่ในห้องนั้น เพราะเพียงแค่หมอเข้าไปแล้วก็ใช่ว่าจะรักษาอย่างดีซะเมื่อไหร่ ทุกอย่างต้องอยู่ในสายตาของเขาเท่านั้นถึงจะปลอดภัยเป็นที่สุด“นายครับ เขาไม่ให้ญาติเข้าไปนะครับ”วินรีบห้ามเจ้านายเอาไว้ ด้วยคำพูดที่เขานั้นเคยถูกพวกพยาบาลและก็หมอห้ามเอาไว้ก่อนหน้านี้ แต่โชคยังดีที่มีลูกน้องของเจ้านายบางคนเป็นหมออยู่ที่นี่เลยเข้าไปดูแลนายห
“ไปเตรียมรถเดี๋ยวนี้”แมกซ์ตะโกนสั่งลูกน้องดังลั่นบ้านพร้อมกับวิ่งตัวปลิวออกมาจากภายในห้องตรงไปหาเมียตัวน้อยในทันที“ครับนาย”ลูกน้องก็วิ่งกันให้วุ่นทั้งบ้านรีบทำตามคำสั่งของเจ้านายในทันที เตรียมรถของเจ้านายและขบวนรถติดตามพร้อมเพรียงกันที่หน้าบ้าน“ซีเดย์ เป็นอะไรไหม ซีเดย์”ร่างสูงของมาเฟียหนุ่มที่ยังไม่ได้ใส่เสื้อให้เรียบร้อยวิ่งตรงเข้าไปหาร่างเล็กที่ยังคงนั่งกอดชักโครกอยู่ภายในห้องน้ำ เข้าไปประคองร่างเล็กขึ้นอุ้มในทันทีด้วยความที่เป็นห่วงไม่สนแล้วว่าเนื้อตัวจะหอมถูกใจเธอหรือยัง แล้วรีบพาร่างนุ่มนิ่มนั้นไปขึ้นรถในทันที“อือ แหวะ”แต่ยังไม่ทันได้ขึ้นรถไปโรงพยาบาล ซีเดย์ก็อาเจียนออกมาอีกระลอกในทันทีที่ถูกสามีอันเป็นที่รักทั้งกอดทั้งอุ้มเอาไว้แบบนั้น กลิ่นเหม็นที่อยากจะบรรยายคละคลุ้งไปทั่วจนเธออดทนเอาไว้ไม่ได้และปลดปล่อยมันออกมาด้วยการอาเจียนใส่เขา“อือ ซีเดย์ ไ
“ซีเดย์โกรธพี่เหรอครับ”คำแรกที่เขาพูดในทันทีที่หากุญแจเปิดประตูเข้าไปในห้องนอนเล็กได้คือคำถามที่เขาต้องการคำตอบ ด้วยเขาค่อนข้างฉลาดน้อยในเรื่องความรู้สึกของผู้หญิง กลัวว่าจะไปทำพลาดเข้าตรงไหนให้ต้องทะเลาะกันใหญ่โตอีก ถ้าเธอโกรธหรือไม่พอใจอะไรเขาจะได้รีบแก้ไขซะเดี๋ยวนี้“เปล่า”ซีเดย์หันไปมองใบหน้าของเขาที่เต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อนั้นเพียงเล็กน้อยก่อนจะหันหน้ากลับไปมองยังบานหน้าต่างที่ถูกผ้าม่านผิดเอาไว้ต่อเธอไม่ได้โกรธเคืองอะไรเขามากมายหรอกแค่ไม่พอใจคำพูดบางคำเท่านั้น แต่อารมณ์ของเธอไม่ควบคุมไม่ได้จริงๆ มันดันเล่นใหญ่ออกมาแล้วก็จบไม่ลงด้วยนะ ยิ่งเห็นหน้าเขาก็ยิ่งโมโหใหญ่โตราวกับเขาทำผิดมหันต์ไม่ใช่แค่พูดไม่เข้าหูเท่านั้น“พี่ขอโทษนะ ต่อไปจะพูดอะไรทำอะไรจะคิดให้ดีกว่านี้ จะไม่ทำให้ซีเดย์ต้องเสียใจอีก”คำปฏิเสธสั้นๆของเธอนั้นทำให้เขารู้ในทันทีเลยว่ากำลังเป็นผัวที่ไม่ดีพอ กำลังทำให้เธอไม่พอใจ ก็คงเป็นเพราะคำพูดบางคำของเขานั้
“ผมขอตัวก่อนนะครับ ทุกคนตามสบายเลยนะครับ ไอ้ต้าร์ดูแลแขกด้วย”ร่างสูงโปร่งของมาเฟียหนุ่มรีบวิ่งแจ้นตามเมียไปติดๆทั้งที่มีแขกนั่งกันอยู่เต็มบ้าน ก็เมียสำคัญกว่าแขกจะปล่อยให้เมียงอนไปแบบนั้นแล้วมัวแต่นั่งดูแลแขกอยู่ได้ยังไง อีกอย่างเขากับเธอก็เคยมีเรื่องเข้าใจผิดกันถึงได้เกือบจะต้องหย่าขาด เขาจะไม่มีทางยอมให้ประวัติศาสตร์ต้องซ้ำรอยเดิม ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรที่ทำให้เธอไม่พอใจในตัวผัวอย่างเขาก็จะต้องตามไปเคลียให้รู้เรื่องส่วนแขกก็ให้ลูกน้องดูแลแทน เพราะก็คนกันเองทั้งนั้น ก็คงเข้าใจในสถานการณ์ของเขา คงไม่มีใครกล่าวโทษหรือโกรธเคืองเขาหรอก“ทำไมน้องสาวเรางอนแรงจังวะ”เซอร์ซีสหันไปถามคู่แฝดของเขาที่นั่งอยู่ข้างๆกันด้วยความสงสัย เมื่อเกิดมาไม่เคยเห็นน้องสาวคนสุดท้องอย่างซีเดย์ออกอาการโกรธไอ้พี่ชายคนโตได้มากถึงเพียงนี้มาก่อน นับเป็นครั้งแรกและก็ดูจะแรงมากด้วย“ผู้หญิงเข้าใจยากจะตายไป กูไม่รู้หรอกว่ะ”เซย์เดนหันไปมอง
ณ ห้องน้ำภายในห้องหอซู่ว์ ซู่ว์ ซู่ว์เสียงน้ำจากฝักบัวไหลแรงกระทบใบหน้าสวยที่เงยหน้าขึ้นสู้กับน้ำ แข่งกับเสียงสะอื้นไห้ที่ดังออกมาจากตัวเธอซีเดย์เธอกำลังอาบน้ำชำระล้างร่างกายอยู่พร้อมกับร้องไห้ระบายความอึดอัดและความเจ็บปวดในใจออกมาด้วยเธอใช้เวลาอาบน้ำอยู่สักพักใหญ่ๆก็เสร็จเรียบร้อย และก็รีบ
“อือ....เจ็บ”ซีเดย์ค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นในช่วงเกือบจะเที่ยงของวันใหม่ ร่างเล็กที่ขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนโตค่อยๆขยับตัวเพื่อจะลุกขึ้นนั่งก่อนจะก้าวลงจากเตียงไปเข้าห้องน้ำเพราะปวดฉี่ความเจ็บปวดแล่นเข้าหาเธอเป็นสิ่งแรกโดยเฉพาะตรงใจกลางสาวนั้นที่เหมือนจะฉีกขาดไม่เหลือชิ้นดี มันเจ็บเสียจนเธอต้องนอนนิ่งๆต
แมกซ์ลืมตาตื่นขึ้นในตอนสายๆของวันใหม่พร้อมกับอารมณ์หงุดหงิด เมื่อเขาลืมตาตื่นขึ้นมาภายในห้องหอที่ยังคงมีหญิงสาวนอนอยู่ข้างกาย“เฮ้อ”พร้อมกับเสียงถอนหายใจยาวอย่างนึกรำคาญเมื่อเธอนั้นดันมานอนทับแขนเขา จนเขานั้นต้องรีบดึงออกมาคล้ายกับรังเกียจเธอก่อนจะรีบลุกขึ้นจากเตียงเพื่อไปอาบน้ำชำระล้างร่างกายใ
“หนูชอบพี่แมกซ์ค่ะ”เธอย้ำคำออกไปอีกครั้งกลัวว่าเขาจะได้ยินไม่ชัด เพราะตอนนี้หูของเธอมันอื้อไปหมดแล้วแทบไม่ได้ยินเสียงพูดของตัวเองเลยด้วยซ้ำไป“รู้ตัวไหมว่าพูดอะไรออกมา”เขาตวาดเธอเสียงดังลั่น มันดังมากซะจนเธอตกใจกลัวจนตัวสั่น“รู้ค่ะ”เธอทำได้แค่พยักหน้าตอบคำถามของเขาด้วยความกลัว พร้อมกับก้มหน้







